บทที่ 371 ทดสอบเหรอ ตลกชะมัด

บทที่ 371 ทดสอบเหรอ ตลกชะมัด

…………

สนามบินนานาชาติเยี่ยนจิง

เครื่องบินส่วนตัวลำหนึ่งปรากฏที่เส้นขอบฟ้าไกลลิบๆ ตามมาด้วยเสียงดังกึกก้อง คำรามแผดเสียงมา สุดท้ายก็ค่อยๆ ร่อนลงที่บนรันเวย์ลงจอดในลานจอดเครื่องบิน

ชิงเหนียนเด็กหนุ่มบุรุษงามคนหนึ่ง สวมชุดสูทหรูหราสีเงิน ยืนอยู่ไกลๆ มองเครื่องบินส่วนตัวลำนี้ลงจอด มุมปากกระตุกขึ้นเป็นรอยยิ้ม

หลังจากประตูบนเครื่องเปิดออก ชิงเหนียนก็มองเห็นด้านหลังของร่างนั้นปรากฏที่ประตูเครื่องบิน ก็รีบสาวเท้าไปอย่างรวดเร็วอย่างไม่ลังเล

“ลูกพี่ ช้ากว่าที่คาดการณ์ไว้สองชั่วโมงเลยนะ” ชิงเหนียนหัวเราะร่า ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าดังกระทบพื้น เสียงดังคมชัดของรองเท้าหนัง Veilisr ซึ่งแบรนด์ชั้นนำระดับโลกจากอิตาลี

แต่หลังจากเดินเข้าใกล้เฉินเป่ยแล้ว ชิงเหนียนจึงมีสีหน้าสงสัย สัมผัสได้ถึงความผิดปกติแม้เพียงเล็กน้อยก็ตาม

สายตาของชิงเหนียนจ้องมองเฉินเป่ย พลันเร่งฝีเท้าเพิ่มขึ้นไม่น้อยโดยทันที

ฝีเท้าของชิงเหนียนยิ่งเร็วขึ้นเรื่อยๆ พร้อมทั้งพุ่งตัวไปทางเฉินเป่ย!

เฉินเป่ยสีหน้าซีดเผือด พลางกุมหน้าอกไว้ ร่างกายโซซัดโซเซไปมาเหมือนคนเมาพร้อมทั้งเดินไปทางชิงเหนียน…ทุกก้าว เหมือนจะล้มลงได้ตลอดเวลา

“ลูกพี่ คุณเป็นอะไรไป” ตอนที่เฉินเป่ยฝืนจนไม่ไหวแล้ว ตาสองข้างดับมืด หมดสติไปนั้น ร่างของชิงเหนียนสว่างวาบ พุ่งตรงมาตรงหน้าเฉินเป่ย มือไวตาไว ประคองเฉินเป่ยเอาไว้

ริมฝีปากเฉินเป่ยสั่นเล็กน้อย…แต่สุดท้ายกลับไม่ได้พูดอะไร ดวงตาทั้งสองดำมืด หมดสติไป

ชิงเหนียนประคองเฉินเป่ยเอาไว้ กวาดตามองร่างของเฉินเป่ย เมื่อตอนที่เขาเห็นเลือดสดๆ ไหลซึมออกมาจากเสื้อยืดสีดำ…ก็เข้าใจได้ทันทีเลย

พอรูม่านตาของชิงเหนียนหดตัวลง บนใบหน้าก็ปรากฏนัยการสังหารอย่างเยือกเย็นขึ้นทันที!

ความว่างเปล่าบิดเบี้ยวผิดรูป ท้องฟ้าราวกับมืดสลัวลงในทันใด!

ชิงเหนียนประคองเฉินเป่ย นัยน์ตาเปล่งประกายความน่ากลัวที่ทำให้ตื่นตกใจ! ทั้งร่างราวกับกลายเป็นดาบคมกริบที่อยู่นอกฝัก!

รอยยิ้มที่อบอุ่นสดใสบนใบหน้าเขาจางหายไป…ถูกแทนที่ด้วยความหมายบางอย่างที่รุนแรง!

“ลูกพี่ คุณต้องไม่เป็นอะไร” ชิงเหนียนพึมพำเบาๆ พร้อมทั้งประคองเฉินเป่ยค่อยๆ เดินไปทางประตูสนามบิน

…………

ภายในบ้านตระกูลหลี เมืองเยี่ยนจิง

บริเวณลานบ้าน หลีเช่าเทียนมองไปที่บ่อน้ำที่ใสดั่งกระจก ใจนิ่งสงบดั่งน้ำ สีหน้าเรียบเฉย มีความหล่อเหลาอย่างแบบที่พูดไม่ถูก คนรับใช้สองคนด้านข้างยืนเอามือห้อยลง ยืนแสดงความเคารพอยู่ด้านข้าง ปรนนิบัติรับใช้บุตรชายสายตรงเพียงคนเดียวของบ้านตระกูลหลีผู้นี้

หลังจากที่หลีเช่าหงตาย จากการปูทางและปลูกฝังอย่างตั้งใจของหลีหง สถานะของหลีเช่าเทียนที่บ้านตระกูลหลี ก็สูงขึ้น คนรับใช้สองคนนี้เดิมเป็นสาวใช้ส่วนตัวที่คอยรับใช้หลีเช่าหง…ตอนนี้อยู่ข้างกายของหลีเช่าเทียน กลายเป็นคนรับใช้ชั้นต่ำต้อยด้อยค่าที่สุด

ในบ่อน้ำที่น้ำใสราวกระจก มีปลาคาร์พสีทองหลายตัวแหวกว่ายอย่างสวยงาม หลีเช่าเทียนมองไปในบ่อน้ำ สีหน้าสงบเงียบอย่างบอกไม่ถูก

เวลานี้เอง ลูกน้องคนหนึ่งก็พรวดพราดเข้ามาในลานบ้าน

“มีรายงาน—”

“พลั่ก” เสียงคุกเข่าของลูกน้องคนนั้น ดังมายังบริเวณด้านหลังของหลีเช่าเทียน กำมือทำความเคารพพร้อมทั้งพูดอย่างนอบน้อมว่า “คุณชาย เอ๋อตงเฉินปรากฏตัวแล้วครับ”

“ตู้ม!”

แสงเย็นวูบในดวงตาที่ลึกล้ำของหลีเช่าเทียนก็สว่างวาบขึ้น อยู่ๆ ข้อมือสั่น ก้อนหินก้อนเล็กๆ ที่แหลมคมก็ถูกปาออกมาพร้อมกับเสียงอย่างรวดเร็ว เกิดการกระเพื่อมบนผิวน้ำ จมดิ่งลงสู่ก้นสระน้ำดวงตาลึกล้ำของหลีเช่าเทียนสว่างวาบขึ้นทันที แล้วกลับมาสงบนิ่งใหม่อีกครั้ง จิตภายในสงบนิ่ง ไม่มีใครสัมผัสได้ถึงความเคลื่อนไหวภายในจิตใจของเขา ผ่านดวงตาลึกล้ำคู่นี้ได้

“มีอะไร” หลีเช่าเทียนค่อยๆ หันมา มองไปยังลูกน้องคนนั้น

ลูกน้องคนนั้นรายงานอย่างเคารพนอบน้อมว่า “คุณชาย เมื่อครู่สายของเราพบเบาะแสของเอ๋อตงเฉินแล้วที่สนามบินนานาชาติเยี่ยนจิง เขาเพิ่งจะถูกคนรับตัวไป”

“รับตัวไป” สีหน้าของหลีเช่าเทียนแอบแฝงด้วยความลึกลับอย่างประหลาดพลางเอ่ยถามทันที “ตรวจสอบที่มาของคนคนนั้นอย่างชัดเจนแล้วหรือยัง”

“ตอนนี้ยังครับ” ลูกน้องคนนั้นตอบ

“ไปสืบดู ตรวจสอบที่มาที่ไปของเขาให้ชัดเจน…ที่เยี่ยนจิงยังมีคนกล้าช่วยเขา…ก็คือเป็นการต่อต้านข้า” ทันใดนั้นดวงตาคู่ที่ลึกล้ำของหลีเช่าเทียนก็เปล่งประกายความเย็นยะเยือกออกมา

“รับทราบครับ…”

หลังจากรอให้ลูกน้องคนนั้นออกไปแล้ว หลีเช่าเทียนก็หมุนตัว เดินออกจากลานบ้านไป พร้อมทั้งพูดกับผู้เฒ่าทั้งสองคนที่กำลังรออยู่นานในห้องโถงใหญ่ว่า “สุดยอดดาบสามเล่มของการประชุมสมาคมการพนันเพชรพลอยครั้งนี้ ก็คงต้องพึ่งท่านอาวุโสทั้งสองแล้ว”

ผู้เฒ่าทั้งสองพยักหน้า มองไปยังหลีเช่าเทียนพร้อมทั้งพูดด้วยสีหน้ายินดีว่า “คุณชายหลีวางใจเถอะ พวกเราสองคนต้องช่วยคุณอย่างเต็มกำลังแน่นอน”

หลีเช่าเทียนพยักหน้า มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม รอยยิ้มที่ลึกซึ้ง ภายในใจของเขาไม่ได้ปล่อยวาง…เอ๋อตงเฉิน เอาอะไรมาสู้กับเขา

…………

โรลส์ – รอยซ์แฟนทอม (Rolls-Royce Phantom) พุ่งทะยานอยู่บนถนนราวกับไฟฟ้า ชิงเหนียนเหยียบคันเร่งจนมิด บางครั้งก็หันมามองเฉินเป่ยอย่างเป็นห่วง

“ลูกพี่ คุณต้องทนฝืนเอาไว้ได้แน่” ชิงเหนียนแอบพูดในใจ เท้าเหยียบลงบนคันเร่ง โรลส์ – รอยซ์แฟนทอม (Rolls-Royce Phantom) เสมือนกลายร่างเป็นสายฟ้าแลบสีดำ พุ่งทะยานอย่างบ้าคลั่งบนถนน

“ครืน!”