ตอนที่ 7 สัมพันธ์ลับอาจารย์แสนร้าย

"เอาแต่เปิดเทอมวันแรกเลยมึง" ธีรดนย์ยื่นแก้วที่ชงเหล้าให้ธนาเรียบร้อย ฝ่ายนั้นก็กระดกรวดเดียวจนหมด

"เบา จะรีบไปไหน" เปิดเทอมวันแรกชวนพวกเขามาดื่มเลยมีเรื่องกลุ้มใจอะไร

"เหนื่อย อากูแม่งยัดคาบสอนจนเต็ม หมดแล้วมั้งอาจารย์ในวิทยาลัย!"

"มึงจะได้ไม่ฟุ้งซ่านไง" ปลัดหนุ่มว่าขำๆ รับรู้ว่าอาของธนาจะดัดนิสัยเรื่องอะไร ธนาจะได้ไม่มีเวลาไปล่อใครในรั้ววิทยาลัยไง

"มึงพูดเหมือนอาภาคย์เด๊ะ หรือความจริงมึงซี้กับอากูด้วย"

"เปล่า แล้วความยุ่งของมึงทำให้มีเวลาไปล่อสาวๆ หรือไง"

"ไม่มีสิ แต่กูว่าจะเลิกทำแล้ว อยากเป็นคนที่ดีขึ้น"

"จริง?"

"อืม แต่เมื่อเช้าเพิ่งไปล่อมา"

"ไอ้ห่า" ธีรดนย์ส่ายหัวก่อนจะขำออกมา ธนาเหรอจะหยุดได้

"เพราะอะไรรู้ไหมกูถึงเลิกไม่ได้"

"เพราะ?"

"มึงจำคนเมื่อคืนนี้ได้ไหม ที่เราไปดูหมอลำงานแต่งไอ้เข้มกับเมียมัน คนที่แอบมองเป้ากู"

"สาวสวยสองคนนั้นน่ะเหรอ" เขาจำได้ แต่มันลืมรูดซิปเอง จะไปกล่าวหาเขาได้ไง

"ใช่ หนึ่งในนั้นกูได้ไปส่งเขาที่บ้าน"

"คนไหน คนขาวๆ น่ะเหรอ" ที่เอามือปิดปากตัวเองกลั้นยิ้ม

"ใช่ พี่เขาวานกูไปส่งน้องสาวเขา"

"พี่เขาก็กล้าปล่อยน้องสาวตัวเองไปกับมึงเนอะ เขาคิดอะไรกับมึงเปล่าเนี่ย"

"มึงคิดว่าไงล่ะ"

"กูก็ต้องบอกว่าเขาคงอยากให้น้องสาวเขาได้กับมึง"

"อืม กูรู้ กูก็เลยไม่ลังเลที่จะไปส่งเขา เพราะเขาสวยถูกใจกูด้วย กูอ้อนจนเกือบได้กินเขาแล้ว แต่เขาบอกไม่พร้อม"

"สรุปว่ายังไม่ได้กิน?"

"ยัง"

"สานต่อมั้ย?"

"แน่นอน กูว่ากูต้องหาโอกาสไปเจอเขาอีกแน่ๆ แต่พอเช้ามาแม่ง เขาดันคือนักศึกษาที่กูสอน"

"โห วาสนาของมึงเนอะ" ภาคินที่ฟังมาตลอดส่ายหัว ไอ้นี่มันก็วนเวียนอยู่แต่กับเด็กเนี่ยแหละ

"กูก็ว่าจะเลิกนิสัยแบบนั้นแล้ว แต่ดันมาเจออีกให้ทำไง"

"ทำใจแล้วเอาคนอื่นไง"

"กูค้างกับเขา ไม่ได้ค้างกับคนอื่น ใครที่มาทำให้กูจูนติดก็ต้องเป็นฝ่ายปิดจบให้กูป่าววะ"

"ถ้าได้ปิดจบแล้วจะไม่กลับไปสานต่อว่างั้นเถอะ"