ตอนที่ 162
บทที่162 ยึดครองที่
October 28, 2026
บทที่162 ยึดครองที่
สนามบินนานาชาติหู้ไห่
ผู้ชายคนหนึ่ง ใส่แว่นตาดำและลากกระเป๋าเดินทาง อยู่ในฝูงชน ตามฝูงชนเดินออกมาจากสนามบิน
บุคลิกภาพเขาไม่ธรรมดา มองยังไงก็จำหน้าตาของเขาไม่ได้ เหมือนคนธรรมดาที่แสนจะธรรมดา
หลังจากผู้ชายเดินออกมาจากสนามบิน นัยน์ตาที่คมเข้มและเข้มขรึมอย่างกับกระบี่มองผ่านจากกระจกที่ดำเหมือนสีทาบ้าน และมองดูรอบๆหนึ่งครั้ง จู่ๆก็เปลี่ยนทิศทางเดินไปที่รถยนต์โดยสาร
เดินไปที่ข้างๆรถยนต์โดยสาร ผู้ชายเคาะหน้าต่างรถยนต์ มองเห็นไอรีนที่นั่งอยู่ข้างใน มุมปากยกรอยยิ้มออกมา
ประตูรถยนต์เปิดออกมา ไอรีนมองไปทางผู้ชาย พูดว่า "หัวหน้าทีม ในที่สุดท่านก็มาถึงแล้ว"
"เพื่อปกป้องความปลอดภัยของรองหัวหน้าการกระทรวง ตัวตนของเรายิ่งปิดมิดชิดก็ยิ่งดี เพราะฉะนั้นผมจึงนั่งชั้นธุรกิจมา และเปลี่ยนฐานะใหม่ด้วย" ผู้ชายแกว่งบัตรประชาชนในมือไปๆมาๆ และอธิบายออกมา
ไอรีนพยักหน้า พวกเธอคือหน่วยสืบราชการลับ งานของพวกเธอ จึงกลายเป็นเงาของคนมากมาย และไม่มีใครรู้จักพวกเธอ เป็นตัวตนที่ถูกมองข้ามได้ง่ายที่สุด แต่ว่าพวกเธอต้องเพิ่มมาตรการรักษาความปลอดภัย
"คุณชายใหญ่มาถึงหู้ไห่ก่อนเราก้าวหนึ่ง เป็นไงบ้าง?" หัวหน้าทีมถามถึง
"รองหัวหน้าการกระทรวงทำงานถ่อมตนมาก น่าจะไม่มีอำนาจพบว่ารองหัวหน้าการกระทรวงไปจากเมืองเยี่ยนจิงแล้ว ตอนนี้ปลอดภัยมาก"
"ดีมาก" หัวหน้าทีมพยักหน้า "ตอนนี้ไปพบปะกับรองหัวหน้าการกระทรวงกันเถอะ ผมมีธุระบางเรื่องกำลังจะรายงานกับรองหัวหน้าการกระทรวงพอดี"
"ค่ะ" คนขับรถโดยสารที่นั่งอยู่ฝั่งคนขับตอบรับ แท้จริงเป็นหน่วยสืบราชการลับที่ปลอมตัวมานี่เอง
...............
ขณะนี้ ในบ้านเมืองหู้ไห่แห่งหนึ่ง หลีเช่าเทียนเดินเล่นอยู่ข้างใน มีความสุขกับสีสันยุโรปที่สวยงามในคฤหาสน์ และตึกสูงที่ตั้งตรงในเมืองหู้ไห่ซึ่งแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง
"คุณชายใหญ่ นี่เป็นบ้านหรูที่คุณชายรองซื้อเอาไว้ เจ้าของบ้านคนเดิมบ้านหรูหลังนี้เป็นนักธุรกิจร่ำรวยในยุโรป หลังจากลงทุนเจ๊งไปในเมืองหู้ไห่ จึงเอาคฤหาสน์ที่สร้างเสร็จเรียบร้อยขายให้กับคุณชายรอง"
หลีเช่าหงยิ้มแย้มเล็กน้อย "น้องชายผมคนนี้ ช่างสุขสบายจริงๆ"
"น่าเสียดายเขาเป็นที่คนไร้ประโยชน์ อนาคตของตระกูลหลีต้องเป็นของคุณชายใหญ่ค่ะ"
หลีเช่าหงเดินไปเข้าในบ้านหรู นั่งอยู่บนโซฟาหนังแท้ จับหนังแท้ที่นุ่มนวล จู่ๆ ลูกน้องคนหนึ่งเดินเข้ามาอย่างเร่งรีบ
"แจ้งให้ทราบค่ะ"
นัยน์ตาทั้งคู่หลีเช่าหงหยุดนิ่ง มองไปที่ลูกน้องคนนั้น
" มีคนขอพบ พูดว่ามาจากเมืองเยี่ยนจิง เป็นคนของคุณชายใหญ่เองครับ"
นัยน์ตาทั้งคู่หลีเช่าหงค่อยๆมองดู "ถือว่ามาไม่สายมากนัก เชิญเขาเข้ามา"
"ค่ะ"
เร็วไวมาก ไอรีนกับชายใส่แว่นตาดำเดินจากข้างนอกเข้ามา
"รองหัวหน้าการกระทรวง"
หลีเช่าหงมองไปทางชายที่ใส่แว่นดำคนนั้น และพยักหน้า" มีพวกคุณอยู่ ผมชนะอย่างขาดลอย กับบริษัท ต้องชนะให้ได้"
"คะ" สีหน้าท่าทางไอรีนกับหัวหน้าทีมคนนั้นเผยความหยิ่งยโสออกมา หลีเช่าหงไม่ได้พูดมั่วซั่ว การมาครั้งนี้ของพวกเธอ จึงทำให้หลีเช่าหงอยู่ในที่ที่ไม่แพ้！
ความแตกต่างหลีเช่าหงกับหลีเช่าเทียนที่สำคัญที่สุดอยู่ที่หลีเช่าเทียนไม่มีไอรีนพวกเธอคอยช่วยเหลืออยู่
หลีเช่าหงกลับต่างกัน หากว่าได้รับความช่วยเหลือจากไอรีนพวกเธอ วันนั้นอยู่ที่โรงแรมสามดาวมิชลิน ต่อให้นักฆ่าพวกนั้นลงมือฆ่าหลีเช่าหงก็ตาม นักฆ่าพวกนั้นก็ทำอะไรเขาไม่ได้
หลีเช่าหงยกรอยยิ้มขึ้นมาจากมุมปาก "ไปบอกกับเอ๋อตงเฉิน ตอนเย็นวันนี้ ฉันนัดกับเขาเพียงลำพัง ฉันกับเขาสองคน จะพูดคุยกันอย่างเปิดเผยและจริงใจ"
ไอรีนกระตุกในใจ หลีเช่าหง........เปิดเผยเร็วขนาดนี้เชียวเหรอ?
ถ้างั้นคาดว่าเฉินเป่ยยากที่จะปกปิดซะแล้ว ตัวเอง ถึงเวลาก็สามารถรู้ฐานะของเฉินเป่ยแล้วสินะ！
ขอแค่ตัวเองไม่ออกหน้า บอกกับซูเหลย เวลาที่เฉินเป่ยมาถึงต้องคิดไม่ถึงแน่นอน เป็นตัวเองนี่เองที่หักหลังเขา！
"คนซ้ายคนขาวของฉันต่างมากันแล้ว ฉันก็ไม่จำเป็นต้องเล่นเกมที่ไร้สาระกับพวกเขา ฉันไม่อยากเสียเวลาที่เมืองหู้ไห่ ฉันกะว่าเดือนหน้าจะกำจัดคำว่ารองออกไป" หลีเช่าหงเอ่ยปากออกมาแบบนิ่งๆ ส่วนหัวหน้าทีมคนนั้น หัวใจกระตุก เขาคิดไม่ถึง ความทะเยอทะยานของหลีเช่าหง แท้จริงแล้วสูงขนาดนี้เชียว ไม่เห็นหู้ไห่อยู่ในสายตาเลยสักนิด
หลังจากเดินออกมาจากบ้านหรู ไอรีนแอบโทรศัพท์ให้กับซูเหลย "คืนนี้ มีโอกาสพบฐานะของเขาแล้ว?"
ซูเหลยที่อยู่สายทางโน้น กำลังนั่งอยู่ตรงข้ามหลีเช่าหง จู่ๆ สีหน้าเธออึ้ง ตั้งตัวตรง พูดกับหลีชิงเยียนว่า ประธานหลี มีข่าวดี！"
"ข่าวดี? อะไรนะ?" หน้าสวยๆหลีชิงเยียนเผยความดีใจออกมา ซูเหลยพูดแบบยิ้มแย้มว่า" คืนนี้ รู้ผล"
ส่วนเฉินเป่ยไม่รู้เรื่องเลยสักนิด มีแผนการใหญ่โต กำลังรอเปิดศึกกับเขาอยู่โดยไม่รู้ตัว เขาเพิ่งกลับมาที่ตึกสูงบริษัทหลี รับสายของชิงเหนียน
"ลูกพี่ ก่อนหน้านี้เรารับซื้อบริษัทของหลีเช่าเทียน หลังจากนั้นมีอยู่ช่วงหนึ่งเราไม่ได้สนใจ เมื่อสักครู่ทางการเงินของบริษัทพวกนั้นเผยอออกมาว่า พวกเขาขาดทุนไม่น้อยเลยทีเดียว เอาเงินฐานไปถมไม่ได้หรอกนะครับ?" สายทางโน้น เสียงของชิงเหนียนดังเข้ามา