บทที่248 เขตหวงห้ามของชีวิต!

บทที่248 เขตหวงห้ามของชีวิต!

เฉินเป่ยไม่คิดว่า หลังจากกลับมาพบกับหลีชิงเยียนแล้วจะตื่นเต้นขนาดนี้

ตื่นเต้นจนถึงกับตะครุบ ขาเรียวสวยเกี่ยวเอวของเฉินเป่ยไว้แน่น เกาะเฉินเป่ยไว้ทั้งตัวราวกับปลาหมึก

ที่โชคดีก็คือหลีชิงเยียนนั้นรูปร่างดี จึงเกาะบนตัวเฉินเป่ยได้อย่างง่ายดาย ถ้าหากเปลี่ยนเป็นคนอื่น คงจะยึดได้ไม่นานแล้วร่วงลงมาจากตัวเฉินเป่ยแล้ว

ด้านหลังของหลีชิงเยียน ซูเสี่ยวหยุนและซูเหลยจ้องมองหลีชิงเยียนอย่างงุนงง ใบหน้านั้นตกตะลึง.....พวกเขามองหลีชิงเยียนที่พันรัดตัวของเฉินเป่ยด้วยความตื่นเต้นแบบนั้น....หมดคราบเทพธิดาผู้สูงส่งเย็นชาในยามปกติ เหมือนลูกแมวน้อยที่รอเจ้าของอยู่นานไม่มีผิด

หลีชิงเยียนกอดรัดเฉินเป่ยไว้แน่นด้วยแขนทั้งสองข้าง ทั้งร่างแนบสนิทกับตัวของเฉินเป่ย จนยอดเขาทั้งสองลูกนั้นถูกแรงกดจนกลายเป็นแป้งทับ

สูดกลิ่นบุหรี่จาง ๆ อันเป็นเอกลักษณ์ของตัวเฉินเป่ย แล้วยังร่างกำยำของชายคนนี้อีก หลีชิงเยียนถึงจะยืนยันแล้วว่านี่คือเฉินเป่ยตัวจริง

ใบหน้าสวยของหลีชิงเยียนฉายความสงบ หลังจากกอดเฉินเป่ย ความร้อนรนที่ไม่อาจปล่อยวางทั้งคืนนี้ในที่สุดมันก็สงบลงไปมาก

ท่าทีเทพธิดาดูสงบลงมาก ใบหน้าของเฉินเป่ยฝังอยู่ในกลุ่มผมดำสลวยของหลีชิงเยียน สูดกลิ่นหอมจาง ๆ ของแชมพูในเส้นผมของหลีชิงเยียน ทำให้มุมปากของเฉินเป่ยยกยิ้ม ในใจเต็มไปด้วยความตื่นเต้นดีใจ

สาวงามในอ้อมแขน เฉินเป่ยก็แรงกระตุ้นขึ้นฉับพลัน ได้กอดหลีชิงเยียนไว้ เขายังต้องการเป็นราชาหลงงี่เง่าอะไรนั่นอีก!

ในใจของเขามีเพียงหลีชิงเยียน เขาต้องการเพียงเฝ้าปกป้องรักษาหลีชิงเยียนเงียบ ๆ ไปจนแก

คนทั้งสองกอดกันเป็นเวลานาน โดยไม่ได้สนใจความรู้สึกของซูเสี่ยวหยุนและซูเหลยเลย

สุดท้าย ซูเสี่ยวหยุนก็ทนดูต่อไปไม่ได้ ความอิจฉาฉายผ่านใบหน้าที่มีเสน่ห์ของเธอ ก่อนกระแอมไอเบา ๆ

เสียงไอเบา ๆ ของซูเสี่ยวหยุน ถึงได้ดึงหลีชิงเยียนกลับมาสู่ความเป็นจริง หลีชิงเยียนได้สติ.....พบว่าตัวเองใช้ท่าทางแบบไหนกอดเฉินเป่ยไว้....มันไม่น่าดูเอาซะเลย! หลีชิงเยียนนึกไม่ออก....ว่าตัวเองมาอยู่ในท่าทางแบบนี้ได้ยังไง!

หลีชิงเยียนผลักเฉินเป่ยออกอย่างกะทันหัน ใบหน้าสวยปรานีเห่อสีแดงเรื่อ เหมือนกับคนเมายังไงอย่างนั้น

แม้แต่ตัวหลีชิงเยียนเองก็ยังรู้สึกได้ ว่าแก้มของตัวเองเห่อร้อนแค่ไหน เหมือนมีลาวาปกคลุม ทั้งร่างสวยของทั้งร้อนและสั่นเล็กน้อย

ทำไมถึงร้อนขนาดนี้เนี่ย?

หลีชิงเยียนแอบคิดในใจ ตัวเธอเองก็ไม่รู้เหตุผลเหมือนกัน

ทำไมพอเจ้าหมอนี่กลับมา.....ตัวเองถึงต้องตื่นเต้นขนาดนี้ด้วย?

หลังจากความตื่นเต้นในตอนนั้นผ่านไป หลีชิงเยียนสงบลงแล้ว นึกถึงปฏิกิริยาเมื่อกี้นี้ของตัวเอง หลีชิงเยียน หลีชิงเยียนก็แทบจะแทรกหน้าเข้าไปในดิน

น่าละอายเกินไปแล้ว ภายนอกเธอคือเทพธิดาแห่งธุรกิจของหู้ไห่ อยู่ที่บ้านภาพลักษณ์ของเธอก็แทบจะไม่พังทลายเลย....จนถึงวันนี้ ต่อหน้าซูเหลย ซูเสี่ยวหยุน แถมยังผู้ชายคนนี้.....ภาพลักษณ์ของเธอพังยับไม่มีชิ้นดีแล้ว!

ต่อจากนี้พวกเขาจะคิดยังไงกับเธอกัน?

หลีชิงเยียนแอบคิดในใจ เธอไม่สามารถรับสายตาที่ซูเสี่ยวหยุนจะมองเธอหลังจากนี้ได้ เธอยิ่งไม่อาจรับ ความคิดที่มีต่อเธอของซูเหลย หลังจากนี้ซูเสี่ยวหยุนจะต้องเอาเรื่องนี้มาล้อเธอแน่ ๆ!

ในตอนนั้นที่ซูเสี่ยวหยุนเอาแต่พูดเรื่องนี้ เธอคงไม่มีหน้าจะทำอะไรแล้ว!

หลีชิงเยียนก้มหน้าก้มตาตั้งแต่ต้นจนจบ ส่วนเฉินเป่ยที่มองใบหน้าแดงแจ๋ของหลีชิงเยียน หลังจะอึ้งไปเล็กน้อย มุมปากก็พลันหยักโค้งขึ้น.....ในใจที่แอบตื่นเต้น ….นั่นเรียกว่าความดีใจ!

เฉินเป่ยแทบจะไม่เคยเห็นใบหน้าสวยของหลีชิงเยียนแดงเลย....แต่วันนี้ ในที่สุดหลังจากเขาก็ได้เห็นภูเขาน้ำแข็งของหลีชิงเยียนละลายไป ท่าทางเขินอายสุด ๆ ที่แสดงออกมาทำให้เขารู้สึกเหมือนกำลังจะขาดใจ

พระเจ้า เฉินเป่ยรู้สึกเพียงแค่ว่าเส้นเลือดทั่วร่างกายกำลังจะระเบิด เลือดสูบฉีดเร็วจนเหมือนจะเดือด!

หลีชิงเยียนที่ความเย็นชาจางหายไป พอเขินขึ้นมา ช่างมีเสน่ห์เหลือเกิน ทุก ๆ อาการทุกรอยยิ้มของเธอ มากพอที่จะทำให้ไม่ว่าชายคนไหนคลั่งได้!

ยากจะจินตนาการ ว่าหากได้เป็นคนที่ชอบหลีชิงเยียน หากได้เห็นเธอที่หน้าแดงด้วยความเขินอายอยู่ต่อหน้าเฉินเป่ย จะไปกระโดดน้ำตายเลยรึเปล่า!

หลีชิงเยียนในขณะนี้ เบ่งบานด้วยเสน่ห์ล้นเหลืออย่างหาที่เปรียบไม่ได้! เหมือนแรงดึงดูดประหลาดของเวทมนตร์ที่ทำให้ผู้คนบ้าคลั่ง!!

หน้าตา รูปร่าง อุปนิสัยแบบนี้....หากกล่าวกันคือหญิงงามที่ร่ำลือกันทั่วทั้งเมือง เป็นเสน่ห์ที่ครอบงำทุกสรรพชีวิตก็ไม่ได้เป็นการคุยโวเกินไป!

เฉินเป่ยมองหลีชิงเยียนขณะลมหายใจถี่กระชั้นขึ้น สายตาที่จับจ้องหลีชิงเยียนนั้นไม่อาจจะไปได้เลย

ไม่เพียงเท่านั้น ร่างกายของเฉินเป่ยยังเกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นอย่างเงียบ

เฉินเป่ยจ้องมองหลีชิงเยียนอย่างใกล้ชิด เวลาผ่านไปนาน หลีชิงเยียนไม่อาจทนต่อสายตาของเฉินเป่ยได้อีก จึงพูดด้วยน้ำเสียงติดเย็นชาเล็กน้อย “มองพอรึยัง?”

สายตาของเฉินเป่ยมองสำรวจเรือนร่างเซ็กซี่ของหลีชิงเยียนขึ้นลง จนน้ำลายแทบหกโดยไม่รู้ตัว เขาละลายออกก่อนหัวเราะเบา ๆ

ส่วนหลีชิงเยียน เธอเหลือบมองเฉินเป่ยเล็กน้อย ขณะก้มหน้าทันใดนั้นก็เหลือบไปเห็นเป้ากางเกงที่คับแน่นของเฉินเป่ย

ทันใดนั้น ดวงหน้าที่เริ่มเป็นสีขาวก็ขึ้นสีแดงอีกครั้ง ไม่แค่นั้น ครั้งนี้ใบหน้าของหลีชิงเยียนแดงราวกับหยดเลือด

หลีชิงเยียนขมุบขมิบ ใบหน้ายับยู่ บ่นอู้อี้ “คนบ้า”