บทที่ 375 เสแสร้งอะไรอยู่?

บทที่ 375 เสแสร้งอะไรอยู่?

ทันทีที่ท่านผู้อาวุโสไท่ซ่างพูดคำนี้ออกมา ก็เหมือนฟ้าผ่าลงบนดิน ทุกคนที่อยู่ในนั้นทั้งหมดเงียบลงทันที ในห้องส่วนตัวทั้งห้อง ถูกประโยคนี้ของท่านผู้อาวุโสไท่ซ่างทำให้ช็อกไปในทันที

อวี้ย้งเซวียนที่นั่งอยู่หน้าโต๊ะกลม รอยยิ้มบนใบหน้าแข็งค้างไปในทันที ความว่างเปล่า เหมือนถูกแช่แข็งในพริบตานั้น

ท่านผู้อาวุโสที่เหลือได้ยินคำพูดของท่านผู้อาวุโสไท่ซ่าง สีหน้าก็ไม่น่าดูในทันที ราวกับกินแมลงวันตายเข้าไป หัวใจเหมือนกับจะหยุดเต้นไป ณ ตอนนั้น!

บรรยากาศเงียบงันขึ้นมาทันที ท่านผู้อาวุโสไท่ซ่างถอนหายใจหนักหน่วงออกมาเฮือกหนึ่ง สีหน้ามืดมน พลันดื่มไวน์หมดแก้วในรวดเดียว จากนั้นก็วางแก้วไวน์ลงบนโต๊ะเสียงดัง “ปัง”

ท่านผู้อาวุโสไท่ซ่างกวาดตามองคนที่เหลือ กล่าวช้าๆ ว่า “ในตอนที่ฉันประมือกับเขา ก็พบว่า เขาไม่เพียงแต่เป็นศิลปะการต่อสู้อู่ตัง ยังเข้าใจในความสำเร็จของวิทยายุทธ์ ลึกกว่าฉันเสียอีก นอกจากคนสำนักอู่ตัง ฉันก็ไม่มีคำอธิบายอื่นอีกแล้ว”

ท่านผู้อาวุโสไท่ซ่างกวาดตามองอวี้ย้งเซวียน สายตาเยือกเย็นดุจน้ำแข็งตกไปอยู่บนร่างของอวี้ย้งเซวียน ถามเบาๆ ว่า “แกไม่ได้บอกว่าเขาไม่ได้เป็นเรียนเรื่องพวกวิทยายุทธ์หรอกรึ?”

อวี้ย้งเซวียนรู้สึกว่าสายตาที่ท่านผู้อาวุโสไท่ซางมองตนเองนั้น หัวใจเต้นกระโจนโลดโผนออกมาทันที วินาทีเดียวท่ามกลางความกดดันที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เขาได้แต่กลืนน้ำลายลงคอ จนรู้สึกได้ว่าขนหัวลุกตาม!

ท่านผู้อาวุโสไท่ซ่างพูดอย่างนี้แล้ว สายตาของผู้อาวุโสท่านอื่นๆ ก็ค่อยๆ ตกไปบนร่างของอวี้ย้งเซวียนเช่นกัน

“ท่านผู้อาวุโส ผมไม่รู้มาก่อนจริงๆ ว่าเขาจะเป็นศิลปะการต่อสู้อู่ตังด้วย...” อวี้ย้งเซวียนอธิบายอย่างรวดเร็ว สีหน้าของท่านผู้อาวุโสไท่ซ่างในขณะนี้ไม่น่าดูอย่างยิ่ง อวี้ย้งเซวียนถูกท่านผู้อาวุโสไท่ซ่างจดจ้องอยู่ตลอด แรงกดดันมหาศาลสายหนึ่งแทบจะทำให้อวี้ย้งเซวียนหายใจไม่ออก!

หลังจากถูกท่านผู้อาวุโสไท่ซ่างมองอวี้ย้งเซวียนอยู่ครู่หนึ่ง ทำให้หน้าผากของอวี้ย้งเซวียนผุดเหงื่อเย็น ทั่วทั้งร่างเริ่มสั่นขึ้นมา

หลังจากนั้นชั่วครู่ ในที่สุดท่านผู้อาวุโสที่ครุ่นคิดอยู่นานก็กล่าวออกมา “ท่านซู เรื่องนี้อวี้ย้งเซวียนย่อมไม่รู้เรื่องแน่นอน กล้องวงจรปิดของโรงแรมในช่วงนี้พวกเราก็เห็นกันแล้ว เห็นได้ชัดว่าไม่มีความสามารถด้านอู่ตังเลย จนต้องพูดได้ว่าเขาปกปิดไว้ได้ดีมาก”

ผู้อาวุโสไท่ซางถึงได้เบนสายตาไปจากตัวของอวี้ย้งเซวียน จนทำให้อวี้ย้งเซวียนปลดปล่อยที่ต้องแบกรับความกดดันเอาไว้ จนถอนหายใจออกมา

“พลังที่แท้จริงของเขาอยู่เหนือกว่าฉันมาก แล้วทำไมเขาจะได้หนีไปด้วย?” ผู้อาวุโสไท่ซางขมวดคิ้วไว้ พร้อมทั้งอาการคิดหนัก

“มีพลังที่แข็งแกร่งแบบนี้แล้วยังไงล่ะ ครั้งนี้ที่พวกเรามาที่เยี่ยนจิง ก็เพื่อมาลงขันฆ่าล้างแค้นมัน!” หนึ่งในผู้อาวุโสกล่าวออกมา

ผู้อาวุโสท่านนี้พูดออกมา พลันได้รับการสนับสนุนจากผู้อาวุโสท่านอื่นๆ ด้วย

“ถึงแม้ว่าพวกเราจะหายไปหนึ่งคน แต่ว่าท่านซูยอมร่วมด้วย ก็เหมือนได้รับผลลัพธ์ที่ดี” ผู้อาวุโสอีกคนพูด

หลายคนเริ่มพูด จนทำให้ความกล้าเพิ่มมากขึ้น

อวี้ย้งเซวียนเห็นว่าอารมณ์ของผู้อาวุโสเหล่านี้เริ่มปะทุขึ้นเรื่อยๆ พลันยิ้มให้อย่างเก้อเขิน “ผู้อาวุโสทุกท่านไม่ต้องรีบ อย่างน้อยพวกเราต้องหาไอ้หมอนั่นที่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง ให้เจอเสียก่อน แค่รู้ว่ามันหนีไปอยู่ที่ไหน ถึงจะสามารถจัดการกับมันได้”

ท่ามกลางบรรยากาศที่กำลังครึกครื้นอยู่นั้น เวลานั้นเอง ลูกน้องคนหนึ่งก็วิ่งเข้ามาในห้องรับรอง

“รายงาน—”

“มีอะไร?” อวี้ย้งเซวียนกำลังพูดคุยหยอกล้อกับเหล่าผู้อาวุโส แต่ดันมาถูกลูกน้องพูดดักคอเอาไว้แทน จนทำให้สีหน้าไม่พอใจอย่างมาก

ลูกน้องของอวี้ย้งเซวียนคนนั้นเหลือบตามองผู้อาวุโสทุกท่าน จนเกิดอาการลังเลขึ้นมา จนอยากจะกระซิบข้างหูอวี้ย้งเซวียนแทน

ทว่าอวี้ย้งเซวียนพูดออกมาตรงๆ เลย “มีอะไรก็พูดมาได้เลย ผู้อาวุโสที่นั่งอยู่ที่นี่เป็นคนในตระกูลอวี้ของฉัน มีอะไรที่ต้องปิดบังพวกเขากัน?”

ลูกน้องคนนั้นมองผู้อาวุโสเหล่านั้นอีกรอบ จนต้องพูดความจริงออกมา “เมื่อครู่ข้าน้อยเห็นเอ๋อตงเฉินคนนั้นกลับมาที่โรงแรมพร้อมกับหลีชิงเยียน”

“เพล้ง!”