บทที่243 แรงกดดัน

บทที่243 แรงกดดัน

ภายใต้การคุมตัวของเจ้าหน้าที่ตำรวจสองนาย เฉินเป่ยตามภาพด้านหลังของเย่ชวงที่อยู่ไม่ไกลนักไปอย่างนิ่งเฉย เดินเข้าสถานีตำรวจ

จากนั้นผ่านระเบียงทางเดินที่ยาวๆ แต่ละเส้น ในที่สุดเย่ชวงก็หยุดลงที่หน้าห้องควบคุมตัวห้องหนึ่ง หมุนตัวมองทางเฉินเป่ย ดวงตาเผยความหมายที่หนาวเย็น ออกคำสั่งด้วยเสียงน่าดึงดูด “เอาเขาเข้าไป”

เจ้าหน้าที่ตำรวจสองคนลังเลขึ้นก่อน ส่วนเฉินเป่ยยื่นมือไปอย่างเรียบเฉยบอกว่า “ผมเข้าไปเอง ไม่ต้องรบกวนพวกคุณ”

เฉินเป่ยพูดจบ ใส่กุญแจมือไว้เดินเข้าไปในห้องควบคุมตัว นั่งลงมาแบบนิ่งสงบ

เย่ชวงทำเสียงฮึดฮัด “งั้นก็เอาโซ่ตรวนใส่เองด้วยสิ”

เฉินเป่ยตะลึง บอกว่า “หัวหน้าเย่ ไม่ต้องทำเด็ดขาดขนาดนี้ก็ได้มั้ง?”

“ไม่ใช่แค่แสดงละครฉากหนึ่งเองเหรอ ทำซะเหมือนจริงเลย......” เฉินเป่ยบ่นพึมพำ

เสียงพึมพำของเฉินเป่ยลอยเข้าหูของเย่ชวง เย่ชวงทำเสียงฮึดฮัด ยักคิ้วทีหนึ่ง ใบหน้างดงามประกายการหยอกเย้า “นายคิดจริงๆ เหรอว่าครั้งนี้นายจะยังมีชีวิตรอดเดินออกไปได้?”

“ความผิดของนายฉันกุมไว้หมดแล้ว หลักฐานแน่นหนา ไม่ว่าใครมาลบล้างข้อสงสัยของนายล้วนไม่มีประโยชน์ ฉันกุมหลักฐานแน่นหนาไว้ในมือทั้งหมดแล้ว” แต่ละคำของเย่ชวงชัดเจนมีพลัง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความหนักแน่น

“ผมมีความผิดอะไร? หัวหน้าเย่ กินข้าวมั่วๆ ได้ แต่จะมาพูดมั่วๆ ไม่ได้นะ” เฉินเป่ยหัวเราะแล้ว พูดจานิ่งๆ

เย่ชวงเอ่ยปากด้วยเสียงน่าดึงดูด “นายจะอธิบายหรือปฏิเสธยังไงก็ไม่มีประโยชน์ ความจริงวางอยู่ตรงหน้าแล้ว ถ้าไม่อย่างนั้นพวกเรามาคอยดูกันเถอะ”

ครั้งนี้เย่ชวงจับเฉินเป่ยด้วยความมั่นใจมาก มีความเป็นไปได้ที่จะสำเร็จ เธอเชื่อว่าต่อให้ไม่ว่าใครมา หลักฐานตรงหน้าที่อยู่ในมือเธอล้วนไม่มีทางลบล้างข้อสงสัยของเฉินเป่ยได้

เฉินเป่ยจะโดนปล่อยออกจากสถานีตำรวจหู้ไห่อีกงั้นหรือ? นี่คือเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลย

............

และเวลานี้ ในอาคารสองชั้นที่อยู่ไม่ไกลจากสถานีตำรวจหู้ไห่นัก บนฟูกติดสปริงภายในที่อ่อนนุ่ม อธิบดีสถานีตำรวจหู้ไห่กำลังนอนหลับอย่างหอมหวาน เสียงกรนไม่เบา เห็นได้ชัดว่าเขาหลับสบายมากเชียวล่ะ

ทันใดนั้นมือถือที่วางไว้บนชั้นตรงหัวเตียงดังขึ้นกะทันหัน เสียงกริ่งมือถือที่เสียดแก้วหูทำเอาอธิบดีสะดุ้งตื่นทันที

อธิบดีโกรธมาก หยิบมือถือขึ้นมาด้วยความหงุดหงิด และหลังจากมองเห็นมือถือ สีหน้ากลับฝืดค้างฉับพลัน

เจ้าของหมายเลขนี้ สถานะไม่ธรรมดา หลังเขารับสายโทรศัพท์ น้ำเสียงที่เหนื่อยล้าหายวับไป ยิ้มพูดประจบอย่างระมัดระวัง “เลขาจาง......”

“คุณหาเรื่องใหญ่เข้าแล้ว” ในสายนั้น น้ำเสียงเลขาจางพูดอย่างเคร่งขรึม

อธิบดีได้ยินคำพูดของเลขาจาง สั่นไปทั้งตัวทันที

เวลานี้คือกลางดึกสงัด ปกติหากไม่มีเรื่องด่วนอะไร เป็นไปได้อย่างไรที่จะโทรศัพท์เข้ามาในเวลานี้

และเลขาจางโทรศัพท์เข้ามาในเวลานี้ เห็นได้ชัดว่าคงไม่ได้จะบอกข่าวดีอะไรกับเขา

“มีอะไรแล้วครับ เลขาจาง?” อธิบดีพยายามยิ้มออกมานิดๆ “ใช่ชาต้าหงเผาที่ให้ท่านไปครั้งก่อนนั้นไม่ดีรึเปล่าครับ? ถ้าไม่อย่างนั้นวันหลังผมให้ท่านใหม่อีก?”

“ยังคิดมาดื่มชาอีกเหรอ?” เลขาจางกัดฟัน ทำลักษณะเข้มงวดหวังให้เขาดีขึ้น “คุณรู้รึเปล่าว่าคุณหาเรื่องใหญ่เข้าแล้ว แม้แต่สำนักภาษีของพวกผมยังวุ่นวายเพราะคุณ”

“มีอะไรเหรอครับ?” อธิบดีสีหน้าแข็งทื่อ เลขาจางอยู่ที่สำนักภาษีตำแหน่งสูง และที่เขาพูดมานี้ ทำให้ในใจอธิบดีไม่สงบขึ้นมาอย่างรุนแรงในชั่วขณะหนึ่ง

มีเลขาจางอยู่ เดิมทีเขาคิดว่าทุกอย่างจะสบายไร้กังวล แต่ตอนนี้เลขาจางกลับโทรศัพท์เข้ามา......

“เมื่อกี้อธิบดีโทรศัพท์เข้ามา ให้ผมแจ้งคุณให้คุณรีบปล่อยตัวคน ไม่เช่นนั้นพรุ่งนี้เช้า เขาจะค้นหาเรื่องที่ไม่ควรค้นบางอย่างออกมาจากหลายๆ ที่” เลขาจางพูดเสียงทุ้ม สีหน้าหนักหน่วง

“ปล่อยตัวคน?” อธิบดีมึนงงมาก “ช่วงนี้ความสงบเรียบร้อยของหู้ไห่ถือว่าไม่เลว ผมไม่ได้จับใครมานี่ครับ?”

อธิบดีรู้ดีมาก บุคคลยิ่งใหญ่เหล่านั้น อธิบดีไม่ไปแตะต้องเด็ดขาด ไม่เพียงเช่นนี้เขายังให้ลูกน้องพวกนั้นอย่าไปแตะต้องเช่นกัน ลดเหตุร้ายที่จะเกิดขึ้นฉับพลันบางอย่างลง

“ยังไม่ได้จับอีก? สามีของประธานหลีโดนพวกคุณจับไปคุณยังไม่รู้เหรอ?” ในสายนั้น เลขาจางหัวเราะเยาะ “ตระกูลหลีใกล้จะบ้าแล้ว คุณดูแลตัวเองให้ดีเถอะ ผมช่วยคุณได้ถึงแค่ตรงนี้”

เลขาจางพึ่งพูดจบ ไม่รอให้อธิบดีเอ่ยปากพูดอะไรก็ตัดสายไปอย่างรวดเร็ว

หลังวางโทรศัพท์ลง สีหน้าอธิบดีเปลี่ยนไม่หยุด สีหน้าของเขาดูแย่มาก.....ถ้าพรุ่งนี้เช้าเรื่องสกปรกพวกนั้นของตนเองแดงขึ้น เลขาจางไม่ได้ปิดไว้ให้เขา.....อย่าพูดถึงตำแหน่งนี้เลย......ไม่แน่ว่าศีรษะเขาอาจจะหลุดไปด้วย

อย่างไรเสียอธิบดีก็คาดไม่ถึง เฉินเป่ยจะโดนจับเข้ามาอย่างน่าประหลาดใจ ตนเองไม่รู้เรื่องสักนิด......ถ้าไม่ใช่เลขาจางเตือนสติเขา ไม่แน่ว่าพรุ่งนี้เช้าเขาคงโดนตรวจสอบเป็นพิเศษแน่

ตนเองไม่ใช่เพียงนอนไม่กี่ชั่วโมงเองเหรอ สรุปสถานีตำรวจหู้ไห่เกิดเรื่องอะไรขึ้น

อธิบดีท่าทางหนักหน่วง เขาสำนึกได้รางๆ สถานีตำรวจเหมือนเกิดเรื่องใหญ่แล้ว

ตนเองเคยเตือนลูกน้องเหล่านั้น เฉินเป่ยมีที่มาไม่ธรรมดา ให้พวกเขาอย่าหาเรื่องเจ้าหมอนี่.....ผลลัพธ์เฉินเป่ยยังโดนจับเข้ามาจนได้

อธิบดีจิตใจสับสน ในใจเขาเต็มไปด้วยไฟโกรธ

อธิบดีลุกขึ้น รีบใส่เสื้อผ้า เขาต้องรีบไปที่สถานีตำรวจ เขาต้องเข้าใจเรื่องราวให้ชัดเจนว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่

...........