บทที่109 สั่นสะเทือน!

บทที่109 สั่นสะเทือน!

สายตาไม่น้อยตกอยู่บนตัวเฉินเป่ย มีความหมายเย้ยหยันไม่น้อยที่ไม่ได้ปกปิดไว้แต่อย่างใด

พวกเขาไม่กลัวเฉินเป่ยลงมือเลยสักนิด อยู่ต่อหน้าท่านโจว เฉินเป่ยสามารถมีชีวิตอยู่ได้นานแค่ไหนต่างหากที่เป็นประเด็น

มือทั้งคู่ของเฉินเป่ยล้วงกระเป๋ากางเกง จ้องมองท่านโจวอย่างสงบ นิ่งสงบจนดูประหลาดอยู่บ้าง

ท่านโจวถือดาบที่แววแววเล่มนั้นไว้ ค่อยๆ ก้าวเดินไปทางเฉินเป่ย แต่ละก้าวเหยียบไปบนอิฐหิน เสียงดังไม่น้อย

เฉินเป่ยไม่มีการกระทำใดๆ แม้กระทั่งไม่คิดจะหลบหลีก เขายังปัดๆ ฝุ่นควัน มองการกระทำของท่านโจว ในสายตามีการหยอกล้อ

สายตานั้นราวกับกำลังบอกว่า: มาสิ ฉันจะไม่ขยับ มีฝีมือก็ฟันฉันให้ตาย

ท่านโจวเห็นเฉินเป่ยไม่มีการป้องกันใดๆ แววตาทั้งคู่ประกายไอเย็น ทันใดนั้นก้าวเท้าไวขึ้น พุ่งไปทางเฉินเป่ย!

“แควก!”

ดาบลากผ่านอิฐหิน ลากจนเกิดประกายไฟขึ้น

ภายใต้ฉากค่ำคืนที่ลึกล้ำราวหมึกดำ ดาบแวววาวเล่มนั้นราวกับลำแสงสีขาวเส้นหนึ่ง ทำให้ความมืดที่ไร้ขีดจำกัดออกเป็นสองส่วน

ท่านโจวตะโกนเสียงดัง โบกขยับดาบ ฟันไปทางเฉินเป่ย

เฉินเป่ยยังยืนอยู่ที่เดิมแบบนี้ ไม่ได้ขยับเขยื้อน จ้องมองท่านโจวอยู่ ภายใต้สีหน้าสงบซ่อนการเย้ยหยันไว้

ลูกน้องไม่น้อยล้วนหยุดการโจมตีลง ค่อยๆ มองทางเฉินเป่ยตรงนั้นด้วยสีหน้าตกใจและเย้ยหยัน

มีบางคนไม่เข้าใจ เฉินเป่ยไม่คิดจะหลบอย่างคาดไม่ถึง

มีบางคนหัวเราะฮาๆ รู้สึกว่าเฉินเป่ยเป็นคนโง่ ไม่มีทางถอยได้แล้ว เพราะถูกท่านโจวทำให้ตื่นตระหนก

แม้แต่ดวงตาทั้งคู่ของท่านโจวยังเผยความไม่เข้าใจและความฉงน……เขาไม่คิดจะหลบเหรอ?

ดาบอันแหลมคมฟันไปยังที่ว่างเปล่า สุดท้ายไม่ได้ทำร้ายเฉินเป่ย ปลายดาบห่างจากเฉินเป่ยเพียงระยะนิ้วมือเดียว

ดาบตกลงที่ว่าง ความหยอกล้อในแววตาของเฉินเป่ยยิ่งเพิ่มขึ้น พ่นควันบุหรี่ออกมา “ลองเชิงแบบช่องโหว่เต็มไปหมด”

ซ่า!

คนทั้งหมดเงียบกริบ ค่อยๆ ถูกคำพูดของเฉินเป่ยทำให้ตะลึงกัน

ท่านโจว ดาบเมื่อสักครู่นั้น คาดไม่ถึงว่าเพียงแค่ลองเชิง? เขามองออกได้อย่างไรกัน?

สายตาของสมาชิกสำนักอื้อจูถังนับไม่ถ้วนที่มองทางเฉินเป่ยเริ่มเปลี่ยนไป ผู้ชายแต่งเข้าบ้านผู้หญิงตระกูลหลี เจ้าหนุ่มที่เกาะผู้หญิงกินคนหนึ่ง ทำไมถึงมองจุดบกพร่องแบบนี้ออก?

เจ้าตัวท่านโจวนั้นตกใจยิ่งกว่า สีหน้ายิ่งเย็นเฉียบล้ำลึกขึ้น แข็งทื่อและดูแย่ เขานึกไม่ถึงว่าดาบลองเชิงครั้งนี้ของตนเองจะโดนมองออกอย่างง่ายดายขนาดนั้น!

ทั้งเมืองหู้ไห่ กลัวว่าไม่มีใครสามารถทำได้!

เจ้าสวะตรงหน้าคนนี้ทำได้อย่างไรกัน?

ในใจท่านโจวสั่นสะเทือน ในการฟันดาบครั้งที่สอง ดาบนี้รวบรวมกำลังทั้งหมดของเขาเอาไว้ จะฟันเฉินเป่ยออกเป็นสองท่อนอย่างแน่แท้!

จากนั้นเสียงดาบฟันขึ้นกลางอากาศแผดเสียงก้องเข้ามา ท่วงท่าราวกับสายรุ้ง!

และตอนที่ดาบจะฟันไปยังเฉินเป่ย ดวงตาคู่นั้นของเฉินเป่ยกลับยิงแรงอาฆาตออกมาฉับพลัน!

หลังจากนั้นดาบหยุดค้างกลางอากาศทันใด สีหน้าท่านโจวนิ่งค้าง ชั่วขณะนั้นความแข็งก็เกาะตัว

ผู้คนทั้งหมดตกใจทันที เหลือเพียงเสียงหายใจเท่านั้น

เห็นเพียงเฉินเป่ยรับดาบไว้ด้วยมือข้างหนึ่งอย่างสบายๆ สีหน้าเรียบเฉย พ่นควันบุหรี่ออก “นายมีฝีมือนิดหน่อยนี้?”

“นี่……เป็นไปได้ยังไง……” ถึงเป็นท่านโจวที่เคยเจอภาพสังหารผู้คนที่เลือดท่วมอย่างโหดเหี้ยมมานับไม่ถ้วน ยังยากจะรับทุกอย่างที่เกิดอยู่ตรงหน้าได้!

ผู้ชายแต่งเข้าบ้านผู้หญิงของตระกูลหลีคนนี้ คาดไม่ถึงจะใช้ฝ่ามือเนื้อคู่หนึ่งรับดาบของเขาไว้แล้ว!!

ท่านโจวรู้ได้อย่างไรกัน บนฝ่ามือเนื้อคู่นั้นของเฉินเป่ยปกคลุมด้วยผิวหนังที่หนามากชั้นหนึ่ง ถ้าไม่ใช่ดาบแหลมคมที่สุด เดิมทีคงฟันไม่ได้บาดแผลใดๆ

สีหน้าเฉินเป่ยเผยความทะนงองอาจนิดๆ ดาบเล่มนี้ อยู่ตรงหน้านับว่ามันเป็นอะไร เป็นได้เพียงเศษเหล็กผุพัง! ฝีมือดาบของท่านโจวมีช่องโหว่เต็มไปหมด ไม่ควรค่าให้เขาจะไปหลบหลีก

“ตีทีเดียวก็พังแล้ว” สีหน้าเฉินเป่ยสงบนิ่ง มือที่กุมดาบไว้ใช้แรงทันใด เส้นเลือดที่แขนปูดขึ้นทันที ดาบแตกร้าวหักเป็นผุยผง

“นี่……” ใบหน้าที่ลุ่มลึกของท่านโจวเวลานี้ซีดขาวไร้เรี่ยวแรง มองฉากนี้อยู่ หนังศีรษะชา!

“สรุปนายเป็นใคร……” ท่านโจวถามขึ้นอย่างเสียงสั่น

ท่านโจวไม่อยากเชื่อว่าจะเกิดขึ้นตรงหน้าของตนเอง ภาพเหตุการณ์แบบนี้เคยปรากฏแค่ในหนังใหญ่พิเศษของฮอลลีวูดเท่านั้น ผู้ชายแต่งเข้าบ้านผู้หญิงตระกูลหลีท่านนี้ สรุปทำได้อย่างไรกันแน่!

สมองของท่านโจวว่างเปล่าแถบหนึ่ง ตั้งนานยังไม่มีทางสงบได้

“เพราะนายโดนโม่ถีซือข่มขู่ งั้นจะไว้ชีวิตนายสักครั้ง ไสหัวออกไปจากที่นี่” เฉินเป่ยเอ่ยปากอย่างเย็นชา “ไม่อย่างนั้นฉันจะทำให้ถานกงหายไปจากเมืองหู้ไห่ทันที”

“สรุปนายเป็นใครกันแน่!” ท่านโจวเงยหน้าขึ้นอย่างดื้อดึง เขาไม่ยินยอม เขาคิดว่าเขากลายเป็นส่วนหนึ่งของท้องฟ้าเมืองหู้ไห่แล้ว นึกไม่ถึงว่าช่วงกลางวันวันนี้ชิงเหนียนที่ภูมิหลังน่ากลัวยิ่งใหญ่กลับปรากฏตัวขึ้น และผู้ชายแต่งเข้าบ้านผู้หญิงเจ้าสวะในตำนานตรงหน้ายังสามารถหักดาบได้ด้วยมือเปล่า

นี่กลัวว่าจะมีเพียงซูเปอร์แมนเท่านั้นถึงสามารถทำกลยุทธ์แบบนี้ได้ ทว่าเขากลับทำได้อย่างง่ายดาย!

เรื่องในวันนี้ล้มล้างการมองโลกของเขาไปเลย……โม่ถีซือน่ากลัวมาก แต่สองคนนี้ทำให้รู้สึกว่าโม่ถีซือเทียบไม่ได้เลยสักนิดเดียว!

“ชิงเหนียนคนนั้นเมื่อช่วงกลางวันนี้เป็นคนของฉัน” เฉินเป่ยค่อยๆ หมุนตัว เสียงหนึ่งสะท้อนในอากาศ

ท่านโจวสั่นสะเทือนไปทั้งตัว หลังจากได้ยินคำพูดนี้ ดวงตาทั้งคู่เผยความตกใจออกมา

วันนี้ชิงเหนียนท่านนั้นที่เขาเจอ คาดไม่ถึง……เป็นคนของผู้ชายแต่งเข้าบ้านผู้หญิงตระกูลหลีคนนี้?