บทที่314 ฉันเพียงแค่โชคดี!

บทที่314 ฉันเพียงแค่โชคดี!

ตอนที่ซูเหลยอยากเรียกชิงเหนียนคนนั้นเอาไว้ ก็สายไปเสียแล้ว ไม่นานภาพด้านหลังของชิงเหนียนก็หายไปจากหน้าประตูห้องพนัน

“มีอะไรเหรอ?” หลีชิงเยียนมองเห็นซูเหลยจ้องมองที่หน้าประตูห้องพนันอยู่ตลอด ถามขึ้นอย่างห่วงใย

“ไม่มีอะไรค่ะ” ซูเหลยส่ายๆ หน้า

หลีชิงเยียนมองทางภาพด้านหลังของเฉินเป่ย ใบหน้างดงามเผยความสับสนออกมา ในสมองของเธอเป็นคำพูดเมื่อสักครู่ของชิงเหนียนดังก้องอยู่

“ทั้งสองท่าน ผลลัพธ์ที่เกิดจากการพนันเป็นหรือตายใดๆ ทางงานไม่รับผิดชอบแต่อย่างใด นี่คือใบยินยอม เชิญทั้งสองอ่านดู” ผู้ดำเนินการโบกฝ่ามือ หญิงสาวที่สวยเซ็กซี่คนหนึ่งยกถาดใบหนึ่งขึ้นมา นำใบยินยอมสองฉบับยื่นไปตรงหน้าของเฉินเป่ยและอวี้ย้งเซวียน

อวี้ย้งเซวียนกวาดตามองแวบหนึ่ง มองทางเฉินเป่ย สีหน้าเยาะเย้ย ยิ้มเยาะพูดว่า “เสียใจตอนนี้ยังทันนะ หลังเซ็นใบยินยอมแล้ว ทุกอย่างไม่ได้เป็นแกตัดสินใจแล้ว”

ในปากเฉินเป่ยคาบบุหรี่ไว้ ตวัดปากกา หลังเซ็นชื่อเสร็จ พ่นควันบุหรี่ออกมา พาดเท้าทั้งคู่ไว้บนโต๊ะ อันธพาลอย่างไร้ขอบเขต เอ่ยปากพูดขึ้น “พูดไร้สาระมากขนาดนั้น กลัวแล้วรึไง?”

“ฉันรอแกจะมาคุกเข่าต่อหน้าฉันเหมือนพวกคนต่ำต้อย” อวี้ย้งเซวียนเอ่ยปากเรียบนิ่ง

หลังเซ็นใบยินยอมเสร็จ ผู้ดำเนินการเก็บใบยินยอมสองฉบับไป เอ่ยปากบอก “กติกาน่าจะรู้กันหมดแล้ว งั้นก็เริ่มกันเลยเถอะ”

“เดี๋ยวก่อน” ในเวลานี้ เฉินเป่ยถามขึ้นกะทันหัน “กติกาคืออะไร?”

ผู้ดำเนินการมองเฉินเป่ยทีหนึ่ง สีหน้าแปลกใจ และแขกผู้มีเกียรติมากมายด้านข้างอดเผยเสียงหัวเราะออกมาไม่ได้

“แม้แต่กติกาของการพนันเป็นหรือตายยังไม่รู้ แกยังกล้ามาเล่นพนันเป็นหรือตาย? เป็นพวกบ้านนอกที่ไม่รู้จักที่ตายเสียจริง!” อวี้ย้งเซวียนหัวเราะฮาๆ สีหน้าเยาะเย้ย

ส่วนอีกด้านหนึ่ง สายตาของแขกผู้มีเกียรติมากมายที่มองทางเฉินเป่ยเพิ่มการดูถูกมาไม่น้อย สำหรับพวกเขา เฉินเป่ยก็คือพวกคนหนุ่มที่ไม่กลัวอะไรอย่างชัดเจน วอนหาที่ตายเท่านั้น

คนที่ไม่รู้ภาษาอะไรแบบเฉินเป่ยนี้ เดาว่าคงทนการพนันเป็นหรือตายไม่ถึงสองรอบ

ส่วนหลีชิงเยียนที่นั่งอยู่ด้านหลังของเฉินเป่ย เอามือประคองหน้าผาก บนหน้าผากที่อวบอิ่มขาวเนียนดูหม่นหมองขึ้นมา ความคิดหนึ่งเดียวในเวลานี้ของเธอคืออยากจะไม่รู้จักเจ้าหมอนี่ใจแทบขาด

นี่ช่างขายหน้าเหลือเกิน หลีชิงเยียนเองก็ใกล้ทนดูต่อไปไม่ไหว

จางเป่าเฉิงที่อยู่ด้านข้างเฉินเป่ย แอบถอนใจอยู่ภายใน แอบคิดว่าศักดิ์ศรีของตนเองใกล้โดนเจ้าหนุ่มนี่ทำเสียหายหมดแล้ว

ผู้ดำเนินการสีหน้าแปลกประหลาด แต่ยังอธิบายให้เฉินเป่ยฟังอย่างอดทน “การพนันเป็นหรือตายแบ่งออกเป็นห้ารอบ ทางงานพนันเพชรพลอยจะทยอยนำหินหยาบสิบห้าก้อนออกมา หลังปล่อยให้สองฝ่ายเลือกห้านาที ตัดหินหยาบออก ผู้เชี่ยวชาญทั้งหมดสิบท่านของทางงานจะประมาณราคาหยกที่ตัดออกมาได้ สรุปผู้ได้ราคาสูงสุดชนะไป”

“ที่แท้เป็นแบบนี้” เฉินเป่ยเหมือนกำลังคิดอะไร แต่อวี้ย้งเซวียนหัวเราะเยาะพูดว่า “มีเพียงจางเป่าเฉิงคนเดียว ฉันจะดูว่าพวกแกจะเลือกหินหยาบทันได้ยังไง”

เฉินเป่ยตะลึง มองทางผู้ดำเนินการ ผู้ดำเนินการพูดว่า “เวลาเลือกหินหยาบ มีเพียงสองนาทีครึ่ง”

คำพูดนี้ของผู้ดำเนินการออกไป ชั่วขณะนั้นดึงดูดเสียงฮือฮาไม่น้อย......หินหยาบแต่ละก้อนต่างครอบครองปัจจัยไม่แน่นอนมากมาย ไม่ว่าเป็นการประมูลหรือซื้อหินหยาบ ถึงแม้เป็นปรมาจารย์ที่มีสายตาเฉียบแหลม หินหยาบแต่ละก้อนล้วนต้องดูหลายสิบนาทีขึ้น...แต่นี่เป็นการพนันเป็นหรือตาย หินหยาบสิบห้าก้อน ใช้เพียงเวลาสองนาทีครึ่ง

“กติกาของการพนันเป็นหรือตายคือห้านาที แต่พิจารณาจากที่สองฝ่ายเป็นกลุ่มสองคน ดังนั้นเวลาจึงลดลงครึ่งหนึ่ง” เสียงของผู้ดำเนินการลอยเข้าในหูของแต่ละคนในห้องพนันอย่างชัดแจ๋ว

สีหน้าหลีชิงเยียนยิ่งดูแย่...กติกานี้สำหรับอวี้ย้งเซวียนพวกเขายุติธรรมมาก...แต่เฉินเป่ยเข้าใจการพนันเพชรพลอยจริงเหรอ? ในความเป็นจริง ทางเฉินเป่ยนี้ มีเพียงจางเป่าเฉิงคนเดียว

พอพูดกติกานี้ออกไป มุมปากของจางเป่าเฉิงก็กระตุกอย่างแรงไปหน่อยหนึ่ง ในใจแอบพูด เดาว่าเจตนาสวรรค์คงเป็นเช่นนี้

ผลลัพธ์ที่ต้องพ่ายแพ้สินะ

“สองฝ่าย ฟังกติกาชัดเจนแล้วรึเปล่า?” ผู้ดำเนินการมองเฉินเป่ยกับอวี้ย้งเซวียนทีหนึ่ง

อวี้ย้งเซวียนพยักหน้า มองเฉินเป่ยอยู่ สีหน้าเย็นชาอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ มุมปากมีความหนาวเหน็บที่ยากจะปกปิด เขาค่อยๆ ยื่นมือ ทำมือท่าปาดอยู่ที่ระหว่างลำคอ รอยยิ้มเพิ่มความดุร้าย “วันนี้ แกจะไม่มีชีวิตเดินออกจากโถงใหญ่นี้”

“แกก็ไม่ชีวิตรอดเดินออกจากห้องนี้เหมือนกัน” เฉินเป่ยพ่นควันบุหรี่ออกอย่างไม่คิดว่าจะเป็นเช่นนั้น ตอบกลับนิ่งๆ

นี่คือคำตอบของเขา พออวี้ย้งเซวียนได้ยินคำตอบของเฉินเป่ย หัวเราะกะทันหัน...ตั้งแต่เขาอยู่ในวงการพนันเพชรพลอยมา นี่เป็นเรื่องตลกมากที่สุด

ในห้องพนัน พอแขกผู้มีเกียรติคนอื่นได้ยินเฉินเป่ยปล่อยคำพูดโหดร้ายออกมา ก็แสดงรอยยิ้มที่ถากถางออกมาเช่นกัน

ในวงการพนันเพชรพลอย ใครกล้าพูดแบบนี้กับอวี้ย้งเซวียนบ้าง แต่ไหนแต่ไรอวี้ย้งเซวียนไม่เคยล้อเล่น ไม่นาน คำพูดแต่ละคำของเขาล้วนกลายเป็นความจริง

ผู้ดำเนินการโบกมือ พนักงานแต่ละคนยกถาดแต่ละใบเดินขึ้นมาแล้ว วางไว้บนโต๊ะยาว

หินหยาบในถาดแต่ละใบผ่านการขัดให้เงาด้วยมือคนแล้ว ขนาดไม่เกินศีรษะคน

แสงไฟที่ขาวจ้า โฟกัสไปบนหินหยาบแต่ละก้อน ส่องผ่านหินหยาบพวกนี้ สามารถมองเห็นสีสารพัดของด้านใน

“ซู่!”

แขกผู้มีเกียรติมากมายไม่สงบลงมา ตอนที่มองเห็นหินหยาบพวกนี้ เผยสีที่น่าตกใจออกมา

ในเสียงที่สงบ แม้แต่ผู้ดำเนินการก็เผยความภาคภูมิใจกระหยิ่มยิ้มย่องด้วย “หินหยาบสิบห้าก้อนนี้ ผ่านการประเมินขัดให้เงาผู้เชี่ยวชาญหลายสิบท่านของพวกเรา ลึกลับยิ่งกว่าหินหยาบทั่วไป เต็มไปด้วยปัจจัยที่ไม่แน่นอน แม้แต่หัวหน้าสมาคมสองท่านก็น่าจะไม่มีความมั่นใจเต็มร้อยด้วยมั้ง?”