บทที่106 คนที่ แซ่โจว!

บทที่106 คนที่ แซ่โจว!

ชั่วขณะนั้น ทั้งพื้นที่เงียบกริบ บนหน้าของแต่ละคนล้วนเขียนความตกใจตื่นตระหนกเต็มไปหมด

คำพูดประโยคนี้ของท่านโจว แม้แต่ประธานนางฟ้าของบริษัทตระกูลหลีกรุ๊ป ยังต้องการพาไปด้วยเหรอ?

น้ำเสียงของท่านโจวทระนงองอาจเผด็จการ ไม่อนุญาตให้ลังเล

หัวหน้าของสำนักอื้อจูถังพูดออกมา มีพลังอำนาจโน้มน้าวจิตใจ ใครจะกล้าขัด?

อยู่ในเมืองหู้ไห่แห่งนี้ อิทธิพลของท่านโจวในวงการใต้ดินราวกับบริษัทตระกูลหลีกรุ๊ปในวงการธุรกิจ

ท่านโจวจ้องมองหลีชิงเยียนอยู่ เขาไม่ได้ปรึกษาขอร้องกับหลีชิงเยียน แต่สั่งการแจ้งให้ทราบ

ร่างกายอ่อนช้อยของหลีชิงเยียนสั่นเล็กน้อย สติปัญญาบอกเธอว่าดีที่สุดอย่าเผชิญหน้ากับท่านโจวตรงๆ

ถ้ายั่วโมโหท่านโจวเข้า หากต่อไปสำนักอื้อจูถังมาหาเรื่องวุ่นวายบริษัทตระกูลหลีกรุ๊ป ทุกอย่างจะแก้ไขยากมาก

แต่หลีชิงเยียนยิ่งรู้ว่าให้ตนเองไปก่อน ไม่ใช่เรื่องดีอะไรแน่ๆ

เงียบอยู่ชั่วครู่ ดวงตางดงามของหลีชิงเยียนก็เผยความแน่วแน่แบบไม่ศิโรราบออกมา พูดเสียงเย็นชา “ชิงเยียนไม่เข้าใจ”

“ฉันหมายความว่าอะไร? เธอไม่เข้าใจเหรอ……” ท่านโจวค่อยๆ ถาม ในคำพูดมีแรงกดดันที่เย็นเฉียบ

“ขอโทษค่ะท่านโจว ชิงเยียนเบาปัญญา ไม่เข้าใจว่าหมายความว่าอะไร” หลีชิงเยียนพูดแบบเย็นชา

“งั้นฉันจะทำให้เธอเข้าใจสักหน่อย” ท่านโจวก้าวเท้าออกมา “ไม่ใช่แค่คนของฉันที่ต้องการเอาไป เธอก็ต้องตามฉันไป……ไม่อย่างนั้น” ท่านโจวกวาดตามองอาคารตระกูลหลีและพนักงานที่สั่นเทาเหล่านั้น “ฉันไม่สามารถรับรองความปลอดภัยของคนอื่นได้”

ซ่า!

ด้านหลังท่านโจว สมาชิกสำนักอื้อจูถังที่ใส่ชุดสีดำนับไม่ถ้วนก้าวมาด้านหน้าทันใด ท่วงท่าเย็นชาน่ากลัวเคลื่อนย้ายไปทั่วทั้งลานกว้างของอาคารตระกูลหลี!

พื้นดินสั่นสะเทือน ภายในใจพนักงานของบริษัทตระกูลหลีกรุ๊ปสั่นเทา สีหน้าหวาดผวาไม่น้อย

สีหน้าหลีชิงเยียนดูแย่ นี่คือการคุกคาม! ท่านโจวกำลังเอาตระกูลหลีและพนักงานเหล่านั้นมาขู่บังคับเธอให้ยอมจำนน!

“ท่านโจว นี่คุณไม่ได้สนใจกฎหมายบ้านเมืองเลย!” หลีชิงเยียนน้ำเสียงเย็นชามาก แต่ร่างอ่อนช้อยที่สั่นเทากลับบอกถึงความหวาดกลัวภายในใจเธอ

“กฎหมายบ้านเมือง?” ท่านโจวสีหน้าล้ำลึก ดวงตาทั้งคู่ภายใต้แว่นดำสะท้อนคาวเลือดออกมา “ฉันเป็นกฎหมายบ้านเมืองของที่นี่!”

สายตาของท่านโจวกวาดมองร่างอ่อนช้อยเซ็กซี่ที่สั่นเทาของหลีชิงเยียน คล้ายกับกำลังพิจารณาดูอย่างละเอียดถี่ถ้วน สักพักหนึ่งจึงพยักหน้า “รูปร่างของผู้หญิงมีสามีล้วนจะเปลี่ยนไปหลังแต่งงาน แต่เธอไม่เหมือนใคร”

“ดูแล้วเขาเป็นไอ้สวะจริงๆ” ท่านโจวย่อมเคยได้ยินมาเป็นธรรมดา สามีของหลีชิงเยียนเป็นพวกผู้ชายที่เกาะผู้หญิงกินคนหนึ่ง

ร่างกายหลีชิงเยียนสั่นเทา มือเรียวเล็กทั้งคู่กำหมัดไว้แน่น เล็บจิกเข้าในเนื้อแล้ว ดวงตางดงามเผยความอัปยศอดสูและเหยียดหยาม

หยอกล้อเธออยู่ต่อหน้าผู้คนอย่างกำเริบเสิบสาน? หลีชิงเยียนถูกสายตานับไม่ถ้วนจ้องมอง ซูเหลยที่อยู่ด้านข้างอยากเอ่ยปาก กลับเห็นหลีชิงเยียนจมสู่ความเงียบนิ่ง ชัดเจนว่าหลีชิงเยียนกำลังกังวลอะไรอยู่ และไม่กล้าพูดอะไรเป็นธรรมดา

ทันใดนั้น!

ท่านโจวเดินเข้ามาใกล้ด้านหน้าอีกก้าว กลิ่นหอมน่าหลงใหลที่แผ่กระจายมาจากร่างอ่อนช้อยของหลีชิงเยียนเข้าสู่ภายในจมูกของเขา เขาสูดหายใจลึกๆ ทีหนึ่ง หลับตาลง ดื่มด่ำกลิ่นตัวหอมอ่อนๆ ที่เหมือนกับดอกกล้วยไม้ อดไม่ได้ที่ต้องยื่นมือมาบีบคางของหลีชิงเยียนไว้!

หลีชิงเยียนอยากจะพยายามดิ้นรน แต่บนตัวท่านโจวแผ่กระจายแรงกดดันที่ยิ่งใหญ่ออกมา ทำให้หลีชิงเยียนจิตใจสั่นไหว ไม่กล้าขยับสักนิด

ท่านโจวบีบคางไว้ พินิจพิเคราะห์หลีชิงเยียนจากด้านบนลงมา ใบหน้างดงามราวกับเจียระไน เพริศพริ้งขาวเนียนไร้ที่ติ

เขาที่เคยเจอสาวงามมานับไม่ถ้วน หลังจากที่มองเห็นหลีชิงเยียน ภายในใจกระเพื่อมอย่างอดไม่ไหว

ใบหน้ารูปร่างนั้นเรียกได้ว่าชั้นเยี่ยม คุณสมบัติของประธานนางฟ้าทำให้ท่านโจวประทับใจจริงๆ

เขาเปลี่ยนความคิดกะทันหัน ถ้ารับผู้หญิงคนนี้มาไว้ในกระเป๋า โม่ถีซือน่าจะยิ่งดีใจล่ะมั้ง?

โม่ถีซือให้ตนเองไปจัดการหลีชิงเยียนนิดหน่อย หมายความว่าต้องไม่ชอบเธอแน่

พื้นที่โดยรอบ พนักงานบริษัทตระกูลหลีนับไม่ถ้วนสีหน้าตื่นตระหนก คาดไม่ถึงว่าประธานนางฟ้าของบริษัทตระกูลหลีกรุ๊ปที่น่าเกรงขามจะถูกคนบีบคางไว้อย่างกับเนื้อปลาบนเขียง ยอมให้คนอื่นรังแกอย่างไม่มีแรงขัดขืน!

หลีชิงเยียนโดนคนสบประมาทขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไร?

ดวงตาพนักงานชายมากมายสะท้อนแรงอาฆาตและไฟโกรธที่เย็นเยือกออกมา แต่หลังจากที่มองเห็นสมาชิกสำนักอื้อจูถังนับไม่ถ้วนด้านหลังท่านโจวแล้วก็แข้งขาอ่อนแรง

ตนเองโมโหไปมีประโยชน์อะไร ชั่วเวลาพริบตาเดียวของท่านโจว ทั้งบ้านตนเองอาจจะประสบกับหายนะเพราะเหตุนี้

หลีชิงเยียนกัดฟันแน่น ร่างอ่อนช้อยสั่นเทาไม่หยุด เธอมองท่านโจวแบบโกรธเคือง ภายใต้การจ้องมองของผู้คน นี่เธอกำลังถูกท่านโจวเหยียดหยามไม่ขาด!

เธออยากปัดมือของท่านโจวออกเหลือเกิน แต่เธอกังวลถึงความปลอดภัยของคนอื่นในบริษัทตระกูลหลีกรุ๊ป เธอไม่เข้าใจท่านโจว ผู้ชายที่ไม่สามารถหยั่งถึงได้ขนาดนี้ เป็นธรรมดาที่หลีชิงเยียนจะไม่กล้าบุ่มบ่าม

“ท่านโจว กรุณาสังวรการกระทำด้วย……” ในริมฝีปากแดงของหลีชิงเยียนพ่นคำพูดไม่กี่คำออกมา และหลังที่ท่านโจวได้ยินคำพูดหลีชิงเยียน คาดไม่ถึงไม่ได้บันยะบันยังสักนิด แต่ทว่ายิ่งกำเริบเสิบสานขึ้นมา กวาดสายตาลงไป ดึงคอเสื้อไปด้านข้างเบาๆ สายตาลื่นลงสู่ที่ร่องลึกผืนนั้น

หลีชิงเยียนหลับตาลง หางตาล้วนเป็นความชุ่มชื่นไปหมด