บทที่ 464 เขาก็คือผู้ตัดสินพิเศษคนนั้น?

บทที่ 464 เขาก็คือผู้ตัดสินพิเศษคนนั้น?

บรรยากาศในห้องประชุมสงบลง

สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่ร่างของกานหนิง

พวกเขาทั้งหมดกำลังรอคำอธิบายของกานหนิง

กานหนิงถือโลหะเงินชิ้นนี้ไว้กับมือ เขามองลงไปที่โลหะสีเงินชิ้นนี้และแสดงสีหน้าซับซ้อนมาก

แม้กระทั่งมือของเขาที่ถือโลหะชิ้นนี้ก็ถึงกับสั่นเทา กานหนิงได้แต่อยู่เงียบๆ อย่างที่เฉินเป่ยกล่าวไว้ไม่ผิด เขาประเมินมูลค่าของหินหยาบก้อนนี้ไม่ได้ เพราะเขาเองยังไม่รู้เลยว่าสิ่งที่เขาถืออยู่นั้นคืออะไร

กานหนิงกัดฟันไว้แน่นๆ เวลาค่อยๆ ผ่านไป สายตาของผู้ชมที่จดจ่อมาที่เขาก็เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ ผู้ชมหลายๆ คนเริ่มแสดงความคิดเห็นของ ทำไมกานหนิงไม่ยอมพูดอะไรเลย...หรือว่าเขามีความลับที่บอกไม่ได้งั้นหรือ?

กานหนิงใบหน้าแดงก่ำ เขาพยายามบีบสมองเพื่อค้นหาข้อมูลความทรงจำเกี่ยวกับการพนันเพชรพลอย แต่ไม่ว่าจะคิดยังไงก็ไม่สามารถหาคำอธิบายของโลหะแปลกประหลาดและลึกลับชิ้นนี้ได้

ความจริงก็คือกานหนิงไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันคืออะไร

หลังจากนั้นไม่นาน กานหนิงเงยหน้าขึ้น ภายใต้ความสนใจของทุกคน ทันใดนั้นเขาก็พูดขึ้นว่า “ผมไม่รู้”

ในช่วงเวลานั้นก็เกิดความวุ่นวายขึ้นอีกครั้ง ไม่มีใครคาดคิดเลยว่ากานหนิงกลับไม่รู้ว่าสิ่งนี้คืออะไร!

“คุณเป็นหัวหน้ากรรมการผู้ตัดสินไม่ใช่เหรอ คุณจะไม่รู้ได้ไงว่าข้างในหินหยาบก้อนนี้คืออะไร?” เฉินเป่ยมองไปที่กานหนิงอย่างสงบ ทุกคำพูดของเขาแม้จะเฉยเมย แต่กานหนิงฟังแล้วกลับรู้สึกถูกประชด!

“ผมไม่เคยเห็นแบบนี้มาก่อน” กานหนิงจ้องไปที่เฉินเป่ยด้วยความโกรธ เขาฝืนพูดอย่างลำบากใจมาก เขาไม่คิดเลยว่าสักวันต้องมาพูดเรื่องน่าอัปยศแบบนี้......เขาเป็นถึงหัวหน้าผู้ตัดสินเชียวนะ! หัวหน้าผู้ตัดสินพูดแบบนี้ มันไม่ต่างอะไรกับเอามือตบหน้าตัวเองเลย!

“คุณไม่เคยเห็น?” เฉินเป่ย จ้องไปที่กานหนิงอย่างมีนัย “คุณเป็นคนที่มีอำนาจมากที่สุดในคณะกรรมการผู้ตัดสินเลยนะ คุณไม่รู้แล้วคุณจะบอกว่าหินหยาบก้อนนี้ไร้ประโยชน์ได้ไง?” เฉินเป่ยพูดเบาๆ

“สรุปคุณต้องการอะไร?” กานหนิงมองไปที่เฉินเป่ยอย่างดุเดือด ในที่สุดเขาก็สุดจะทนไหว จากนั้นพูดต่ออย่างเย็นชาว่า “แล้วคุณรู้หรือว่ามันคืออะไร?”

ในกลุ่มผู้ชม ความสนใจของทุกคนได้เปลี่ยนไปที่เฉินเป่ย พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะอยากรู้อยากเห็น สรุปว่าผู้ตัดสินพิเศษลึกลับในชุดดำผู้นี้คือใครกันแน่ ถึงกล้าพูดจาแบบนี้กับผู้ตัดสินกาน! มันจะมากเกินไปแล้ว!

“ผู้ตัดสินกานไม่เคยได้ยินเรื่องซิลเวอร์พันปีมาก่อนเลยเหรอครับ?” เฉินเป่ยเหลือบมองไปที่ชิ้นส่วนโลหะสีเงินแล้วพูดอย่างใจเย็น

ทันทีที่เฉินเป่ยพูดคำนี้ ผู้ชมทั้งหมดก็เงียบลงจนแทบจะได้ยินเสียงหายใจ ส่วนกานหนิงใบหน้าแข็งทื่อทันที!

เมื่อเขาได้ยินคำว่าซิลเวอร์พันปีสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันที

ไม่เพียงแค่นั้น จางเป่าเฉิง ตาสีทอง หรือว่าเทพเมถุนที่อยู่ใต้ที่นั่งผู้ตัดสินต่างก็แสดงสีหน้าตกใจเช่นกัน!

“ซิลเวอร์พันปี? เป็นไปได้ไง! นี่มันจะเป็นซิลเวอร์พันปีได้ไง!” กานหนิงรู้สึกน่าทึ่งและส่ายหัวตะโกนพูดอย่างไม่รู้ตัว!

แต่สีหน้าของเฉินเป่ยดูนิ่งสงบมาก เขาได้แต่มองดูกานหนิงอย่างเงียบๆ

“คุณรู้หรือไม่ว่าคุณกำลังพูดถึงอะไรอยู่? คุณรู้จักซิลเวอร์พันปีแล้วเหรอถึงกล้าเรียกมันแบบนี้!” กานหนิงพูดอย่างเสียงดังด้วยสีหน้าจริงจัง

และจางเป่าเฉิงที่อยู่ใต้ที่นั่งผู้ตัดสินมองไปที่โลหะสีเงินด้วยความมึนงง เขารู้สึกตะลึงหลังจากที่ได้ยินคำพูดของเฉินเป่ย...... ซิลเวอร์พันปี หินหยาบของเขากลับกลายเป็นซิลเวอร์พันปี!

ตาสีทองที่มองไปที่ชิ้นส่วนโลหะสีเงินก็ตกใจจนอ้าปากค้างเป็นรูปโอ ส่วนชายชราทั้งสองมองไปที่หินหยาบด้วยสีหน้าซับซ้อนมาก หัวใจของพวกเขาสั่นสะท้านอย่างหยุดไม่อยู่

“ซิลเวอร์พันปี มันคืออะไรกันแน่?” ผู้ตัดสินคนอื่นๆ ได้แต่สับสนมึนงงและบางคนก็ดูตกใจอย่างหาที่เปรียบไม่ได้

“นั่นคือโลหะที่ไม่มีอยู่จริง แล้วมันจะปรากฏในหินหยาบได้อย่างไร ไม่มีทางเป็นไปได้หรอก!”

“ถ้าไม่ใช่ซิลเวอร์พันปี แล้วมันจะเป็นอะไรได้” เฉินเป่ยยิ้มอย่างเย้ยหยันแล้วพูดต่อ “ไม่เพียงแค่นั้น ความบริสุทธิ์และปริมาตรของมันยังอยู่เหนือไฟของดวงอาทิตย์อีกด้วย”

“ผมไม่เชื่อหรอก ในโลกนี้ไม่มีใครเคยเห็นซิลเวอร์พันปี แล้วจะพิสูจน์ได้อย่างไรว่านี่คือซิลเวอร์พันปีจริงๆ!” กานหนิงสีหน้าซีดเซียวและยังคงโต้เถียงอย่างเต็มที่

อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนเฉินเป่ยจะเดาได้ว่ากานหนิงจะตอบแบบนี้ เขาจึงพูดขึ้นว่า “อวี้เฉิงวั่งเป็นหัวหน้าครอบครัวของตระกูลอวี้ เขาควรรู้ว่าตระกูลอวี้นั้นได้รวบรวมหินหยาบมานานหลายชั่วอายุคนแล้ว และถ้าอวี้เฉิงวั่งเคยเห็นประวัติไฟของดวงอาทิตย์ เขาต้องเคยเห็นซิลเวอร์พันปีอย่างแน่นอน”

ขณะที่เฉินเป่ยพูดไปด้วย เขาก็หันมองไปในทิศทางหนึ่ง ณ ขณะนี้อวี้เฉิงวั่งที่ถอนตัวออกไปโดยสมัครใจกำลังนั่งอยู่ในกลุ่มผู้ชมแล้ว อวี้เฉิงวั่งมองไปที่หน้าจอขนาดใหญ่ด้วยความซับซ้อน ในขณะที่เขาเห็นซิลเวอร์พันปี หัวใจของเขาแทบจะพุ่งออกมาจากอกของเขา!

“ถ้าคุณไม่เชื่อ ตระกูลอวี้ก็คือข้อพิสูจน์ที่ดีที่สุด และถ้าหากอวี้เฉิงวั่งจำไม่ได้แม้แต่ไฟของดวงอาทิตย์หรือซิลเวอร์พันปี เขาก็คงไม่จำเป็นต้องรับหน้าที่หัวหน้าครอบครัวตระกูลอวี้อีกต่อไป” เฉินเป่ยยิ้มพูด