บทที่ 121 ฉันต้องการผู้ชายที่ไม่เหมือนผู้ชายอย่างคุณ

บทที่ 121 ฉันต้องการผู้ชายที่ไม่เหมือนผู้ชายอย่างคุณ

น้ำเสียงของเฉินเป่ยบ้าคลั่งเกินไป คนที่ยังไม่มีแม้กระทั่งศักดิ์เป็นลูกเขยแต่งเข้าบานของตระกูลหลี ตอนนี้กลับกล้ามาคุกคามคุณชายของตระกูลหลีแห่งเยี่ยนจิงอย่างไร้ยางอาย

ถ้าตอนนี้หลีชิงเยียนอยู่ เธอก็คงจะตกตะลึง เธอคงไม่มีทางนึกถึง ปกติผู้ชายที่ก้มหัวให้เธอ กลับเป็นคนที่ประมาทเลินเล่อขนาดนี้!

หรือว่า นี่เป็นธาตุแท้ของเขา มีเพียงภายนอกที่บ้าคลั่งและทระนงตัวแบบนี้ ถึงจะสมกับการเป็นหัวหน้าใหญ่ในต่างแดน!

“นายมันบ้า.....ดีมาก ฉันจะรอไว้!” หลีเช่าเทียนรู้สึกโมโหจนหัวเราะออกมา ลำตัวของเขายังสั่นเทา เรื่องที่เขาจะได้ตั้งหลักอยู่ที่เมืองหู้ไห่ก็ถูกเฉินเป่ยทำลายไปแล้ว นี่ก็ทำให้เขารู้สึกขุ่นเคืองมากพอแล้ว”

“วันพรุ่งนี้ จะรอนายที่โรงน้ำชา” หลีเช่าเทียนวางสายลงทันที นัยน์ตาเต็มไปด้วยความเลือดเย็นเหมือนดั่งดมดาบ ทั้งตัวของเขาแผ่รังสีแห่งความกดขี่ที่ทำให้รู้สึกหวาดกลัวออกมา

ป้าใหญ่ป้าสอง และหลีเซิ่งต่างก็กลั้นหายใจไว้ เวลานี้ หลีเช่าเทียนรู้สึกโมโหเป็นฟืนเป็นไฟ ไม่มีใครกล้าสร้างเรื่องบาดหมางกับเขาในตอนนี้!

หลีเช่าเทียนจึงรีบโทรหาโม่ถีซือ “เรื่องมันถูกเปิดโปงแล้ว วันพรุ่งนี้ฉันนัดเขาที่โรงน้ำชา นี่ถือว่าเป็นโอกาสที่ดี!”

ทางฝั่งโม่ถีซือที่กำลังนอนอยู่บนเตียงนุ่มๆ หลังจากที่ได้รับสาย คิ้วอันดำดกของเขาขมวดขึ้นเบาๆ ดวงตาสวยเปล่งประกายแสงออกมา จากนั้นเขาก็ตอบตกลงทันที

ไม่นาน คนที่อยู่ในโลกชั่วร้ายทิศตะวันตกของแถบยุโรป และ ณ สนามบินนานาชาติแห่งหนึ่ง เขานั่งเครื่องบินส่วนตัวของตัวเองบินไปยังหัวเซี่ย

…………

ในออฟฟิศของท่านประธาน หลีชิงเยียนกำลังดูข่าว ทั้งบริษัทตระกูลหลีจึงเต็มไปด้วยบรรยากาศที่ตื่นเต้นทันที ถ้าบริษัทที่มีชื่อเสียงที่กุมความลับบริษัทตระกูลหลีกรุ๊ปได้ลงไม้ลงมือขึ้นมา งั้นบริษัทตระกูลหลีกรุ๊ปก็คงต้องเจอกับวิกฤตครั้งใหญ่

คงจะมีพนักงานในบริษัทไม่น้อยที่จะเริ่มออกเสียงเรียกความเป็นธรรมเพื่อบริษัทตระกูลหลีกรุ๊ป และพวกเขาก็คงจะเขาทำแบบนั้นสุดความสามารถ

และหลีชิงเยียน คิ้วทรงสวยของเธอก็ไม่สามารถผ่อนคลายลงสักที จนถึงวันนี้เธอยังไม่สามารถหาวิธีอะไรได้ เธอเคยลองวิธีมาหลายครั้งจนนับไม่ถ้วน อยากจะเจรจากับบริษัทนั่น ทว่าบริษัทนั้นกลับไม่ได้คิดจะเจรจากับเธอแล้วทำให้เธอปวดหัวมาก และเกือบจะถูกไฟเผาไหม้

ทันใดนั้น หลีชิงเยียนจึงหรี่ดวงตาคู่สวยลง เธอมองไปยังข่าวๆ หนึ่ง ในใจก็ได้รับการสะเทือน ทันใดนั้นก็รีบเรียกหลินเฉว่เข้ามา

“ไป ไปสืบหาสถานการณ์ตอนนี้ของบริษัทอสังหาริมทรัพย์เจ้านั้นมาหน่อย” หลีชิงเยียนดูข่าวหัวข้อนั้นเสร็จ ในใจก็ยากที่จะสงบลงอีกต่อไป และเธอไม่กล้าเชื่อว่ามันจะเป็นเรื่องจริง

ทันใดนั้น สีหน้าที่ดูตื่นเต้นของหลินเฉว่เดินเข้ามา และพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น “ท่านประธานหลี บริษัทนั้นกลับล้มละลายไปแล้ว!”

“ข่าวน่าเชื่อถือไหม?” หลีชิงเยียนถามขึ้น

“น่าเชื่อถือแน่นอนค่ะ ตอนนี้ข้างนอกเขาลือกันว่า บริษัทหนึ่งอยู่ดีๆ กลับล้มละลายไป!”

หลีชิงเยียนถอนหายใจ บริษัทนั้นกำลังยึดอำนาจของบริษัทตระกูลหลีกรุ๊บอยู่ในมือ วันนี้พวกเขาล้มละลายไปแล้ว แน่นอนว่าต้องไม่มีกำลังและวิธีที่จะต่อต้านบริษัทตระกูลหลีกรุ๊ป แบบนี้ก็ถือว่าทำให้หลีชิงเยียนรู้สึกวางใจหน่อย

“ว่าไปก็รู้สึกแปลกใจ บริษัทนั้นดูน่าแปลกเกินไปแล้ว เดี๋ยวก็ล้มละลายแบบนี้ ไม่มีการบอกล่วงหน้าอะไรเลย” หลินเฉว่ยืนอยู่ตรงหน้าหลีชิงเยียนแล้วพูดขึ้น

“ไม่ชัดเจน แต่ว่าถือว่าเป็นเรื่องดีสำหรับเรา” หลีชิงเยียนเอ่ยพูดขึ้น จู่ๆ ก็นึกอะไรบางอย่างได้ ในใจจึงรู้สึกสะดุ้งตกใจทันที

“หรือว่า......เป็นเขาอีกแล้ว?” หลีชิงเยียนกำลังพูดเองเออเอง ตรงหน้ามีเรือนร่างของคนคนหนึ่งปรากฏ

ในสถานการณ์ที่น่าแปลกขนาดนี้ เหมือนมีแค่คำอธิบายเดียวเท่านั้นที่เป็นไปได้

นั่นก็คือผู้ชายที่ใส่ชุดทหารสีเขียวนั่น เขาเป็นคนทำเรื่องนี้ขึ้นมาจริงๆ หรอ?

หลีชิงเยียนคิดไปคิดมา ก็คงจะมีแค่บุคคลนั้นที่สามารถทำได้ เขาสามารถทำให้บริษัทหนึ่งบริษัทล้มละลายได้ คำคำเดียวของเขาสามารถทำให้สถานีตำรวจของหู้ไห่สะทกสะท้านได้

ทว่า สายตาที่วันนั้นเขามองตัวเอง เหมือนไม่ได้รู้จักตัวเอง

หลีชิงเยียนทำสีหน้าที่ซับซ้อน คนคนนั้นช่วยตัวเองและตระกูลหลีอย่างลึกลับเกินไป เขาทำแบบนี้ครั้งแล้วครั้งเล่า เขาคอยกวาดล้างอุปสรรคทุกอย่างของพวกเขา และกำจัดวิกฤตต่างๆ ให้พวกเขา

ถ้าไม่มีบุคคลที่ลึกลับคนนั้น หลีชิงเยียนก็คงจะเป็นอันตรายถึงชีวิต ถ้าเปลี่ยนเป็นคำพูดอื่น ชีวิตของเธอถูกช่วยไว้เพราะบุคคลลึกลับคนนั้น

หลีชิงเยียนครุ่นคิดไปด้วย แล้วก็ผลักประตูเข้าไปในออฟฟิศท่านประธานทันที

“พ่อ......” หลีชิงเยียนเรียกด้วยเสียงเบา เธอกำลังจะเล่าที่มาที่ไปและทุกรายละเอียดให้หลีหยางฟัง

“ถ้าคนคนนี้มีอยู่จริง งั้นเขาก็ต้องมีบุญคุณกับตระกูลหลีอย่างมาก พ่อจะไปสืบด้วยทุกวิธีทาง หลีหยางสีหน้าดูเคร่งขรึมขึ้นมา ตระกูลหลีมีบุญคุณต้องทดแทน แต่บุคคลลึกลับนี้ กลับทำให้พวกเขาสองพ่อลูกไม่รู้ฐานะของเขาจนถึงตอนนี้ ทำให้เธอรู้สึกละอายใจมาก

และตอนนี้ คิดว่าหลีหยางและหลีชิงเยียนก็คงจะไม่รู้ คนคนนั้นที่ถูกพวกเขาตามหามานานคือบุคคลลึกลับ ที่กำลังนั่งยองอยู่ตรงหน้าออฟฟิศของหลีชิงเยียน

“ลูกพี่ เราทำเงินได้แล้วครับ ทีแรกผมคิดว่าจะขาดทุนสักอีก นึกไม่ถึงว่าหลีเช่าเทียนรวยเหมือนหมูที่อ้วนจนมันเยิ้ม ผมนึกไม่ถึงจริงๆ ว่าตอนอยู่หัวเซี่ย จะได้เจอกับคนที่มีเงินมากขนาดนี้ ไม่เพียงแต่ไม่ขาดทุน และยังได้กำไรไม่น้อย” คนที่อยู่ในสาย ชิงเหนียนกำลังร้องอย่างเรื่อยเปื่อย น้ำเสียงเต็มไปด้วยความตื่นเต้นดีใจ

“ตอนนี้ยังได้ข่าวคราวของโม่ถีซือไหม?” เฉินเป่ยถามขึ้น

“ไม่ได้ครับ ผมเคยสืบเธอ เธอเป็นคนที่สำรวจเก่ง และมีวิธีที่แปลกประหลาดนับร้อนๆ วิธี ผมไม่สามารถควบคุมเธอได้ตั้งนานแล้ว” ชิงเหนียนพูดขึ้น โม่ถีซือเป็นเทพธิดาแห่งโลกชั่วร้ายทิศตะวันตก แม้กระทั่งเฉินเป่ย ยังรู้สึกกลัวเธอ แล้วจะเป็นได้ยังไงที่จะให้ชิงเหนียนนั้นไปสืบหาว่าเธออยู่ที่ไหนได้ยังไง

“ฉันรู้สึกเหมือนมีลางสังหรณ์” เฉินเป่ยเงยหน้าขึ้น แล้วมองไปยังท้องฟ้าที่กว้างขวาง และท้องฟ้าสีฟ้ามากๆ ทว่าในใจของเขากลับเต็มไปด้วยหมอกควัน

“ฐานทัพ ช่วงนี้ยังสบายดีไหม/? ” เฉินเป่ยถามขึ้น