บทที่242 เพิ่มแรงกดดัน

บทที่242 เพิ่มแรงกดดัน

หลีชิงเยียนอึ้งค้างยืนอยู่ที่หน้าประตู มองรถตำรวจทางด้านนอกคฤหาสน์หรูที่ขับไปไกลด้วยความเร็วคันนั้น ดวงตาเผยสีที่กังวลออกมา

ครั้งนี้ไม่เหมือนกับสถานการณ์ก่อนหน้าเลย หลีชิงเยียนมองรถตำรวจแต่ละคันเหล่านั้น ในใจสั่นเทาไม่หยุด

เธอรู้ดีว่าเจ้าหน้าที่ตำรวจเหล่านี้มาทำไม ยิ่งรู้ว่าเฉินเป่ยถูกจับไปเพราะอะไร

ครั้งนี้ซูเหลยทายถูกแล้ว การมาของเย่ชวงยืนยันการคาดการณ์ของซูเหลย......เฉินเป่ยเกี่ยวข้องกับคดีฆาตกรรมจริง โดยเฉพาะอย่างยิ่งไม่ใช่เกี่ยวข้องนิดหน่อย

หลีชิงเยียนอกสั่นขวัญแขวน กลับมาถึงที่โต๊ะอาหาร ซูเสี่ยวหยุนถามด้วยเสียงน่าดึงดูด “เขาถูกพาไปแล้ว?”

หลีชิงเยียนพยักๆ หน้า ดวงตามองทางซูเหลย ถามว่า “เธอมองว่ายังไง?”

เธอกำลังขอความคิดเห็นของซูเหลย อยากฟังซูเหลยมองเรื่องนี้ว่าอย่างไรสักหน่อย

ก่อนหน้านี้ซูเหลยคาดคะเนว่าเฉินเป่ยเกี่ยวข้องกับคดีฆาตกรรม หลีชิงเยียนจึงได้แต่วางเดิมพัน กดทั้งหมดไว้ที่ตัวซูเหลย

ซูเหลยครุ่นคิดครู่หนึ่ง มองทางหลีชิงเยียน พูดเสียงเบา “ประธานหลี......ครั้งนี้เขาอาจจะยุ่งยากแล้ว”

เสียงของซูเหลยเบามาก ราวกับถูกบดบังในอากาศ แต่คำพูดที่หล่อนกล่าวออกมา กลับทำให้ใบหน้าหลีชิงเยียนฝืดค้าง ดวงตาเผยความหมายยากจะเชื่อออกมา

“แน่ใจเหรอ?” หลีชิงเยียนถามอย่างไม่ตายใจ

ซูเหลยส่ายหน้า “แม้แต่ฉันยังหาหลักฐานที่เกี่ยวกับเขาได้ ตำรวจที่ละเอียดรอบคอบเหล่านั้น เป็นไปได้ยังไงที่จะไม่มีเบาะแสสักนิด”

บรรยากาศเงียบสงัด ร่างกายหลีชิงเยียนสั่นเทานิดหน่อย ก้มใบหน้าลงไปแล้ว

หลังจากไม่พูดอะไรอยู่นาน ซูเสี่ยวหยุนก็ทำลายความเงียบลงก่อน มองทางหลีชิงเยียนพลางยิ้มบอก “เอาล่ะ เสี่ยวเยียน เขาคงไม่เป็นไรหรอก เธอเห็นครั้งไหนที่เขาไม่ดีใจกระโดดโลดเต้นบ้าง?”

ซูเหลยพยักหน้า อดนึกถึงคำพูดของเฉินเป่ยก่อนหน้านี้ที่ห้องทำงานไม่ได้ พูดปลอบใจ “ประธานหลี เฉินเป่ยเขาดวงดี ต้องลบล้างความน่าสงสัยของตัวเองได้แน่”

“ไม่” ทันใดนั้นหลีชิงเยียนเงยหน้าขึ้น ดวงตาเผยความหมายแน่วแน่ออกมา “ฉันทนนั่งดูอยู่เฉยๆ แบบนี้ไม่ได้ พวกเราต้องช่วยเขา”

“ช่วย” ใบหน้าของซูเสี่ยวหยุนฝืดค้าง “ช่วยยังไง?”

“ใช้เส้นสายทุกอย่าง เพิ่มแรงกดดันกับทางตำรวจ” ดวงตาหลีชิงเยียนเปล่งประกาย พูดด้วยเสียงมีเสน่ห์

ใบหน้าซูเสี่ยวหยุนดูอึ้ง มองทางหลีชิงเยียนอย่างตกใจมาก “เสี่ยวเยียน เธอบ้าไปแล้วเหรอ......เธอจะให้พวกเราเพิ่มแรงกดดันกับทางตำรวจ? ไม่กลัวโดนจับขึ้นมาเหรอ”

ดวงตาของหลีชิงเยียนเผยความหมายที่หนักแน่ออกมา “พวกเขาไม่มีเหตุผลสักนิด แม้แต่หมายจับยังไม่เอามายังมาจับคนของฉัน มีสิทธิ์อะไรที่ฉันจะเพิ่มแรงกดดันไม่ได้?”

ดวงตาหลีชิงเยียนมองทางซูเสี่ยวหยุน พูดเสียงน่าดึงดูด “มีเพียงวิธีนี้แล้ว ช่วยไม่ช่วยเขา ทั้งหมดอยู่ที่ความคิดของเธอ......ช่วยแล้ว อย่างน้อยที่สุดก็ยังมีความหวัง”

ในเวลานี้ซูเหลยพูดออกมาเช่นกัน “ลองดูหน่อย ก็ไม่ผิดอะไร”

ซูเสี่ยวหยุนมึนงง เธอมองทางซูเหลยและหลีชิงเยียนด้วยความตกใจ อย่างไรเสียเธอก็นึกไม่ถึง แม้แต่ซูเหลยที่ก่อนหน้านี้พุ่งเป้าไปที่เฉินเป่ยมาตลอด เวลานี้กลับเปลี่ยนจุดยืนแล้ว

“ช่างเถอะ ฉันร่วมมือด้วยแล้ว ถึงจะไม่ได้อยู่ที่หัวเซี่ยอีก ยังไงก็ต้องเอาเจ้าหมอนี้ออกมาให้ได้” ซูเสี่ยวหยุนกัดฟัน ล้วงมือถือออกมา

............

ในเวลาเดียวกัน คฤหาสน์ตระกูลหลี

หลีหยางกับหลี่เซียงหานกำลังนั่งดูโทรทัศน์บนโซฟา บรรยากาศสนุกครึกครื้น

ทันใดนั้นดวงตาทั้งคู่ของหลีหยางแข็งตัว สายตาหยุดที่ภาพในโทรทัศน์ สายตาหยุดชะงักมองในโทรทัศน์ที่กำลังรายงานคดีฆาตกรรม

ภาพมากมายในโทรทัศน์ทำการเซนเซอร์ไว้แล้ว แต่หลี่เซียงหานที่เกิดในตระกูลผู้ดีมีการศึกษายังคงยากจะรับได้ ปิดปากไว้แล้ว

และในเวลานี้โทรศัพท์ตั้งโต๊ะสีทองที่อยู่ด้านข้างดังขึ้นมาเร่งด่วน

หลีหยางหันหน้า หลังรับสายโทรศัพท์ ในสายนั้นเสียงที่ร้อนใจของหลีชิงเยียนลอยมา “พ่อคะ เกิดเรื่องแล้ว!”

“มีอะไรแล้ว?” ในใจหลีหยางเต้นแรง มองภาพข่าวในโทรทัศน์ทีหนึ่ง มีลางสังหรณ์ที่ไม่ดี

“เฉินเป่ยถูกทางสถานีตำรวจหู้ไห่จับกุมไปแล้ว” คำพูดของหลีชิงเยียน ทำให้สีหน้าของหลีหยางแข็งตัวทันที

“เขาโดนจับแล้ว? เป็นไปได้ยังไง?” หลีหยางท่าทางยากจะเชื่อ

“เมื่อกี้เย่ชวงของสถานีตำรวจหู้ไห่มาจับคนที่บ้านหนูด้วยตัวเอง เฉินเป่ยตามหล่อนไปแล้วด้วย” หลีชิงเยียนบอกไป “พ่อคะ พวกเราต้องรีบเพิ่มแรงกดดันกับทางสถานีตำรวจหู้ไห่นะคะ ใช้เส้นสายทุกอย่างให้พวกเขาปล่อยตัวคน”

“พ่อรู้จักเจ้าเฉินดี เขาจะเป็นคนร้ายได้ยังไงกัน พ่อเชื่อว่าใครก็ตามสามารถเป็นคนร้ายได้ มีแต่เขาคนเดียวที่พ่อไม่เชื่อ” หลีหยางเอ่ยปาก เฉินเป่ยเป็นตัวเลือกที่หลีหงแนะนำมา ดูจากแววตาของหลีหง ความประพฤติของเฉินเป่ยไม่จำเป็นต้องสงสัย ผลลัพธ์มาบอกเขาตอนนี้ว่าเฉินเป่ยเป็นคนร้ายที่สังหารหมู่ที่เหี้ยมโหด หลีหยางย่อมไม่เชื่อ

หลังวางสายโทรศัพท์ หลี่เซียงหานขยับเข้ามาใกล้ ถามด้วยความห่วงใย “สรุปเกิดเรื่องอะไรกันขึ้น?”

หลีหยางสีหน้าเคร่งขรึม “เกิดเรื่องแล้ว เจ้าเฉินโดนทางสถานีตรวจหู้ไห่จับกุมไป”

“หา? ทำไมถึงเป็นแบบนี้!” ใบหน้าหลี่เซียงหานซีดเผือด “หรือว่า......เป็นเพราะคดีนั้นที่รายงานในข่าว?”

หลีหยางท่าทางแน่วแน่ เขาควักมือถือออก เริ่มต่อสายไปหาแต่ละหมายเลข

ขณะเดียวกันช่วงใกล้กลางดึก ทางด้านหลีชิงเยียน ซูเสี่ยวหยุนพวกเธอเกือบไม่ได้นอนกัน ต่อสายโทรศัพท์ไปแต่ละหมายเลข ใช้เส้นสายความสัมพันธ์ทุกอย่าง เพิ่มแรงกดดันไปทางสถานีตำรวจหู้ไห่

ใครจะไปคิดว่าเดิมน่าจะเป็นเวลาที่ผู้คนมากมายพักผ่อนกัน แต่เวลานี้เจ้านายมากมายแต่ละที่ของเมืองหู้ไห่ค่อยๆ โดนโทรศัพท์แต่ละสายปลุกให้ตื่น

เมืองหู้ไห่ โทรศัพท์แต่ละสายเชื่อมต่ออาณาจักรทุกแห่ง ทำให้เจ้านายมากมายในอาณาจักรต่างกันซึ่งกำลังเสพสุขที่หู้ไห่ค่อยๆ รับสายโทรศัพท์ ทั้งเมืองหู้ไห่เกิดมรสุมไร้รูปร่าง ราวกับกำลังเตรียมก่อการร้ายไม่หยุด