บทที่ 510 ขู่ฆ่า

บทที่ 510 ขู่ฆ่า

หลีชิงเยียนหน้านิ่ง “คุณชายหลี นี่คุณจะทำอะไร”

หลีเช่าเทียนไม่ได้พูดอะไร เขามองหลีชิงเยียนนิ่งๆ ด้วยแววตาเคร่งขรึม เขาโดนความยโสในใจควบคุมเอาไว้แล้ว เขาไม่ยอมให้แผนการของตัวเองล้มเหลว ไม่ได้เด็ดขาด ดังนั้นเขาจึงไม่เสียดายอะไรทั้งนั้น!

เฉินเป่ยจับข้อมือของหลีชิงเยียนแล้วจ้องหลีเช่าเทียนนิ่ง จากนั้นจึงพูดติดตลกออกมาว่า “คุณชายหลีอยากจะลงไม้ลงมือเหรอ”

ที่นี่คือตระกูลหลีแห่งเยี่ยนจิง เป็นถิ่นของหลีเช่าเทียน เฉินเป่ยไม่อยากผลีผลามทำอะไรต่อหน้าของหลีเช่าเทียน เพราะเขาเกรงว่าหลีชิงเยียนจะเป็นอันตราย แต่นี่มันได้หมายความว่าเขาไม่กล้า ถ้าหลีเช่าเทียนรนหาที่ตายเอง เขาก็พร้อมที่จะทำให้ที่นี่เป็นนรก!

“เฉินเป่ย แกคิดว่าตัวเองจะมีชีวิตรอดออกไปจากที่นี่เหรอ” หลีเช่าเทียนมองเฉินเป่ยด้วยสายตาเย็นชาและพูดออกมาด้วยน้ำเสียงน่ากลัวและอาฆาต

คนตระกูลหลีที่อยู่ในงานเลี้ยงต่างพากันอกสั่นขวัญแขวน หลีเช่าเทียนจะลงไม้ลงมือจริงๆ ก่อนหน้านี้พวกเขาสงสัยว่าทำไมหลีเช่าเทียนต้องเชิญผู้หญิงที่ถูกไล่ออกไปมาร่วมงาน ที่แท้หลีเช่าเทียนวางแผนจัดงานเลี้ยงสังหารนี่เอง!

หลีเช่าเทียนยกแก้วไวน์ขึ้นมา แล้วเดินไปหาเฉินเป่ยกับหลีชิงเยียนช้าๆ ขณะที่เขาเดินเข้าไป บอดี้การ์ดที่ล้อมอยู่ข้างนอกก็ล้อมเข้ามาอีกครั้ง โดยมีอาวุธสีดำอยู่ในมือของทุกคน

จู่ๆ บรรยากาศก็คุกรุ่นขึ้นมาทันที

คนที่อยู่ในงานต่างพากันถอยกรูดเพราะความกลัว ในที่สุดวันนี้หลีเช่าเทียนก็ลงมือ ตอนแรกหลีหงกำจัดคนภายในตระกูลหลี ฆ่าอย่างเด็ดขาด วันนี้หลีเช่าเทียนจะทำตามแบบของหลีหงที่ต้องเลือดสาดในงานเลี้ยงหรือเปล่า

แววตาของเฉินเป่ยนิ่งไป เขากำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดออกมา!

“หลีเช่าเทียน ฉันเคารพนายกับหลีหงเป็นผู้ที่สูงส่ง ถึงไว้ชีวิตนายเอาไว้ ดูเหมือนว่าฉันจะเมตตานายมากเกินไปหน่อย” น้ำเสียงของเฉินเป่ยราบเรียบ แต่มันน่ากลัวจนไม่สามารถต้านทานได้

คนในบ้านหลีที่อยู่รอบๆ ต่างพากันอกสั่นขวัญแขวน แววตาที่มองไปยังเฉินเป่ยเต็มไปด้วยความตกตะลึง

พวกเขาคิดไม่ถึงว่าเฉินเป่ยจะอวดเก่งถึงขนาดที่บอกว่าตัวเองไว้ชีวิตหลีเช่าเทียน

ทุกคนต่างพากันอึ้ง ไอ้เฉินเป่ยมันอวดเก่งจริงๆ เขาไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วเหรอ ถึงได้พูดกับคุณชายหลีแบบนั้น

สีหน้าของหลีเช่าเทียนเย็นชาและแฝงไปด้วยความอาฆาต “แกน่ะเหรอ อยู่ต่อหน้าฉันก็แค่มดตัวหนึ่งเท่านั้น”

ทุกคนสีหน้าเปลี่ยนสี ไม่ผิดเลยต่อหน้าของคุณชายหลี เฉินเป่ยก็แค่มดตัวหนึ่งเท่านั้น

“ไอ้หมอนี่มันสร้างความวุ่นวายครั้งใหญ่ คุณชายหลีต้องฆ่ามันแน่ๆ”

“อย่าพูดถึงคุณชายหลีเลย ไม่เห็นหลีหงที่นั่งเงียบมาตั้งแต่ต้นเหรอ นี่แสดงว่าเขาเห็นด้วยกับสิ่งที่หลีเช่าเทียนทำ สีหน้าของคุณชายหลีก็ไม่สู้ดีเลย ให้ตายเถอะ นี่ไอ้เฉินเป่ยล่วงเกินคนใหญ่คนโตตั้งสองคน วันนี้เขารอดยากแน่นอน”

ทุกคนต่างพากันถกเถียง ทุกคนต่างพากันสยอง งานเลี้ยงวันนี้มันช่างน่าตกใจเหลือเกิน

ตั้งแต่เริ่มจนถึงตอนนี้หลีหงยังคงหลับตาราวกับกำลังหลับอยู่อย่างนั้น

หลีเช่าเทียนยังคงยืนผยองอยู่ตรงนั้น แววตาของเขาเย็นยะเยือก เขาตัดสินใจแล้วว่าวันนี้ต้องจัดการให้ได้และจะไม่แพ้เด็ดขาด ถึงจะต้องใช้แรงมากเท่าไร!

“ชิงเยียน เธอจะไม่ลองคิดดูอีกครั้งเหรอ ตระกูลหลีกับตระกูลจางดองกัน มีแต่ได้กับได้” น้ำเสียงของหลีเช่าเทียนเย็นชาและน่าเกรงขามจนไม่สามารถปฏิเสธได้ ราวกับคำพูดของเขาเหมือนคำสั่งที่ยากจะปฏิเสธ

ใบหน้าของหลีชิงเยียนเย็นชา ในที่สุดเธอก็อดทนไม่ไหว “หลีเช่าเทียน ฉันจะไม่เป็นผู้เสียสละของบ้านหลีเด็ดขาด ไม่ต้องคิดถึงเรื่องแต่งงานอะไรทั้งนั้น!”

“รนหาที่ตาย” หลีเช่าเทียนกำหมัดแน่น สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความอาฆาต!

“ลงมือ!” หลีเช่าเทียนล้วงมือถือออกมาแล้วกดลงไปบนแป้นพิมพ์ ข้อความที่ได้พิมพ์เอาไว้ถูกกดส่งออกไปทันที ในพริบตาเดียว บอดี้การ์ดของตระกูลหลีก็พุ่งเข้ามาจากข้างนอก สัญญาณแห่งความตายเริ่มขึ้นแล้ว

“หน้าไม่อาย ครั้งนี้มันตายแน่!” คนที่นั่งอยู่บนโต๊ะอาหารที่เห็นทุกสิ่งอย่างคุณน้าก็หัวเราะออกมา แววตาของเธอเต็มไปด้วยการเยาะเย้ย

“ยังกล้ามาว่าเช่าเทียน ไม่ดูสารรูปตัวเองว่าเป็นยังไง” น้ารองส่งเสียงไม่พอใจออกมา

“ครั้งนี้เช่าเทียนเตรียมตัวมาอย่างดี การที่ให้เธอแต่งงานก็เหมือนกับให้โอกาสเธอ ในเมื่อเธอไม่ต้องการ เช่าเทียนก็ไม่จำเป็นต้องเก็บเธอไว้”

บรรดาป้าๆ น้าๆ ของหลีเช่าเทียนพูดเยาะเย้ยหลีชิงเยียน

“ไม่!” หลีชิงเยียนหันหน้าไปมองชายชุดดำของบ้านหลีที่พุ่งเข้ามาจากหน้าประตู สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความตึงเครียด

ซูเหลยรีบมายืนข้างหลีชิงเยียน เธอดึงหลีชิงเยียนไปอยู่ข้างหลังตัวเธอ เมื่อเธอเห็นอันธพาลชุดดำพุ่งเข้ามา สีหน้าของเธอก็ไม่สู้ดีนัก

เพราะว่าครั้งนี้หลีเช่าเทียนเตรียมนักฆ่าซุ่มฆ่าเอาไว้เยอะมากจริงๆ

เฉินเป่ยหันหน้าไปมองหลีเช่าเทียนที่กำลังถือแก้วไวน์ยืนอยู่ตรงนั้น แววตาที่มองเฉินเป่ยกับหลีชิงเยียนช่างเย็นชาเหลือเกิน

หลีเช่าเทียนหันไปมองเฉินเป่ยแล้วพูดในใจว่า “ในเมื่อแกคือราชาหลง ฉันใช้คนจำนวนมากมาสู้ แกจะปกป้องหลีชิงเยียนยังไง ถ้าแกพลาดแค่นิดเดียว หลีชิงเยียนต้องตายในมือคนพวกนี้อย่างแน่นอน!”

หลีเช่าเทียนในชุดสูทดูดียืนอยู่ตรงนั้น มองทั้งสามคนที่กำลังโดนล้อม เขาค่อยๆ จิบไวน์ สีหน้าของเขาฉายแววความโหดร้ายออกมา หลีเช่าเทียนพูดออกมาเสียงดังว่า “ลงมือ!”

บอดี้การ์ดชุดดำต่างพากันชักมีดออกมา บรรยากาศเริ่มเย็นยะเยือกลง

หลีชิงเยียนหลับตาลง เธอเตรียมตัวเตรียมใจมาตายแล้ว

ความอันตรายของงานเลี้ยงสังหารครั้งนี้ มันเกินกว่าที่เธอจินตนาการเอาไว้เป็นอย่างมาก

“ชิงเยียน” ขณะนั้นเอง จู่ๆ เฉินเป่ยก็พูดเบาๆ ออกมา

หลีชิงเยียนลืมตาขึ้นและพบว่าเฉินเป่ยกำลังมองเธออยู่

“กลัวไหม” เฉินเป่ยมองหลีชิงเยียนแล้วถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

“ไม่กลัว” หลีชิงเยียนส่ายหน้าแล้วพูดออกมาเบาๆ

“ในเมื่อพวกแกอยากเป็นนกคู่รักที่ตายไปด้วยกัน งั้นฉันจะจัดการพวกแกเอง!” แววตาของหลีเช่าเทียนที่ไปมองไปยังเฉินเป่ยกับหลีชิงเยียนเต็มไปด้วยความโหดเหี้ยม

“ลงมือ!” หลีเช่าเทียนออกคำสั่ง ความตายเริ่มขึ้นแล้ว

“หยุดเดี๋ยวนี้!”

ขณะนั้นเอง เสียงหนึ่งดังขึ้นมาจากข้างตัวของหลีเช่าเทียน เขาหันหน้าไปมอง พบว่าหลีหงที่ไม่รู้ว่าลืมตาขึ้นมาตอนไหน และพูดห้ามออกมา

“เจ้าบ้าน” หลีเช่าเทียนอึ้งไปครู่หนึ่ง เขาดูเหมือนจะไม่เข้าใจ

“พอแล้ว” หลีหงกวาดตามองเฉินเป่ยกับหลีชิงเยียน ตอนที่สายตาของเขาหยุดลงที่เฉินเป่ย จู่ๆ ก็พูดออกมาว่า “พวกนายไปเถอะ”

“ไป?” ใบหน้าอันหล่อเหลาของหลีเช่าเทียนนิ่งไป เขาอึ้งอยู่ครู่หนึ่งและมึนงงอยู่อย่างนั้น

เฉินเป่ยกับหลีชิงเยียนก็งงไปเช่นกัน แต่ซูเหลยตั้งสติได้ก่อน เธอจึงรีบลากเฉินเป่ยกับหลีชิงเยียนเดินออกไปข้างนอก

แต่ทว่าบอดี้การ์ดชุดดำขวางทางพวกเขาเอาไว้ คนพวกนั้นมองหน้ากัน เพราะว่าพวกเขาแอบซุ่มอยู่นาน แต่เมื่อหลีเช่าเทียนออกคำสั่งก็โดนหลีหงห้ามเอาไว้ ตอนนี้พวกเขาควรจะฟังใครกันแน่

พวกเขาไม่เข้าใจ แต่เมื่อหลีหงเห็นพวกเขาทำเป็นทองไม่รู้ร้อนก็ขมวดคิ้วขึ้น “พวกแกไม่ได้ยินสิ่งที่ฉันพูดหรือไง รีบหลีกทางเดี๋ยวนี้!”

เมื่อชายชุดดำพวกนั้นเห็นสีหน้าเคร่งขรึมของหลีเช่าเทียน จึงจำใจต้องหลีกทางให้

“นี่มัน…” คนของบ้านหลีต่างก็คิดไม่ถึงว่าเรื่องนี้จะกลับตาลปัตรเช่นนี้ พวกเขางงไปหมด บรรดาป้าๆ น้าๆ ของหลีเช่าเทียนสับสนไปหมด

คนที่สีหน้าเคร่งเครียดอย่างหลีเช่าเทียน มองเฉินเป่ยกับหลีชิงเยียนเดินไปที่ประตูโดยไม่พูดอะไร สุดท้ายเขาหันไปมองหลีหงด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ

เขาไม่เข้าใจว่าทำไมหลีหงถึงทำเช่นนี้

เมื่อตามท่านประธานเทพธิดาออกมาข้างนอกโรงแรม ก็มีรถหรูสีดำจอดสนิทอยู่หน้าประตูบ้านตระกูลหลี