บทที่108 แค่ผู้ชายแต่งเข้าบ้านผู้หญิง!!

บทที่108 แค่ผู้ชายแต่งเข้าบ้านผู้หญิง!!

ชั่วขณะนั้นลูกน้องคนนั้นก็เข้าใจขึ้นมา แต่ภายในก็แปลกใจ

ท่านโจวแตะต้องผู้หญิงคนนั้นไม่ได้ หวาดกลัวชิงเหนียนที่รูปหล่อสง่าผ่าเผยท่านนั้น ดังนั้นจึงเอาสามีที่เกาะผู้หญิงกินคนนั้นของเธอมาชำแหละ ระบายไฟโกรธ?

ดวงตาทั้งคู่ของท่านโจวคายความหนาวเย็นออกมา “ฉันอยากรู้ข่าวทั้งหมดเกี่ยวกับชิงเหนียนคนนั้น”

“ครับ”

ลูกน้องเดินออกจากในห้อง ท่านโจวรับกระจกมา มองตนเองในกระจก แก้มบวมสูงขึ้น แดงจนน่าเวทนาอย่างยิ่งแล้วร่างกายก็สั่นเทา

จากสถานะในเมืองหู้ไห่ขอบเขา ใครกล้าตีเขาตีจนโหดเหี้ยมขนาดนั้น?

วันนี้เขาได้รับความอัปยศอดสูอย่างใหญ่หลวง!!

สำนักอื้อจูถัง ผู้ทรงเกียรติของถานกงถูกโจมตีแล้ว!

ที่แววตาลึกของท่านโจวประกายความหมายของคาวเลือด มุมปากยกเส้นรัศมีวงกลมล้ำลึกขึ้น

เขาเสียเปรียบต่อผู้หญิงคนนั้น ในคืนนี้จะต้องเอาคืนกับเจ้าสวะคนนั้นเป็นเท่าตัว

เขาสามารถจินตนาการออกได้ หลังจากที่หลีชิงเนียนกลับถึงบ้าน ตอนที่มองเห็นผู้ชายพิการคนหนึ่งล้มลงจมกองเลือดอยู่

มือของท่านโจวลูบรอยแผลเขียวช้ำ ความเจ็บปวดทำให้ความรู้สึกเกลียดภายในใจเขายิ่งเย็นเฉียบไร้ความเป็นมิตร

ม่านราตรีปกคลุม บรรยากาศค่ำคืนของเมืองหู้ไห่เหมือนกับปกติ ไม่สามารถหยั่งรู้เหตุการณ์ได้

และในค่ำคืนนี้กลับยิ่งเย็นครึ้มกว่าปกติ เพิ่มโอกาสในการฆ่าขึ้น

รถยนต์สีดำแต่ละคันขับออกจากในถานกง ขับไปบนถนนห่างไกลอย่างไร้เสียง

ภายใต้การเฮโล เบนซ์สีดำเข้าใกล้ทางคฤหาสน์หรูของหลีชิงเยียนอย่างรวดเร็ว ในรถนั้น บนหน้าท่านโจวถูกผ้าพันแผลสีขาวมากมายพันอยู่ สีหน้าเย็นชาล้ำลึก เขาเทแชมเปญแก้วหนึ่งเพื่อตนเอง ฉลองล่วงหน้ากับการแก้แค้นในคืนนี้ที่จะดำเนินการสำเร็จไปอย่างราบรื่น

สำหรับพวกเขาการไปจัดการสวะคนหนึ่งต้องการเพียงแค่สมาชิกสำนักอื้อจูถังไม่กี่คนก็พอ ยังต้องการอาวุธมากขนาดนี้ที่ไหน

เพียงแค่ท่านโจวกระทำอย่างระมัดระวัง ทำไมฆ่าไก่ต้องใช้ค้อนขนาดใหญ่ ดังนั้นเขาจึงพาลูกน้องมามากมาย

ท่านโจวจิบแชมเปญอึกหนึ่งแล้วหันหน้า สายตามองทางนอกกระจก ล้ำลึกทอดตัวยาว

เขาจะไม่เสียเปรียบอย่างเด็ดขาด เขาเป็นราชาแห่งเมืองหู้ไห่ ถึงแม้จะมีชิงเหนียนคนท่านนั้นอยู่ เขาก็จะไม่ก้มหัว!

คฤหาสน์หรูตระกูลหลี แสงไฟสว่างไสว

ซูเสี่ยวหยุนกลับมาถึงบ้านตั้งนานแล้ว ไม่เหมือนกับหลีชิงเยียนที่ทำงานลำบากตรากตรำทุกวัน ทุกวันซูเสี่ยวหยุนดูเหมือนว่าจะสบายมาก เข้างานเลิกงานตรงเวลา แม้กระทั่งบางครั้งไม่ไปบริษัท อยู่ที่บ้านเฉยๆ ไม่อย่างนั้นก็ไปเดินช็อปปิ้งที่ห้างสรรพสินค้าแถวนี้

ซูเสี่ยวหยุนนอนอยู่บนโซฟา ขาสวยใส่ถุงน่องคู่หนึ่งวางบนโซฟา ใบหน้างดงามเป็นผู้ใหญ่เย้ายวนใจใบนั้นกำลังก้มหน้าอ่านนิตยสารอย่างตั้งอกตั้งใจ

เฉินเป่ยมองเห็นซูเสี่ยวหยุนว่างขนาดนี้ จึงอดถามไม่ได้ “พี่ซู คุณว่างขนาดนี้ บริษัทของคุณทำเงินได้เหรอ?”

ซูเสี่ยวหยุนพูดอย่างไม่สนใจเต็มที่ “ฉันมาอยู่ที่บ้านเสี่ยวเยียนแล้ว ยังจะกลัวอะไรอีก อย่างมากถ้าขาดทุนก็แค่ขอข้าวขอที่อยู่เอา”

เฉินเป่ยตะลึง ซูเสี่ยวหยุนไม่ได้มีภาระในใจใดๆ เหมือนวางแผนเรียบร้อยนานแล้ว

“นี่คุณเตรียมตัวมาพร้อมตั้งแต่แรกสินะ?” เฉินเป่ยถามขึ้น

ซูเสี่ยวหยุนเงยหน้า ชายตามองเฉินเป่ยอย่างเหยียดหยาม ร่างอ่อนช้อยที่ห่อหุ้มด้วยเสื้อเชิ้ตสีขาวแนบแน่นบิดขยับ “สาวสวยสองคนอยู่ด้วยกัน นายได้ดูทุกวัน ไม่สบายตาสบายใจหรือไง?”

“ไม่ใช่ๆ เป็นบุญตามากเลย” เฉินเป่ยยิ้มตอบเอาใจ

“งั้นก็ไม่ดีรึไง” มุมปากที่งดงามแดงฉ่ำของซูเสี่ยวหยุนโค้งเส้นรัศมีวงกลมขึ้น ยิ้มบางๆ อย่างมีเสน่ห์

ทันใดนั้นเฉินเป่ยที่ก้มหน้าทำงานบ้านสีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อย เงยหน้าแบบไม่สนใจไยดี กวาดตาดำไปทางนอกหน้าต่าง ลูกตาแฉลบความหมายลุ่มลึกนิดๆ ผ่านไป

ที่ไม่ไกลจากคฤหาสน์หรู เวลานี้กำลังมีรถยนต์สีดำแต่ละคันขับเข้ามา! ท่วงท่าโหดเหี้ยม ผู้ที่มาไม่เป็นมิตร!

หลังจากเสียเปรียบเมื่อกลางวันที่ถานกง ช่วงค่ำคืนคืบคลานเข้ามา พวกเขาพาไฟโกรธคลื่นยักษ์มาด้วย อยากนำไฟโกรธมาระบายที่นี่ทั้งหมด!

“เอี๊ยด!”

เสียงที่เสียดหูปรากฏขึ้น นั่นคือเสียงที่ล้อรถกับพื้นเสียดสีกันอย่างรวดเร็ว จู่โจมแหลมปรี๊ดในท้องฟ้ามืดมิด

รถยนต์สีดำแต่ละคันดริฟต์รถจอดลง คนชุดดำแต่ละคนจากถนนฝังตรงข้าม มือจับท่อเหล็ก ล้อมรอบไปทางคฤหาสน์หรูด้วยแรงอาฆาต!

ในรถเบนซ์สีดำ ท่านโจวมองเห็นฉากนี้ผ่านกระจกรถ มุมปากยกขึ้น

คนชุดดำรวดเร็วมาก ไม่นานก็ได้เข้าใกล้คฤหาสน์หรูแล้ว

“ใครกัน?” บอดี้การ์ดลาดตระเวนหน้าประตูมองเห็นพวกนี้ สมาชิกของสำนักอื้อจูถัง สีหน้าเปลี่ยน ก่อนจะตะคอกไป

“ฆ่า!” สมาชิกสำนักอื้อจูถังนับไม่ถ้วนพุ่งเข้าไป ตะโกนเสียงฆ่าสนั่นฟ้า!

ชั่วขณะนั้นสมาชิกสำนักอื้อจูถังเกือบร้อยคนล้อมรอบคฤหาสน์หรู เข้าจู่โจมอย่างบ้าคลั่ง!

บอดี้การ์ดที่ยืนเวรลาดตระเวนแต่ละคนออกโจมตีและขัดขวาง!

“เรื่องอะไรกัน?” ซูเสี่ยวหยุนได้ยินความผิดปกติด้านนอก วางนิตยสารลง ใบหน้างดงามมีเสน่ห์เผยสีหน้าสงสัยออกมา

“ไม่แน่ใจ แต่ด้านนอกมีบอดี้การ์ดคุ้มครองแล้ว คงไม่มีอะไร” เฉินเป่ยพูดปลอบใจ

ซูเสี่ยวหยุนพยักหน้า วางใจลงมา