บทที่ 610 ให้เขากลับมา

“แน่นอนว่าไม่ต้องการ แต่ที่นายขอมามันไม่ง่ายเลย” ชาร์วีไม่จงใจไม่ร่วมมืออีก “ตำรวจอย่างพวกนายต้องการปล่อยเชือกเส้นยาวจับปลาตัวใหญ่ และต้องการให้นานาปลอดภัย งั้นก็ให้นานาแกล้งตาย แต่ถ้าข่าวแพร่กระจายออกไปและคนภายนอกไม่รู้เรื่องอะไร มันก็จะส่งผลกระทบต่อNX Group ของเราอยู่ดี”

เซทท์พูดว่า :“ก็เพราะมันยากที่จะจัดการ ฉันเลยมาหารือกับนาย ฉันคิดไว้แล้ว อันที่จริงเพียงให้ภูผาคิดว่าพี่นานาถูกนักฆ่าฆ่าตาย และนายยืนกรานที่จะไม่ประกาศการตายของนานา จากนั้นนายต้องสร้างความมั่นคงของคนภายในของบริษัทไว้ แบบนี้ใช้ได้มั้ย”

“ฉันสามารถควบคุมคนในบริษัทที่กำลังวางแผนสกปรกได้ชั่วคราวเท่านั้น เกรงว่าถ้าเวลาผ่านไปนานก็จะเกิดปัญหาอยู่ดี” ชาร์วีบอกความจริงไป

เซทท์ถามว่า: “แล้วนายคิดว่านายสามารถควบคุมได้นานแค่ไหน ฉันก็ไม่ได้จะให้นายอดทนอย่างไม่มีกำหนดหรอก เราจะใช้โอกาสนี้ค้นหาหลักฐานการก่ออาชญากรรมของภูผา และจับกุมกลุ่มค้ายาที่อยู่เบื้องหลังเขาในคราเดียว”

ชาร์วีกัดฟันและพูดว่า: “สามเดือน ฉันสามารถควบคุมสูงสุดได้แค่สามเดือน และในสามเดือนนี้ฉันยังต้องกีดกันและป้องกันไม่ให้ภูผาเข้าซื้อกิจการVE Group ด้วย”

“ฉันเข้าถึงใจความยากลำบากของนาย โอเค งั้นก็สามเดือน ห้ามพี่นานาโผล่หน้าในสามเดือน พอดีเลยที่สามารถให้เธอมีเวลาเพียงพอในการฟื้นฟูหลังคลอดลูก”

ชาร์วีถามว่า: “แล้วลูกสามคนของมาร์ชและนานาล่ะ? ถ้านานาแกล้งตายและซ่อนตัว ก็หมายความว่าเธอจะไม่สามารถเจอลูกในช่วงสามเดือนนี้เลย ในฐานะแม่เธอสามารถทนได้เหรอ?”

“เรื่องนี้ เรื่องนี้เรามาเกลี้ยกล่อมพี่นานาด้วยกันเถอะ พวกเด็กๆสามารถจ้างคนมาดูแลได้ และฉันจะส่งคนไปรักษาความปลอดภัยของพวกเขาด้วย” เซทท์กล่าวโดยมองไปยังชาร์วี

ชาร์วีรู้สึกเพียงว่างานนี้ยากมาก แม้ว่าเซทท์จะไม่เคยพูดถึงสถานการณ์ของมาร์ชเลย แต่เขารู้ว่านี่ต้องเป็นสิ่งที่มาร์ชต้องการ ซึ่งเรื่องการโน้มน้าวนานา เกรงว่าต้องให้เธอเข้าใจว่า หลังสามเดือนเธอไม่เพียงแต่จะได้เจอลูกอย่างปลอดภัย และยังมีความหวังที่จะได้กลับมาพบกับมาร์ชอีก

“เราแยกกันคุยกับพี่นานาเรื่องนี้มั้ย เดี๋ยวนายออกไปเดินเล่นกับอันดา ส่วนฉันจะคุยกับเธอ พอนายอยู่คนเดียวกับนานา นายค่อยคุยกับเธอ”

เซทท์คิดว่าแบบนี้ก็ไม่เลว ถ้าพวกเขาพูดพร้อมกันมันอาจทำให้พี่นานาเกิดสงสัยและโป๊ะแตกได้ง่าย “งั้นตกลงตามนี้นะ”

“โอเค นายช่วยบอกมาร์ชที ว่าให้ดูแลตัวเองด้วย อย่าคิดที่จะโยนบริษัทขนาดใหญ่นี้รวมถึงภรรยาและลูกๆของเขาให้ฉัน” ชาร์วีพูดอย่างโกรธเคือง “ฉันยังมีแม่ให้ดูแล และในอนาคตฉันก็ต้องแต่งงานมีลูก ให้เขารีบกลับมาเร็ว ไม่อย่างนั้นฉันก็ไม่อยากยุ่งเรื่องวุ่นๆของเขาแล้ว!”

เซทท์รู้ว่าเขาเป็นห่วงมาร์ช เซทท์จึงตบไหล่เขาและพูดว่า: “ฉันจะเอาทุกคำพูดของนายไปบอกเขา ไม่ต้องกังวล คุณมาร์ชรู้วิธีปกป้องตัวเอง”

“งั้นก็ดี” ชาร์วียังคงพูดด้วยสีหน้าที่เย็นชา “ฉันกลับห้องผู้ป่วยของนานาก่อนล่ะ ส่วนนายอยู่ที่นี่อีกสักพัก”

เมื่อเขาเข้าไปยังห้องผู้ป่วยของนานาอีกครั้ง เด็กสองคนถูกพยาบาลอุ้มไปแล้ว

นานานอนอยู่บนเตียง เนื่องจากเธอผ่าตัดคลอด ดังนั้นก่อนที่จะตัดไหมเธอจึงไม่สามารถเคลื่อนไหวไปมาได้ เธอต้องนอนอยู่บนเตียง

ป้าโบว์เก็บกระติกน้ำร้อนแล้วกลับคฤหาสน์ไปพักก่อนแล้ว และบอกว่าวันพรุ่งนี้แก้วจะเอาซุปมาให้

มีเพียงอันดาเท่านั้นที่ยังคงเฝ้าอยู่ข้างเตียงนานา ถามว่าทำไมเธอถึงคลอดลูกอย่างกะทันหัน ห่างจากวันกำหนดคลอดยังเหลืออีกสามสี่สัปดาห์

“วันกำหนดคลอดเป็นเพียงเวลาโดยประมาณ มันยากที่จะพูด บางคนอาจเร็วก่อนเวลาและบางคนอาจช้ากว่าเวลา” นานาบอกกับเธอว่า “ระหว่างทางมารอคลอดที่โรงพยาบาล ใครจะรู้ว่าจะไปชนกับรถคันอื่น ใชคดีที่ทักษะการขับรถของปาร์คยอดเยี่ยมมาก ตอนนั้นจึงชนไม่ร้ายแรงนัก ไม่อย่างนั้น ไม่อย่างนั้น เกรงว่าจะไม่ใช่แค่คลอดก่อนกำหนดเท่านั้น”

นานายังคงรู้สึกกลัวเมื่อนึกถึงเรื่องนี้ โชคดีที่ลูกทั้งสองคลอดออกมาอย่างปลอดภัย และมีสุขภาพที่แข็งแรง

สีหน้าของอันดาหยุดนิ่ง ไม่น่าแปลกใจที่เซทท์จะเฝ้าดูอยู่ข้างนอก และยังบอกว่าเป็นงาน นี่นานาตกอยู่ในอันตรายจริงหรือ?

“มีใครจงใจชนรถที่เธอนั่งหรือเปล่า? เป็นไปได้ไหมที่มีคนต้องการทำร้ายเธอ?”