บทที่208 มาหาถึงที่

บทที่208 มาหาถึงที่

ดวงตาทั้งคู่ของเฉินเป่ยหรี่ลงเล็กน้อย มองประธานหวงอยู่ บนหน้าประธานหวงแขวนรอยยิ้มที่มั่นใจไว้ ได้ใจอย่างมาก

ประธานหวงเหมือนหนักแน่นในจุดจบของเฉินเป่ยมาก ไม่กังวลว่าเฉินเป่ยจะสามารถทำเรื่องที่พนันไว้ให้เป็นจริงได้สักนิดเดียว

จากประสบการณ์ที่เขาฝ่าฟันในวงการธุรกิจ เฉินเป่ยอาจทำเรื่องที่พนันไว้ให้เป็นจริงได้ ขายของปลอมร้อยชุดออกไปด้วยราคาเท่าของจริง สำหรับเขานั้นเป็นเรื่องยากลำบากมาก

ยิ่งไปกว่านั้นเฉินเป่ยเป็นเพียงลูกเขยแต่งเข้าบ้านฝ่ายหญิงของบ้านหลีคนหนึ่ง ประธานหวงเคยตรวจสอบเฉินเป่ย เฉินเป่ยไม่มีประวัติในด้านการค้าขายใดๆ เป็นแค่อันธพาลข้างถนนคนหนึ่ง จะนำของออกไปขายได้จริงๆ อย่างไรกัน!

จากที่ประธานหวงดูแล้ว เดิมทีเฉินเป่ยไม่ประมาณกำลังของตนเอง ของร้อยชุด เฉินเป่ยไม่อาจขายออกได้

ประธานหวงแน่ใจอย่างมาก ดังนั้นถึงพูดออกมาด้วยความสบายใจขนาดนั้น

“หึๆ ……” ทันใดนั้นสิ่งที่ทำให้ทุกคนในเหตุการณ์คิดไม่ถึงคือเฉินเป่ยหัวเราะขึ้นมากะทันหัน มองทางประธานหวง สีหน้าสงบนิ่ง น้ำเสียงเผยความหมายเสียดสีออกมา “ตอนนี้ฉันให้โอกาสนายเก็บคำพูดเมื่อกี้กลับไป”

“เก็บกลับไป?” ประธานหวงตะลึง จากนั้นหัวเราะฮาๆ “ฉันเป็นกรรมการมาหลายปีขนาดนี้แล้ว แต่ไหนแต่ไรคำพูดที่พูดออกไปก็เหมือนน้ำที่สาดออก ไม่เคยมีเหตุผลให้เก็บกลับ นายถือว่าเป็นอะไร ให้ฉันเก็บกลับไป?”

ประธานหวงยิ้มเยาะ รอยยิ้มถากถางระดับสุด

“ฉันขอเตือนนายว่าอีกเดี๋ยวอย่าเสียใจล่ะ” เฉินเป่ยพ่นเสียงออกมา ส่วนหลีชิงเยียนกับหลีหยางต่างไม่เข้าใจกัน นี่เฉินเป่ยอยากทำอะไร?

หลีชิงเยียนกัดฟันทั้งปากใกล้กัดแตกแล้ว……เธอนึกไม่ถึงว่าเฉินเป่ยจะกำเริบเสิบสานขนาดนั้น เขาคิดว่าตนเองสามารถขายของล็อตนั้นออกไปได้จริงเหรอ?

ของร้อยชุดนั้น แม้แต่หลีชิงเยียนที่เครือข่ายกว้างมากยังไม่มีความมั่นใจ ให้เฉินเป่ยมา เดิมทีนี่เป็นภารกิจที่ไม่อาจสำเร็จได้!

ผลสุดท้ายเจ้าหมอนี้ยังทำท่าทียิ่งโอหังขึ้นมา ทำเหมือนว่าเขามีความลับอะไรสักอย่าง

“สรุปนายอยากทำอะไร?” ในโต๊ะทำงาน ขายาวที่อิ่มเอิบเรียวยาวของหลีชิงเยียนข้างหนึ่งเตะไปที่เฉินเป่ยนิดหน่อย สอบถามเสียงต่ำ

เฉินเป่ยมองทางหลีชิงเยียน พูดแบบมีความหมายลึกซึ้ง “ช่วยคุณสั่งสอนพวกเขาดีๆ สักหน่อย เชือดไก่ให้ลิงดู”

ใบหน้างดงามของหลีชิงเยียนฝืด ประธานนางฟ้าหน้าใกล้จะดำไปหมด แทบอยากบ้าคลั่ง!

ยังจะฆ่าไก่อะไร ให้ลิงอะไรดู! ก็ความสามารถอย่างนายนี้ ถ้าของขายไม่ออก ถูกประธานหวงที่มีอำนาจผูกขาดพุ่งเป้า ต่อไปที่บริษัทตระกูลหลีกรุ๊ปคงอยู่ต่อไปไม่ได้

ในใจหลีชิงเยียนเยาะเย้ยอย่างคลุ้มคลั่ง เจ้าหมอนี้ไม่รู้จักฟ้าสูงดินหนา ภายในคณะกรรมการมีกรรมการมากมายที่ความสัมพันธ์ราวกับพี่น้องท้องเดียวกัน คำพูดนั้นของเฉินเป่ยเมื่อสักครู่ ไม่รู้ว่าจะผิดใจกรรมการมากเท่าไรแล้ว

เฉินเป่ยพูดจาไม่คิดก่อน หลีชิงเยียนทำได้เพียงยิ้มเข้าสู้สถานการณ์คับขัน “ทั้งสองคนใจเย็นๆ ก่อน เรื่องนี้ไม่ใช่หัวข้อหลักในการประชุมครั้งนี้”

หลีหยางที่อยู่ด้านข้างพูดตามมาติดๆ “จริงด้วย ประชุมให้เสร็จก่อน อย่าให้เรื่องส่วนตัวบางอย่างขัดขวางการดำเนินการประชุมทั่วไปเลย”

“มีบางเรื่องไม่สามารถช่างไปแบบนี้ได้” ประธานหวงจ้องมองเฉินเป่ยอยู่ “ผมเคยไปถามแผนกการตลาด ตั้งแต่เฉินเป่ยขึ้นตำแหน่งรองประธานมา ไม่เคยสร้างรายได้ให้บริษัทตระกูลหลีกรุ๊ปเลย ของร้อยชุดในปัจจุบันนี้นั้น แม้แต่ชุดหนึ่งเขายังขายออกไปไม่ได้ เมื่อกี้ยังต่อยหวงเฟยไป ฝ่าฝืนกฎระเบียบบริษัทอย่างร้ายแรง……”

ประธานหวงพูดอย่างเย็นชา “ผมแนะนำให้รีบไล่ออก คนอย่างเขานี้ไม่คู่ควรจะอยู่ที่บริษัทตระกูลหลีกรุ๊ป”

คำพูดของเฉินเป่ยราวกับยั่วโมโหประธานหวงแล้ว ทำให้เขาลุกขึ้นทันใด นำเรื่องที่ควรพูดอีกหนึ่งอาทิตย์ พูดออกมาก่อนล่วงหน้า

“ถ้าท่านประธานกรรมการไม่สามารถให้คำตอบที่พอใจกับผมได้ ผมจะถอนหุ้น ถอยออกจากคณะกรรมการ” ประธานหวงพูดเสียงดุ

ภายในห้องประชุมเงียบสงัดราวกับตายไปแล้ว เงียบเสียจนเสียงใบไม้ร่วงยังได้ยิน คำพูดของประธานหวงดังก้องในห้องประชุม ทันใดนั้นทำให้หลีชิงเยียนกับหลีหยางสีหน้าเปลี่ยน

หลีชิงเยียนกับหลีหยางคาดการณ์เอาไว้ตั้งแต่แรก แต่พวกเขานึกไม่ถึงว่าประธานหวงจะถอนออกไปเร็วขนาดนั้น

“ประธานหวง คุณจริงจังเหรอ?” หลีหยางขมวดคิ้วถาม

ประธานหวงพยักหน้าแล้ว “ลูกชายผมอยู่ที่นี่โดนรังแกเข้า ผมไม่สามารถตัดสินให้เขาได้ งั้นพวกเราตระกูลหวงไม่สู้ออกไปจากที่นี่ดีกว่าเหรอ”

หลีหยางกวาดตามองกรรมการคนอื่นๆ ทีหนึ่ง กรรมการเหล่านั้นเตรียมแผนการก่อการร้าย เห็นได้ชัดว่าพวกเขากับประธานหวงมีความสัมพันธ์ที่แนบแน่น ขอเพียงประธานหวงถอนหุ้น พวกเขาต้องค่อยๆ ทยอยถอนหุ่นเช่นกัน……ไม่มีการสนับสนุนของกรรมการเหล่านี้ บริษัทตระกูลหลีก็พ่ายแพ้ง่ายมาก

ประธานหวงมองเฉินเป่ยอย่างหยอกเย้าทีหนึ่ง สายตาเพิ่มความหมายเย้ยหยันหลายระดับ

เขาวางแผนทุกอย่างไว้เรียบร้อยตั้งนานแล้ว เพียงแต่วันนี้นำแผนนี้มาเพิ่มระดับ ทำให้เป็นจริงก่อนล่วงหน้า

ถึงเฉินเป่ยจะโอหังอย่างไร เวลานี้คงดีใจไม่ออก ความสำคัญของเขาต่อบริษัทตระกูลหลีกรุ๊ป อาจทำให้หลีหยางมีโอกาสสูญเสียประธานหวงได้

เพื่อบริษัทตระกูลหลีกรุ๊ปแล้ว หลีหยางไล่ต้องเฉินเป่ยออกอย่างไม่ลังเลโดยเด็ดขาด การกระทำนี้เขากำลังกดดันทางหลีหยาง ซึ่งหลีหยางไม่อาจไม่เข้าใจจุดนี้

ในห้องประชุมเต็มไปด้วยความเงียบสงัด บรรยากาศอึดอัด หลีหยางขมวดคิ้วแน่น ตั้งแต่ต้นจนจบไม่ได้เอ่ยปากสักประโยคเดียว

เวลานี้ยิ่งเป็นช่วงที่เขากำลังทำการเลือก……เฉินเป่ยและประธานหวง เขาได้เพียงเลือกหนึ่งคน……แต่เขาสองคนล้วนไม่ยอมเลือกทั้งนั้น ลำบากใจเหลือเกิน