ตอนที่ 8
บทที่ 8 สารเลวที่รักตัวกลัวตาย
October 22, 2026
บทที่ 8 สารเลวที่รักตัวกลัวตาย
คนในชุดดำชกที่หน้าอกของ เฉินเป่ย โดยตรง เฉินเป่ย กลับไม่ขยับเลยแม้แต่เล็กน้อย !
ต้องรู้ว่า หมัดของคนในชุดดำครั้งนี้ ถ้าเป็นคนปกติ กระดูกหน้าอกได้แตกหักไปนานแล้ว!
และคนในชุดดำยิ่งรู้สึกเหลือเชื่อ หมัดเขาชกเข้าที่หน้าอกของ เฉินเป่ย ราวกับชกที่แผ่นเหล็ก! ทำให้ทั้งแขนของคนในชุดดำ สะเทือนจนชาด้านไปหมด!
สมรรถภาพทางกายของ เฉินเป่ย เกินจินตนาการของคนในชุดดำยิ่งนัก เฉินเป่ย มีประสบการณ์การฝึกฝนขีดจำกัดของร่างกายที่น่าสยอง แม้แต่ใบมีดธรรมดา ก็โดนแค่เนื้อที่ตายด้านอย่างหนาบังไว้เท่านั้น!
เป็นไปได้อย่างไร คนในชุดดำยังไม่ทันรู้สึกตัว เฉินเป่ย ก็ยกเท้าขึ้น ถีบกระแทกไปที่หัวไหล่ของคนชุดดำอย่างแรง
“ปัง—”
พลังมหาศาลที่ไม่อาจจินตนาการได้ ทำให้คนในชุดดำยากที่จะพยุงได้ เข่ากระแทกกับพื้นอย่างเต็มแรง กระดูกหัวเข่าแทบจะแตก......
“นายรนหาที่ตาย!” คนในชุดดำสั่นเทาไปทั้งตัว นั่นคือไฟโกรธ ไอสังหารที่น่าสยดสยอง เยือกเย็นจนเกือบจะทำให้อากาศแข็งตัว!
“รนหาที่ตายคือพวกนาย!” เฉินเป่ย พูดอย่างเย็นชา แขนของคนในชุดดำส่งความเจ็บปวดที่ทรมานถึงหัวใจ เจ็บปวดจนคนในชุดดำเหงื่อแตกไม่หยุด!
“เสียงฉีกขาด!”
สองแขนของคนในชุดดำถูก เฉินเป่ยดึงหัก!
ในวินาทีต่อมา คนในชุดดำหายใจเข้าลึกๆอย่างตกตะลึง ดวงตาภายใต้แว่นดำ ถึงกับเผยให้เห็นถึงความหวาดกลัว!
เพราะ...... เฉินเป่ย หักขาของคนในชุดดำ!
แขนขาทั้งสองข้างของคนในชุดดำถูกดึงหัก เขาล้มลงกับพื้นอย่างอ่อนแรง เขาอยากจะลุกขึ้น แต่แขนขาทั้งสองข้าง ไม่ฟังคำสั่งของเขาเลย ราวกับว่าไม่ได้อยู่บนตัวเขา!
ความเคร่งขรึมบนใบหน้าของเขา ในที่สุดก็กลายเป็นความหวาดกลัวสยดสยอง หยดเหงื่อ......แตกออกจากหน้าผากของเขา!
“นายเป็นใครกันแน่!” คนในชุดดำเอ่ยขึ้นอย่างตื่นตระหนก เขาไม่กล้าที่จะเชื่อ เขากระหายเลือดในต่างประเทศมานับไม่ถ้วน กลับล้มเหลวครั้งแรกที่หัวเซี่ย!
นี่น่าความอัปยศ คนในชุดดำทำผิดพลาดครั้งแรกในชีวิต!
“นายไม่มีสิทธิ์รับรู้” พูดเรียบเฉย
“นายกล้าฆ่าฉัน ฉันสาบานด้วยชีวิตของฉัน นายก็จะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน
คนในองค์กรของเรา จะไม่ปล่อยนายไปแน่!” คนในชุดดำพูดอย่างเผ็ดร้อน น้ำเสียงเยือกเย็น
“นายอยู่ในองค์กรอะไร?” เฉินเป่ยสอบถาม
“ฐานะอย่างนายจะรู้ได้ยังไง บอกกับนายก็ไร้ปัญหา ยังไงนายก็เป็นคนใกล้จะตายแล้ว...... จำคำว่าเชว่เริ่น ให้ดีอีกไม่กี่วัน คุณจะต้องโดนองค์กรของเราแก้แค้นอย่างแน่นอน!” คนในชุดดำยิ้มแสยะ ดวงตาภายใต้แว่นดำ เปล่งประกายด้วยความเย่อหยิ่ง
“ที่แท้คือเชว่เริ่น นี่เอง...... ฉันคิดว่าเป็นอิทธิพลน่าเกรงขามอะไรเสียอีก......” ผลที่ได้เกินความคาดคิดของคนในชุดดำ เฉินเป่ย หัวเราะเยาะออกมาทันที ทำให้คนในชุดดำท่าทีแข็งทื่อในทันใด
“องค์กรนักฆ่ามือสังหารในต่างแดนที่นับไม่ถ้วน ถึงคราวที่พวกแกเชว่เริ่นมาตอแหลโอ้อวดตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?” เฉินเป่ย พูดด้วยความเยือกเย็น
“นายรู้จักเชว่เริ่น?” คนในชุดดำชะงักเชว่เริ่นได้ทำภารกิจลอบสังหารมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน แต่ก็มีความเก็บตัวเงียบมาโดยตลอด แม้แต่ในต่างประเทศ คนที่รู้จักชื่อองค์กร ก็มีไม่มากนะ คนหัวเซี่ยตรงหน้านี้ จะรู้ได้อย่างไร!
“ถ้าฉันจำไม่ผิด หัวหน้าของเชว่เริ่นของพวกนาย มีชื่อว่าเชว่เฟิงใช่ไหม?”
“ชื่อของท่านเชว่เฟิง อย่างนายมีสิทธิ์ที่จะเรียกชื่อหรือ?” คนในชุดดำหัวเราะเสียงดัง “ในเมื่อ นายก็รู้ว่าเรามี เชว่เฟิง ยังกล้ามารนหาที่ตายในนี่!”
“ดูเหมือนว่าคำสาบานในตอนนั้นที่เขาเคยให้ไว้ ลืมไปหมดแล้ว......” เฉินเป่ยพ่นควันออกมาเบาๆ เลิกคิ้วขึ้น “ตอนนั้นเชว่เฟิง เคยสาบานต่อหน้าฉัน โดยบอกว่านับจากนั้นเชว่เริ่นจะไม่เป็นศัตรูของฉัน ทำไม ตอนนี้จะผิดสัญญาหรือ?”
คนในชุดดำยิ้มอย่างเยาะเย้ย “นายถือว่าเป็นตัวอะไรกัน ท่านเชว่เฟิง ยังจะสาบานต่อหน้านาย......” คนในชุดดำยังพูดไม่ทันจบ รอยยิ้มที่แดกดันก็นิ่งค้างในทันที!