ตอนที่ 619
บทที่ 619 แค่หมัดเดียว
October 28, 2026
บทที่ 619 แค่หมัดเดียว
ฝีมือคนตระกูลเซียวคนนั้นน่ากลัวมากเลย เร็วปานสายฟ้าแลบ ขนาดเซี่ยเจี้ยนกั๋วเห็นอย่างนี้ ยังอดปวดหัวแทนไม่ได้!
จากนั้น เฉินเป่ยกลับยืนอยู่อย่างนั้น พอเห็นคนตระกูลเซียวนั่นพุ่งเข้ามา เขายืนนิ่งสีหน้าเรียบเฉยไม่ไหวติง ขนาดหมัดนั่นพุ่งมาตรงหน้าเขาแล้ว เฉินเป่ยยังไม่คิดหลบเลยสักนิด!
“อยากตายขนาดนี้เลย?” คนตระกูลเซียวเห็นเฉินเป่ยไม่ขยับเขยื้อนหลบหลีกเลย สี่ดวงตาประสานกัน เขาเห็นในแววตาเฉินเป่ย มันมีบางสิ่งที่ทำให้เขาขนหัวลุกขึ้นมาดื้อๆ
พอคิดถึงตรงนี้ หมัดของคนตระกูลเซียวคนนั้นพุ่งอย่างเร็วขึ้น สายตาส่อประกายร้ายขึ้นอีก
แต่ในตอนที่หมัดคนตระกูลเซียวจะโดนหน้าเฉินเป่ย ไม่ทำไม เขารู้สึกตาลาย จากนั้นก็โดนพลังน่ากลัวมหาศาลผลักเขาลอยกระเด็น!
“อุ๊---!” หมัดของคนตระกูลเซียวคนนั้นยังไม่ทันได้โดนเฉินเป่ย ตัวเขาก็โดนพลังกระแทกลอยออกไป!
“โครม!” คนตระกูลเซียวกระแทกกำแพงอย่างแรง จนกระอักเลือดคำโตออกมา!
ชิ้ง! บรรยากาศเงียบกริบทันที!
คนทั้งหมดจับจ้องไปที่ร่างผู้ชายในชุดสูทนั่นเป็นตาเดียว! !
สายตาคนตระกูลเซียวมากมายขมวดแน่น จับจ้องไปที่เฉินเป่ย แววตาพยาบาทสาดส่องในดวงตา!
เซียวเข้อเซิงสีหน้าเย็นชา ยิ้มเยาะหยัน เขาจัดการสมาคมบู๊นี้จนราบเป็นหน้ากลองแล้ว แค่เมืองหู้ไห่ที่เล็กเท่ามดนี่ ยังมีคนกล้ามาหาเรื่องตายกับเขาอีก? งั้นเขาไม่ซีเรียสที่จะส่งมันลงนรก...
ส่วนพวกศิษย์สมาคมบู๊แห่งหู้ไห่ สายตาจับจ้องไปที่ผู้ชายในชุดสูทเขม็ง...ทุกคนเงียบกริบไม่พูดอะไร...แต่สายตาพวกเขากลับดูสับสนมาก!
เดิมพวกเขาไม่คาดหวังอะไรในตัวเฉินเป่ยเลย ขนาดหัวหน้าสมาคมบู๊แห่งหู้ไห่ อาจารย์ของพวกเขายังพ่ายแพ้โดยง่ายดาย ผู้ชายคนนี้จะสามารถพลิกสถานการณ์ได้หรือไง?
เขายืนตรงนี้ ก็เหมือนแค่พวกไม่รู้จักคิดมาหาเรื่องตายเท่านั้นแหละ
เซี่ยถิงถิงสีหน้าซีดเผือด จับจ้องมองเฉินเป่ยอย่างตะลึง...วินาทีนี้จิตใจเธอเต้นแรงไปด้วยความสับสน...
“แม่งเอ๊ย กล้าทำร้ายคนตระกูลเซียวของเราเรอะ? ! วันนี้แกอย่าคิดว่าจะรอดกลับไปได้เลย!” คนตระกูลเซียวร้องตะโกนด้วยความโมโห และพุ่งหมัดเข้ามาโจมตีทันที!
เฉินเป่ยสีหน้านิ่งเฉย ยกมือข้างหนึ่งขึ้นจับหมัดที่พุ่งเข้ามาของอีกฝ่ายได้โดยง่ายดาย จากนั้นก็บิดเบาๆ
“พลั่ก!” เสียงกระดูกแตกดังสนั่น กระดูกมือของคนตระกูลเซียวคนนั้นแตกหักทันที!
เฉินเป่ยผลักเขาหลบไป และเดินเข้ามาอีก
“ฉันเตือนพวกแกก่อน รีบไปซะ” น้ำเสียงเฉินเป่ยนิ่งเรียบสุดๆ
คนตระกูลเซียวสีหน้าโมโหเย็นชาถึงขีดสุด! มีคนหนึ่งขายาวท่าทางดุร้าย กระโดดกลางอากาศกลายเป็นเงาร่าง พุ่งเข้าโจมตีเฉินเป่ยทันที ขนาดอากาศยังสะเทือน!
เฉินเป่ยยกมือเดียวหลบการโจมตีอันน่ากลัวของคนนั้นอย่างง่ายดาย ฝ่ามือผลักออกไป คนนั้นถอยหลังไปหลายสิบก้าวเลย...
เฉินเป่ยขยับเท้าขึ้นหน้าอีก สีหน้านิ่งเฉยมาก ไม่เข้ากับบรรยากาศสั่นสะท้านรอบด้านเลย...
“ฉันจะพูดเป็นครั้งสุดท้าย เชิญพวกแก...ไปซะ” เฉินเป่ยยังคงนิ่งเฉย ไม่มีทีท่าอะไรเลย “ไม่อย่างนั้น ฉันจะลงมือแล้วนะ”
เซียวเข้อเซิงอึ้งเล็กน้อย มองเฉินเป่ยอย่างสนใจ ยิ้มมุมปากเย้ยหยันหนักขึ้น...แค่พวกไม่กลัวตายคนเดียว กล้ามาแสดงฝีมือต่อหน้าเขา??
“ไม่คิดว่า ในเมืองหู้ไห่ ยังมีมดตัวน้อยที่กล้ามาหาที่ตายถึงที่อยู่อีก...” เซียวเข้อเซิงยังคงยิ้มหยัน “ไป ไปฆ่ามัน”
เซียวเข้อเซิงพูดอย่างสนุกสนาน เน้นคำว่าฆ่าอย่างชัดถ้อยชัดคำ! ใช่ เขา...คิดจะฆ่า ฆ่าคน!
พวกคนตระกูลเซียวที่ยืนอยู่สีหน้าโกรธจัด รังสีอาฆาตแรงกล้านัก! พุ่งเข้าโจมตีเฉินเป่ยทันที รังสีอำมหิตพุ่งแรง! หมัดระดมชกไม่ยั้ง น่ากลัวมาก!
เฉินเป่ยสีหน้าเรียบเฉย ไม่มีทีท่าว่าจะหลบเลย ยังคงเดินเข้ามาด้วยสีหน้าเรียบเฉย...ทุกย่างก้าวของเขาเหมือนเดินบนคลื่นมหาสมุทรสุดลึกล้ำ ทำให้คนมองไม่ออก
ด้านหน้า คนตระกูลเซียวกลุ่มหนึ่งพุ่งโจมตีเข้ามา! รังสีอำมหิตพุ่งสูงมาก!
คนตระกูลเซียวคนหนึ่งขาบาวสะบัดประหนึ่งแส้บิน พุ่งทะลวงอากาศสะท้านเข้ามาที่จุดชีพจรของเฉินเป่ย กระโจมตีทีเดียวถึงจุดตาย!
วินาทีนี้ อากาศคล้ายจะหยุดชะงักลง! เซี่ยถิงถิงสีหน้าซีดเผือด หัวใจเต้นรัวเร็ว...จนแทบทะลุออกมามานอกอก...เธอจับจ้องมองร่างผู้ชายคนนั้นอย่างแน่วแน่..มีแววเป็นห่วงแฝงอยู่ในนั้นอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน!
ทันใดนั้น เฉินเป่ยลงมือเร็วปานสายฟ้าแลบ! สองมือเขาเร็วดุจสายฟ้าจับหมับเข้ากับขายาวที่โจมตีเข้ามา และสะบัดแรงเข้าใส่พื้น! พลังมหาศาลมาก!