บทที่296 ใครให้ความกล้านายมา?

บทที่296 ใครให้ความกล้านายมา?

แขกผู้มีเกียรติในห้องแต่ละคนล้วนเป็นการดำรงอยู่ของบุคคลผู้เจนโลก ไม่มียกเว้นสักคน

ตอนที่เฉินเป่ยพูดประโยคนี้ออกมา ชั่วขณะนั้นทำให้แขกผู้มีเกียรติไม่น้อยสีหน้าเปลี่ยนนิดหน่อย จากนั้นจมสู่การครุ่นคิดกันแล้ว

ส่วนสายตาที่มองทางเฉินเป่ย ยังมีความหมายยั่วเย้าเหน็บแนมเพิ่มขึ้นไม่น้อย

แม้แต่สีหน้าของหลีชิงเยียนและชายหนุ่มเสื้อคลุมสีขาวก็เปลี่ยนไปเช่นกัน สีหน้าหลีชิงเยียนแปลกใจ แต่ชายหนุ่มเสื้อคลุมสีขาว สีหน้ายิ่งหนาวเย็นขึ้น ราวกับน้ำค้างแข็ง ในแววตายังมีความหมายโกรธเคืองที่โดนเหยียดหยามกำลังก่อหวอดขึ้นเต็มไปหมด

หลีชิงเยียนประหลาดใจ คาดไม่ถึงเฉินเป่ยยังคิดว่าหินที่ประมูลในห้องพนันแห่งนี้จะมีแบบที่ไม่มีอะไรทั้งนั้น.......หินแบบนี้เพียงจะปรากฏอยู่ที่โซนพนันระดับต่ำด้านนอก

หินที่มีคุณสมบัติเข้ามาประมูลในโซนพนันระดับสูง น้อยบ้างมากบ้างด้านในล้วนมีหยกอยู่บ้าง เพียงแค่คุณภาพแตกต่างกันออกไป

ส่วนหินที่ไม่มีหยกสักนิดเดียว และว่างเปล่าหมด ก่อนหน้าที่งานพนันเพชรพลอยเริ่มต้น ถูกคัดเลือกออกไปรอบหนึ่งแล้ว ทั้งหมดจะวางไว้ประมูลที่โซนพนันระดับต่ำ

และเฉินเป่ยพูดประโยคนี้หมายความว่าอะไร? ไม่เพียงเหน็บแนมต่องานพนันเพชรพลอย ยังเสียดสีชายหนุ่มเสื้อคลุมสีขาวอยู่กลายๆ ด้วย

สีหน้าชายหนุ่มเสื้อคลุมขาวดูแย่ลงมา พูดเสียงหนาวเหน็บ น้ำเสียงมีการสอบถามนิดๆ “นายหมายความว่า หินที่ผ่านการประเมินค่าของฉัน และจ่ายไปเจ็ดล้านซื้อมา เป็นหินธรรมดาๆ ก้อนหนึ่ง?”

ในสายตาที่กังวลร้อนใจของหลีชิงเยียน เฉินเป่ยพยักหน้า สงบอย่างมาก “ประมาณนั้น ก็หมายความอย่างนี้”

“หึ นายคิดว่านายเป็นใคร กล้ามาสงสัยสายตาของฉัน!” ชายหนุ่มเสื้อคลุมสีขาวสังเกตเฉินเป่ยไปแวบหนึ่ง พูดถากถางอย่างเหยียดหยาม

สีหน้าเฉินเป่ยเรียบเฉย กวาดสายตามองผู้คน ยักไหล่ บอกว่า “ตามใจพวกคุณ พวกคุณอยากตัดก็ตัด?”

ชายหนุ่มเสื้อคลุมสีขาวหัวเราะหึๆ เสียงหัวเราะยิ่งเย็นยะเยือกผิดปกติ ทำให้คนขนพองสยองขวัญ ไม่มีบุคลิกที่สุภาพเรียบร้อยแบบก่อนหน้านี้

เหมือนว่าคำพูดประโยคนี้ของเฉินเป่ย แทงเข้าโดนแผลในใจของชายหนุ่มเสื้อคลุมสีขาวเข้า ขยายด้านมืดมนในใจของเขาให้ใหญ่ขึ้น

“ฉันในฐานะตระกูลการพนันเพชรพลอยที่เก่าแก่ที่สุด สืบทอดเทคนิคการพนันเพชรพลอยที่แม่นยำเกรียงไกรที่สุด........หินที่ผ่านมือฉัน เกือบจะไม่มีที่ผิดพลาดใดๆ ตอนนี้นายบอกกับฉันว่าหินที่มีหยกจักรพรรดิชั้นยอดอยู่ภายในก้อนนี้เป็นของปลอม?” ชายเสื้อคลุมสีขาวหัวเราะเยาะ “ฉันอวี้ย้งเซวียนเคยเจอคนที่ไร้ยางอายขนาดนี้อย่างนายเป็นครั้งแรก”

“เพื่อลดระดับฉัน ทำลายชื่อเสียงของฉัน นายก็ไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็เอาด้วยกลจริงๆ” อวี้ย้งเซวียนมองทางเฉินเป่ย สีหน้าหนาวเย็น หัวเราะเยาะฮาๆ

อวี้ย้งเซวียนพึ่งพูดจบไป ทันใดนั้น “อวี้ย้งเซวียน......คาดไม่ถึงเขาคืออวี้ย้งเซวียน?” ชั่วขณะนั้นแขกผู้มีเกียรติท่านหนึ่งสีหน้าเปลี่ยน ในปากบ่นพึมพำวกวน เหมือนนึกถึงเรื่องใหญ่ไม่คาดฝันอะไรขึ้นได้

และแขกผู้มีเกียรติมากมายค่อยๆ ถกเถียงขึ้นมา คนแซ่อวี้ อยู่ที่หัวเซี่ยพบเจอได้ยากที่สุดแล้ว

ส่วนที่หัวเซี่ยมีตระกูลที่พิเศษบางส่วน ครอบครัวตระกูลอวี้ยังมีตัวตนอยู่ และตามที่อวี้ย้งเซวียนพูดขนาดนี้ มีความเป็นไปได้ที่ว่าเขาอยู่ใน......ตระกูลเก่าแก่ที่เพียงมีตัวตนอยู่ในตำนาน.....พวกเขาครอบครองมรดกการพนันเพชรพลอยที่เก่าแก่ที่สุดไว้.......แต่พวกนี้ล้วนเป็นประวัติศาสตร์ที่ไม่มีหลักฐานบันทึก ผู้คนพากันพูดเกรียวกราว มีไม่เท่าไรที่เชื่อยังมีครอบครัวแบบนี้ดำรงอยู่แล้ว งานพนันเพชรพลอยหลายครั้งก่อนก็ไม่เคยเห็นลูกหลานของตระกูลแบบนี้มาเข้าร่วม

แต่ปีนี้ อวี้ย้งเซวียนคนนี้......หรือจะเป็นลูกหลานของตระกูลเก่าแก่นั้นจริงๆ เหรอ?

แขกผู้มีเกียรติแต่ละคนสีหน้าเปลี่ยนไปหลายรอบ กลับเป็นพิธีกรคนนั้น หลังผู้อาวุโสได้ยินอวี้ย้งเซวียน มือที่กุมไมโครโฟนไว้สั่นอย่างแรง ทั่วทั้งตัวเริ่มสั่นเทาด้วยความตื่นเต้นขึ้นมา

“ตระกูลอวี้ ความสามารถของการพนันเพชรพลอยลึกลับซับซ้อน มหัศจรรย์อย่างยิ่ง แม้กระทั่งปัจจุบันเครื่องมือวิทยาศาสตร์มากมายก็ไม่มีทางสำรวจในความดั้งเดิมมีอะไรออกมาได้ และตระกูลอวี้ ตระกูลที่ครอบครองมรดกเก่าแก่ สามารถวินิจฉัยของจริงของปลอมออกมาได้อย่างสบาย ในงานพนันเพชรพลอยนี้ แสนยานุภาพเกรียงไกร สามารถเรียกได้ว่าไร้ศัตรู!” พิธีกรท่านนี้พูดทอดถอนใจ

ส่วนได้ยินข้อเถียงของคนโดยรอบ และการตอบสนองของพิธีกรที่ฮึกเหิมจนใกล้บ้าคลั่ง อวี้ย้งเซวียนทำเสียงฮึดฮัด มองเฉินเป่ยแบบอยู่เหนือกว่า เอ่ยปากชัดถ้อยชัดคำ “นายจะเอาอะไรมาสู้กับฉัน?”