บทที่593 ความน่ากลัวของอิทธิพลที่ถูกต้อง

บทที่593 ความน่ากลัวของอิทธิพลที่ถูกต้อง

หลีชิงเยียนจ้องเขาด้วยสายตานิ่งสงบ ถามด้วยเสียงทรงเสน่ห์ “หัวหน้าหลัว ชิงเยียนยังไม่ค่อยเข้าใจความหมายของคุณสักเท่าไรค่ะ”

หลัวห้าวหรานค่อยๆ ดื่มไวน์แดงอึกหนึ่ง พูดอย่างล้ำลึก “ได้ งั้นผมจะพูดแบบตรงไปตรงมาเลยแล้วกัน...หวังว่าในเรื่องของตระกูลริชาร์ดนี้ ประธานหลีคุณจะให้อภัยได้...ไว้หน้าตระกูลริชาร์ดสักครั้งหนึ่ง...”

ใบหน้าของหลีชิงเยียนแข็งทื่อขึ้นเล็กน้อย “หัวหน้าหลัวอยากให้ฉันทำอย่างไรคะ?”

“ง่ายมาก รับปากเรื่องข้อเรียกร้องของตระกูลริชาร์ด ตระกูลริชาร์ดจะให้ผลประโยชน์ที่น่าพอใจแก่บริษัทตระกูลหลีกรุ๊ป...ทุกคนต่างเป็นนักธุรกิจกันหมด มีมิตรไมตรีต่อกันถึงเป็นสิ่งสำคัญที่สุดไม่ใช่เหรอ?” หลัวห้าวหรานพูดจาลุ่มลึก

ใบหน้าที่เพริศพริ้งของหลีชิงเยียนปรากฏรอยยิ้มขึ้นทันใด ยิ้มงดงาม “หัวหน้าหลัว ที่แท้...คุณก็มา...เจรจาให้พวกเขาหรอกเหรอคะ?”

หลัวห้าวหรานหัวเราะขึ้นตาม ชนแก้วกับหลีชิงเยียนอีกครั้ง “หวังว่าประธานหลีคุณจะจัดการเรื่องนี้แบบสันติได้ ขอเพียงไม่รุนแรง นั่นสามารถทำเงินได้...ไม่ใช่เหรอ?”

“ถ้าฉันไว้หน้าตระกูลริชาร์ดสักครั้ง งั้นพวกเขาจะปล่อยฉันไปเหรอคะ?” ดวงตาหลีชิงเยียนดุจเพชรเจียระไน ถามกลับขึ้นอย่างกะทันหัน

หลังจากได้ยินประโยคนี้ หลัวห้าวหรานสีหน้าหยุดนิ่งเล็กน้อย

“ประธานหลี นี่คือคุณ...หมายความว่าอะไร?” หลัวห้าวหรานค่อยๆ ถามขึ้น

ใบหน้าหลีชิงเยียนดูสงบไร้ที่เปรียบ “หมายความว่าอะไร คิดว่าหัวหน้าหลัวคงเข้าใจดี”

...ปล่อยประโยคหนึ่งออกมา ก็แสดงถึงท่าทีของเธอแล้ว...เธอไม่อาจถอยให้ได้

หลัวห้าวหรานพูดไม่ออกไปเลย โดนคำพูดประโยคนี้ของหลีชิงเยียนทำเอาจุกถึงคอ เงียบไปอยู่ตั้งนาน เขาถึงพูดช้าๆ “สนามธุรกิจเหมือนสนามรบ โดยเฉพาะพัวพันไปถึงบริษัทกับตระกูล ประธานหลี คุณอายุยังน้อย อาจจะไม่เข้าใจเหตุผลนี้...มีบางครั้ง สันติภาพถึงจะสามารถเพิ่มเงินได้...ไม่อย่างนั้นคุณกับตระกูลริชาร์ดอาจจะต้องเจอกับความพ่ายแพ้อย่างแน่นอน...”

หลีชิงเยียนหัวเราะแล้ว เธอหัวเราะอย่างสง่างาม “ได้รับความเสียหายทั้งสองฝ่ายงั้นเหรอ? ตอนนี้บริษัทตระกูลหลีของฉันกำลังไปได้ดีมาก!” วินาทีนี้ ท่วงท่าราชินีของท่านประธานได้แสดงออกมาในชั่วขณะนั้น ราวกับดอกกุหลาบที่งดงามน่าดึงดูด

หลัวห้าวหรานสีหน้าเปลี่ยน เขานึกไม่ถึง...หลีชิงเยียนยัยเด็กคนนี้จะไม่เห็นแก่ความสัมพันธ์เช่นนี้ ทั้งที่ตนเองเป็นถึงหัวหน้าสโมสรผู้น่าเกรงขาม...เข้ามาพูดโน้มน้าวด้วยตนเอง คาดไม่ถึงจะถูกเธอเพิกเฉยไป?

หลัวห้าวหรานหรี่ดวงตาเล็กน้อย พูดจาลุ่มลึก “ชิงเยียน คนหนุ่มสาวยังต้องถ่อมตนสักหน่อย...ตระกูลริชาร์ดพูดยังไงก็เป็นตระกูลที่มีชื่อเสียงยิ่งใหญ่ในฝั่งตะวันตก...อิทธิพลของพวกเขายังยิ่งใหญ่ล้ำลึกมาก...มีบางครั้ง ถอยสักก้าว จะมองเห็นทะเลและท้องฟ้ากว้างไกล...”

ข่มขู่! หลัวห้าวหรานไม่คิดจะรักษาหน้าแล้ว นี่คือกำลังข่มขู่

หลีชิงเยียนดวงตาแข็งทื่อ กำลังอยากเอ่ยปาก...เฉินเป่ยที่อยู่ด้านข้างกลับเอ่ยปากก่อนแล้ว

“หัวหน้าหลัว ในชีวิตนี้สิ่งที่ผมไม่ชอบมากที่สุดคือคนอื่นมาข่มขู่เมียผม...วันนี้การแสดงออกของคุณทำให้ผมรำคาญเอามากๆ นะ...” เฉินเป่ยพูดแบบไม่ใส่ใจ

พอได้ยินคำพูดของเฉินเป่ย เริ่มแรกหลีชิงเยียนยังเห็นด้วยมากๆ นึกไม่ถึงเจ้าหมอนี่มีบางครั้งยังพึ่งพาได้มาก...ช่วงเวลาสำคัญแบบนี้สามารถออกมายืนพูดแทนตนเองได้...แต่ว่าหลังจากไม่กี่วินาที หลีชิงเยียนพบปัญหาขึ้นทันใด มะ...เมีย? หลีชิงเยียนหันหน้าในชั่วพริบตาหนึ่ง ถลึงตาใส่เฉินเป่ยแบบดุร้าย นั่นคือสายตาที่แม่เสืออยากกินคน

เฉินเป่ยแสร้งทำเป็นมองไม่เห็น...แกล้งทำหน้าตามึนงง~

หลัวห้าวหรานสีหน้าเปลี่ยนไปดูแย่ลง หรี่ดวงตาขึ้น เหมือนสีหน้าเปลี่ยนไปถึงที่สุดทั้งหมด...ไม่เหมือนกับท่าทีอ่อนโยนแบบเมื่อสักครู่โดยสิ้นเชิง

หลัวห้าวหรานหรี่ดวงตาเล็กน้อย มองหลีชิงเยียนอย่างมีความหมายลึกซึ้ง ค่อยๆ พูดว่า “หลีชิงเยียน พวกเธอคนหนุ่มสาวพวกนี้...ช่างหุนหันพลันแล่นเหลือเกิน ใช้แต่อารมณ์...ฉันหลัวห้าวหรานอยู่ที่เมืองหู้ไห่ถึงจะไม่ใช่พวกนอกกฎหมาย ทำธุรกิจอย่างถูกต้อง...แต่ทางการทุกที่ยังติดต่อมาหมด มีบางครั้ง ทางการ...ยังไร้เหตุผลยิ่งกว่าพวกผิดนอกกฎหมายเสียอีก...”

หลีชิงเยียนดวงตาแข็งทื่อ ไม่ได้หลบเลี่ยงใดๆ พูดไปตามตรง “หัวหน้าหลัว นี่คุณกำลังข่มขู่ฉันเหรอคะ?”

หลัวห้าวหรานหัวเราะแบบล้ำลึก “ถือว่าข่มขู่ไม่ได้หรอก เพียงแค่เตือนสติสักหน่อย...หลีชิงเยียน คนเดินอยู่ชายฝั่ง รองเท้าไม่เปียกได้ที่ไหน? มีบางครั้ง ถอยสักก้าว...” หลัวห้าวหรานยังพูดไม่ทันจบ เฉินเป่ยก็พูดขัดจังหวะทันที

“ถอยกับผีน่ะสิ! หลัวห้าวหราน แกสักเอาแต่พูดไม่ลืมหูลืมตาอยู่ใช่มั้ย? ถ้าชีวิตแกโดนข่มขึ้นมา แกจะถอยได้เหรอ? เชี้ยเอ๊ย ได้ยินแล้วฉันหงุดหงิดโว้ย!” คำพูดของเฉินเป่ยเผด็จการอย่างยิ่ง เต็มไปด้วยท่วงท่าแบบอันธพาล

วินาทีนี้ หลีชิงเยียนชื่นชมมุมมองของเฉินเป่ยแบบที่ไม่เคยมีมาก่อน เวลานี้เธอรู้สึกขึ้นได้กะทันหัน เฉินเป่ยที่อยู่ข้างกายยังหล่อมาก? อย่างน้อยก็ในช่วงเวลาแบบนี้...

หลัวห้าวหรานสีหน้าเปลี่ยนในชั่วขณะนั้น กลายเป็นเขียวปัดดูแย่