บทที่ 644 ทุกอย่างที่เขาทำก็เพื่อพวกคุณ

เลขาขิมรู้สึกขอบคุณว่า “ครั้งนี้ถ้าไม่ใช่คุณVE Groupแย่แน่ ๆ ยังก็ไม่สามารถพลิกวิกฤติเป็นโอกาสได้ ”

ทันใดนานาก็เข้าใจอะไร มองไปที่ท้องเธอ พูดว่า “คุณกับคุณเคนท์”

เลขาขิมอมยิ้ม กำลังจะพูดอะไรกับเธอนั้น เธอพอเดาออกแล้ว พูดกับชาร์วีว่า “ชาร์วี คุณไปรอฉันข้างนอกก่อนได้ไหม ฉันมีเรื่องจะคุยกับคุณเลขา”

ชาร์วีไม่เข้าใจพวกผู้หญิงส่งสายตากันไปมา แค่พูดว่า “ได้ พวกคุณคุยกันก่อน ผมไปนั่งที่ห้องทำงาน” พูดแล้วเขาก็ออกไปจากห้องประชุม

ตอนนี้ที่ห้องประชุมมีแค่นานากับเลขา ไม่รอให้เลขาเริ่มพูด นานาก็ถามขึ้นว่า “คุณท้องเหรอ เด็กเป็นของคุณเคนท์เหรอ”

“คุณนาย คุณฉลาดมาก” เลขาขิมสีหน้ามีความสุขที่จะได้เป็นคุณแม่ “ตอนแรกฉันแค่นับถือคุณเคนท์อย่างมาก หลังจากมีโอกาสทำงานอยู่ข้างๆเขา ก็ไม่รู้หลงเสน่ห์ของเขาไปตอนไหน”

นานาไม่อยากฟังความรักของพวกเขา แล้วมองหน้าเลขาถามว่า “เขาคนชายแก่อายุเกือบ60แล้วมีอะไรดึงดูดเธอ ก็คงเป็นเพราะฐานะและเงินของเขามั้ง”

“ไม่ใช่อย่างที่คุณคิด ฉันรักคุณเคนท์จริงๆ ไม่ใช่เห็นเงินของเขา......”

“ในเมื่ออย่างนี้ ฉันก็ไม่คืนหุ้นให้กับเขาแล้ว เธอก็ดูแลเขายามแก่ ดื่มด่ำความรักของพวกคุณนะ”

เลขาขิมก็ไหวพริบไวพูดว่า “ฉันก็อยากทำอย่างนั้น แต่เสียดายที่ฉันไม่สามารถตัดสินใจได้ ก็ต้องรอให้คุณเคนท์อนุมัติก่อน”

นานาคิดในใจว่าตอนนี้คนที่ไม่เห็นด้วยน่าจะเป็นเธอ

“คุณไม่ต้องกลัว ก็แค่ล้อเล่น” นานาเข้าใจว่าเธอคิดอะไรในใจ “ยินดีกับคุณด้วย หวังว่าคุณจะสมดังหวัง”

ไม่รอเธอพูดอะไรอีก นานาก็ลุกขึ้นเดินออกจากห้องประชุมแล้ว เรียกชาร์วี แล้วไม่อยากอยู่ที่VE Groupต่อแม้แต่วินาทีเดียว

ไม่ว่าเคนท์จะอายุมากแค่ไหนคนเจ้าชู้ก็ยังเจ้าชู้เหมือนเดิม แต่นี่ก็ไม่เกี่ยวอะไรกับเธอ เธอก็ไม่เคยคิดที่จะไปแย่งสมบัติของตระกูลกรภัควัฒน์กับเด็กที่ยังไม่ทันได้เกิดมา และก็ไม่รู้สึกอยากได้

ชาร์วีกำลังขับรถ เห็นนานาที่นั่งอยู่ข้างคนขับเหมือนมีอะไรในใจ ไม่เหมือนอารมณ์เมื่อกี้ต่อสู้กันที่VE Groupเลย ถามว่า “เมื่อกี้คุยอะไรกับเลขาขิมเหรอ หรือว่ายังมีหุ้นส่วนที่ยังจัดการไม่หมด”

“ไม่มีอะไร แค่อยู่ๆก็รู้ว่าไม่แน่วันไหนเลขาขิมอาจจะมีศักดิ์สูงกว่าฉันแล้ว” นานาพูดอย่างตลก

“ห๋า.......” ชาร์วีฟังจนงงถามว่า “มันอะไรกันเนี้ย”

นานาคิดว่าเรื่องนี้บอกกับชาร์วีก็ไมมีอะไร “คุณเคนท์กับเลขาขิมคบกันอยู่ และเลขาขิมก็น่าจะตั้งท้องแล้วด้วย”

ชาร์วี ตามองถนนข้างหน้าปากหุบไม่มิด ค่อยๆพูดว่า “คุณพ่อของคุณ.......”

“เขาไม่ใช่พ่อฉัน ฉันไม่เคยนับเขาเป็นพ่อเลย”

“ใช่ ใช่ คุณเคนท์ตาเฒ่านี่เยี่ยมมาก เยี่ยมมากจริงๆ”

นานาฟังน้ำเสียงของชาร์วีเหมือนค่อนข้างอิจฉา หัวเราะอย่างเอือมระอา มองออกไปนอกหน้าตา ผู้ชาย.....ก็คือผู้ชาย ช่างไม่น่าอาย กลับภูมิใจซะงั้น