บทที่ 575 ยังมีทางช่วยไหม

นานาไม่อยากคิดเรื่องเครียดๆ อีก เอารูปที่แก้วส่งให้เธอ เลือกออกรูปที่ถ่ายได้ดี ส่งให้กับมาร์ช และยังไม่ลืมชมเขามีสายตาเฉียบแหลมในการเลือกของ

ไม่นานมาร์ชตอบกลับมาว่า: “เป็นเกียรติของผมอย่างมากที่ได้รับคำชมจากดีไซร์เนอร์คนเก่ง”

นานาส่งการ์ตูนหน้ายิ้มให้เขากลับ

กลางคืนมาร์ชกลับถึงบ้าน เธอบอกกับมาร์ชเรื่องที่มาร์ชเข้าโรงพยาบาล แต่เธอก็ได้ไปเยี่ยมที่โรงพยาบาลแล้ว แต่ไม่พูดถึงเรื่องพินัยกรรม

แต่ในใจของเธอก็ยังกังวล ไม่รู้จะบอกกับมาร์ยังไงที่มาร์ชต้องการให้เธอเป็นผู้สืบทอด

มาร์ชได้ฟังแล้วรู้สึกตกใจว่า: “คุณเคนท์หัวใจวายกะทันหันเข้าโรงพยาบาล ผมนี่ไม่ได้ข่าวเลยสักนิด”

“ฉันได้รับโทรศัพท์จากเลขาของเขาถึงรู้ บอกว่าก่อนที่เขาจะหมดสติได้สั่งให้เลขาต้องติดต่อฉันให้ได้” นานาไม่มองเขา แต่นั่งหวีผมอยู่หน้ากระจก

มาร์ชพูดว่า: “น่าจะเป็นคนสนิทข้างกายของคุณเคนท์ปิดข่าว ถ้าตอนนี้ข่าวที่คุณเคนท์ล้มป่วยรั่วไหลออกไป ก็จะมีผลกระทบต่อVE Groupอย่างหนักหนาสาหัสเลย”

“ความหลายของคุณคือVE Groupเสี่ยงต่อการล้มละลายเหรอคะ” นานาจับผมของตัวเองไว้ช่อหนึ่ง จับหวีนวดหัวค้างไว้

“อืม VE Groupมีความเสี่ยงรอบด้าน สถานการณ์ดิ่งลงอย่างเร็ว NX Groupของเราก็กำลังเตรียมรับมือ ถ้าหากว่าVE Groupไม่สามารถร่วมลงทุนโครงการที่สองของสวนสนุกได้สำเร็จกับพวกเรา พวกเราก็ต้องลดความเสียหายให้น้อยที่สุด”

นานาถามอย่างไม่พอใจว่า: “ยังมีทางช่วยไหม”

“อันนี้ก็ไม่แน่ ก็ต้องดูว่าไพ่ใบสุดท้ายของคุณเคนท์และผู้บริหารระดับสูงคืออะไร” มาร์ชเดินไปด้านของนานา เอามือทั้งสองข้างวางไว้บนไหล่เธอ “ใช่แล้ว วันนี้คุณไปที่โรงพยาบาลได้ยอมรับเป็นพ่อลูกกันหรือยัง”

นานาส่ายหัวกับกระจกว่า: “ยังค่ะ ตอนฉันไปเขายังอยู่ในห้องฉุกเฉิน ตอนกลับมาเขายังไม่ฟื้นเลย”

มาร์ชตตอบ ออ ไปทำหนึ่ง

นานาหันมาหาเขา ถามด้วยสีหน้าเคร่งเครียดว่า: “มาร์ชค่ะ ถ้าหากว่าเขาอยากเจอฉันอีก ฉันไม่รู้จะเผชิญเขายังไง”

“ถ้าหากคุณเจอเขาอีก ก็ดูก่อนว่าเขาจะพูดยังไง” มาร์ชปลอบเธอว่า: “ตอนนี้พวกเราทำได้แค่ให้ตัวเองใจเย็น ๆ คุณว่าไหม”

นานาพยักหน้า ซบกับอกเขา ในใจก็ยังไม่นิ่ง ถึงว่าทำไมเลขาของคุณเคนท์ตามตื๊อเธอไม่เลิก แล้วไพ่ใบสุดท้ายของคุณเคนท์ก็คือเธอและมาร์ช เธอควรทำตามใจเขาไหม

คืนนั้นหลังจากหลับไป ฝันต่อเนื่องเรื่อย ๆ ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกัน วุ่นวายไปหมด

ในฝันมีภาพของคุณน้ำก่อนเสียชีวิต มีภาพของคุณเคนท์ที่มีสายระโยงระยางจู่ ๆ ลืมตาจ้องเธอไว้ และยังมีคุณปริญที่ตะคอกใส่เธออย่างดุเดือด

ตอนเช้าเธอตื่นขึ้นมารู้สึกได้ว่าเหงื่อออกเต็มตัว ตอนที่ลืมตาขึ้น เห็นว่ามาร์ชมองเธออยู่ข้างกายเธอ ค่อยๆ ปัดผมที่เปียกอยู่บนหน้า ถามอย่างอ่อนโยนว่า: “เมื่อคืนนอนหลับไม่ดีใช่ไหม”

เธอตอบอืม เบา ๆ ไปคำหนึ่ง “ฝันอะไรแปลๆ ก็ไม่รู้”

มาร์ชลุกขึ้นนั่งพูดว่า: “ยังเป็นห่วงคุณเคนท์ใช่ไหม วันนี้ผมจะให้คนไปถามข่าวอาการของเขาดู คุณไม่ต้องเป็นห่วงมากนะ”

นานาพลิกตัวที แล้วพูดว่า: “ทำไมฉันต้องเป็นห่วงเขา เขาคู่ควรที่ฉันจะเป็นห่วงเหรอ”

มาร์ชหัวเราะ ก็รู้ว่าเธอปากแข็งแต่ใจอ่อน ลุกจากเตียงว่า: “คุณนอนต่ออีกสักพักนะ ผมต้องไปที่บริษัทแล้ว วันนี้งานค่อนข้างเยอะ”

“อืม คุณทานอาหารเช้าก่อนแล้วรีบไปยุ่งเหอะ” นานาก็หลับตาลงอีกครั้ง

มาร์ชโน้มตัวลงยื่นไปตรงหน้าเธอ จูบลงเบาๆที่แก้มเธอ พูดเหมือนปรกติว่า: “ดูแลตัวเองอยู่บ้านดีๆนะ”

นานาฟังเสียงแล้วรู้ว่ามาร์ชเร่งรีบเข้าไปในห้องน้ำ แต่เธออยากนอนก็นอนไม่หลับแล้ว

หลังมาร์ชออกจากบ้านแล้ว เธอนอนกลิ้งไปมาอยู่บนเตียง ก็นึกถึงที่เลขาของเคนท์พูดเมื่อวันว่าRA กรุ๊ปกำลังกดดันVE Group จึงทำให้VE Groupเสี่ยงต่อการล้มละลาย