ตอนที่​94ดังใหญ่แล้ว

ตอนที่​94 ดังใหญ่แล้ว

“เฮ้ย จัดการมัน”หนึ่งในกลุ่มอันธพาล​ตะโกน​สั่ง ก่อนจะจับท่อนเหล็กขึ้นสนิมขึ้นมา แล้ว​พุ่งเข้าไปหาเฉินเป่ย

คนอื่นๆก็ถอดเสื้อคลุม​ออก แล้ว​พุ่งเข้าไปรุมทำร้ายเฉินเป่ย พอพวกเขาถอดเสื้อออก กล้ามเนื้อ​ที่ใหญ่โต​ของ​พวกเขา ทำให้​หญิงสาว​ที่​ยืนอยู่ด้านหลัง​เฉินเป่ยตกใจกลัว​จนหน้าซีดเผือด​

นี่ไม่ใช่​อันธพาล​ธรรมดา​ เพราะพวกเขาได้รับการฝึกฝน​มาแล้ว

หลายคนในกลุ่มมีสายตาดุร้าย แผ่รังสี​สังหารที่น่าตกใจออกมา พวกเขาเคยฆ่าคนมาแล้ว

ฉึก

เฉินเป่ยถูกล้อมไว้ พวกเขาพุ่งขึ้นมาพร้อมกัน ตั้งใจจะเอาให้เฉินเป่ยตายเลยทีเดียว

เฉินเป่ยเหลือบตามอง สองเท้ากระโดดขึ้นจนพื้นดินสั่นสะเทือน​ ก่อนจะหายตัวไปจากที่เดิม

“มันไปไหนแล้ว”อันธพาล​กลุ่มนั้นยืนอึ้ง มองหน้ากันไปมา

ตอนนี้​ดึกมากแล้ว เสียงของเฉินเป่ย ดังขึ้นมาในความมืด อันธพาล​กลุ่มนั้นมองไปรอบๆ​ แต่ก็ไม่เห็นเงาของเฉินเป่ยเลย

“ลูกพี่ มันคงไม่ได้หนีไปแล้ว​หรอกนะ” หนึ่งในอันธพาล​พูด​ขึ้น​

วินาทีต่อมา เฉินเป่ยก็มองกลุ่ม​อันธพาล​กลางอากาศ ​สองมือขยับ มือขวาที่จับมีดเคี้ยวมังกร​ไว้ เอ็นข้อมือทั้งสองข้างผุดขึ้นมา

ปึก

เฉินเป่ยกระโดด​ลง​บนพื้น พื้นปูน​ที่แข็งแกร่ง… แยกออกเป็นเสี่ยงๆ

ใต้เท้าของเฉินเป่ย มีรอยเหมือนใยแมงมุม​ค่อยๆแตกร้าวแผ่ไปรอบด้านอย่างน่าตกใจ

อันธพาล​กลถ่มนั้นหันกลับ​มา​ แล้วเห็นภาพเหตุการณ์​ตรงหน้า​พอดี จึงพากันตกใจกลัว​

เฉินเป่ยเดินเข้าไปหา ยกมีดเคี้ยวมังกรขึ้นมา ก่อนจะพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว​ราวสายฟ้า ก่อนจะได้ยิน​เสียง​ร้องโหยหวนจากหนึ่งในกลุ่มอันธพาล​ดังขึ้นมา​ แขนขวาของเขา ถูกตัดออกจนเลือดไหลออกมาเต็มพื้น

“มันหายไปไหนแล้ว” กลุ่มอันธพาล​ที่เหลือ​ขมวดคิ้ว​แน่น​ เพราะพวกเขายังไม่รู้​เลย​ว่า​เฉินเป่ยลงมือตอนไหน พวกเขาไม่เห็น​แม้แต่เงาของ​เฉินเป่ยเลย

“ใช้มือขวาลูบไล้ ก็ต้องตัดมือขวาทิัง”เสียงพูด​เรียบนิ่งดังในความมืด อากาศ​รอบข้าง​ลดลงอย่างรวดเร็ว

“ลิงหลอกเจ้า แน่จริง​ก็​ออกมาสิวะ”หนึ่งในกลุ่มอันธพาล​ตะโกน​ด่า

วินาทีต่อมา สีหน้า​ของ​หัวหน้ากลุ่มอันธพาล​ก็นิ่งงัน​ พอเห็นเฉินเป่ยเดินออกมาจากเงามืด สายตาที่เย็นชา​ไม่มีความรู้​สึกใดๆมองมาที่พวกเขา เหมือนกำลังจ้องมองศพคนตาย

ถ้าบุคคล​ชื่อดังในต่างประเทศ​มาเห็นภาพเหตุการณ์​ตรงหน้า​ คงจะตกใจจนตัวสั่น

เพราะว่า นี่คืออาการของราชาหลง

มีข่าวลือ​เล่าขานกันถึงราชาหลงว่า เมื่อราชาหลงพิโรธ​ จะต้อง​มี​คน​ตายหลายพัน เลือดอาบไปทั่วพื้นที่

มีส่วนน้อยที่ราชาหลงจะพิโรธ​ แต่วันนี้ เกล็ด​มังกรของเขาถูก​แตะต้อง

หลีชิงเยียน… คือเป็นของของเขา เขาเห็นหลีชิงเยียนถูกรังแกต่อหน้าต่อตา

คนพวกนี้ ตกอยู่ใน​บัญชี​ชำระแค้นของราชาหลงตั้งนานแล้ว

กลุ่มอันธพาล​เริ่ม​รู้สึก​หวาดกลัว​อย่างประหลาด​ พวกเขาไม่รู้​ว่า​เพราะอะไร เฉินเป่ยในเวลานี้ ถึงทำให้​พวกเขารู้สึก​เหมือน​เหยื่อ​ที่​กำลังจะโดนจัดการ

ความรู้สึก​นั้น น่ากลัว​มาก​จริงๆ

“ตายซะเถอะ”หนึ่ง​ใน​กลุ่มอันธพาล​ วิ่งเข้าไป แล้ว​ยกท่อนเหล็ก​ตีไปที่ศีรษะ​ของเฉินเป่ย

ท่อนเหล็ก​พุ่งมาสุดแรง หญิงสาว​ที่​ยืนอยู่ข้างหลัง​เฉินเป่ยกรีดร้อง​อย่างตกใจ ถ้าท่อนเหล็ก​โดนศีรษะ​ คงศีรษะ​แตกสมองไหลแน่ๆ

แต่​เฉินเป่ยกลับยืนนิ่ง ไม่มีท่าทีจะหลบหนี อีกทั้งยังไม่กระพริบตา​เลยแม้แต่น้อย

“ปัง” ท่อนเหล็ก​ทุบลงบนศีรษะ​ของ​เฉินเป่ย แต่เฉินเป่ยกลับไม่ขยับเขยื้อน​ตัว ทำให้​อันธพาล​คนนั้นถลึงตา​โตด้วยท่าทางไม่อยากจะเชื่อ

“ไม่ นี่มันเป็นไปไม่ได้” เขาเซถอยหลัง​ เขาใช้ท่อนเหล็ก​ตีไปสุดแรงของเขา แต่เฉินเป่ยกลับไม่ได้รับบาดเจ็บ​เลยแม้แต่​น้อย

“แค่นี้ทำอะไรฉันไม่ได้หรอก”เฉินเป่ยพูด ก่อนจะจับท่อนเหล็ก​นั่นไว้ ก่อนจะสูดหายใจ​เข้า​ลึก

“กร๊อบ​กร๊อบ​กร๊อบ​”

เฉินเป่ยปล่อยพลัง ก่อนจะเห็นว่าท่อนเหล็กนั้นถูกบีบจนเปลี่ยนรูปร่างไปต่อหน้าต่อตา​อันธพาล​คนนั้น

กลุ่มอันธพาล​ต่างพากันตกตะลึง

เฉินเป่ยปล่อยท่อนเหล็ก​ทิ้ง ก่อนจะได้ยิน​เสียง​ท่อนเหล็ก​ตกลงบนพื้นจนเกิดเสียง

กลุ่มอันธพาล​ยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ไม่กล้า​ขยับตัว

พลังที่น่ากลัว​ของเฉินเป่ย ทำให้​ทุกคนตกใจมาก

และหญิงสาวที่ยืนอยู่ด้านหลัง​เฉินเป่ยเองก็ยืนมองเฉินเป่ยอย่างตกตะลึง​ ไม่ได้สติ​อยู่​นาน

นี่… หรือว่าจะเป็นผู้มีพลัง​พิเศษ​ที่เขาเล่าขานกัน พลังแบบนี้ คนธรรมดา​ทำไม่ได้แน่นอน​ มีแค่ผู้มีพลังพิเศษ​ในละครถึงจะทำได้

“มึง…จะทำอะไรกันแน่”หัวหน้า​กลุ่มอันธพาล​ไม่กล้า​หาเรื่อง​อีก สีหน้า​ของ​เขาหวาดกลัว​ แล้ว​ถามออกไปอย่างระมัดระวัง