บทที่211 นางฟ้าดึงดูด

บทที่211 นางฟ้าดึงดูด

เฉินเป่ยหั่นสเต๊กเนื้ออยู่ และหลีชิงเยียนที่อยู่ตรงข้าม ดวงตางดงามจ้องเฉินเป่ยเขม็ง เธอเข้าใจมาตลอด เฉินเป่ยทำได้อย่างไร ให้ไห่ซือกรุ๊ปมาร่วมงานได้

เธอคิดแล้วทั้งวันก็ยังไม่เข้าใจ ช่วงเวลานี้เธอจ้องเฉินเป่ยไว้ตลอด เฉินเป่ยไม่มีการกระทำที่ผิดปกติอะไร กลับติดต่อไห่ซือกรุ๊ปได้อย่างไม่รู้ตัว ยิ่งเป็นการเจรจาใบสั่งซื้อใหญ่มากถึงสามพันล้าน

วันนี้ทั้งวัน ทั้งบริษัทตระกูลหลีกรุ๊ปล้วนเดือดปุดกัน หลีหยางแจ้งประกาศแล้ว พนักงานบริษัทตระกูลหลีกรุ๊ปนับไม่ถ้วน รวมถึงผู้นำของบริษัทต่างค่อยๆ มองเห็นประกาศ ในใจได้รับการกระทบกระเทือนอย่างหนัก

เฉินเป่ยเกินความคาดหมายของทุกคน ในสายตาของพวกเขา เฉินเป่ยเป็นเพียงลูกเขยแต่งเข้าบ้านหลีคนหนึ่ง แต่พวกเขาคาดไม่ถึงว่าแค่สวะที่เกาะผู้หญิงกินในสายตาพวกเขา ผู้ชายทำงานบ้าน คาดไม่ถึงจะสามารถพยายามเอาสามพันล้านเพื่อบริษัทตระกูลหลีได้

ความสามารถในการทำเงินนี้เกินกว่าพนักงานยอดเยี่ยมทั้งหมดไปแล้ว บดทับคนนับไม่ถ้วนที่ยามลำบากพยายามต่อสู้อย่างไม่ง่ายดาย สร้างความสำเร็จออกมาที่บริษัทตระกูลหลีกรุ๊ป

วันนี้เฉินเป่ยนำความตกใจมาให้บริษัทตระกูลหลีกรุ๊ป หรือใช้ประโยคหนึ่งอธิบายก็คือ: ปกติไม่มีการแสดงออกที่โดดเด่น…พอมีผลงานกลับทำให้คนตกใจ

พูดได้ว่าวันนี้เฉินเป่ยดึงดูดความสนใจคนอื่นขึ้น ขณะหลีชิงเยียนเดินออกจากห้องทำงาน พนักงานทั้งหมดต่างถกเถียงกันถึงเฉินเป่ยไปทั่ว ในคำพูดย่อมหนีไม่พ้นเกี่ยวกับใบสั่งซื้อสามพันล้านกับไห่ซือกรุ๊ป

ถึงแม้หลีชิงเยียนจะปรากฏตัว ก็ไม่ได้มีผลกระทบใหญ่อย่างเฉินเป่ย

พนักงานบริษัทตระกูลหลีกรุ๊ปที่ก่อนหน้านี้ยังเย้ยหยันเฉินเป่ยพวกนั้น วันนี้คำถามสักประโยคล้วนพูดไม่ออกแล้ว เฉินเป่ยกำลังใช้ความจริงตบหน้าของพวกเขา

หลีชิงเยียนมองเฉินเป่ยที่อยู่ตรงหน้า เธอมักมีภาพลวงตาอย่างหนึ่ง เฉินเป่ยที่อยู่ด้านหน้าไม่เหมือนกับเมื่อก่อน ไม่ธรรมดาแบบอธิบายชัดเจนอย่างหนึ่ง ทำให้หลีชิงเยียนพูดไม่ออก

เฉินเป่ยหัวเราะนิ่งๆ “ผมไม่ได้มีเพียงความสามารถแค่นี้นะ ผมยังมีความสามารถพิเศษมากด้วย เพียงแต่ว่าคุณไม่พบเจอเท่านั้น”

“ความสามารถพิเศษอะไร?” ใบหน้างดงามของหลีชิงเยียนเผยความอยากรู้อยากเห็นออกมา มองทางเฉินเป่ย

เฉินเป่ยยักคิ้วหลิ่วตา “ยังเป็นความสามารถพิเศษอะไรได้อีก”

หลีชิงเยียนความคิดใสซื่อ ไม่บริสุทธิ์แบบเฉินเป่ยขนาดนี้ที่ไหน หลังจากผ่านเฉินเป่ยบอกเป็นนัยสารพัด ในที่สุดก็เข้าใจความหมายในคำพูดของเฉินเป่ยแล้ว

ในใจหลีชิงเยียนมีไฟโกรธพึ่งขึ้นมา โมโหต่างออกไปจากปกติ แต่ไม่นานก็ถูกเธอกดลงไป สติปัญญาบอกเธอว่าเวลานี้ไม่สามารถโกรธปัญหาแบบนี้ได้ เป้าหมายที่เธอเลี้ยงเฉินเป่ยมื้อนี้คือทำให้กระจ่างว่าเฉินเป่ยติดต่อไห่ซือกรุ๊ปได้อย่างไร……ไห่ซือกรุ๊ป นั่นเป็นอีกด้านของดวงดาวใบนี้นะ!

แม้แต่บริษัทตระกูลหลีกรุ๊ปยังไม่มีสิทธิ์แลกเปลี่ยนกับไห่ซือกรุ๊ป เฉินเป่ย เขาคนเดียวทำได้อย่างไรกัน?

ไม่เพียงแค่นี้ อีกอย่างเขาเกลี้ยกล่อมไห่ซือกรุ๊ปได้อย่างไร ทำให้ไห่ซือกรุ๊ปโอนเงินมาก่อนได้ นี่ล้วนเป็นสิ่งที่หลีชิงเยียนอยากทำให้เข้าใจ

ดังนั้นเธอจึงชวนเฉินเป่ยมาทานข้าวเป็นหนแรก สามารถพูดได้ว่ามีเจตนาแอบแฝง

บนใบหน้าที่สวยสดของหลีชิงเยียนมีสีแดงขึ้น ทำให้เดิมเป็นนางฟ้าที่งดงาม ดูขึ้นมายิ่งน่าดึงดูดล่อใจ ไม่มีผู้ชายคนไหนควบคุมความเย้ายวนแบบนี้ไว้ได้

“ชิงเยียน คุณสวยจริงๆ” เฉินเป่ยจ้องมองหลีชิงเยียนอยู่ หลุดปากพูดความรู้สึกลึกๆ ออกมา ถ้าชิงเหนียนอยู่ที่นี่ มองเห็นท่าทางที่ลึกซึ้งแบบนี้ของเฉินเป่ย เดาว่าคงถอนหายใจ แอบว่าเฉินเป่ยอย่างหมดหนทางช่วยได้ ดูเหมือนจมสู่วังวนความรักไปอยู่มาก

“นายบอกฉันหน่อยสิ~” ทันใดนั้นหลีชิงเยียนวางมีดและส้อมในมือลง มุมปากฉีกรอยยิ้มหนึ่งขึ้น ริมฝีปากแดงอ้าเล็กน้อย ความออดอ้อนที่น่าดึงดูดเสียงหนึ่งลอยออก ทำให้ร่างกายเฉินเป่ยสั่นเทา

ดวงตาทั้งคู่ของเฉินเป่ยเบิกโต เขาก้มหน้ามองใต้โต๊ะแวบหนึ่ง พบว่าหลีชิงเยียนใช้เท้าที่มีถุงน่องดำห่อหุ้มดันเขามาเบาๆ

เฉินเป่ยประหลาดใจ ลูกตาแทบจะกระเด็นออกมา อย่างไรเสียเขาก็นึกไม่ถึงว่านางฟ้าที่ปกติเย็นชาหยิ่งยโสมาแต่ไหนแต่ไร จะมีวันหนึ่งจะมาออดอ้อนทางเขา

ฉากนี้ช่างน่าตื่นเต้น ทั่วตัวเฉินเป่ยกำลังเดือดปุดเร่าร้อน ฮึกเหิมจนจะระเบิดแล้ว

เขาไม่เคยคิดถึงฉากนี้มาก่อน หลีชิงเยียนรุกออดอ้อนกับเขาก่อนขนาดนี้ และเป็นครั้งแรกในชีวิตของหลีชิงเยียนด้วย