ตอนที่ 396
บทที่396 กระอักเลือดหมดสติ!
October 28, 2026
บทที่396 กระอักเลือดหมดสติ!
แขกวีไอพีคนนั้นพยักหน้า เห็นได้ชัดว่าเขาฉลาดมาก ในความคิดของเขาหกล้านสามารถซื้อหยกคุณภาพเยี่ยมได้และยังถือโอกาสทำความรู้จักกับหัวหน้าสมาคมจางผู้โด่งดังอีกด้วย ถ้าหลังจากนี้ตัวเองไม่เข้าใจอะไรด้านอัญมณีก็สามารถหาจางเป่าเฉิงได้โดยตรง
ข้อตกลงแบบนี้ ทำให้แขกวีไอพีรู้สึกคุ้มค่ามาก ถึงเขาจะไม่ต้องการหยกชั้นเลิศชิ้นนี้ ขอแค่หาช่างแกะสลักหยกฝีมือดีมาแกะหยกสักชิ้น บนนั้นสลักชื่อของจางเป่าเฉิงเข้าไป แค่นี้ มูลค่าของหยกชิ้นนี้ในตลาดก็จะเพิ่มขึ้นหลายทั่วตัวอย่างต่อเนื่อง หากนำไปประมูลก็สามารถขายได้ในราคาสูงหลายสิบล้าน
ในฐานะหัวหน้าของกลุ่มผู้ชื่นชอบของเก่าและหยก เขาประสบความสำเร็จในธุรกิจมาก ทันใดนั้นก็คิดหาสารพัดวิธีในการกู้คืนราคาของหยกชิ้นนี้
เมื่อคิดเช่นนั้น แขกวีไอพีคนนั้นก็รีบยื่นนามบัตรปิดทองจากชุดสูทของเขา เหลือบมองไปที่จางเป่าเฉิงแล้วเอ่ยเบา ๆ “นี่คือนามบัตรของฉัน หลังจากซื้อหินหยกธรรมชาติชิ้นนี้ไปแล้ว โปรดมอบให้ประธานจางแทนฉันด้วย”
เฉินเป่ยหัวเราะ พยักหน้ารัว ๆ “ครับผม”
แต่เมื่อเฉินเป่ยกำลังจะเอื้อมมือไปรับนามบัตรใบนั้น ในตอนนั้นเอง น้ำเสียงตื่นเต้นก็ดังมาจากด้านข้าง “ซื้อหยกแล้ว จะได้รู้จักประธานจางจริง ๆ เหรอ?”
สีหน้าของเฉินเป่ยอึ้งไปเล็กน้อย เห็นร่างที่อยู่ไม่ไกลพยักหน้าพลางยิ้มเยาะ
ห่างไปไม่ไกล ร่างนั้นเอ่ยเสียงดัง เขาพูดดังจนทั่วห้องโถง ทันใดนั้นแขกวีไอพีหลายคนที่กำลังพูดคุยและหัวเราะก็หยุดและทอดสายตามา
แต่ท่าทีของเฉินเป่ยก็ยังคงเป็นปกติ ดวงตาทั้งคู่ของเขาฉายประกายละเอียดล้ำลึกของไม่อาจหยั่งรู้ได้
หลังร่างนั้นพูดขึ้น ก็ก้าวเท้าเดินเข้ามาหาเฉินเป่ย
เมื่อเขาเดินมาถึงตรงหน้าของเฉินเป่ย ก็จ้องเขม็งไปที่เฉินเป่ยแล้วถาม “คุณสามารถทำให้ฉันมีโอกาสติดต่อกับประธานจางเป่าเฉิงได้จริง ๆ งั้นเหรอ?”
เฉินเป่ยยิ้มบาง “แน่นอน เห็นมั้ยล่ะว่าประธานจางมาที่นี่ด้วยตัวเองแล้ว”
จางเป่าเฉิงที่อยู่ด้านหลังเฉินเป่ย ได้ยินเฉินเป่ยพูดดังนั้น เขาก็โกรธจนแทบกระอักเลือด!
แน่นอนว่าเขาคาดไม่ถึง ว่าอยู่ ๆ เขาจะกลายเป็นลายเซ็นสีทองของเฉินเป่ยไปได้!
ไอ้เจ้าหมอนี่ ไร้ยางอายเกินไปแล้ว!
จางเป่าเฉิงจ้องมองเฉินเป่ย ความโกรธเกรี้ยวในดวงตาของเขาราวกับจะกลืนกินเฉินเป่ยเข้าไปได้ น่ากลัวมาก!
ความโกรธเกรี้ยวแผ่ออกมาจากตัวจางเป่าเฉิง แม้แต่เป้าอวี่ที่อยู่ข้าง ๆ ยังรู้สึกถึงความเย็นยะเยือกจากจางเป่าเฉิงได้อย่างชัดเจน ทำเอาเธอสั่นสะท้าน!
“ประธานจาง อยากให้เรียกคนมาไล่เขาไปมั้ยคะ?”เป้าอวี่ขยับตัวเข้าไปถาม
จางเป่าเฉิงจ้องเฉินเป่ยเขม็ง แสดงท่าทีเฉยชาอย่างที่สุด ทันใดนั้นเขาก็พูดขึ้นช้า ๆ “ไม่จำเป็น”
เป้าอวี่งุนงง มองไปยังจางเป่าเฉิงอย่างไม่เข้าใจ
จางเป่าเฉิงท่าทีเย็นชา เอ่ย “นี่เป็นการเดิมพันของฉันกับเขา แน่นอนว่าฉันต้องเคารพกฎการเดิมพันนี้.....”อยู่ ๆ คำพูดของจางเป่าเฉิงก็หยุดชะงัก บทสนทนาเปลี่ยน “แต่ว่า ถ้าเขาแพ้ ฉันไม่มีวันปล่อยเขาออกจากที่นี่ไปอย่างปลอดภัยแน่!”
ทันใดนั้นในคำพูดของจางเป่าเฉิงก็ทีความเย็นยะเยือกขึ้นอย่างมากมาย เขาในฐานะประธานแห่งสมาคมประเมินราคาหัวเซี่ย แน่นอนว่าเขามีอำนาจในการจัดการงานพนันเพชรพลอย ถึงเวลาจะหาสักหลายคนมาสั่งสอนบทเรียนให้กับเฉินเป่ยก็ไม่ใช่ปัญหาอยู่แล้ว
แต่ตอนนี้ ร่างนั้นกำลังยืนอยู่เบื้องหน้าเฉินเป่ย เขาเหลือบมองไปทางจางเป่าเฉิงที่อยู่ไม่ไกล พยักหน้าแล้วพูด “ฉันจะซื้อหยกชิ้นนี้ ฉันจ่ายเจ็ดล้าน!”
ด้านข้าง ในตอนนั้นเองแขกวีไอพีที่วางแผนจะซื้อหยกชิ้นนี้ก็หรี่ตาลง ปรากฏตัวของคน ๆ นี้ก็ทำให้ราคาเพิ่มขึ้นหนึ่งล้านทันที!
“แปดล้าน!”แขกวีไอพีคนก่อนหน้าเอ่ยขึ้นอย่างไม่มั่นใจ
“เก้าล้าน”เสียงทุ้มเอ่ยเนิบนาบ ราวกับแขกวีไอพีคนนั้นไม่ได้อยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย
“สิบล้าน!”แขกวีไอพีคนนั้นกัดฟัน เขาไม่เพียงให้ความสำคัญกับมูลค่าของหยกชิ้นนี้เท่า เขายังอยากจะเอาชนะชายเสียงดังคนนี้ด้วย
ทั้งสองคนสู้ราคากันอย่างบ้าคลั่ง ดึงดูดแขกวีไอพีมาหยุดดูมากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อสายตาของพวกเขาตกอยู่ที่หินหยกธรรมชาติที่อยู่ข้าง บางครั้งก็มีประกายแปลก ๆ ในสายตาขึ้น
“สิบสี่ล้าน!”ในพริบตา ราคาก็พุ่งสูงขึ้นอย่างบ้าคลั่ง แขกวีไอพีจ้องมองไปที่ร่างที่มีท่าทีเฉยเมยนั้นพร้อมกับเหงื่อเย็น ๆ ที่ไหลออกมาจากหน้าผาก
สิบห้าล้าน ก็ถึงขีดจำกัดของเขาแล้ว ถ้ายังสู้ต่อ เขากลัวว่าถึงจะยกหยกชิ้นนี้ขึ้นหิ้ง หลังจากแกะสลักแล้วก็ยังขาดทุน
“คุณเป็นใครกันแน่ ยังมีหินหยกธรรมชาติอีกมากมาย ทำไมต้องมาแย่งชิ้นนี้กับฉันด้วย!”แขกวีไอพีคนนั้นถามอย่างเยือกเย็น
ส่วนร่างนั้นก็ยังคงดูสงบ ราวกับว่าเงินยี่สิบล้านนั้นไม่ได้มีผลกระทบอะไรกับเขาเลย ร่างนั้นเพียงเอ่ยอย่างราบเรียบ “ฉันเป็นใคร น่ากลัวว่าถ้านายรู้แล้วจะรีบออกจากที่นี่ไปเลยน่ะสิ”
หลังจากแขกวีไอพีได้ยินคำพูดของร่างนั้น ก็หัวเราะอย่างเย็นชา “นายมีชื่อเสียงมากนักรึไง? ฉันอยู่ในวงการของโบราณของเยี่ยนจิง ทำไมถึงไม่เคยเห็นนายมาก่อน?”
ร่างนั้นยิ้มหยัน “ง่ายมาก ด้วยฐานะตระกูลจีอย่างฉัน เป็นธรรมดาที่นายจะไม่เคยเห็นฉัน”
ฮะ！
ร่างนั้นเปิดเผยตัวตนของตัวเอง ทันใดนั้นก็ทำให้บรรยากาศเงียบงัน!
ท่าทีของแขกวีไอพีคนนั้นเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน มองไปยังคนตระกูลจีคนนั้น ดวงตาฉายแววหวาดหวั่น!