บทที่ 576 นอกใจ

“แบบนี้ก็ดีนะ คุณไม่เหมือนแต่ก่อนแล้วจริงๆ มีอนาคต”

เร็นพูดอย่างหนักแน่นว่า: “ต่อไปอย่าดูถูกผมอีก”

“ไม่กล้า ไม่กล้า” นานายิ้มถามว่า: “ใช่แล้ว เพราะฉันท้องและมีเรื่องมากมาย ไม่มีเวลาช่วยดูแลร้านเสื้อ สั่งเฌอให้ดีไซเนอร์ช่วยดูแล ตอนนี้คุณไปรับงานคืนมาหรือยัง ไม่มีปัญหาอะไรนะ”

ได้ยินเธอพูดถึงเฌอ เร็นก็ทำตาโตใส่เธอว่า: “เฌอคนนั้น ไร้เหตุผลจริงๆ หลังจากที่ผมฝึกซ้อมเสร็จไปที่ร้าน เธอคิดว่าผมเป็นโจรเข้าไปขโมยของ ผมเกือบโดนเขาตีจนหัวแตก”

นานาหัวเราะออกมาอย่างดัง ทำให้นึกภาพตอนนั้นคงตลกอย่างมาก “คิดไม่ถึงว่าเฌอจะมีด้านความโหดอยู่ด้วย”

เร็นทำหน้าเหมือนไม่อยากพูดถึงผู้หญิงคนนั้นอีก ว่า: “ไม่พูดถึงเธอล่ะ พูดแล้วก็ซวย ทานข้าวทานข้าว”

นานาแอบขำในใจ รับรองได้ว่าเร็นและเฌอจะต้องเป็นคู่รักอลเวง

เธอเห็นพนักงานยกอาหารมาเสิร์ฟ ยังดีที่เขาสั่งอาหารมาไม่เยอะจนทำให้สิ้นเปลืองอาร

ตอนกินข้าวเธอได้ส่งบัตรเชิญอิเล็กทรอนิกส์ให้กับเร็น ว่า: “คุณดูนี่สิ ถ้ามีเวลาว่างก็เชิญไปร่วมงานแต่งที่จัดขึ้นด้วยนะ”

เร็นเปิดบัตรเชิญออก อึ้งไปเล็กน้อย ในใจรู้สึกอิจฉาจะตายแล้ว ก็ยังหัวเราะว่า: “ว้าว เกาะเล็กนี้ผมเคยได้ยิน วิวสวยมาก ค่าใช้จ่ายคุณมาร์ชเหมาหมดเลยเหรอ”

“ใช่”

“ถ้างั้นผมก็ต้องยกเลิกงานแล้วต้องไปให้ได้”

นานากินเกือบอิ่มแล้ว มองเขาแล้วพูดว่า: “งั้นก็ดีเลย ก็กลัวว่าคุณจะยุ่งมากจนมาไม่ได้ เร็น....ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง ฉันอยาก อยากให้คุณช่วยเรื่องหนึ่ง.....”

“พี่นานา ตั้งแต่เมื่อไรที่พี่คุยกับผมแล้ว อ้ำอึ้งอย่างนี้”

นานาหลับตาลงแล้ว กัดฟัน พูดออกไปว่า: “คุณรู้ไหมว่าพ่อของคุณเล่นงานVE Group เพราะสินค้าที่เป็นวัสดุก่อสร้างชุดหนึ่ง เขาให้บริษัทในเครือเล่นงานVE Group โดยฟ้องร้องทางกฎหมาย”

เร็นวางตะเกียบลง พูดว่า: “ที่พี่พูดนี้ผมไม่ค่อยเข้าใจ ที่คุณพ่อทำอย่างนี้มีปัญหาอะไรเหรอครับ ทุกวันนี้มีความแค้นต่อVE Groupที่ฆ่าลูกสาว คิดว่าอะไรเขาก็ทำออกมาได้”

“สถานการณ์ของVE Groupตอนนี้ไม่ค่อยดี” นานาไม่รู้จะพูดยังไงกับเขาดีเรื่องที่เกี่ยวข้องในนั้น พูดอ้ำอึ้งว่า: “แต่มาร์ชมีโครงการที่ร่วมลงทุนกับเขา ถ้าหากว่าVE Groupล้มละลาย ก็มีผลกระทบต่อบริษัทของมาร์ชอย่างหนักเลย ดังนั้น ดังนั้นคุณจะช่วยพูดกับพ่อคุณได้ไหม อย่าฟ้องVE Group ขอเวลาให้เขาอีกสักหน่อย พวกเขาจะส่งมอบสินค้าชุดนี้แน่นอน”

ถึงตอนนี้เร็นก็ฟังเข้าใจแล้ว ว่า: “อ้อเรื่องนี้นี่เอง ไม่มีอะไรมากเกินไป เดี๋ยวกลับไปผมก็จะคุยกับคุณพ่อเลย ต่อให้เขาจะใช้ไม้แข็ง กับVE Group ก็ไม่ควรกระทบกับคนที่ไม่เกี่ยวข้อง แล้วเป็นพี่กับคุณมาร์ชด้วยแล้ว เรื่องนี้วางใจผมจัดการให้”

นานาเห็นเขามีความเป็นธรรม รับปากก็เร็ว แต่ก็รู้สึกผิดที่ไม่พูดความจริงกับเขา แต่เธอก็เป็นลูกสาวแท้ๆของคุณเคนท์มันก็พูดไม่ออกจริงๆ ก็ได้แค่พูดขอบคุณเขา

หลังทานข้าวนานาก็แยกย้ายกับเขา ในใจรู้สึกเบาลงทันที ถ้าไม่มีRA กรุ๊ปมากดดัน VE Groupน่าจะมีหายใจได้บ้าง

ตอนเย็นหลังจากกลับถึงบ้าน มาร์ชโทรหาเธอ บอกว่าหลังจากที่คุณเคนท์ฟื้นขึ้นมาอาการก็ยังทรงตัวอยู่ น่าจะนอนโรงพยาบาลไม่กี่วันก็กลับบ้านได้

นานาก็บอกกับเขาก่อนว่า ตอนเที่ยงทานข้าวพร้อมกันเร็น แต่เธอพูดแต่ว่าส่งการ์ดเชิญ ไม่ได้พูดเรื่องที่ว่าขอร้องให้เร็นช่วยพูดกับคุณลุคค์เรื่องยกเลิกการฟ้องร้อง

เธอรู้สึกว่าได้ทำในสิ่งที่ควรทำแล้ว ก็ไม่ได้ไปคิดเรื่องของคุณเคนท์และVE Group ก็เตรียมของเล็กๆน้อยๆที่จะใช้ในงานแต่งต่อ

สองวันหลังจากนั้น คุณเคนท์โทรหาเธอด้วยตัวเอง “นานา มาที่โรงพยาบาล ผมมีเรื่องจะคุยกับหนู”

“คุณเคนท์ ระหว่างเราน่าจะไม่มีอะไรต้องคุยกัน” นานาน้ำเสียงเรียบว่า: “สิ่งที่ควรพูดวันนั้นฉันก็ได้พูดกับทนายและเลขาของคุณแล้ว”

“พวกนี้ผมรู้หมดแล้ว” เสียงของคุณเคนท์รู้สึกจะเหนื่อย “แต่ไม่รู้หนูหรือคุณมาร์ชก็ยังช่วยผมให้ทางRA กรุ๊ปยกฟ้องแล้ว”