บทที่ 376 ชื่อมีลักษณะเฉพาะมาก

บทที่ 376 ชื่อมีลักษณะเฉพาะมาก

เช้าวันรุ่งขึ้น

เฉินเป่ยหลังจากวิ่งรอบโรงแรมสามสิบห้ารอบ เหงื่อเต็มตัว แล้วทำการวิดพื้นด้วยมือเดียว 20 ชุด ถึงเดินเข้าไปในโรงแรมด้วยท่าทางที่ไม่สนใจใคร

เดินเข้าไปในห้องอาหารของโรงแรม เฉินเป่ยเห็นหลีชิงเยียกับซูเหลยนั่งอยู่ที่มุมและรับประทานอาหารอย่างเงียบ ๆ

เฉินเป่ยรีบเดินเข้าไป นั่งลงอย่างไม่ใส่ใจ ในระหว่างที่หลีชิงเยียนกลอกตาอย่างต่อเนื่อง ก็เรียกพนักงานมา พูดอย่างสง่างาม “ฉันขอแซนด์วิชหนึ่งชุด ไข่ดาวหนึ่งฟอง นมหนึ่งแก้ว แล้วก็โจ๊กอีกหนึ่งถ้วย”

หลังจากพนักงานออกไป หลีชิงเยียนชำเลืองมองเฉินเป่ยอย่างเย็นชา ขยับตัวไปข้างๆ แล้วพูดไปทางเฉินเป่ยว่า “โง่”

แต่เฉินเป่ยไม่ได้สนใจคำพูดของหลีชิงเยียน หลังจากที่รอพนักงานนำอาหารเช้าแสนอร่อยและประณีตนี้มาให้ เฉินเป่ยขี้เกียจแม้แต่จะใช้ช้อนส้อม กินอย่างตะกละตะกลาม

หลีชิงเยียนเห็นสภาพของเฉินเป่ย รู้สึกละอายใจมาก.....ทำท่าไม่รู้จักเฉินเป่ย นี่มันน่าอับอายเกินไปแล้ว

“อยากเห็นคุณในงานพนันเพชรพลอยวันนี้มาก” หลีชิงเยียนพูดเบาๆ ใบหน้าเยาะเย้ยเล็กน้อย

เฉินเป่ยไม่เงยหน้าขึ้นเลย ให้หลีชิงเยียนอับอาย เขาตอบกลับอย่างไร้ยางอายมาก “ไม่ต้องเป็นห่วง ชิงเยียนคุณตั้งใจดูให้ดีนะ ถ้าฉันแสดงความสามารถของฉันออกมาแล้ว จะหัวหน้าสมาคมจางหรือหัวหน้าสมาคมหลี่ ก็จะถูกบดบังทันที”

หลีชิงเยียนคิ้วขมวด สีหน้าเย็นชา การถากถางของเธอ กลับกลายเป็นการให้กำลังใจ

หลีชิงเยียนใบหน้าแดง ความโกรธที่ไม่อาจพรรณนาได้ฉายในดวงตาคู่สวย ผู้ชายคนนี้ หน้าด้านจริงๆ

ท่านประธานเทพธิดาสีหน้าบึ้งตึงฉายบนใบหน้าสวยๆ ขายาวใหญ่ใต้โต๊ะ เตะไปที่เฉินเป่ยหนึ่งที ลุกขึ้นแล้วสะพายกระเป๋าพูดกับซูเหลย “ทานอิ่มแล้ว พวกเรากลับกันเถอะ”

ซูเหลยตะลึงเล็กน้อย เห็นสีหน้าของท่านประธานเทพธิดาไม่ค่อยดี ไม่มีทางเลือกอื่น จึงเดินตามหลีชิงเยียนออกไป

หลังจากที่หลีชิงเยียนออกไป ยังพูดทิ้งท้ายหนึ่งประโยคว่า “หลังจากงานพนันเพชรพลอยเสร็จสิ้น คุณก็จัดการเองละกัน”

รอจนกว่าหลีชิงเยียนออกไปแล้ว เฉินเป่ยถึงเงยหน้าขึ้นมา หันไปมองตามหลังที่เซ็กซี่และมีเสน่ห์ของหลีชิงเยียน กระโปรงสั้น...แล้วบวกกับเครื่องแบบ olแล้ว ช่างทำให้คนคิดหรือจินตนาการหรือเพ้อฝันได้ง่ายจริงๆ

เฉินเป่ยมีรอยยิ้มที่มุมปากอย่างมีความหมาย ไม่มีใครเดาใจเขาได้ รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่

หลังจากอิ่มอร่อยกับอาหารเช้าแล้ว เฉินเป่ยก็เดินออกจากโรงแรม เดินเข้าไปในโรงจอดรถของโรงแรม จอดรถตรงประตูโรงแรมอย่างตรงเวลา

ไม่นาน รูปร่างที่สวยงามปรากฏขึ้นที่ทางเข้าของโรงแรม ผมยาวคลุมไหล่ สวมใส่รองเท้าส้นสูง รูปลักษณ์ที่สมบูรณ์แบบไร้ที่ติ

ท่านประธานเทพธิดาเดินออกมาจากโรงแรม ด้านหลังมีซูเหลยติดตามอย่างใกล้ชิด ซูเหลยนิ่งเงียบ การแสดงตนต่ำมาก ถ้าไม่สังเกตเธอก็อาจจะถูกลืมได้

ทั้งสองเดินไปที่รถ เฉินเป่ยมุมปากยกขึ้นเล็กน้อยแล้วยิ้ม เปิดประตูให้ท่านประธานเทพธิดาที่สวยเลิศเชิดหยิ่ง

หลีชิงเยียนชำเลืองมองเฉินเป่ยอย่างเย็นชา ก้มตัวและเข้าไปในรถ

ทั้งสองเข้าไปในรถ เฉินเป่ยยิ้มจางๆ นั่งไปในที่นั่งของคนขับ เหยียบคันเร่ง เสียงของรถยนต์ดังขึ้น พุ่งไปด้านหน้า

ครึ่งชั่วโมงต่อมา รถคันนี้ก็ค่อยๆจอดลงที่หน้าประตูบริษัทตระกูลหลีกรุ๊ป สาขาเยี่ยนจิง

เฉินเป่ยลงจากรถ เปิดประตูรถให้หลีชิงเยียนกับซูเหลยอย่างสุภาพ

รองเท้าส้นสูงที่บอบบางและสวยงามเหยียบลงบนพื้น ท่านประธานเทพธิดาก้าวลงจากรถ บิดเอวเล็กน้อย เดินตรงไปทางอาคาร

เฉินเป่ยพิงอยู่ตรงหน้ารถ หรี่ตามองตามหลังของหลีชิงเยียน เขาค่อยๆพ่นควันออกมา มุมปากของเขายิ้มอย่างอ่อนโยน

…………

ในสถานีตำรวจหู้ไห่ เย่ชวงนั่งอยู่ในสำนักงาน ใบหน้าที่สวยและบอบบางเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า

ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยดวงตาที่แดง จ้องมองเบาะแสต่างๆบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ ไม่ระแคะระคายเลย

ในเวลานี้ มีเสียงเคาะประตูสำนักงานดังขึ้น มีเจ้าหน้าที่ตำรวจหนึ่งคนเข้ามาจากด้านนอก ยื่นเอกสารหนึ่งฉบับให้เย่ชวง แล้วพูดว่า “หัวหน้าเย่ นี่คือเบาะแสล่าสุดที่พบจากที่เกิดเหตุ”

“ฉันรู้แล้ว” เย่ชวงเสียงแหบ ทำให้ตำรวจคนนั้นตะลึง ถามด้วยความเป็นห่วงว่า “หัวหน้าเย่ แม้ว่าคดีจะมีความสำคัญ แต่ร่างกายอย่าพังนะ”

เย่ชวงพยักหน้า ใบหน้าเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า เธอทำงานอย่างหนักเป็นเวลาหลายสิบชั่วโมง.......ถึงแม้ว่าจะเป็นผู้ชายที่มีสุขภาพแข็งแรง แต่ก็ไม่สามารถรับได้เช่นกัน

ณ ขณะนี้ โทรศัพท์สีดำบนโต๊ะทำงานของเย่ชวงก็ดังขึ้นอีกครั้ง

เมื่อเย่ชวงเห็นโทรศัพท์สีดำเครื่องนี้ ดูตื่นเต้น ราวกับว่าโทรศัพท์สีดำนี้ให้พลังที่ไม่มีที่สิ้นสุดกับเธอ ยืดเอวให้ตรง ความเหนื่อยล้าที่มีก็หายไปทันที

หลังจากเย่ชวงรับโทรศัพท์ โทรศัพท์อีกฝ่ายมีเสียงของอธิบดีดังขึ้น “เย่ชวง เป็นอย่างไรบ้าง”

เย่ชวงสดชื่นขึ้นมาทันที รีบตอบกลับไปว่า “อธิบดี ฉันพบเบาะแสสำคัญ ตอนนี้ทุกอย่างชี้ไปที่คนคน เดียว”

เร็วมาก เย่ชวงเล่าความเป็นมาเป็นไปให้อธิบดีฟังทั้งหมดอย่างละเอียด อีกด้านของโทรศัพท์เงียบไปชั่วขณะ อธิบดีจึงพูดขึ้น