บทที่292 ตระกูลปราสาท

บทที่292 ตระกูลปราสาท

เสียงของคนที่พูดไม่เบานัก ราวกับจงใจอยากให้คนโดยรอบได้ยิน หลีชิงเยียนมองไปตามเสียง มองเห็นผู้มีเกียรติท่านหนึ่งที่ด้านข้างหลีชิงเยียน หน้าตาอัปลักษณ์ ริมฝีปากบางแหลม ดูขึ้นมาเหมือนใจอำมหิตมาก แม้แต่สายตานั้นก็มีความหมายไม่ดีอยู่จางๆ

คนประเภทนี้ คาดไม่ถึงจะเป็นหนึ่งในผู้นำที่มีตำแหน่งสูงมาก

เฉินเป่ยมองคนนั้นแวบหนึ่ง ก่อนจะเผยรอยยิ้มเหยเกออกมา ท่าทางหวาดกลัว พูดอธิบาย “ผมเพียงแค่พูดไปทั่วนิดหน่อย ไม่น่าเชื่อ ไม่น่าเชื่อ”

“ก็จริง ฉันพนันเพชรพลอยมาหลายปีขนาดนั้น เป็นครั้งแรกที่เคยเจอคนแบบนายที่พูดเลอะเทอะขนาดนี้ การพนันเพชรพลอยมีหยกชั้นยอดสักอันได้ก็หาได้ยากแล้ว พูดไร้สาระอะไรถึงค้นหาความลับของชีวิต น่าตลกสิ้นดี” ผู้นำท่านนั้นหัวเราะเยาะ พูดอย่างไม่ปรานีสักนิด

หลีชิงเยียนที่อยู่ด้านข้างเผยสีหน้างุนงงออกมา แต่มองเห็นท่าทางของเฉินเป่ยที่เผชิญสภาพเลวร้ายแล้วคล้อยตาม ไม่นานตอบสนองเข้ามา แอบพูดอยู่ในใจ เจ้าหมอนี่ เปลี่ยนเป็นคนไร้ศักดิ์ศรีขึ้นมาขนาดนี้เลย แต่ว่าก็ดี ไม่เพิ่มความเดือดร้อนให้ตนเอง

“รบกวนแล้วนะคะ ลูกน้องของฉันไม่รู้ภาษา ก็เลยพูดจาเลอะเทอะ ท่านอย่าได้ใส่ใจเลยนะคะ” หลีชิงเยียนทัดปอยผมสองข้างที่แก้มสักหน่อย หัวเราะอย่างจริงใจ

เดิมทีหลีชิงเยียนหน้าตาสวยเพริศพริ้ง รูปร่างยิ่งไม่ต้องพูดถึง สมบูรณ์แบบไม่มีที่ติ ส่วนตอนที่ประธานนางฟ้าหัวเราะขึ้นมา ทั่วทั้งตัวยิ่งแพร่กระจายเสน่ห์ที่ล้นเหลือออกมา ต่อให้เป็นแขกผู้มีเกียรติท่านนั้น ก็ยังอดมองหลีชิงเยียนเพิ่มไม่ได้ สายตาตกอยู่บนตัวหลีชิงเยียนมีความหมายลึกซึ้ง

จมูกโด่งขึ้น ดวงตาใสแจ๋ว ขนตาเรียวยาวและเซ็กซี่......พอกะพริบตาจะสั่นไหวบางเบา มุมปากที่แดงอวบอิ่มและงดงามยกขึ้นเล็กน้อย......ยิ้มแบบนี้ ช่างเป็นสตรีที่สวยหยาดเยิ้ม

เพื่อเข้าร่วมงานพนันเพชรพลอยแล้ว หลีชิงเยียนย่อมตั้งใจแต่งตัวมา เสน่ห์ที่แพร่ออกมาทั่วตัวนั้น พอที่จะพิชิตผู้ชายใดๆ ให้ราบคาบ จากนั้นมาหลงเสน่ห์ผู้หญิงอย่างเธอ

แม้แต่ผู้ยิ่งใหญ่ตรงหน้าท่านนี้ก็ไม่เป็นข้อยกเว้น ถึงแม้ว่าข้างกายเขาจะไม่ขาดสาวงาม แต่ผู้หญิงที่บริสุทธิ์ผุดผ่องอย่างหลีชิงเยียนกลับมีน้อยเสียเหลือเกิน

พอคิดแบบนี้ สายตาที่หนาวเย็นของบุคคลยิ่งใหญ่ท่านนี้จึงอบอุ่นไม่น้อย พูดว่า “ไม่เป็นไร เพียงแค่ที่นี่ล้วนเป็นผู้อาวุโสที่ถนัดพนันเพชรพลอยกัน ลักษณะแบบเขานี้ ปล่อยไก่ได้ง่ายมาก ต้องระวังดีๆ หน่อย” บุคคลยิ่งใหญ่ท่านนี้ชายตามองเฉินเป่ยแวบหนึ่ง แล้วพูดขึ้น

เฉินเป่ยทำหน้าเบ้......แม่งเอ๊ย......เสแสร้งอะไรกัน

เฉินเป่ยกวาดสายตาไป ในบรรดาแขกผู้มีเกียรติที่นั่งอยู่ เดิมทีไม่มีผู้เชี่ยวชาญในการเล่นพนันเพชรพลอยอย่างแท้จริง

ถึงแขกผู้มีเกียรติเหล่านี้จะมีอิทธิพลร่ำรวยกันแค่ไหน ก็ยังคงเป็นคนนอกของวงการพนันเพชรพลอย มากสุดถือว่าเข้ามาธรณีประตูของวงการพนันเพชรพลอยครึ่งเท้าเท่านั้น

ถ้าพูดอย่างจริงจังกว่านี้หน่อย แม้กระทั่งพวกเขาอาจจะยังสู้ปรมาจารย์ที่แสดงตัวธรรมดาบางส่วนในโซนพนันระดับต่ำด้านนอกไม่ได้เลย

ถึงแม้เฉินเป่ยจะแอบพูดอยู่ในใจ แต่กลับไม่กล้าแสดงออกมาสักนิด ได้แต่ทำหน้าด้านมองหลีชิงเยียนกับผู้นำท่านนั้นพูดคุยหัวเราะกัน ท่าทางคุยกันอย่างครึกครื้น ในใจเกิดความรู้สึกหึงหวง

“รู้สึกยังไง?” ซูเหลยที่อยู่ด้านข้าง มองทางเฉินเป่ยที่ท่าทางดูหึงหวงมาก ก่อนจะถามขึ้นเรียบๆ

“อะไรคือรู้สึกยังไง?” เฉินเป่ยมึนงง

“เห็นผู้หญิงของนายกำลังพูดคุยสนุกสนานกับผู้ชายอื่นอยู่ นายอยู่ด้านข้างไม่มีความรู้สึกเลยเหรอ?”

เฉินเป่ยมองซูเหลยแวบหนึ่ง ในที่สุดเวลานี้ซูเหลยก็เผยรอยยิ้มที่เจ้าเล่ห์ และมีความหมายลึกซึ้งออกมา

มุมปากของเฉินเป่ยหดอย่างควบคุมไม่ไหว มองหลีชิงเยียนพยายามทำให้ตนเองสงบลงมา ยิ้มบอก “จะมีความรู้สึกยังไงอะไรกัน เมียฉันเก่งกาจยอดเยี่ยม พูดคุยกับผู้นำระดับแบบนี้ได้ นี่ก็พอจะอธิบายได้ว่าเมียของฉันนับวันยิ่งดีเลิศขึ้น ฉันย่อมต้องรู้สึกภาคภูมิใจเป็นธรรมดา”

ซูเหลยมองทางเฉินเป่ย รอยยิ้มของเฉินเป่ยที่ช่างเป็นธรรมชาติเหลือเกิน ทำให้วินาทีนั้นซูเหลยหมดคำจะพูดอย่างคาดไม่ถึง

ผ่านไปสักพักหนึ่ง ซูเหลยมองเฉินเป่ยอย่างลึกล้ำ “นึกไม่ถึงว่านายเกิดมามีชะตากรรมเป็นพวกชอบเลีย”

และคำพูดที่เต็มไปด้วยการเสียดสีนี้ กลับทำให้เฉินเป่ยเห็นเป็นการชมเชย จึงยิ้มบอก “ค่อยแอบสนับสนุนชิงเยียนได้ เป็นพวกชอบเลียแล้วจะยังไงล่ะ?”

เฉินเป่ยจ้องมองหลีชิงเยียนอย่างเต็มไปด้วยอารมณ์รัก ท่าทีต่ำต้อยนี้เหมือนว่าเดิมทีไม่ทำให้เขารู้สึกอับอาย

ซูเหลยที่อยู่ด้านข้างมุมปากตะคริวกินอย่างรุนแรง ในที่สุดก็ทนฟังไม่ได้ เฉินเป่ยเป็นพวกชอบเลียตั้งแต่หัวจรดเท้าจริงๆ ประเภทที่ไม่มียารักษาได้เลย

“เอาล่ะๆ ฉันรู้แล้วว่านายรักหล่อน นายไม่ต้องเน้นย้ำอีกแล้ว” ซูเหลยประคองหน้าผาก ในที่สุดหล่อนเข้าใจแล้วว่าทำไมคนถึงมักพูดว่าพวกชอบเลียน่าสะอิดสะเอียน

แม้แต่ผู้หญิงทั่วไปยังไม่สามารถยอมรับเฉินเป่ยผู้ชายที่เกาะผู้หญิงกินประเภทนี้ได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงซูเหลยผู้หญิงแกร่งแบบนี้

ซูเหลยเงยหน้า ชายตามองเฉินเป่ย ทำได้เพียงแอบถอนหายใจ ช่วยเฉินเป่ยไม่ได้แล้ว

“นี่คือนามบัตรของผม” ผู้นำท่านนั้นกับหลีชิงเยียนคุยกันสนุกมาก ตอนที่ของประมูลชุดที่สองกำลังจะเริ่มต้น ผู้นำก็ยื่นนามบัตรให้หลีชิงเยียน พูดอย่างอ่อนโยน “มีเรื่องอะไรไปหาผมได้”

หลีชิงเยียนรับนามบัตรเดินขอบทองใบนี้มา สายตากวาดผ่านนามบัตรใบนี้ ในใจสั่นสะเทือน ชั่วขณะนั้นสายตาเปลี่ยนไป

ท่านนี้ไม่เป็นเพียงบุคคลที่อยู่ในระบบรัฐ ยิ่งเป็นผู้นำทางทหารด้วย เป็นนายพลท่านหนึ่งในกระทรวงการป้องกันสงครามของเยี่ยนจิง

แม้แต่กระทรวงการป้องกันสงครามล้วนเข้ามาร่วมด้วยเหรอ? ทันใดนั้นดวงตาหลีชิงเยียนซับซ้อนขึ้นมาทันที เทียบกับระบบรัฐแล้ว เห็นได้ชัดว่าสถานะเบื้องหลังนี้ของกระทรวงการป้องกันสงครามยิ่งซับซ้อนกว่า ทำให้ผู้คนต่างหวาดกลัว

หลีชิงเยียนเองยังนึกไม่ถึง แรกเริ่มสุดเพียงแค่พูดคุยผิวเผินรู้สึกว่าคนคนนี้ไม่ธรรมดา กลับนึกไม่ถึงว่าจะเป็นคนของทางทหาร มิน่าเธอถึงไม่รู้จักเลย

บริษัทตระกูลหลีกรุ๊ปเป็นกิจการอัญมณี ไม่มีความสัมพันธ์ต่อกระทรวงการป้องกันสงครามแม้แต่ประการเดียว หลีชิงเยียนรู้จักคนของกองทัพล่ะสิถึงแปลก

และที่ทำให้เธอแปลกใจคือตอนแรกเธอคิดว่านายพลเหล่านี้ล้วนน่าจะเป็นผู้ชายที่หยาบกระด้าง แต่นายพลท่านนี้กลับทำลายการรับรู้ของเธอ

การพูดจาแต่ละคำของเขาเผยความละเอียดอ่อน น้ำเสียงอ่อนโยน เต็มไปด้วยแรงดึงดูด เหมือนสุภาพบุรุษที่อ่อนโยนเอาใจใส่คนหนึ่ง

หลังหลีชิงเยียนเก็บนามบัตรลง ของชิ้นที่สองถูกย้ายขึ้นแท่นแล้ว ในห้องพนันเงียบลงมาชั่วขณะนั้น

ส่วนเฉินเป่ยพูดอย่างมีอารมณ์หึงหวงอย่างมาก “ใช้ได้นี่ มีกิ๊กสนิทไวขนาดนี้เลย”

หลีชิงเยียนเห็นเฉินเป่ยหึงหวงแล้วหัวเราะเยาะ “ขอบคุณที่อวยพร”

เฉินเป่ยมองทางหลีชิงเยียน สีหน้าคับแค้นใจขึ้นมา ถ้าชิงเหนียนอยู่ที่นี่ ต้องนึกไม่ถึงเด็ดขาดว่าเฉินเป่ยยังมีด้านแบบนี้ด้วย

หลังดูการพนันเพชรพลอยหลายครั้งติดต่อกัน หลีชิงเยียนไม่มีแผนจะลงมือ เฉินเป่ยเห็นหลีชิงเยียนไม่พูดสักประโยค ย่อมไม่กล้าเอ่ยปากเช่นกัน เงียบสนิทอยู่ด้านข้าง

หลังประมูลหินสิบก้อนเสร็จ การประมูลช่วงหนึ่งสิ้นสุดลง แขกผู้มีเกียรติในห้องพนันค่อยๆ ออกจากห้อง

เฉินเป่ยกับหลีชิงเยียนตามแขกผู้มีเกียรติเดินออกจากห้องพนัน มีพนักงานบริการคนหนึ่งรีบตามเข้ามาอย่างเอาใจใส่ ถามว่าต้องการให้บริการอะไร

.............

หลังเดินออกจากห้องพนัน หลีชิงเยียนมองทางพนักงานบริการ ถามด้วยเสียงมีเสน่ห์ “มีสถานที่พักผ่อนรึเปล่า ฉันอยากเดินเล่นสักหน่อยก่อน”

พนักงานมีท่าทีเคารพและเกรงใจ ไม่นานชี้ทางให้หลีชิงเยียนอย่างชัดเจน เป็นโซนพักผ่อนที่งานพนันเพชรพลอยจัดทำออกมา