บทที่ 604 กังวลแทบตาย

ปาร์ครู้ว่าสถานการณ์ไม่ดี และเตรียมทดสอบว่ารถยังขับได้หรือไม่

แต่หญิงสาวที่แต่งตัวเก๋ไก๋ได้ลงจากรถที่ชนพวกเขา เธอมาเคาะประตูรถของพวกเขา แล้วพูดอย่างมีเหตุมีผลว่า: “ขับรถภาษาอะไร รถใหม่ของฉันพังแบบนี้เลย! ลงจากรถเดี๋ยวนี้ จะเรียกตำรวจหรือเคลียร์กันเอง?”

“แจ้งตำรวจ!” ปาร์คพูดคำนี้ออกมาแล้วสตาร์ทรถ

เขาไม่ต้องการพัวพันกับผู้หญิงคนนี้ต่อ และขอให้บอดี้การ์ดข้างๆลงจากรถเพื่อจัดการกับอุบัติเหตุทางถนนกับผู้หญิงคนนี้ เพราะเขาต้องส่งนานาไปโรงพยาบาลโดยเร็ว

บอดี้การ์ดที่นั่งอยู่ข้างๆลงจากรถทันที ผลักผู้หญิงที่ขวางรถพวกเขาให้ออกไป แล้วพูดว่า: “รีบโทรหาตำรวจสิ ฉันจะรอตำรวจกับเธอ”

ปาร์คถือโอกาสนี้รีบขับรถไปโรงพยาบาลทันที

นานานอนอยู่ท้ายรถและรู้สึกปวดท้องมากขึ้นเรื่อยๆ เธอไม่รู้ว่าลูกจะเป็นอะไรไหม เธอกระสับกระส่ายและตื่นตระหนกมาก

เดิมที่จะไปโรงพยาบาลรอคลอดก่อน แต่ตอนนี้ลูกๆจะคลอดออกก่อนกำหนดแล้วเหรอ?

ปาร์คขับรถที่ด้านหน้าถูกชนจนแบน แล้วรีบพุ่งไปที่ช่องทางฉุกเฉินของโรงพยาบาล เขาตะโกนบอกพยาบาลที่ประตูว่า “มีผู้หญิงท้องในรถจะคลอดลูกแล้ว รีบมาเร็ว!”

บอดี้การ์ดอีกคนหนึ่งในรถพยายามช่วยพยุงนานาออกจากรถ แต่นานาแทบจะไม่สามารถเดินได้ด้วยตัวเองเลย และความรู้สึกดิ่งลงก็มาพร้อมกับน้ำคร่ำแตก

พยาบาลสองคนที่อยู่ประตู คนหนึ่งช่วยพยุงมีนาและอีกคนไปผลักเตียงฉุกเฉินมา

ตอนที่นานานอนอยู่บนเตียงฉุกเฉิน เธอยังคงมีสติจับมือพยาบาลแล้วพูดว่า: “ต้องช่วยลูกทั้งสองคนของฉัน!”

พยาบาลปลอบใจเธอว่า: “ไม่ต้องกังวลนะคะ หายใจเข้าลึกๆ ไม่เป็นไรแล้วค่ะ”

……

ในเวลานี้ คฤหาสน์เก่าของตระกูลพงศ์ภูริโสภณกำลังจัดงานเลี้ยงชิมชาสำหรับคนมีชื่อเสียง

เมื่อเร็วๆนี้ภูผาซื้อชา250กรัมมาในราคาสูงมาก จึงใช้โอกาสนี้เชิญคนที่มีชื่อเสียงต่างๆมาพูดคุยและจิบชากับเขา

เขากำลังพูดคุยเกี่ยวกับประวัติของพิธีชงชากับคนมีชื่อเสียงที่มีอายุใกล้เคียงกับเขา

ลุลาหยิบโทรศัพท์มือถือของเขาเดินไปอย่างสง่างาม และพูดอย่างระมัดระวังว่า: “ท่านคะ โทรศัพท์ของคุณค่ะ”

ภูผาลุกขึ้นอย่างสง่างาม บอกกับคนอื่นๆว่าจะไปรับสายโทรศัพท์ และเดินไปหยิบโทรศัพท์มือถือในมือของลุลา

“ว่าไง?”

อีกฝ่ายกระซิบว่า: “ฉันชนรถของพวกเขาแล้ว ดูเหมือนผู้หญิงคนนั้นจะได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยและน่าจะใกล้จะคลอดลูกแล้ว แต่เธอถูกคนขับและบอดี้การ์ดส่งตัวเธอไปโรงพยาบาล”

ขณะที่ภูผาเดินไปที่ห้องหนังสือและพูดอย่างเย็นชาว่า: “ดูเหมือน น่าจะเหรอ! ทำไมฉันถึงเลี้ยงคนที่ไม่เอาไหนอย่างพวกแก!“

“ไม่ใช่ คุณภูผาผู้หญิงคนนั้นต้องได้รับบาดเจ็บแน่ ไม่อย่างนั้นคงไม่บอกหรอกว่าใกล้คลอดลูกแล้ว และถูกส่งตัวไปที่ห้องฉุกเฉิน”

“แล้วเธอคลอดลูกแล้วหรือยัง?” ภูผาถามด้วยเสียงที่สูงขึ้น

อีกฝ่ายลังเลอยู่นานแล้วกัดฟันพูดว่า: “ยังไม่แน่ใจ”

น้ำเสียงของภูผาแย่มาก และพูดว่า: “ฉันไม่สนหรอกนะว่าเธอจะแน่ใจหรือเปล่า และไม่สนด้วยว่าลูกในท้องของเธอจะคลอดออกมาได้ไหม แต่ต้องห้ามปล่อยให้เธอฟื้นออกมาจากโรงพยาบาลได้อีก!”

หลังจากพูดจบ เขาก็วางสาย เดินเข้าไปในห้องหนังสือ แล้วปิดประตูเสียงดัง

มาร์ชที่ยืนอยู่บนทางเดิน ได้ยินสิ่งที่ภูผาพูด และคิดทันทีว่านานาจะยังสบายดีไหม?

เขารู้สึกเสมอว่า เรื่องที่ภูผาพูดว่าคลอดหรือยัง และคลอดออกมาได้หรือไม่นั้นเกี่ยวข้องกับนานา เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกกังวล หรือตอนนี้มีอะไรเกิดเรื่องขึ้นกับนานา?