บทที่ 463 ล้ม!

หือ!

ทันทีที่ได้ยินคำพูดของผู้ตัดสินกานทุกคนก็ตกตะลึง!

ผู้ตัดสินรอบๆ ต่างก็มองไปที่ผู้ตัดสินกาน ทุกคนไม่เข้าใจเลยว่าทำไมผู้ตัดสินกานถึงตัดสินใจเช่นนี้!

และสีหน้าของจางเป่าเฉิงก็เปลี่ยนไปทันที เขาขมวดคิ้วแล้วมองไปที่ผู้ตัดสินกานและถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา “กานหนิง มันหมายถึงอะไร? ผมไม่เข้าใจ”

กานหนิงวางตัวเป็นผู้หลักผู้ใหญ่แล้วมองไปที่จางเป่าเฉิง แววตาของเขายังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน เขาตอบอย่างแผ่วเบาว่า “ไม่ได้หมายถึงอะไร ผมบอกว่ามันไร้ประโยชน์ ก็ตามนั้น”

เมื่อกานหนิงพูดประโยคนี้ ทันใดนั้นก็เกิดความวุ่นวายขึ้นในหมู่ผู้ชม เหล่าผู้ชมต่างพากันแสดงความคิดเห็นกับเรื่องนี้ ซึ่งไม่มีใครรู้ว่ากานหนิงคิดอะไรอยู่ ในสายตาของทุกคน กานหนิงนั้นตั้งใจเล่นงานจางเป่าเฉิงอย่างชัดเจน!

“ผู้ตัดสินกานครับ แบบนี้มันไม่น่าจะถูกต้องเลยนะครับ” คณะกรรมการตัดสินคนหนึ่งพูดขึ้น เขาอดไม่ได้ที่จะก้าวออกมาช่วยจางเป่าเฉิงถามคำถามที่คาใจ

ผู้ตัดสินกานหันหน้ามองไปที่ผู้ตัดสินคนนั้นแล้วยิ้มพูดอย่างเย็นชา “ไม่ถูกต้องเหรอ? งั้นคุณลองมาประเมินดูไหม?”

ดวงตาของผู้ตัดสินคนนั้นเล็งไปที่หินหยาบ ดูเหมือนจะมีแสงแห่งการรู้แจ้งเกิดขึ้นนัยน์ตาของเขา เขาทำได้เพียงหยุดคำพูดต่อไปของเขาและนิ่งเงียบไป

“ทำไม? ต้องมีคำอธิบายที่สมเหตุสมผลสิครับ ไม่อย่างนั้นผมจะไม่ยอม” จางเป่าเฉิงก้าวออกมาแล้วขมวดคิ้วพูด

กานหนิงมองลงมาจากเบื้องบนแล้วค่อยๆ พูดขึ้นว่า “ไม่จำเป็นต้องมีคำอธิบายที่สมเหตุสมผล ผมคือผู้ตัดสิน ผมพูดคำไหนคำนั้น”

จางเป่าเฉิงมองตากานหนิง ดวงตาทั้งคู่สบเข้าหากันและอุณหภูมิของอากาศดูเหมือนจะลดลงอีกหลายองศา

บรรยากาศเงียบลงในทันใด หลังจากนั้นไม่นานก็มีเสียงทำลายความสงบดังขึ้น “ง่ายๆ เพราะเขาก็มองหินหยาบก้อนนี้ไม่ออก”

หือ!

ทันใดนั้นทุกสายตาก็จับจ้องไปตามทิศทางของเสียง ผู้ชมนับไม่ถ้วนสังเกตเห็นเพียงร่างคนคนหนึ่งค่อยๆ ยืนขึ้นจากมุมที่นั่งของผู้ตัดสิน

เขาคนนี้ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นเฉินเป่ย ผู้ตัดสินที่ทำตัวกร่างในสายตาผู้ชม!

ไม่มีใครคาดคิดเลยว่า ในเวลาคับขันแบบนี้กลับเป็นผู้ตัดสินในชุดดำคนนี้ที่ก้าวออกมา!

กานหนิงมองไปที่เฉินเป่ย หัวใจของเขาเต้นรัวอย่างอธิบายไม่ถูก เขารู้สึกถึงลางสังหรณ์ที่เป็นลางร้ายกำลังค่อยๆ เติบโตขึ้นในใจของเขา

“ที่นี่ไม่มีธุระของคุณ” กานหนิงเหลือบมองไปที่เฉินเป่ยแล้วพูดอย่างเหลือทน

“ผมเป็นคณะกรรมการผู้ตัดสินพิเศษในสมาคมการพนันเพชรพลอย ผมมีอำนาจเทียบเท่ากับคุณ และคุณก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะมาสั่งผม” เฉินเป่ยพูดอย่างใจเย็น

จากนั้นภายใต้การจับจ้องของสายตาทุกคน เฉินเป่ยเดินเข้าไปที่หินหยาบแล้วหยิบหินหยาบขึ้นมาและพริกไปมาหลายรอบ เขาทำเหมือนไม่สนใจว่าหินหยาบก้อนนี้มีความล้ำค่าและเป็นหินหยาบที่นำมาจากคลังสมบัติของสมาคมการพนันเพชรพลอยเลย

“คุณคิดจะทำอะไร?” กานหนิงมองไปที่เฉินเป่ย เขารู้สึกมีลางสังหรณ์ที่ไม่ดี หัวใจของเขาเต้นแรงและรู้สึกไม่สบายใจมาก

เขาไม่รู้ว่าความน่ากลัวของเฉินเป่ยคนนี้อยู่ที่ไหน แต่ถึงอย่างไรเขาก็ยังรู้สึกกลัวเฉินเป่ยอย่างอธิบายไม่ได้

เฉินเป่ยไม่ได้สนใจเขา ได้แต่ก้มหน้าก้มตาดูหินหยาบในมือ

มือของเฉินเป่ยค่อยๆ ลูบเส้นบนหินหยาบ รอยเส้นบนหินหยาบก้อนนี้มีความลึกซึ้งมาก ซึ่งแตกต่างจากหินหยาบอื่นๆ ทั่วไป นอกจากนี้ยังมีความงดงามแปลกตาที่ไม่อาจพรรณนาได้ ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นตามธรรมชาติราวกับว่าเป็นงานฝีมือที่เหนือธรรมชาติและเป็นงานศิลปะธรรมชาติที่ไม่จำเป็นต้องแต่งเติมอีกเลย

เฉินเป่ยหรี่ตาและมองไปที่หินหยาบในมือ ในที่สุดความสงบที่คงอยู่มาตั้งแต่ต้นก็หมดลง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความลึกซึ้งและเคร่งขรึม

ถ้าจางเป่าเฉิงสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงในขณะนี้ของเฉินเป่ย เขาต้องเกิดความสับสนอย่างแน่นอน แม้จะเป็นหินหยาบชั้นเลิศ แต่เฉินเป่ยไม่จำเป็นต้องจริงจังขนาดนี้ก็ได้ เพราะก่อนหน้าที่เห็นไฟของดวงอาทิตย์เฉินเป่ยยังไม่กระตือรือร้นเท่านี้เลย!

“คุณต้องการอะไรกันแน่!” ในที่สุด กานหนิงที่อยู่ข้างๆ ก็อดไม่ได้ที่จะพูดเสียงดังขึ้นมา “ถ้าคุณกล้าผิดระเบียบอีก ผมจะเรียกคนมาเชิญคุณออกจากที่นี่เดี๋ยวนี้!”

“ด้วยสิทธิ์อะไร? คนที่มีสิทธิ์ทำแบบนั้นยังนั่งอยู่ในออฟฟิศเลย” เฉินเป่ยเหลือบมองไปที่กานหนิงแล้วพูดอย่างเย็นชา

“คุณ…...” กานหนิงรู้สึกอึ้ง เพียงแค่ประโยคเดียวของเฉินเป่ยถึงขั้นทำให้เขาต้องชะงัก เพราะเขาไม่มีสิทธิ์ทำเช่นนั้นจริงๆ มีเพียงประธานสมาคมการพนันเพชรพลอยเท่านั้นที่สามารถทำเช่นนั้นได้ แล้วไอ้หมอนี่มันรู้ได้ไง?

ในขณะที่ฟังการโต้เถียงระหว่างพวกเขาทั้งสอง สีหน้าของจางเป่าเฉิงก็หยุดนิ่งไป เขามองไปที่เฉินเป่ยด้วยความสับสนและเริ่มรู้สึกสงสัยในตัวของเฉินเป่ยมากขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว

ผู้ตัดสินในชุดดำคนนี้ลึกลับจริงๆ ในมุมมองของจางเป่าเฉิงเขาดูรู้เรื่องทุกอย่าง เขารู้กฎที่ผู้ตัดสินธรรมดาไม่รู้ด้วยซ้ำ!

เขาเป็นใครกันแน่? จางเป่าเฉิงตัดสินใจแล้วว่าหลังจากเสร็จงานนี้เขาจะกลับไปสืบประวัติของเฉินเป่ยให้ได้!