บทที่ 79 ไม่ได้หวังดีขนาดนั้น

อธิเงยหน้าขึ้นมองไปทางมีนา ขยี้ตาแล้วพูดว่า: “แม่ไม่ใช่ว่าหาผมแป๊บหนึ่งก็กลับไป จะพาผมออกไปด้วยใช่มั้ยครับ?”

มีนากอดอธิไว้ในทันที ตัวสั่นไปทั้งตัวแล้วพูดว่า: “ใช่ พวกเราจะไม่แยกจากกันอีก”

อธิก็ร้องไห้เสียงดังออกมาในทันที ก็กอดมีนาไว้แน่นๆ กลัวว่าตัวเองปล่อยมือแม่ก็จะหายตัวไปอีก

มีนาพูดปลอบอธิว่า: “ชูว์ อย่าร้องเสียงดังเกินไป ถ้าคนจับได้ แม่ก็พาลูกไปไม่ได้”

แม้ว่าอธิจะอายุได้เพียงสองขวบ รู้เรื่องรู้ราวมากแล้ว ก็หุบปากในทันที ไม่ให้ตัวเองร้องไห้ออกมา

มีนาปล่อยเขาออกแล้วพูดว่า: “อยู่รอแม่ตรงนี้ดีๆแป๊บหนึ่ง แม่ออกไปดูก่อน แล้วจะกลับมาทันที”

มือของอธิดึงปลายเสื้อของมีนาไว้ ไม่ให้เธอไป และพูดว่า: “แม่ครับ ผมกลัว”

“เด็กดี ครั้งนี้แม่ไม่มีทางทิ้งลูกอีกแล้ว แต่ตอนที่แม่พาลูกออกไป จะต้องเล่นเกมกับลูก”มีนาพูดด้วยรอยยิ้มว่า

อธิก็ยิ้มตาม ถามด้วยความอยากรู้ว่า: “เกมอะไร ผมอยากเล่น”

“ง่ายมาก”มีนาก้มหน้าลงพูดกับเขาว่า“เดี๋ยวตอนที่แม่พาลูกออกไป พวกเราจะทำเหมือนกับแล่นซ่อนหา ไม่ให้ใครหาเจอ ลูกทำได้มั้ย?”

“ได้ ผมชอบเล่นซ่อนหา”อธิยกมือทั้งสองขึ้น และพูดอย่างมีความสุข“พวกเราซ่อนโดยไม่ส่งเสียง ไม่มีใครหาพวกเราเจอ”

มีนายกนิ้วโป้งให้ ชื่นชมเขาว่า: “ใช่ ลูกของแม่ฉลาดจริงๆ เดี๋ยวแม่ก็จะมาเล่นซ่อนหากับลูก”

อธิพยักหน้าอย่างมีความหวัง

มีนารีบออกจากห้องบนชั้นสาม เดินย่องไปที่ชั้นสอง มองลงมาจากบันได ในห้องโถงชั้นหนึ่งเงียบมาก ครีมน่าจะถูกรับไปที่ตระกูลธวัชพลังกรแล้ว

เธอทำตามสิ่งที่ครีมบอกไว้ล่วงหน้า เอาตั๋วที่ในกล่องจดหมายที่ประตูบ้านของตระกูลจรัลพรไพศาล ถึงได้ไปอุ้มอธิที่ชั้นสาม ลากกระเป๋าเดินทางเตรียมที่จะออกไป

ถึงห้องนั่งเล่น เธอเอากุญแจรถยนต์ในกระถางดอกไม้ที่ครีมบอก ดูเหมือนว่าควรไม่ได้บิดเบือนความจริง เพื่อช่วยให้เธอจากไปก็จัดเตรียมการไว้ได้ดีมาก

“มีนา เธอจะหนีเหรอ?”

ไม่ว่าเจย์ออกมาจากห้องนอนยืนอยู่ข้างหลังของเธอตั้งแต่เมื่อไหร่

มีนาหันหน้ากลับไปมองเขาอย่างช่วยไม่ได้ รู้ว่าตัวเองไม่สามารถจากไปโดยไม่มีใครไม่รู้ไม่ได้ ยังถูกคนจับได้อีก แต่ไม่ว่ายังไง วันนี้เธอจะต้องพาลูกหนีไปให้ได้!

“ใช่ ฉันก็ไม่อยากถูกพวกคุณใช้เป็นเครื่องมือในการแลกเปลี่ยนผลประโยชน์”

เจย์ไม่ได้ลงมือห้ามเธอ และถามว่า: “ครีมเป็นคนจัดเตรียมการทุกอย่างนี้ให้กับเธอเหรอ? นี่เรียกว่าเป็นเงื่อนไขที่พวกเธอแลกเปลี่ยนซึ่งกันและกันเหรอ?”

มีนาเตรียมตัวไว้แล้วแม้ว่าจะต้องทิ้งกระเป๋าเดินทาง ก็จะต้องเตรียมอุ้มอธิหนีไปอย่างสุดชีวิต ไม่มีอะไรต้องปิดบังเจย์ และพูดว่า: “พี่พูดถูก ธารณ์ไม่ยอมแต่งงานกับหล่อนเพราะเด็ก ต้องการให้หล่อนไปเอาเด็กออก หล่อนไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องมาหาฉัน ให้ฉันบอกเรื่องที่หล่อนท้องลูกของธารณ์ออกต่อหน้าของผู้ใหญ่ในตระกูลธวัชพลังกร”

เจย์เป็นทุกข์ดั่งใจโดนมีดกรีด กำมือทั้งสองแน่นๆ ความรู้สึกที่โดนหลอกทำให้หัวใจเจ็บปวด

“รู้ว่าพี่โดนหล่อนหลอกแล้ว ตอนนี้ทุกข์ใจมาก แต่ฉันไม่เคยทำให้พี่ขุ่นเคืองใจ ก็ไม่เคยทำร้ายพี่ด้วย พี่ไม่นับว่าฉันเป็นน้องสาวก็ไม่เป็นไร แต่อย่าขัดขวางไม่ให้ฉันและลูกของตัวเองได้อยู่ด้วยกัน”

“อย่าไปสถานที่ที่หล่อนจัดเตรียมไว้ให้กับเธอ ที่นั่นไม่ใช่ดินแดนในอุดมคติ แต่เป็นหุบเขาลึก หล่อนหาผู้ค้ามนุษย์ขายเธอและลูกทิ้ง”เจย์พูด

มีนากลัวจนหน้าถอดสี ตกตะลึงในชั่วขณะ ก็รู้ว่าครีมไม่ได้หวังดีขนาดนั้น นี่จะขายเธอและลูก เธอยังโง่ไม่รู้ตัวอีก!