ตอนที่ 161
บทที่161 ลงโทษ
October 28, 2026
บทที่161 ลงโทษ
สีหน้าถังเต๋อเข้มขรึม ความหยิ่งยโสที่ใบหน้าของเฉินเป่ย ประทับตราไว้ในหัวสมองของเขาอย่างลึกๆ
ตั้งแต่ถังเต๋อกุมอำนาจอยู่ในมือ และนั่งอยู่ในตำแหน่งที่สูงศักดิ์มาอย่างยาวนาน เพราะฉะนั้นคนที่คบหาสมาคมกับเขา ส่วนใหญ่ต่างเคารพนับถือเขา พูดจาก็เกรงอกเกรงใจและระมัดระวัง ไม่กล้าทำให้เทวดาอย่างเขาโกรธเคือง
ถังเต๋อจ้องหน้าเฉินเป่ย คำพูดของเฉินเป่ยดังเข้ามาในหูของเขา ทำให้หัวใจเขากระตุกอย่างไม่ขาดสาย
ส่วนถังโหรว ได้ยินคำพูดของเฉินเป่ย ใบหน้าที่สวยสดงดงามซับซ้อนมากยิ่งขึ้น.......เธอมองดูเฉินเป่ย เธอยากที่จะรับได้......เพื่อผู้หญิงคนหนึ่งเฉินเป่ยถึงกับมาหาพวกเขา มาทำให้พวกเขาต้องรู้สึกหวาดกลัว！
ในใจของถังโหรวเกิดความหึงหวง ตาที่สวยสดงดงามของเธอจ้องมองเฉินเป่ยอย่างไม่ให้คลาดสายตา กัดริมฝีปากที่แดงก่ำ กัดจนเกือบถลอกแล้ว ความหึงหวงในใจยิ่งอยู่ยิ่งเข้มข้นขึ้นมา.........
สีหน้าถังเต๋อคมชัด ดูจากผิวเผินยากที่จะดูความเคลื่อนไหวในใจของเขาออก เขาจ้องมองเฉินเป่ยตั้งนานสองนาน ค่อยๆพูดขึ้นมาว่า "คุณเฉินต้องการทำอะไร?"
เฉินเป่ยเอาสายตาหยุดนิ่งไว้ที่ตัวของถังโหรว "คุณบกพร่องการอบรมสั่งสอน ถ้าอย่างนั้นผมก็ขออบรมสั่งสอนเธอแทนคุณก็แล้วกัน"
สายตาที่สวยสดงดงามของถังโหรวจ้องมองเฉินเป่ย นัยน์ตาที่สวยสดงดงามมีทั้งความกล้ำกลืนและความอับอายปะปนกัน.........เฉินเป่ย ถึงกับกล้ารังแกเธออย่างโจ่งแจ้งขนาดนี้? ！ และไม่ไว้หน้าถังเต๋อเลยสักนิด！
ต้องรู้ว่า ฐานะของถังเต๋อซึ่งอยู่ในเมืองเยี่ยนจิงจัดการกับเรื่องยากแค่ไหนก็เป็นเรื่องที่ง่ายนิดเดียว หากว่าเขาไม่ได้มาที่หู้ไห่อย่างเงียบๆ และไม่บอกใคร มิเช่นนั้นถ้าหากถูกหู้ไห่ทางโน้นรับทราบ ต้องอลังการแน่นอน และต้อนรับเขาตามมาตรฐานอย่างคิดไม่ถึง！
ถังโหรวรู้ฐานะคุณปู่ของเธอดี เธอแค่คิดไม่ถึง เฉินเป่ยใจกล้ามาก นี่เป็นการหักหน้าถังเต๋อชัดๆ！
"คุณเฉิน ถังโหรวเธอยังเด็ก เรื่องนี้เธอผิดเอง คุณเฉินไว้หน้าผมด้วย ตระกูลถังของผมต้องนับถือคุณชายเฉินเป็นแขกพิเศษชั้นนำอย่างแน่นอน！" น้ำเสียงของถังเต๋อหนักแน่น และเอ่ยพูดปากด้วยความเคารพนับถือ
ถังโหรวเป็นหลานสาวของเขา เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะอนุญาตให้คนอื่นมารังแกหลานสาวของเขา！
"ถังเต๋อ ผมเคยช่วยคุณครั้งหนึ่ง ไม่ได้ต้องการคุณตอบแทน หลังจากนั้นก็ช่วยเหลือหลานสาวคุณอีกครั้ง สุดท้ายหลานสาวคุณตอบแทนด้วยความโกรธ ตอนนี้เอาคำว่าแขกพิเศษชั้นนำมาแกล้งผมอีก คุณเห็นผมเป็นคนโง่หรือไง? สีหน้าเฉยเย็นชาและเข้มขรึม และเดินออกมาแบบปุ๊บปั๊บ
"ถังเต๋อ คำพูดเดียวกัน ผมไม่อยากพูดรอบสอง！" เสียงเฉินเป่ยเย็นชา เต็มไปด้วยความอาฆาตแค้น ก้าวเท้าออกมาปุ๊บ เสียงตะโกนดังกระจายไปทั่ว！
ความอ้างว้างรอบๆ และอุณหภูมิลดลงอย่างเฉียบพลัน ทุกที่เต็มไปด้วยความอาฆาตแค้นที่ทำให้คนเกรงกลัวอย่างขนลุกซู่！
ในชั่วขณะหนึ่ง นัยน์ตาของเฉินเป่ยมีท่าทางบ้าคลั่งอย่างนองเลือดออกมา ทำให้ร่างกายถังเต๋อกระตุก มองไปทางเฉินเป่ย สีหน้าเปลี่ยนไปมาก คาดไม่ถึงอย่างน่าตกใจ！
นัยน์ตาทั้งคู่ที่เข้มขรึมของเฉินเป่ย เต็มไปด้วยความอาฆาตแค้นอย่างนองเลือด เหมือนกับมีหลุมศพและทะเลนองเลือดอยู่จริงๆ！ ความโมโหแค้นใจของเฉินเป่ยในขณะนี้ ไม่เหมือนเลยว่าคนถึงจะมี............แต่กลับเหมือนกับสัตว์ที่ดุร้ายมากกว่า！
เขาจ้องหน้าถังเต๋อ เหมือนกับการมองดูของสัตว์ดุร้าย ที่จะเอาชีวิตของถังเต๋อไปได้ทุกเวลา！
ถังเต๋อผู้มีความรู้กว้างขวาง นัยน์ตาลึกๆ ถึงกับเผยความหวาดกลัวออกมา.........จู่ๆเขาเหมือนกับว่าเห็นสัตว์ดุร้ายที่น่ากลัวจากร่างกายของเฉินเป่ย！
สีหน้าถังเต๋อจู่ๆก็เปลี่ยนไปอย่างคมเข้มและซับซ้อน ในชั่วขณะหนึ่ง หัวใจของเขากระตุกอย่างแรง ไม่มีความรู้สึกที่ตกใจกลัวแบบนี้มานานแล้ว
เขามองหน้าเฉินเป่ยอย่างมีความหมายลึกๆ ในใจกำลังทำการต่อสู้อย่างดุเดือด ในที่สุด เขาถอนหายใจออกมายาวๆ แผ่นหลังเปียกชื้นไปหมดอย่างไม่รู้ตัว
"คุณเฉิน เราไม่มีความแค้นต่อกันเลย หวังว่าคุณจะยั้งมือด้วย" ถังเต๋อเอ่ยปากพูดขึ้น น้ำเสียงได้เปลี่ยนไปแล้ว มีความอ้อนวอนเพิ่มขึ้น
ส่วนถังโหรวผู้ที่เฉลียวฉลาดสังเกตเห็นความผิดปกติ หันหน้ามองไปทางถังเต๋อ และตะโกนพูดว่า "คุณปู่คะ.........."
"หุบปาก！" ถังเต๋อตะคอกอย่างเย็นชา ด่าทอว่า" ปกติอบรมสั่งสอนแกน้อยเกินไป แกรู้ไหมแกก่อเรื่องใหญ่โตขึ้นมาแล้ว รับโทษดีๆซะ"
ถังโหรวจ้องตาโต นัยน์ตาที่สวยสดงดงามยากที่จะเชื่อ เธอมองหน้าถังเต๋อ ไม่มีปฏิกิริยาเลยสักนิด！
คุณปู่เธอ ถึงกับ........ยอมอ่อนข้อแล้ว?
ถังโหรวอยากจะถามถังเต๋อ ตัวเองเป็นหลานสาวแท้ๆของเขารึเปล่า จู่ๆ มือใหญ่โตก็ยื่นจากข้างนอกเข้ามาโอบกอดเอวบางๆของเธอเอาไว้
ถังโหรวถูกเฉินเป่ยอุ้มกอดออกมาข้างนอกอย่างแรงๆ ถังโหรวตะโกนเรียกอย่างสุดกำลัง แต่ว่าไม่มีประโยชน์เลยสักนิ
"คุณเฉินยั้งมือด้วยเธอยังเด็กเกินไป" ถังเต๋ออดไม่ไหวพูดไปหนึ่งคำ
"วางใจ ไม่ทำร้ายเธอหรอก" เสียงของเฉินเป่ยดังออกมาจากรถยนต์ข้างนอก
"คุณปล่อยฉัน！" ถังโหรวดิ้นรนอย่างสุดกำลัง แต่ว่ามือใหญ่โตของเฉินเป่ยเหมือนกับแหนบเหล็ก ควบคุมเธอเอาไว้อย่างแน่นหนา และกดเธอไว้ที่ฝาหลังรถยนต์
ถัดมา สายตาของเฉินเป่ยตกไปอยู่ที่ก้นกลมๆของถังโหรว นัยน์ตาลึกๆมีความรู้สึกเยือกเย็น
"เพี๊ยะ！"