ตอนที่ 547
บทที่ 547 ก่อกบถ！
October 28, 2026
บทที่ 547 ก่อกบถ！
“เอ๋อตงเฉิน สิ่งที่แกทำทั้งหมดมันไม่มีประโยชน์หรอก” บนท้องฟ้า หลีเซ่าเทียนอยู่บนเฮลิคอปเตอร์ มองเฉินเป่ยที่อยู่บนพื้น เขาพอวางใจไปได้หน่อย พอคิดถึงสภาพน่าอนาถของตนก่อนหน้านี้ ก็เกลียดเฉินเป่ยมากขึ้นอีก เขาหยิบไมค์ลอยมา และตะโกนจากบนเฮลิคอปเตอร์ทีละคำ
ทันใดนั้นเฉินเป่ยเงยหน้าขึ้นฉับพลัน น้ำเสียงหลีเซ่าเทียนผ่านเครื่องกระจายเสียงดังลั่นทั่วท้องฟ้า ส่งสัญญาณสั่นสะเทือนไปทั่ว!
เฉินเป่ยจ้องมองเขม็ง แสดงความอาฆาตออกมา! หลีเซ่าเทียน อยากตายใช่ไหม!
“หลีเซ่าเทียน รักษาชีวิตหมาของแกไว้ ต่อให้แกขึ้นสวรรค์ดำดิน ฉันก็จะตามไปฆ่าแกแน่!” สีหน้าเฉินเป่ยภายใต้หน้ากากเย็นชาไม่มีใครเทียม จากนั้นคนนอกเห็นแต่เพียงดวงตาที่มาดร้ายประดุจสัตว์ป่า!
“เอ๋อตงเฉิน แกกับนังแพศยานั่นต้องโดนไล่ตามฆ่าไม่เหลือแม้แต่ซากแน่!” หลีเซ่าเทียนมือถือไมค์ พูดด้วยสีหน้าบิดเบี้ยว นี่เป็นครั้งแรกที่เขาโดนคนๆหนึ่งบีบจนมีสภาพน่าอนาถขนาดนี้ เขาจะทนได้ยังไง!
หลีเซ่าเทียนกร่างอหังการ์มาก นี่เป็นสภาพที่แท้จริงของเขา ภายใต้ท่าทีคุณชายดูดีมีการศึกษานั่น หลีเซ่าเทียนก็ยังไม่สามารถเก็บกักสภาพที่แท้จริงของการอหังการ์ไม่สนกฎหมาย ไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมไปได้!
“ย๊ากซ์!”
เฉินเป่ยสีหน้าเย็นชาฉับพลัน มีดหลงหยาในมือสั่นเทาคามือ เหมือนกำลังโกรธจัดเพราะคำพูดหลีเซ่าเทียนเมื่อกี้ เขาเหมือนกับกำลังพยายามหลุดพ้นการควบคุมไปเอาชีวิตหลีเซ่าเทียนให้ได้
ในตอนนี้เอง เฉินเป่ยเก็บรังสีอำมหิตกลับ สูดหายใจเข้าปอดหนึ่งเฮือก
อากาศดูสงบลง การ์ดและยามบ้านหลีจำนวนนับไม่ถ้วนที่พุ่งมาที่เฉินเป่ยต่างหยุดเท้าลงดื้อๆเหมือนกัน พวกเขาพากันหันมองเฉินเป่ย สีหน้าแต่ละคนดูสับสนพิกล..วินาทีนั้นพวกเขากลับรู้สึกได้ถึงความน่ากลัวบางอย่างจากตัวเฉินเป่ย มันมาจากจิตใต้สำนึกพวกเขา น่ากลัวจนแม้แต่จิตวิญญาณยังต้องสั่นเทา!
เฉินเป่ยเงยหน้าขึ้นช้าๆ อากาศเหมือนโดนแช่แข็ง..
เฉินเป่ยยกมือขึ้น ความสั่นเทาของมีดหลงหยาในมือเริ่มทวีความรุนแรงขึ้น เหมือนกำลังตื่นเต้น!
แขนเฉินเป่ยเส้นเลือดปูดโปน เหมือนมังกรเขียวพาดผ่าน จนดูน่ากลัว
กล้ามเนื้อแขนของเฉินเป่ยถูกเกร็งขึ้นทีละนิด ภายใต้หน้ากาก เขาตะคอกเสียงดังขึ้น มีดหลงหยาในมือสะบัดออกไปทันที!
“ปึ้ง!”
มีเสียงดังสนั่นขึ้น ทำให้การ์ดบ้านหลีที่อยู่ใกล้ที่สุดปิดหูด้วยความแสบ เลือดค่อยๆไหลออกมาจากในหู!
และมีดหลงหยาก็หายวับไปจากมือเฉินเป่ย ภายในอากาศมีเพียงแสงดำพาดผ่านเท่านั้น ไม่มีใครเห็นร่างเนื้อของแสงดำเลย!
ความเร็วของมีดหลงหยามันเร็วมากเกินไป เกินกว่าที่ตาคนธรรมดาจะมองเห็นได้!
“เป็นไปได้ยังไง!” การ์ดบ้านหลีทั้งหมดมองงงเป็นไก่ตาแตก ในใจพวกเขากลับเหลือเพียงความหวาดกลัวและตะลึงเท่านั้น!
“พลั่ก!” ท่ามกลางอากาศว่างเปล่า แสงดำที่เร็วปานสายฟ้าแลบ โผล่ขึ้นมาดื้อๆ!
ส่วนหลีเซ่าเทียนที่นั่งอยู่ในเฮลิคอปเตอร์ ถือไมค์ หัวเราะอย่างสะใจ ตอนนี้เอง แสงดำนั่นก็โผล่มาดื้อๆ!
“พลั่ก!”
มีดหลงหยาโผล่มาทะลุกำแพงเหล็กด้านข้างของหลีเซ่าเทียน! แทงทะลุไปเลย!
หลีเซ่าเทียนหน้าเปลี่ยนสี เครื่องบินเฮลิคอปเตอร์ เริ่มเอนเอียงไปมา!
“เกิดอะไรขึ้น?” หลีเซ่าเทียนถามเสียงสั่น