บทที่ 544 มันเป็นความประสงค์ของสวรรค์

หลังจากกลับถึงบ้าน มาร์ชให้นานาพักผ่อนอยู่ที่ห้องนอน ตัวเองไปที่ห้องหนังสือ ท่องอินเทอร์เน็ตหาข้อมูลเกี่ยวกับทำยังไงให้คนท้องอาเจียนน้อยลง และวิธีการบำรุง

แต่ละวันนานากินแล้วนอน นอนแล้วกิน ตอนกลางวันอยู่ในห้องนอนก็ยิ่งนอนไม่หลับ

ตอนตรุษจีนเธออยากเซอร์ไพรส์มาร์ช อาศัยช่วงที่มาร์ชไม่ได้เฝ้าอยู่ข้างเธอ เธอก็เตรียมของขวัญที่จะเซอร์ไพรส์ให้เขา

วันสิ้นปีคืนนั้นนานากับมาร์ชทำพิธีอดนอนเฝ้าอายุขัยด้วยกัน เหมือนเอ่ยขึ้นอย่างไม่ตั้งใจ วันชิวอิกอยากพาอธิไปที่ที่มีวิวทิศน์ที่สวยงามพักผ่อนสองสามวัน ห่างไกลจากในเมือง เข้าสู่ธรรมชาติ

มาร์ชก็ไม่ค้าน แต่เวลานี้ก็ไม่รู้จะไปไหนดี

นานาเปิดเครือข่ายของเพื่อนที่แชร์กัน หารูปวิวทิวทัศน์ที่อันดาแชร์ไว้ พูดว่า: “พวกเราไปตรงนี้นะ อันดาพึ่งไปมาบอกว่าวิวสวยมาก และยังแช่น้ำแร่ได้ด้วย”

“ตอนนี้คุณท้องอยู่แช่น้ำแร่ได้เหรอ” มาร์ชรู้ไม่น้อยเกี่ยวกับผู้หญิงหลังตั้งท้องต้องระวังอะไรบ้าง “แล้วก็ต้องขับรถไปตั้งไกล ผมกลัวว่าร่างกายคุณไม่ไหว”

“ไม่เป็นไรหรอก คุณกับอธิแช่น้ำแร่ได้ ฉันเห็นพวกคุณเล่นก็มีความสุขแล้ว” นานาพูดแล้วทำหน้าเหมือนอยากไปมาก “อีกอย่างเราก็ไปตรวจกันที่โรงพยาบาลกันแล้ว หมอก็บอกว่าฉันและลูกในท้องก็ปรกติดี ก็ออกไปเที่ยวกันนะ”

มาร์ชฟังเธอพูดอย่างนี้แล้ว เดี๋ยวก็ใจอ่อนลง “ได้เลย ได้เลย แล้วนี่คือที่ไหนเหรอ ส่งโลเคชั่นให้ผม”

นานาส่งโลเคชั่นและพูดว่า: “ฉันได้ยินอันดาพูดว่าที่นี่ชื่อว่าอำเภอปฐม ไม่ไกลจากเมืองCเท่าไร”

มาร์ชตั้งโลเคชั่นในมือถือ กอดเธอไว้พูดว่า: “งั้นเราไม่เฝ้าอายุขัยกันล่ะ รีบพักผ่อนกัน พักผ่อนให้เต็มที่พรุ่งนี้ออกเดินทาง”

“โอเค”

ช่วงเช้าของวันที่สอง มาร์ชและนานาพาอธิออกเดินทางไปยังอำเภอปฐม

เมื่อถึงอำเภอปฐม นานาพามาร์ชไปหารีสอร์ตที่จองผ่านอินเทอร์เน็ต

พวกเขามาถึงหน้าบ้านหลังเก่า นานากำลังจะผลักที่กั้นด่านแรกออก มาร์ชก็ถามอย่างสงสัยว่า: “แน่ใจนะว่าอันดาเป็นคนจองที่พักให้เรา ทำไมผมดูไม่เหมือนเลย”

นานาก็ดูที่ตั้งในมือถือว่า: “ใช่นะ ตรงนี้แหละ ถึงแม้ว่าข้างนอกจะเก่าไปหน่อย แต่ว่าที่พักของข้างในเห็นว่าปรับปรุงจากบ้านเก่าทั้งนั้น เข้าไปดูก่อนก็จะรู้แหละ ข้างในต้องดีแน่เลย”

“คุณพ่อ รีบมาดูในสวนมีดอกไม่เยอะเลย” อธิตื่นเต้นอยากรีบเข้าไปเล่นในสวน

มาร์ชพูดว่า: “ฤดูหนาวขนาดนี้ ที่นี่จะมีดอกไม่บานเยอะขนาดนี้ได้เหรอ มันก็แปลกมากเลยนะ”

“เพราะใต้พื้นที่นี่มันเป็นน้ำแร่ไง แม้ว่าอากาศจะหนาว ดินบนพื้นก็ยังอบอุ่นอยู่” นานาอธิบายว่า

มาร์ชพูดเหมือนไม่ค่อยเชื่อ: “กับอำเภอปฐมคุณทำการบ้านมาไม่น้อยเลยนะ ชอบที่นี่มากเลยเหรอ พวกเราสามารถชื่อบ้านไว้ที่นี่หลังหนึ่ง อยากมาเมื่อไรก็มาพักกัน”

“คุณมาร์ช ไม่ต้องค่ะ” นานาพูดก็ผลักไม่กั้นออก ให้อธิได้วิ่งเข้าไปก่อน

มาร์ชตามหลังของอธิ นานาเดินตามหลังสุด ก็ไม่รู้ว่าคนที่จะเซอร์ไพรส์มาร์ชจะปรากฏตัวไหม

แต่นานาก็ได้โทรศัพท์ติดต่อไว้ก่อนแล้ว ก็หวังว่าคนคนนั้นจะปล่อยวางแล้ว ไม่ถือโทษโกรธเคืองมาร์ชอีก

มาร์ชยืนอยู่สวนของหน้าบ้าน เห็นว่าดอกไม้และหญ้าอยู่รวมกัน ไม่สามารถเทียบได้กับสวนดอกไม้บานสวยงามที่คฤหาสน์ตระกูลธวัชพลังกร