บทที่207 ลงมือ

บทที่207 ลงมือ

แม้สิงโตขย้ำกระต่ายก็ยังใช้แรงเต็มที่ ยิ่งไปกว่านั้นไอรีนยังเป็นบุคคลที่ทำงานลับเฉพาะขั้นสูงแนวหน้าในองค์กร ฝีมือโดดเด่น สามารถกลายเป็นผู้ช่วยมือขวาของหลีเช่าหงได้ ย่อมไม่เพียงพึ่งแขนขาพัฒนาความสามารถที่องอาจห้าวหาญ

สติปัญญาของไอรีนเกินกว่าคนทั่วไปเช่นกัน และเป็นเช่นนี้ถึงได้รับตำแหน่งสำคัญของหลีเช่าหงด้วยกันกับหัวหน้าองค์กร

แต่อย่างไรเสียเธอก็คาดไม่ถึงว่าระดับความสำคัญที่หลีเช่าหงมีต่อเธอจะเกินกว่าการคาดการณ์ของเธอไปไกลมาก

นอกรถ ภาพคนแต่ละคนเข้ามาใกล้อย่างรวดเร็ว ทำให้ไอรีนสีหน้าซับซ้อน แต่ละคนล้วนเป็นเพื่อนร่วมรบที่ไอรีนคุ้นเคย เวลานี้กลับกลายมาเป็นศัตรู

โจมตีทั้งกองทัพ......ภารกิจของพวกเขาแต่ละคนนั้นเหมือนกัน จับเป็นไอรีน

เพราะหลีเช่าหงไม่เข้าใจว่าทำไมไอรีนถึงล้มเลิกกลางคัน การหักหลังของไอรีนทำให้การวางหมากที่ตั้งใจของหลีเช่าหงวุ่นวายไปหมด ทำให้หลีเช่าหงโกรธเคืองอย่างยิ่ง

“หึ่ม”

เครื่องยนต์ของรถยนต์สีขาวเกิดเสียงดัง แต่เพียงแวบเดียว ก็มีปืนยิงทะลุความว่างเปล่าดังกังวานสี่ที ทำให้ในใจไอรีนสั่นทันใด

บุคคลทำงานลับเฉพาะเหล่านั้นต่างใช้ปืนพกในสถานการณ์แบบนี้ หลีเช่าหงให้คำสั่งการลงมากับพวกเขา นั่นคือไม่ต้องคำนึงถึงการชดใช้ทุกอย่าง

พวกเขาไม่สนใจว่าจะกระทบกับสภาพแวดล้อม ล้อทั้งสี่ของรถยนต์สีขาวถูกลูกกระสุนสี่นัดระเบิดแตก

ร่างอ่อนช้อยของไอรีนสั่นเทา ดวงตางดงามเผยความหมายหมดหวังออกมา......เธอคาดไม่ถึงว่าตนเองจะมารถคว่ำที่นี่แล้ว

ดวงตาของไอรีนเผยความแน่วแน่ออกมา หยิบมีดพกออกมาจากในกระเป๋าแล้วเดินลงจากรถ ภาพคนแต่คนพุ่งเข้ามาล้อมไอรีนไว้โดยรอบ

“ไอรีน วางอาวุธลง มอบอาวุธและยอมแพ้ซะ” ภาพคนหนึ่งในนั้นเอ่ยปากเสียงเย็นเฉียบ ไอรีนมองเขาทีหนึ่ง ความซับซ้อนในดวงตายิ่งเข้มข้น

บุคคลทำงานลับเฉพาะคนนี้ เมื่อวานยังพูดคุยหัวเราะกับเธออยู่เลย วันนี้กลับเย็นยะเยือกอย่างกับหุ่นยนต์

“นี่เป็นเรื่องเข้าใจผิด พวกนายฟังฉันอธิบายก่อน” ไอรีนเอ่ยปาก แต่ทว่าคนเหล่านี้กลับไม่ฟังอะไรทั้งนั้น ค่อยๆ บีบไอรีนเข้ามาทีละก้าว

ทันใดนั้นในดวงตาของไอรีนประกายความดุเดือดผ่านไป กัดฟันไว้ ใช้มีดพกในมือแทงออกไปทันที

เธอกำลังต่อสู้แบบสัตว์ป่าโดยที่โดนปิดล้อมเป็นครั้งสุดท้าย

“ปัง” ภาพของคนหนึ่งในนั้นลงมือ ทำเอาไอรีนสั่นถอย มีดพกในมือกระเด็นออกไป

ไอรีนถูกบุคคลทำงานลับเฉพาะหลายคนล้อมไว้แบบมือเปล่า ซึ่งเป็นจุดจบของการจับผู้ร้ายแบบเป็นๆ แล้ว

ฟันขาวของไอรีนกัดริมฝีปากแดงไว้ หลับตาลง

เธอรู้ว่าหลีเช่าหงจัดการกับคนที่หักหลังเขาโหดร้ายที่สุด ฝังทั้งเป็น......และจุดจบของเธอก็คือเช่นนี้

ตอนที่เธอเตรียมยอมรับจุดจบเช่นนี้ ทันใดนั้นสองข้างของทางยกระดับก็มีเสียงคำรามที่ดังสะเทือนแก้วหูลอยมา

พื้นสั่นสะท้านอย่างบ้าคลั่ง ทำให้ร่างกายบุคคลทำงานลับเฉพาะเหล่านี้อยู่ไม่นิ่ง ราวกับแผ่นดินไหว

แวบเดียวบุคคลทำงานลับเฉพาะเหล่านั้นก็ลอยออกไป

และรอตอนที่ไอรีนลืมตาขึ้นมา มองเห็นตรงหน้าของเธอมีรถบรรทุกคันหนึ่งจอดอยู่ จากบนรถ ชิงเหนียนที่หล่อเหลาอย่างยิ่งกำลังเดินลงมา ในปากดูดซิการ์มวนหนึ่ง เดินมาทางเธอ

ไอรีนเบิกตาโต ในใจตื่นตระหนก เพราะรถบรรทุกคันนี้อยู่ห่างจากเธอใกล้เหลือเกิน มีเพียงระยะห่างที่ใกล้มาก ชิงเหนียนมั่นใจต่อระยะห่างอย่างแม่นยำเหลือเกิน ขอเพียงช้าอีกสักเสี้ยววินาที ไอรีนคงถูกชนกระเด็นเช่นกัน

ตอนที่ชิงเหนียนเดินมาถึงตรงหน้าของไอรีนที่ท่าทางตกใจ พินิจพิเคราะห์สักแวบ หมุนตัวบอก “ขึ้นรถเถอะ”

เวลานี้ไอรีนมึนงงแล้ว ชิงเหนียนที่เหมือนเป็นพระเจ้าผู้ช่วยชีวิตที่ปรากฏตัวขึ้นกะทันหัน ทำให้เธอไม่ทันได้ตรวจสอบสถานะของชิงเหนียน รีบตามชิงเหนียนขึ้นรถบรรทุกคันใหญ่ไปทันที

ก่อนชิงเหนียนขึ้นรถ ยังทิ้งเหรียญเหรียญหนึ่งไว้ที่พื้นด้วย ก่อนจะขึ้นรถไปอย่างสง่า จากไปอย่างสง่าผ่าเผย

รอตอนที่บุคคลทำงานลับเฉพาะที่ถูกชนเหล่านั้นพุ่งกลับมา รถบรรทุกใหญ่ก็ออกไปไกล เหลือเพียงเหรียญนี้ที่ทิ้งเอาไว้บนพื้น

พวกเขามองหน้ากันและกัน แต่ละคนต่างหน้ามอมแมมไปด้วยฝุ่น กระเซอะกระเซิงสุดจะทน

ใครจะคิดได้......ว่าจะเกิดเรื่องราวที่ไม่คาดคิดขึ้นมาต่อหน้าสาธารณชน จากนั้นนำไอรีนไปอย่างแข็งกร้าว

“เฮ้อ ที่แท้รถคันนี้ขับไม่สบายเท่าโรลส์-รอยซ์จริงๆ” ชิงเหนียนกุมพวงมาลัยพลางพูดบ่น

ไอรีนที่นั่งอยู่ด้านข้างได้ยินคำพูดของชิงเหนียน ดวงตางดงามเปลี่ยนไป เธอรู้จักโรลส์-รอยซ์ในตลาดของหัวเซี่ยอย่างชัดเจน......เธอใช้สายตาสังเกตที่ชิงเหนียนด้วยความระมัดระวัง เธอไม่ค่อยเชื่อว่าชิงเหนียนที่เป็นหนุ่มหล่อขนาดนี้ คาดไม่ถึงยังมีตำแหน่งที่หัวเซี่ยพิเศษขนาดนั้น ขับโรลส์-รอยซ์ได้ด้วย

“คุณเป็นใคร ทำไมถึงช่วยฉัน?” ขับรถบรรทุกใหญ่มาเป็นระยะทางยาวนาน ไอรีนสำรวจนานมากแล้ว แต่ยังไม่ได้รับข่าวที่มีประโยชน์อะไรจากบนตัวชิงเหนียน ในที่สุดจึงเอ่ยปากถามขึ้น

“ไม่ใช่ฉันที่ช่วยเธอ แต่เป็นลูกพี่ฉันที่ช่วยเธอ” ชิงเหนียนเอ่ยปากเรียบๆ

“เจ้านายของคุณเป็นใครกัน?” ไอรีนถามขึ้น

“เธอยังไม่มีสิทธิ์รู้” ชิงเหนียนนิ่งไป แล้วบอกว่า “เธอเพียงแค่ต้องรู้ว่าแต่นี้ต่อไปอนาคตของเธอเหมือนผ้าดิ้นก็พอแล้ว”

“สรุปพวกคุณเป็นองค์กรไหนกันแน่?”

ชิงเหนียนมองไอรีนอย่างลึกล้ำทีหนึ่ง นำเหรียญยื่นให้ไอรีนไป

“นี่คือสถานที่ที่เธอต้องไป”

ไอรีนมองเหรียญที่แกะสลักเป็นรูปมังกรนี้อยู่ สีหน้างงงวย

เธอไม่รู้ว่าเหรียญนี้หมายถึงอะไร

“ถึงที่แล้วเธอก็รู้เอง” ชิงเหนียนพูดเรียบนิ่ง

…………

อีกด้านหนึ่งของเมืองหู้ไห่ เฉินเป่ยนั่งอยู่บนเก้าอี้ทำงาน เปิดคอมพิวเตอร์แล้ว

มือทั้งสองของเฉินเป่ยคลิกที่แป้นพิมพ์อย่างรวดเร็ว ว่องไวมาก เขาเชื่อมต่อกับเครือข่ายต่างประเทศ กดเปิดหน้าผู้หญิงคนหนึ่ง เชื้อเชิญให้วิดีโอคอล

เวลานี้ ยุโรปต่างแดนที่ไกลออกไป ในตึกใหญ่ที่สูงระฟ้าแห่งหนึ่ง เป็นการออกแบบแปลกใหม่ เต็มไปด้วยกลิ่นอายอนาคต

ในอาคารใหญ่แห่งนี้ ใช้ประโยชน์เทคโนโลยีระดับสูงที่ใหม่ล่าสุดของยุโรป อากาศยานไร้คนขับบินทำงานภายในตึกใหญ่อย่างรวดเร็ว คนไปคนมา ทุกที่ล้วนเป็นหุ่นยนต์ช่วยทำงาน