บทที่ 78 แกกำลังพูดจาเหลวไหลอะไร

ไม่มีใครที่นี่จะสนใจว่าเธอจะออกไป หรือว่าเข้ามา เธอกำลังหามุมหนึ่งอยู่ที่นั่น แต่ครีมเจ้าสาวที่แต่งตัวเสร็จแล้วกลับเรียกเธอ“มีนา เมื่อกี้นี้เธอไปไหน? พี่ชายล่ะ? ทำไมไม่เห็นพี่ชาย?”

มีนาแค่รู้สึกตลก ตอนนี้ครีมถามหาเจย์ขึ้นมา คือกลัวว่าเขาจะก่อเรื่องวุ่นวาย ส่งผลกระทบต่องานแต่งงานในวันนี้

เธอทำให้ตัวเองผ่อนคลาย เหมือนกับว่าไม่เรื่องอะไรขึ้นมาก่อน เดินไปถึงข้างกายของครีมพูดว่า: “เมื่อกี้นี้เห็นพี่ชายอยู่ที่สวนดอกไม้เล็ก น่าจะเห็นเธอแต่งงานแล้วอาลัยอาวรณ์ ค่อนข้างเศร้าใจ”

น้ำที่ต้อนรับญาติสนิทมิตรสหายมาโดยตลอดได้ยินคำพูดนี้ของมีนา ตาแดงอย่างไม่อาจห้ามได้ จับมือของครีมแล้วพูดว่า: “แต่งงานออกไปแล้วดูแลตัวเองให้ดี อย่าทำให้พ่อแม่เป็นห่วง ลูกนะ ผ่านโลกมาน้อยเกินไป ถึงได้ชอบคนที่ดีแค่เปลือกอย่างธารณ์ได้”

ขณะที่พูดเธอก็เริ่มเช็ดน้ำตา“ฮึก ต่อไปถ้าไม่ดีกว่าอยู่ที่บ้าน ดูแม่สามีของลูกก็สุดยอดมาก ถูกรังแกก็กลับมา ไม่ต้องทำให้ตัวเองลำบาก”

“แม่ค่ะ วางใจได้ หนูจะดูแลตัวเองให้ดีค่ะ”ครีมก็น้ำตาไหลออกมาเล็กน้อย

พวกญาติเห็นพวกเธอสองแม่ลูกจะร้องไห้ มีคนพูดปลอบโยนน้ำ: “ดูสิว่าครีมแต่งงานได้ดีแค่ไหน ตระกูลธวัชพลังกรในเมือง Cเลยนะ ธารณ์เป็นทายาทคนเดียวของตระกูลธวัชพลังกรในรุ่นนี้ ธารณ์เป็นคนที่ผู้หญิงมากมายอยากแต่งงานด้วย อย่าเสียใจเลย ทุกเรื่องต้องมองในแง่ดี”

“ใช่ ใช่ วันนี้เป็นงานแต่งงานที่ทรงอิทธิพลที่สุดในเมือง Cในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมานี้ มีเพียงตระกูลธวัชพลังกรเท่านั้นที่มีอำนาจที่จะจัดงานใหญ่เช่นนี้ได้ พวกคุณควรดีใจถึงจะถูก”

“แต่งงานเข้าตระกูลธวัชพลังกรที่ร่ำรวยและมีอำนาจมากที่สุดในเมือง Cก็จะมีความสุขที่สุดงั้นเหรอ?”ในเวลานี้ เจย์ก็เดินเข้ามา ถามไถ่ทุกคน

ญาติสองคนที่ปลอบโยนน้ำก็นิ่งอึ้งในทันที จับจ้องมองเจย์ที่จู่ๆก็ปรากฏตัวต่อหน้าทุกคนโดยไม่รู้ว่าควรพูดอะไรดี

“เจย์ ลูกไปไหนมา? วันสำคัญที่ครีมแต่งงานออกเรือนขนาดนี้ ลูกก็ไม่ช่วยเหลือ”น้ำพูดกับเจย์ด้วยน้ำเสียงตำหนิเล็กน้อย

“วันนี้เธอจะแต่งงานกับธารณ์ไม่ได้ ผมไม่อนุญาต!”เมื่อเขาพูดแบบนี้ ก็แตกตื่นไปทั้งหมด

ปริญที่อยู่ข้างๆพูดด้วยสีหน้าเยือกเย็นว่า: “เจย์ แกกำลังพูดจาเหลวไหลอะไร!”

คนรับตัวเจ้าสาวของตระกูลธวัชพลังกรใกล้มาถึงแล้ว ในเวลานี้มีอะไรผิดพลาดขึ้นมา พวกเขามีเรื่องกับตระกูลธวัชพลังกรไม่ได้

เจย์พูดด้วยดวงตาแดงก่ำว่า: “ผมไม่ได้พูดจาเหลวไหล ครีมเป็น…….”

“พี่ ฉันเป็นน้องสาวของพี่”ครีมขัดจังหวะเขา และพูดต่อ“ฉันรู้ว่าพี่รักน้องสาวอย่างฉันมากมาโดยตลอด พวกเราเป็นพี่น้องที่ดีที่สุด ฉันก็ไม่อยากจะไปจากที่บ้าน ไปจากพี่และพ่อแม่ แต่สุดท้ายพวกเราต้องมีครอบครัวของตัวเอง ฉันจะแต่งงาน พี่ก็ต้องแต่งงานกับพี่สะใภ้สักคน ต่อให้ฉันแต่งงานแล้ว ก็จะกลับมาเยี่ยมพวกคุณบ่อยๆ”

เจย์จับจ้องมองเธอ เธอเหมือนกับจะใช้สายตาขอร้องเขา กลัวมากว่าเขาจะพูดอะไรออกมา

มีนาไม่อยากให้งานแต่งงานวันนี้พังทลายลง ครีมไม่ได้แต่งงานออกเรือน ถ้าอย่างนั้นวันนี้เธอจะพาลูกหนีไปไม่ได้อีก

“นั่นนะสิ”เธอยืนอยู่ตรงกลางระหว่างเจย์และครีม พูดกับเจย์ว่า“พี่ ยังไม่ถึงงานเลี้ยงงานแต่งงานพี่ก็ดีใจจนดื่มมากไปแล้วนะ ฉันประคองพี่กลับไปที่พักผ่อนที่ห้องนอน”

ครีมกะพริบให้กับมีนาอย่างสุดชีวิต อยากให้เธอประคองเจย์ไปโดยเร็วที่สุดถึงจะดี

เจย์อยากจะสะบัดมือของมีนาที่ประคองไว้อยู่ออก มีนายังจับแขนของไว้ และกระซิบต่อหน้าเขาว่า: “พี่จะพูดเรื่องของพี่และครีมต่อหน้าผู้คนมากมายขนาดนี้ วันนี้เธออาจจะไม่ได้แต่งงาน แต่ปริญและน้ำจะอับอายขายหน้าต่อหน้าญาติสนิทมิตรสหายไปตลอดกาล เรื่องแบบนี้ถ้าเกิดเผยแพร่ออกไป ชื่อเสียงของครีมจะป่นปี้ และจะเกลียดพี่ไปตลอดชีวิต”

“ครีม”ดวงตาของเจย์จ้องตรงไปที่ครีม ตราบใดที่สายตาเธอแน่ใจ เขาไม่กลัวสายตาของคนอื่น ก็จะไม่สนใจอะไรทั้งนั้น พาเธอหนีไปให้ไกล และอยู่กับเธอไปตลอดกาล