บทที่ 256 ขอให้อภัย!

บทที่ 256 ขอให้อภัย!

การเผชิญกับความนิ่งเฉยที่ผิดปกตินี้ และเฉินเป่ยที่ยังคงอยู่สูบบุหรี่และพ่นควันอย่างสบายใจ ซูเหลยจึงอดมองเขาไม่ได้

ยังไงเธอก็อยากมองทะลุความเสแสร้งแกล้งทำของเฉินเป่ย แต่สุดท้ายกลับยากที่จะทำได้

และหลีชิงเยียนมองจางเสี้ยวเทียน สีหน้ายิ่งอยู่ยิ่งเย็นชา แล้วก็พูดด้วยเสียงเข้ม "จางเสี้ยวเทียน แกจะทำอะไรกันแน่? "

"เข้ามาแล้ว ยังคิดจะรอดชีวิตออกไปอีกหรอ? " จางเสี้ยวเทียนยิ้มอย่างเยาะเย้ย และเลขาท่านนั้นที่อยู่ข้างจางเสี้ยวเทียน ก็ดันแว่น จากนั้นออกคำสั่ง "ลงมือ! "

ฉึก!

รปภ.หลายๆ คนเหล่านั้นที่ล้อมรอบหลีชิงเยียนพวกเขาสามคน ต่างก็ทำนัยน์ตาที่เข้มขรึม ในมือของพวกเขาจับกระบองไฟฉายช็อตไฟฟ้าไว้ แล้วทำให้เกิดเสียงแตก "แก๊กๆ " ดังขึ้น มีกระบองไฟฉายช็อตไฟฟ้าอันน่ากลัวล้อมรอบไว้!

วินาทีต่อไป รปภ.เหล่านี้ทำเสียงเข้ม แล้วขยับเข้าไปใกล้หลีชิงเยียนทั้งสามคนอย่างรวดเร็ว แล้วเอากระบองไฟฉายช็อตไฟฟ้าแทงออกไปแรงๆ ......

และในตอนนี้ ซูเหลยขยับ เรือนร่างของเธอแวบผ่าน ทำให้ดูเหมือนเงาของผี และกำลังพุ่งเข้าไปอยู่ในท่ามกลางผู้คน รปภ.เหล่านั้นที่ก่อด้วยเป็นฝูงชนก็ถูกจู่โจมจนแตกแยก เรือนร่างแต่ละร่างกระเด็นไปไกล

และกระบองไฟฉายช็อตไฟฟ้าเหล่านั้นแทงไปที่ซูเหลยอย่างบ้าบิ่น สุดท้ายกลับเจอเลยความว่างเปล่า!

ซูเหลยมีเรือนร่างที่เคลื่อนไหวอย่างว่องไว ทำให้จางเสี้ยวเทียนและเลขาทำสีหน้าที่จับตัวเป็นก้อน

"ท่านประธานจาง เธอเหมือนเป็นคนที่เป็นการต่อสู้" เลขาขยับไปใกล้ข้างหูของจางเสี้ยวเทียน แล้วพูดด้วยเสียงเบา

"ไม่ต้องกลัว เรามีกำลังคนเยอะ เธอแค่มามือเปล่า คงยื้อไว้ได้ไม่นานหรอก" จางเสี้ยวเทียนเอ่ยพูดด้วยเสียงเรียบ

"ยื้อไว้ได้ไม่นาน? " จู่ๆ เฉินเป่ยก็คลี่ยิ้ม เขากวาดสายตามองไปที่จางเสี้ยวเทียนและเลขา นัยน์ตาเคล้าด้วยรอยยิ้มที่เยาะเย้ย

จากนั้น เฉินเป่ยก็หันไปมองซูเหลย แล้วสั่งการ "ใช้วิธีรวดเร็วฉับไว"

หลีชิงเยียนที่อยู่ข้างๆ ก็นิ่งงันไปเล็กน้อย เธอมองเฉินเป่ยด้วยความแปลกประหลาด ซูเหลยคือคนของเธอ สุดท้ายเฉินเป่ยต้องเริ่มสั่งการอย่างเป็นธรรมชาติ นี่ไม่เห็นเธอในสายตาเลย!

ทว่าวินาทีต่อไป หลีชิงเยียนทำสีหน้าที่เกร็ง เพราะว่าความว่องไวของซูเหลยว่องไวอย่างยิ่ง ทันใดนั้น รปภ.เหล่านั้นที่พุ่งเข้าไปจากด้านนอกก็ถูกถีบจนตัวปลิวเพียงถีบหนึ่งเดียว!

คนที่อยู่ในเหตุการณ์ไม่มีใครนึกถึง ซูเหลยก่อนหน้านี้ ไม่ได้ใช้แรงที่มีอยู่จริง ทว่ากลับอยู่ภายใต้คำสั่งของเฉินเป่ย ถึงได้แสดงความเร็วที่แท้จริงออกมา

หลังจากผ่านไปสักพัก ทั้งออฟฟิศเหลือแค่เสียงหายใจที่เย็นเฉียบ ซูเหลยกวาดสายตามองรปภ.แต่ละนายที่นอนอย่างไม่ระเบียบอยู่ตรงใต้เท้าเพียงพริบตาเดียว แล้วถูกเธอถูกยากที่จะลุกขึ้น

ซูเหลยกลับไปอยู่ข้างๆ หลีชิงเยียน และหลีชิงเยียนมองเฉินเป่ยด้วยความซับซ้อน......เฉินเป่ยและซูเหลยทำให้เธอตกใจมาก เธอนึกไม่ถึงว่า ซูเหลยกลับเลือกที่จะฟังคำสั่งของเฉินเป่ย

เฉินเป่ยมองจางเสี้ยวเทียน ใบหน้าเคล้าด้วยรอยยิ้มบางๆ เธอเดินไปตรงหน้าจางเสี้ยวเทียน แล้วเป่าควันบุหรี่ที่ทำให้มีกลิ่นฉุนออกมาหนึ่งคำ พร้อมพูดด้วยเสียงเรียบเฉย "คนพวกนี้ของแกถึกไม่พอจริงๆ ทีแรกฉันยังคาดไว้ว่าจะใช้เวลาห้านาที นึกไม่ถึงว่าแค่หนึ่งนาทีครึ่งก็จัดการได้แล้ว"

จางเสี้ยวเทียนกัดฟัน แล้วมองรปภ.ที่นอนอยู่บนพื้น สีหน้าดูเกร็ง ทั้งเรือนร่างสั่นเทา

เฉินเป่ยแสดงออกถึงว่ากำลังจะเหยียดหยามเขาอย่างชัดเจน......เขากลับไม่กล้าเชื่อ รปภ.ที่ตนเองใช้ค่าแรงสูงในการจ้างมา กลับอ่อนแอขนาดนี้

"พวกแกต้องการอะไรกันแน่? " จางเสี้ยวเทียนมองหลีชิงเยียนทั้งสามคน แล้วถามขึ้น

หลีชิงเยียนเพิ่งจะพูด และในตอนนี้ โทรศัพท์ของหลีชิงเยียนก็ดังขึ้นอย่างเร่งรีบ

หลังจากที่หลีชิงเยียนรับสาย ก็ยื่นมือถือให้จางเสี้ยวเทียน พูดขึ้น "รับเถอะ โทรหาแก"

"โทรหาฉัน? " จางเสี้ยวเทียนรับไป และเพิ่งจะเอามือถือไป ทางสายก็ส่งเสียงก่นด่าอันโมโหมา "จางเสี้ยวเทียน นายทำอะไรลงไปกันแน่! "

"ท่านประธานหวง? " จางเสี้ยวเทียนได้ยินเสียงทางสาย หลังจากที่รู้ว่าเป็นกรรมการในบริษัทตระกูลหลีกรุ๊ป จึงนิ่งงันไปทันที

"จางเสี้ยวเทียน นายรู้ไหมว่านายสร้างเรื่องใหญ่ขนาดไหน? ฉันถูกท่านประธานว่ากล่าวสั่งสอน" ทางสายทางโน้น ท่านประธานหวงเอ่ยพูด เขาในตอนนี้ อยากจะปาดคอจางเสี้ยวเทียนโดยทันทีจริงๆ

จางเสี้ยวเทียนพูดอย่างระมัดระวัง "ท่านประธานหวง ผมไม่ได้ทำอะไรนะครับ ตามคำสั่งท่านกับกรรมการท่านอื่นๆ ผมจะสามารถทำเรื่องที่เกินขอบเขตได้ยังไงกันครับ" ต่อหน้าท่านประธานของสำนักงานใหญ่ในหู้ไห่ จางเสี้ยวเทียนไม่ได้หยิ่งและทระนงตัวเหมือนก่อนหน้านี้ ทุกๆ คำพูดระมัดระวัง และเคล้าด้วยการประจบประแจง ไม่เหมือนจางเสี้ยวเทียนในเมื่อกี้นี้

เพราะว่าจางเสี้ยวเทียนรู้ดีในตำแหน่งของตัวเอง ตัวเองแค่ถูกยกย่องว่าเป็นราชาที่มีอำนาจในบริษัทย่อยเยี่ยนจิงเท่านั้น อีกอย่างภายใต้การช่วยเหลือจากกรรมการไม่กี่ท่าน...... ถ้าตัวเองไปสำนักงานใหญ่ในหู้ไห่ ต้องไม่มีตำแหน่งที่ว่างขนาดนี้แล้ว

และในตอนนี้ จางเสี้ยวเทียนก็ไม่เข้าใจ มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ถึงได้ทำให้ดึงดูดความสนใจของท่านประธาน? "

ถึงแม้จะอยู่ในบริษัทย่อยเยี่ยนจิง เขาก็ได้ต่อต้านกับอำนาจและอิทธิพลของคณะกรรมการอีกพรรคพวกหนึ่งตลอดมา ทว่าก็ไม่เคยดึงดูดความสนใจของท่านประธาน

และตอนนี้ ท่านประธานกลับด่าประธานหวงหนึ่งชุด