บทที่ 581 ไม่เหลือแม้แต่กระดูก

มีนาคิดว่าเขาคงจะยุ่งอยู่ จึงวางโทรศัพท์ลง เปลี่ยนเป็นชุดกระโปรงพลิ้วไหว แล้วเดินไปที่ชายหาดเพื่อรับลมทะเล

เช้าวันรุ่งขึ้น อันดาไม่ได้นอนตื่นสายอีก หลังจากรับประทานอาหารเช้าเสร็จเธอก็ช่วยมีนาตรวจสอบแผนงานของสถานที่จัดงานแต่งงาน และประสานงานกับพนักงานโรงแรมเพื่อให้แน่ใจว่างานแต่งงานในวันพรุ่งนี้จะออกสมบูรณ์แบบและเป็นไปอย่างราบรื่น

เธอขอให้มีนาพักผ่อนกับอธิในห้อง เพื่อให้จิตใจดีขึ้น และเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดในวันพรุ่งนี้

ในห้องมีนาปล่อยให้อธิเล่นคนเดียว เธอถือโทรศัพท์มือถือเอาไว้พร้อมกับเหม่อลอย ข้อความที่เธอส่งถึงมาร์ชเมื่อคืนนั้นยังไม่ได้รับการตอบกลับ

เธอลองยกโทรศัพท์มือถือของเธอเพื่อหาคลื่นสัญญาณแล้ว แต่สัญญาณเครือข่ายของที่นี่ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร

สิ่งนี้ทำให้เธอรู้สึกว่ามันผิดปกติ แต่เธอเองก็กลัวว่าเธอจะกังวลมากเกินไป บางทีเขาอาจมีเรื่องสำคัญมากมายที่ต้องจัดการก่อนจะมาที่เกาะ

เขาคงไม่อยากให้ใครรบกวน?

แต่เมื่อเช้าวานนี้เขาเพิ่งบอกว่าจะมาถึงที่นี่ในบ่ายวันนี้ เขาไม่ได้ระบุเวลาชัดเจน เธอจึงไม่อยากรบกวนเขา แต่คงจะถามชาร์วีได้

มีนาเองก็ไม่รู้ว่าทำไมเธอจึงโทรหาชาร์วีด้วยความวิตกกังวล

โทรศัพท์มือถือของอีกฝ่ายนั้นยังสามารถติดต่อได้ แต่กลับไม่มีใครรับสาย มีเพียงเสียงเพลงรอสายที่กำลังเล่นอยู่

มีนาหวังว่าชาร์วีจะรับโทรศัพท์ แต่เธอเองก็กลัวเหมือนกัน เธอฟังเพลงรักที่อยู่ทางปลายสายของโทรศัพท์มือถือซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เธอได้แต่ปลอบตัวเอง ว่าโทรศัพท์ของชาร์วียังสามารถติดต่อได้ แต่เขาแค่ไม่รับสาย นั่นหมายความว่าพวกเขาอาจจะกำลังยุ่งอยู่ จึงไม่มีเวลาตอบกลับ

หรือบางทีอาจจะกำลังยุ่งอยู่กับการตรวจสอบรายชื่อแขก และการจัดเตรียมตั๋วเครื่องบินให้กับแขก?

แต่ในขณะที่เธอพยายามคิดในแง่ดี เสียงเพลงก็หยุดลง และเสียงของชาร์วีก็ดังขึ้น “มีนา คุณ คุณ……”

“ฉันอยู่ที่โรงแรมบนเกาะ คุณกับมาร์ชเตรียมตัวขึ้นเครื่องบินหรือยัง? แล้วทุกคนไปถึงที่นั่นกันหมดแล้วใช่ไหม?” เธอพยายามควบคุมน้ำเสียงให้ดูปกติที่สุดเท่าที่จะทำได้ นี่เป็นครั้งแรกที่ชาร์วีเรียกเธอว่ามีนา ไม่ใช่ก่อนหน้านี้เขามักจะเรียกเธอว่าคุณมีนาหรือคุณผู้หญิง

น้ำสียงที่เขาเรียกมีนามันทำให้เธอตื่นตระหนก

ชาร์วีพูดด้วยน้ำเสียงเศร้า: “มีนา คุณต้องใจเย็นๆนะ มาร์ชเขา เขาไปที่เกาะไม่ได้แล้ว.…..เกิดเรื่องบางอย่างกับเขา…...”

“เกิดอะไรขึ้น? เขาไม่สบายหรอ? ให้เขามาคุยกับฉันได้ไหม ฉันอยากได้ยินเสียงเขา”

“เขาคงคุยกับคุณไม่ได้แล้ว…...เขาไปแล้ว” เขาพูดสามคำสุดท้ายเบาๆ

“ไปแล้ว อะไรคือไปแล้ว” มีนาหัวเราะ เธอคิดว่าชาร์วีคือคนที่ชอบพูดเล่นที่สุดแล้ว และเขาคงกำลังล้อเล่นกับเธอแน่ๆ “สถานที่แต่งงานของที่นี่ถูกเตรียมพร้อมเอาไว้หมดแล้ว เขาบอกว่าให้ฉันรอเขา และวันนี้เขาจะมาหาฉัน……”

“มีนา คงจะจัดงานแต่งไม่ได้แล้ว” ชาร์วีสูดหายใจเข้าลึกๆแล้วพูดว่า “ผมได้ส่งเครื่องบินเช่าเหมาลำเพื่อไปรับพวกคุณกลับมาแล้ว คุณไปเก็บสัมภาระก่อนเถอะ แล้วเราค่อยคุยเรื่องนี้ตอนเจอกัน คุณดูแลสุขภาพด้วย……”

มีนารีบโยนโทรศัพท์ไปทางอีกด้านหนึ่ง โดยไม่ฟังสิ่งที่ชาร์วีพูด เธอรีบลุกขึ้นไปเปิดกระเป๋าเดินทางและยัดของใช้ในห้องเข้าไปในกระเป๋า

“แม่ แม่ทำแบบนี้จะทำให้ของเล่นของผมพังนะ” อธิที่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเดินตามเธอไป และหยิบของเล่นที่เธอทำหล่นขึ้นมา

มีนารู้สึกเพียงว่ากำลังตกอยู่ในภวังค์ เธอร้อนรนและรีบยัดสิ่งของลงไปในกระเป๋าเดินทางทันที ทำให้เสื้อผ้าที่เดิมทีเธอจัดเอาไว้ตกกระจายไปทั่ว

อธิเรียกเธอและเขย่าเธอ แต่เธอก็ไม่ตอบสนอง ราวกับเครื่องจักรที่ทำงานผิดพลาด

อธิรีบออกจากห้องไปเพื่อเรียกใครบางคน เป็นเวลาเดียวกันกับที่อันดากลับมาจากงานสถานที่จัดงานแต่งงานพอดี