บทที่183 ชีวิตอุดมสมบูรณ์ของสามีภรรยา

บทที่183 ชีวิตอุดมสมบูรณ์ของสามีภรรยา

ด้วยสติปัญญาของเฉินเป่ย ชั่วขณะหนึ่งก็ฟังความหมายในคำพูดของถังเต๋อออก

และถังโหรวก็ก้มใบหน้างดงามไว้ ผมสลวยที่ดำขลับปกใบหน้าครึ่งใหญ่ไว้ เผยเพียงคางเรียวๆ ออกมา

ในใจเธอต่อว่าถังเต๋อไปหลายรอบ……คาดไม่ถึงจะใช้วิธีน่าขยะแขยงขนาดนี้……มาพูดเรื่องแต่งงานของตนเองกับเจ้าหมอนี้!

ต่อไปเจ้าหมอนี้จะมองตนเองอย่างไร? ไม่รู้จะตลกไปสักกี่ครั้ง ตนเองเงยหน้าไม่ขึ้นอีกแล้ว

เฉินเป่ยกวาดสายตามองถังโหรวที่ก้มหน้าอยู่ตั้งแต่ต้นจนจบ ฝืนกลั้นความตื่นตระหนกภายในใจไว้ พูดกับถังเต๋อไปอย่างกระอักกระอ่วน “ท่านถัง ท่านกำลังล้อเล่นอะไรกันครับ?”

“ฉันไม่ได้ล้อเล่น ปกติหลานสาวของฉันสะเพร่าต้องคอยอบรม ต้องการคนมารักษาหล่อน แต่คนที่ฉันหามาล้วนหวาดกลัวสถานะของหล่อนหมด ลงมือหนักไม่ได้ และมีเพียงนายที่เหมาะสม” ถังเต๋อลูบหนวดเครา ดวงตาล้ำลึก ค่อยๆ กล่าวขึ้น

เฉินเป่ยหมดคำจะพูด “งั้นก็ไม่ต้องแต่งงาน……”

ถังเต๋อหัวเราะหึๆ บอก “เจ้าเฉิน นายเป็นผู้มีพระคุณใหญ่กับตระกูลถังของพวกเรา ถ้าไม่ใช่นาย ฉันกับโหรวโหรวคงไม่อาจจะมีชีวิตอยู่รอดปลอดภัยมาถึงตอนนี้ได้ ตระกูลถังเป็นตระกูลที่รู้จักบุญคุณ บวกกับนายและโหรวโหรวเป็นหนุ่มหล่อสาวสวย คู่สร้างคู่สม……ฉันมองว่าเหมาะสมมากเลย”

ถังโหรวที่ก้มหน้าอยู่ด้านข้างได้ยินประโยคนี้ของถังเต๋อ ใบหน้างดงามแข็งทื่อทันใด……เธอเกือบจะกดความบุ่มบ่ามเอาไว้ไม่อยู่ เงยหน้าตอบโต้……ตนเองหน้าสวยขนาดนั้น ผิวพรรณขาวนวล เจ้าหมอนี้เป็นคู่สร้างคู่สมกับตนเองได้อย่างไรกัน……ปู่ของเธอไม่รักษาหน้าตาไว้เลย!

เส้นเลือดที่หน้าผากขาวของถังโหรวเต้นทันที……ดีเลวอย่างไรปู่คนนี้ของเธอก็เป็นรัฐมนตรีสำคัญแห่งเยี่ยนจิง ตำแหน่งสูงอิทธิพลหนา คาดไม่ถึงจะพูดคำแบบนี้ออกมาได้!

ส่วนเฉินเป่ยสีหน้าเรียบนิ่ง ภายในใจเขาตกใจอยู่บ้าง นึกไม่ถึงว่าเพื่อจับคู่ให้พวกเขาสองคน คำพูดอะไรถังเต๋อล้วนพูดออกมาหมดเลย

เฉินเป่ยหัวเราะนิดหน่อย “ท่านถัง ขอบคุณสำหรับความหวังดีของท่านนะครับ แต่ว่าหล่อนช่างดีเลิศเหลือเกิน ผมไม่คู่ควร”

ท่านถังสีหน้าแข็งทื่อ แม้แต่ถังโหรวยังตะลึงไปด้วย ต่อมาภายในใจแอบดีใจ เจ้าหมอนี้ถือว่าพอรู้ตัวเองดีอยู่

แต่แวบเดียวเสียงของเฉินเป่ยก็ลอยเข้าในหูของสองคน “ผมมีครอบครัวแล้ว ภรรยาของผมดีเลิศมาก หล่อน……ยังแย่กว่าหน่อย”

เสียงของเฉินเป่ยนิ่งสงบจนทำให้ใบหน้างดงามของถังโหรวชั่วขณะนั้นเต็มไปด้วยแรงอาฆาตที่หนาวเย็น……ความคิดที่อยากจะฆ่าเดือดปุดๆ!

คำพูดเฉินเป่ยชัดเจนมาก บอกว่าเธอดีเลิศ นั่นเป็นความหมายที่อ้อมค้อม……ความจริงคือบอกว่าเธอไม่คู่ควรกับตนเอง!

คำพูดประโยคนี้มีความหมายลึกซึ้งที่แฝงอยู่คือการถากถางอย่างโจ่งแจ้ง!

เฉินเป่ยไม่เพียงลดขั้นถังโหรวว่าสู้หลีชิงเยียนไม่ได้ แถมยังพูดความหมายนอกเหนือจากคำพูดออกมาด้วยว่าเธอไม่คู่ควรกับตนเลย

นิ้วมือของถังโหรวเรียวเล็กราวกับต้นหอมกุมหมัดแน่น ใช้แรงจากฟันขาวกัดริมฝีปากแดง กัดจนหนังใกล้จะขาดแล้ว

ไอ้สารเลวไร้ยางอายคนนี้! เจ้าคนชั่วช้า!

ดีเลวอย่างไรถังโหรวก็เป็นคุณหนูของตระกูลถัง หน้าตาเบื้องหลังครอบครัวล้วนโดดเด่นไร้ที่เปรียบ ตอนที่เคยอยู่เยี่ยนจิง ไม่รู้ว่ามีคุณชายตระกูลใหญ่มากเท่าไรมาตามจีบ แค่คนตามจีบก็สามารถเรียงจากหน้าประตูคฤหาสน์หรูไปตลอดทางเป็นถนนหลายแถว!

จากเงื่อนไขของถังโหรว ใครไม่คู่ควรกับเธอ? คนที่เธอไม่คู่ควร เธอพูดได้อย่างมั่นใจและภูมิใจว่ายังไม่เกิด!

ผลสุดท้ายตอนนี้กลับมีเจ้าหนุ่มคนหนึ่งเสียดสีถากถาง! ทำให้เธออดกลั้นเกือบไม่ไหว

ถังเต๋อตะลึง หัวเราะฮาๆ “แน่นอนๆ เจ้าเฉิน นายฝีมือไร้จำกัด ย่อมดีเลิศมากมาย วันนี้ความหมายที่ฉันมาหานาย ไม่ใช่ให้นายแต่งงานกับหล่อน แต่ว่า……”

ชั่วขณะนั้นสีหน้าถังเต๋อเปลี่ยนไปเป็นน่าประหลาดล้ำลึกขึ้นมา สายตาแฝงด้วยความหมายลึกซึ้ง

หลังมองเห็นสายตาที่แฝงไปด้วยความหมายลึกซึ้งของถังเต๋อ ภายในใจเฉินเป่ยตระหนกฉับพลัน แม้แต่มือที่ยกกาแฟขึ้นเมื่อสักครู่ล้วนสั่นเทา

ในใจเขาผุดความคิดที่กล้าหาญอย่างหนึ่งออกมาทันใด ทำให้เขาไม่อยากเชื่อ!

“จริงเหรอ?” เฉินเป่ยบีบแก้วกาแฟไว้ แก้วกาแฟสั่นระริกนิดหน่อย แววตาร้อนแผดเผา!

แม้กระทั่งเขาที่จิตใจแน่วแน่มาตลอด หลังเจอกับความคิดนี้ยังล้วนยากจะควบคุม หายใจเร่งถี่ ตื่นเต้นอย่างยิ่ง!

“หล่อนยินยอมที่จะเป็นเมียน้อยให้ผมจริงเหรอ?” เฉินเป่ยเอ่ยปาก นั่นเรียกว่าความตื่นเต้นอย่างหนึ่งเลย……เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะมีวันหนึ่งที่หลีชิงเยียนและถังโหรว สาวงามสวยเพริศพริ้งที่สุดซึ่งมีบุคลิกไม่เหมือนกันสองประเภทนี้ จะมีสภาพที่วันหนึ่งมาปรนนิบัติเขาด้วยกัน……นั่นเป็นชีวิตที่อุดมสมบูรณ์ของสามีภรรยาอย่างยิ่ง! แค่คิดยังไม่กล้าคิดเลย!

ความฝันแบบนี้ล้วนเป็นเรื่องงดงามที่นึกไม่ถึง ทำให้ผู้ชายใดๆ ต่างไม่ปฏิเสธได้! ให้เขามีชีวิตสั้นลงอีกสิบปีก็เต็มใจ

เฉินเป่ยพ่นคำพูดนี้ออกมา น้ำเสียงมีความสั่นเทาด้วย ส่วนถังโหรวที่ก้มหน้าอยู่ พอได้ยินคำพูดของเฉินเป่ย ในที่สุดทนก็ทนไม่ไหว เงยใบหน้าที่อายจนแดงราวกับเลือดขึ้นทันใด ลุกขึ้นพูดอย่างเดือดดาล “มาเป็นเมียน้อยให้กับคนสารเลวอย่างนาย? ฝันหวานลมๆ แล้งๆ ของนายต่อไปเถอะ!”

ถังโหรวพูดจบ ยื่นฝ่ามือหนึ่งตบออกไป โบกไปบนแก้มของเฉินเป่ยอย่างแรง

เสียงฝ่ามือที่กังวานชั่วขณะนั้นดึงดูดความสนใจของแขกในร้านกาแฟมากมาย แขกแต่ละท่านค่อยๆ หันมามองทางนี้

เฉินเป่ยจับแก้มไว้ บนแก้มแอบมีความเจ็บปวดลอยมา ทำให้มุมปากเขากระตุก มองทางถังเต๋อ

ถังเต๋อตวาดใส่ถังโหรวด้วยเสียงดุ “โหรวโหรว กลับมา!”

ส่วนถังโหรวไม่ได้สนใจเขา ภาพคนรูปร่างงดงามที่เซ็กซี่นั้นพุ่งไปทางหน้าร้านกาแฟ ชั่วพริบตาเดียวก็ผลักประตูกระจกของร้านกาแฟออกอย่างว่องไว หายลับไปมองไม่เห็นแล้ว