บทที่ 76 เธอเอาใจเขามากๆหน่อย

ป้าเค้กคิดว่าเธอยังไม่รู้ว่าห้องนอนของนายท่านอยู่ห้องไหน และพูดว่า: “นายหญิง ขึ้นไปชั้นบนขวามือห้องนอนที่สอง”

มีนาไปถึงที่ห้องนอนของนายท่านอย่างวิตกกังวล เห็นนายท่านสวมเสื้อคาร์ดิแกนที่เธอมอบให้ ใบหน้ายิ้มแย้มถือซองเอกสารอยู่ในมือ

“คุณย่าค่ะ ย่าหาหนูเหรอคะ?”มีนายืนถามที่หน้าประตู

นายท่านควักมือให้กับเธอ และพูดว่า: “มานั่งข้างย่าสิ”

เมื่อมีนาเห็นนายท่านไม่เหมือนกับโกรธหรือว่าไม่พอใจ ดูเหมือนจะอารมณ์ดีมาก เธอเดินเข้ามาถึงในห้องนอน และนั่งอยู่ข้างกายของนายท่าน

“ช่วงนี้เธอและมาร์ชทะเลาะกันเหรอ?”นายท่านถาม“แม้ว่าพวกเธอจะออกไปพร้อมกันกลับมาพร้อมกัน แต่สายตาไม่ได้มองกันเลย นี่คือทะเลาะอะไรกัน?”

มีนาส่ายหน้าพูดว่า: “หนูก็ไม่รู้ค่ะ เขาก็เหมือนกับเด็ก เดี๋ยวมีความสุขเดี๋ยวโกรธ ทำให้คนไม่เข้าใจ……”

“เหมือนอะไร เขาก็เป็นเด็กคนหนึ่ง หมอบอกว่าสติปัญญาของอาจจะหยุดอยู่ที่อายุสิบปีตลอดไป”นายท่านพูดด้วยสีหน้าเศร้า

“คุณย่า หนูรู้ค่ะ ดังนั้นเขากำลังโกรธหนูอยู่ หนูไม่ได้โกรธเขา”

นายท่านพูดด้วยรอยยิ้มว่า: “งั้นก็ดี นิสัยเด็กของเขาผ่านไปสองวันก็ไม่เป็นไรแล้ว เธอเอาใจเขามากๆหน่อย”

“ได้ค่ะ”มีนามีความลำบากใจแต่พูดออกมาไม่ได้ เธอเอาใจเขาไม่ได้ด้วยซ้ำ เขากำลังเล่นงานเธออยู่นะสิ รอเขาหน่ายหนีเธอ บางทีพวกเขาก็ไม่เป็นไรแล้ว

นายท่านมอบซองเอกสารในมือให้กับเธอ และพูดว่า: “อันนี้ให้เธอ เป็นเอกสารที่พ่อของเธออยากได้และกังวลอยู่ตลอด”

มีนารับเอกสารมา และรู้สึกว่านี่เป็นรายงานการตรวจสอบคุณภาพของโครงการวิลล่าที่ปริญต้องการ

เธอกำลังคิดว่าจะทำยังไงให้ได้เอกสารนี้มาจากนายท่าน ทำไมจู่ๆนายท่านก็มอบให้เธอโดยตรง?

เปิดซองเอกสาร เธอเหลือบมองหน้าปกของหน้าแรก เป็นรายงานการตรวจสอบคุณภาพของโครงการวิลล่าจริงๆด้วย

เมื่อนายท่านเห็นท่าทีของเธอ ก็พูดว่า: “ดูท่าทีของเธอไม่เหมือนกับครั้งที่แล้ว ปริญบอกกับเธอแล้ว ก็เป็นเพราะว่าสิ่งนี้เขาถึงได้ให้ลูกสาวของตัวเองแต่งงานเข้ามา”

อะไรก็หนีไม่พ้นสายตาของนายท่าน มีนาพยักหน้ายอมรับอย่างไม่ปิดบัง และพูดว่า: “พ่อของหนูบอกกับหนูเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว เขาให้หนูถามคุณย่า แต่หนูเกรงใจที่จะเอ่ยปากค่ะ”

นายท่านยิ้มขึ้นมา“เด็กอย่างเธอนี่ช่างพูดจาเก่งจริงๆ เขาแค่ให้เธอถามงั้นเหรอ? เกรงว่าให้เธอมาขอเอกสารฉบับนี้กับฉันมากกว่านะ”

มีนาอือคำหนึ่ง ก้มหน้าลงอย่างค่อนข้างรู้สึกผิด“งั้นทำไมคุณย่าต้องเอาเอกสารฉบับนี้ให้หนูด้วยค่ะ?”

“ใช่แล้ว เอกสารฉบับนี้มอบให้กับเธอ เธอจัดการเอาเอง อีกอย่างหลังจากที่ครีมแต่งงานเข้ามา เอกสารในมือของเธอ สามารถทำให้คนบ้านแม่ของเธอไม่ลำเอียงได้ และก็ถึงขนาดไม่ถูกครีมรังแกมากเกินไป”

มีนาคาดไม่ถึงว่านายท่านจะมองออก ในสายตาของคนในตระกูลจรัลพรไพศาลมีเพียงครีมลูกสาวคนนี้ เธอไม่ได้มีค่าอะไรเลย

“งานแต่งงานของครีมและธารณ์ถูกกำหนดไว้แล้ว? ทำการตรวจดีเอ็นเออีกครั้งแล้วเหรอคะ?”

“เมื่อวานได้ยินเจ้าใหญ่บอกว่ากำหนดการงานแต่งไว้แล้ว ลูกในท้องของครีมเป็นของธารณ์ไม่มีผิด”นายท่านบอกว่าไม่ชอบธารณ์ แต่เมื่อพูดถึงเด็กในท้องของครีมก็มีความคาดหวังมาก

มีนาจับซองเอกสารแน่ๆด้วยมือทั้งสอง ตัวสั่นด้วยความตื่นเต้นโดยไม่ได้ตั้งใจ ครีมได้สมดังปรารถนา ถ้าอย่างนั้นเธอก็สามารถที่จะพาอธิออกไปได้

ตอนนี้ในมือก็มีจุดอ่อนของปริญเพิ่มมาอย่างหนึ่ง ต่อให้ถูกปริญค้นพบ เขาก็ไม่สามารถขัดขวางเธอได้อีก

“งั้นในบ้านก็จะจัดงานมงคลอีกแล้ว ก็ต้องสนุกครึกครื้นกันดีๆ”

นายท่านพูดด้วยรอยยิ้ม: “นั่นนะสิ เด็กในท้องของครีมใกล้จะสี่เดือนแล้ว จัดงานแต่งงาน ขึ้นปีใหม่เสร็จ ปีหน้านี้จะมีเด็กเพิ่มมาหนึ่งคน ในคฤหาสน์ใหญ่นี้ไม่ได้มีเสียงร้องของเด็กมานานแล้ว”

“คุณย่า ขอบคุณค่ะ หนูไม่มีทางถูกครีมรังแก หนูจะปกป้องตัวเองให้ดี”เธอพูดกับนายท่านอย่างมีความสุข