ตอนที่ 163
บทที่163 หลงกลซะแล้ว
October 28, 2026
บทที่163 หลงกลซะแล้ว
ฟ้ามืดสนิท มีแต่พระจันทร์ที่แขวนอยู่บนฟ้า ส่องแสงสว่างลงมา และครอบคลุมโรงแรมใหญ่แชงกรีล่าไว้
วินาทีนี้ ในโรงแรมแชงกรีล่า ไฟสว่างไสว ข้างในเต้นรำและร้องเพลง การเต้นการร้องเท่าเทียมกัน
เป็นถึงหนึ่งในโรงแรมชั้นยอดในเมืองหู้ไห่ ข้อกำหนดในโรงแรมใหญ่แชงกรีล่า ทำให้ผู้มียศศักดิ์และชื่อเสียงต่างมองแล้วก็กลัวกันทั้งนั้น
มีแต่บ้านตระกูลไฮโซในเมืองหู้ไห่ และบ้านตระกูลเก่าแก่ ถึงจะมีสิทธิ์เข้ามาในนี้
ค่าใช้จ่ายต่อคืน มากพอที่จะเทียบเท่ากับเงินเดือนของคนธรรมดาสักสิบปี
ชั้นยอดของโรงแรมใหญ่แชงกรีล่า มีห้องเพรสซิเดนท์สูทห้องหนึ่งที่ข้อกำหนดสูงสุด ว่าการว่าผู้ที่มีสิทธิ์เข้าพักในห้องเพรสซิเดนท์สูทห้องนี้ อยู่ที่หัวเซี่ยมีน้อยมากเลยทีเดียว
ส่วนวินาทีนี้ ในห้องเพรสซิเดนท์สูทห้องนี้ มีร่างเงาที่สูงใหญ่กำลังยืนอยู่ตรงหน้าหน้าต่าง ชื่นชมเสียงเพลงดนตรีที่ไพเราะซึ่งเปิดอยู่ในห้อง และมองดูวิวกลางคืนของหู้ไห่
ร่างเงาที่หล่อเหลายืนอยู่ที่นั่น กำลังฟังเสียงเพลงดนตรีอย่างเงียบๆ เหมือนกำลังรออะไรอยู่
ในขณะนี้ นอกพันลี้ซึ่งห่างจากโรงแรมใหญ่แชงกรีล่า มีร่างเงาร่างหนึ่งพอดี ขี่รถจักรยานยนต์ มุ่งเข้ามาทางแชงกรีล่าอย่างเร่งรีบ！
รถจักรยานยนต์คันนั้นดูเก่าแก่มาก แต่ว่าถูกเฉินเป่ยขับเคลื่อนอย่างบ้าคลั่ง มุ่งมาทางแชงกรีล่าอย่างใกล้ชิด！
ประตูห้องเพรสซิเดนท์สูทถูกเคาะจนเปิดออกมา ไอรีนเดินเข้ามาอย่างเร่งรีบ ด้วยสีหน้าที่เข้มขรึม "รองหัวหน้าการกระทรวงคะ เขามาแล้วค่ะ！
"
หลีเช่าหงก้มหน้า และดื่มลาไฟต์จนหมดแก้ว สีหน้าเยือกเย็นอย่างกะทันหัน "ไปจัดหาคนมา ถ้าหากมีเหตุการณ์ใดๆเกิดขึ้น ก็ฆ่าให้หมด！"
วางแก้วเหล้าลง หลีเช่าหงเงยหน้าขึ้นมา นัยน์ตาลึกๆมี ความฆ่าฟันที่ไร้ขีดจำกัดซึ่งเก็บไว้อย่างยาวนาน ออกไปทางนอกหน้าต่างอย่างไม่มีที่สิ้นสุด..........
อากาศสั่นคลอน เยือกเย็นแบบงุนงง ไม่มีใครรับรู้ได้เลยว่าโรงแรมใหญ่แชงกรีล่า ถูกบรรยากาศที่ฆ่าฟันอย่างแปลกประหลาดและเข้มงวครอบงำเอาไว้
............
รถจักรยานยนต์จอดอยู่ที่หน้าประตูของโรงแรมใหญ่แชงกรีล่า เฉินเป่ยมองดูภายนอกที่หรูหราของโรงแรมใหญ่ นัยน์ตานิ่งสงบและคมเข้ม
คนธรรมดาเห็นสถานที่แบบนี้สีหน้าต้องตื่นเต้นแน่นอน ส่วนเฉินเป่ย ในใจถึงขั้นไม่มีการหวั่นไหวใดๆเลย
เฉินเป่ยยกขา เดินเข้าไปในโรงแรมใหญ่แชงกรีล่า หลังจากมองดูรอบๆ พูดกับพนักงานหญิงหน้าเคาร์เตอร์ว่า "พาฉันไปหาหลีเช่าหง"
หน้าเคาร์เตอร์เงยหน้าขึ้นมา นัยน์ตาลึกๆมีสีหน้าที่ตกใจ น้ำเสียงเฉินเป่ยหนักแน่นและนิ่งๆ เห็นปุ๊บก็มองฐานะเธอออกอย่างทะลุปรุโปร่ง
"อย่าแกล้งเลย การซุ่มจู่โจมที่ปลอมตัวขึ้นมาอย่างพวกแก โง่เง่าเกินไปแล้ว" เฉินเป่ยเอ่ยปากนิ่งๆ" คนของผู้อำนวยการจาง ดูท่าสู้รุ่นต่อรุ่นไม่ได้เสียแล้ว"
หน้าเคาร์เตอร์คนนั้นเงียบกริบ แต่ว่านัยน์ตาข้างในหักหลังเขาไปแล้ว！
ผู้อำนวยการจาง……หน้าเคาร์เตอร์หัวใจกระตุก นั่นเป็นตำนานของรุ่นก่อน เป็นความฝันของหน่วยสืบราชการลับที่นับไม่ถ้วน ทุกคนอยากมีตัวตนเหมือนกับผู้อำนวยการจาง！
แต่ทว่า ในปากผู้ชายคนนี้ ผู้นำที่กล้าหาญอย่างผู้อำนวยการจางคนนี้ซึ่งอยู่ในใจคนอย่างนับไม่ถ้วน เขากลับไม่มีความเคารพและความเกรงกลัวใดๆ
"ในอดีต ผู้อำนวยการจางเป็นอาจารย์ในแวดวงปลอมตัวและซุ่มจู่โจม ทั้งหัวเซี่ย มีแค่ไม่กี่คนที่ดูการปลอมตัวของเขาออก........." น้ำเสียงเฉินเป่ยคมเข้ม ส่ายหน้า และเอ่ยปากขึ้นมาช้าๆ "คิดไม่ถึง...... คนตั้งมากมายเช่นนี้ ไม่มีคนได้ความรู้เลยแม้แต่น้อย........."
คำพูดเฉินเป่ยออกมาเหมือนกับฟ้าผ่า ทำให้หน่วยสืบราชการลับที่ปลอมตัวคนนั้น สีหน้าเปลี่ยนไปในทันที！
คำพูดของเฉินเป่ย ทำให้หัวใจเธอกระตุก หน้าสวยๆเปลี่ยนสีหน้าไปเล็กน้อย เธอคิดไม่ถึงเลยสักนิด เฉินเป่ยถึงขั้นรู้ความลับนั่น！
ความลับนี้ มีแต่หน่วยสืบราชการลับถึงจะรู้ ส่วนเฉินเป่ย หรือว่าเป็นหนึ่งในหน่วยสืบราชการลับ?
สีหน้าเฉินเป่ยผ่อนคลายและสบายๆ ทำให้ผู้หญิงหน้าเคาร์เตอร์คนนั้น รู้สึกสงสัยและตกใจกับฐานะของเฉินเป่ยมากยิ่งขึ้น！
เฉินเป่ยมองดูสีหน้าที่งงๆและเบอลๆของผู้หญิงซึ่งอยู่ที่หน้าเคาน์เตอร์ ยักคิ้วปุ๊บ "ทำไม ยังไม่พาฉันไปหาเขาอีก?"
ผู้หญิงหน้าเคาน์เตอร์ก้มหน้า และพูดอย่างเสียงเบาว่า "เชิญตามฉันมา"
.............
ในห้องเพรสซิเดนท์สูท เลขาหญิงที่สวยสดงดงามนอนขดตัวอยู่บนเตียง ร่างกายที่บอบบางสั่นคลอน ที่หน้ายังมีรอยแดงๆหลงเหลืออยู่ซึ่งไม่ได้จางหายไป
หลีเช่าหงลุกขึ้นมา ร่างกายที่เปลือยเปล่าใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวและเสื้อสูทสีดำ จัดเสื้อผ้าแป๊บหนึ่ง ประตูห้องถูกเคาะดังขึ้นมาอย่างกะทันหัน
"เข้ามา" น้ำเสียงหลีเช่าหงเข้มขรึม ส่วนเลขาหญิงที่สวยงามร่างบาง เอาหัวเข้าไปในผ้าห่มอย่างเขินอาย
หัวหน้าของไอรีน หัวหน้าทีมเดินเข้ามาในห้องเพรสซิเดนท์สูทเอ่ยปากออกมาว่า "เขามาแล้ว"
นัยน์ตาทั้งคู่หลีเช่าหงเคลื่อนไหว สายตาที่เข้มขรึมและเยือกเย็นเผยออกมา！