ตอนที่ 8 สัมพันธ์ลับอาจารย์แสนร้าย

ธนาขับรถตามมาทันเห็นสองหนุ่มสาวในชุดนักศึกษานั่งซ้อนรถมอเตอร์ไซต์คันใหญ่ เส้นผมยาวปลัวไสว เอาแขนกอดเอวผู้ชายราวกับเป็นแฟน ดูจากทรวงทรงองค์เอวเขาก็จำได้ทันทีว่านี่คือคนที่เขาบอกให้รอเมื่อวาน

คิดอะไรอยู่นะคำแพง ทำไมถึงได้เลือกที่จะท้าทายเขาโดยการมากับคนอื่นแบบนี้

รถบิ๊กไบค์มาหยุดลงข้างตึกเรียนของหญิงสาว ก่อนที่คำแพงจะถอดหมวกกันน็อกออกแล้วยื่นกลับให้โจ้

"ขอบใจ๋เด้อโจ้" (ขอบใจนะโจ้)

ตั้งแต่ปวส.ปี1 เธอเทียวไปกลับกับอีกฝ่ายอยู่บ่อยๆ เวลามีเรียนและเลิกเรียนตรงกัน มาห่างตอนช่วงฝึกงาน และนี่เพิ่งกลับมาเทียวด้วยกันอีกครั้งในเทอมสุดท้าย

"เต็มใจ๋" (เต็มใจ)

ไม่บอกเปล่า แต่มือกลับจัดแต่งทรงผมช่วยหญิงสาวให้เป็นระเบียบ มาด้วยกันทีไรคำแพงหัวฟูทุกที ด้วยความที่เขาชอบขับรถมอเตอร์ไซต์ ทำให้คำแพงต้องมีสภาพแบบนี้ทุกครั้ง

แต่คำแพงคือคนสวย ไม่ว่าสภาพไหนอีกคนก็ยังสวยอยู่ดี ทำคนแอบชอบอย่างเขามองยังไงก็ไม่เบื่อเลยสักนิด

เคยเปรยไปบ้างว่าชอบหลายต่อหลายรอบ แต่คำแพงก็ยังให้แค่สถานะเพื่อนกับเขาอยู่ดี ไม่รู้ว่าสวยแบบนี้มีคนในใจอยู่แล้วหรือเปล่า แต่เขาก็ไม่เคยเห็นคำแพงไปไหนมาไหนกับผู้ชายคนอื่นเลยนะยกเว้นเขา

วันนี้ยังไม่ใจอ่อน อนาคตข้างหน้าก็ไม่แน่ สักวันผีอาจผลักใบหน้าหล่อๆ ของเขาไปสะกิดใจคำแพงก็ได้

"ไปแล้วเด้อ" (ไปแล้วนะ)

โจ้โบกมือให้ ก่อนจะขับบิ๊กไบค์ไปทางตึกเรียนของตัวเองที่อยู่อีกฝั่ง

คำแพงหมุนตัวกลับหมายจะเดินเข้าอาคารเรียน ทว่าเหมือนได้ยินเสียงมือถือที่อยู่ในกระเป๋าสะพายข้างสีดำสั่นเตือน

หญิงสาวหยิบมันออกมาดู ขมวดคิ้วเมื่อเห็นว่าเป็นเบอร์แปลก หากแต่งอย่างนั้นก็ลองกดรับ หากไม่ใช่คนที่เธอรู้จักก็แค่วาง ไม่มีเงินในบัญชีเยอะแยะให้ใครมาหลอกหรอก

ติ๊ด!

(เดินมาด้านหลังอาคารหน่อยครับ)

หญิงสาวทำหน้างง เป็นใครกันถึงบอกให้เธอเดินไปหา แต่ไม่ใช่มิจฉาชีพมาหลอกเอาเงินแบบในข่าวหรอกนะ

"ใครคะ"

(ถ้าจำเสียงผมไม่ได้ เดี๋ยวผมเป็นฝ่ายเดินไปให้คุณเห็นหน้าเอง)

"อะ..อาจารย์!"

(หึ จำได้แล้วเหรอครับ เดินมาด้านหลังตึกเรียนของคุณหน่อยผมรออยู่ในรถ)

"ตะ..แต่"

ติ๊ด!

คำแพงไม่ทันได้อ้าปากบอกว่าจะรีบไปเรียน เขากลับวางสายไปเสียแล้ว