ตอนที่ 159
บทที่ 159 อำนาจมีค่ากว่าความรู้สึก
October 28, 2026
บทที่ 159 อำนาจมีค่ากว่าความรู้สึก
หลังจากที่แยกกับเฉียวเจิ้นแล้วก็พอดีกับเวลาอาหารกลางวันพอดี ไป๋เสว่เอ๋อร์ไปที่ซุปเปอร์มาเก็ตเพื่อซื้อผักสดจากนั้นก็เรียกแท๊กซี่กลับบ้าน
เธอเพิ่งรียนทำอาหารจากป้าจาง ครั้งนี้กลับไปหาแม่ก็มีโอกาสได้แสดงฝีมือพอดี
กลับมาถึงบ้าน คุณแม่ไป๋นั่งดูทีวีอยู่ตรงโซฟา ไป๋เสว่เอ๋อร์เข้าไปในบ้านวางผักลงแล้วก็เดินไปหาเขาอย่างรวดเร็ว
“ แม่ หนูกลับมาแล้วค่ะ ”
คุณแม่ไป๋เห็นลูกสาวก็ยิ้มจนหน้าบาน “ เสว่เอ๋อร์กลับมาแล้วหรอ? พักนี้เหนื่อยไหมลูก? ”
“ ช่วงนี้สื้นเดือน งานเยอะมากๆเลยค่ะ แต่ว่าถ้าพวกนี้เสร็จก็คงจะดีแล้วละ ”
ไป๋เสว่เอ๋อร์บอกไปตาก็มองไปรอบๆ ก็ไม่ได้กลิ่นควันไฟ เธอเลยเอ่ยปากถาม “ แม่กินข้าวรึยังคะ? ”
“ เรียกแกร๊ปฟู้ดมาแล้วล่ะ อีกสักพักคงถึง ”
ไป๋เสว่เอ๋อร์ได้ยินก็อดที่จะบอกได้ “ แม่ค่ะ ถึงแม้ว่ามันจะสะดวกสบาย แต่ความสะอาดก็สู้ทำเองไม่ได้แถมยังอร่อยด้วย ”
คุณแม่ไป๋รับคำ
ไป๋เสว่เอ๋อร์รู้สึกแปลกและลังเลใจ หลังจากที่เธอย้ายออกไปแล้ว ดูเหมือนว่าการใช้ชีวิตประจำวันของแม่ตัวเองก็ไม่ค่อยเหมือนเมื่อก่อน
คุณแม่ไป๋ลากเธอมานั่งลงโซฟา “ เสว่เอ๋อร์ เดี๋ยวแม่ปอกส้มให้นะ ”
เธอเอาส้มที่ปอกแล้วส่งให้ไป๋เสว่เอ๋อร์หลังจากนั้นก็เอ่ยถาม “ ช่วงนี้แม่มักจะเห็นข่าวของเผยอี้กับดาราหญิงที่ชื่อจินจิงจิง พวกนั้นเป็นเรื่องจริงหรอ? ”
ไป๋เสว่เอ๋อร์แปลกใจที่เขาถามขึ้นอย่างกะทันหันและไม่รู้จะตอบไปยังไงก็เลยทำได้แค่พยักหน้า “ อืม เป็นเรื่องจริงค่ะ ”
คุณแม่ไป๋ได้ยินเธอพูดมาแบบนี้ก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา “ ถ้าเกิดตอนนั้นหนูกับเผยอี้ยังดีกันอยู่..”
พอได้ยินคุณม่ตัวเองพูดมาแบบนี้ ไป๋เสว่เอ๋อร์ก็ขมวดคิ้วอย่างไม่รู้ตัว
คุณแม่ไป๋รู้สึกว่าเธอมีสีหน้าที่เปลี่ยนไปเลยชะงักไป ก่อนจะทำหน้าจริงจังนิดหน่อย “ เสว่เอ๋อร์ แม่รู้ว่าบางคำพูดลูกก็ไม่ชอบ แต่แม่ก็ยังต้องพูดอยู่ดี ผู้หญิงก็คือผู้หญิงที่จะต้องพึ่งพาผู้ชาย! เมื่อก่อนที่คุณพ่อยังอยู่พวกเรายังมีเสาหลักไม่มีคนกล้ารังแกพวกเรา แต่หนูดูตอนนี้....”
ไป๋เสว่เอ๋อร์เอ่ยปากโต้ “ แม่คะ พวกเราตอนนี้ก็ไม่มีอะไรไม่ดีไม่ใช่หรอ? ”
คุณแม่ไป๋มีสีหน้าเคร่งขรึม “ นั่นเพราะเธอไม่ได้ยินสิ่งที่คนบางคนพูดลับหลังเรา พวกที่เคยเจอแล้วทักทายสวัสดี ตอนนี้ต่างก็เชิดหน้าชูคอแล้วจะให้แม่ยอมได้ยังไง! ”
พวกคนที่คุณแม่ไป๋พูดมาทำไมเธอถึงจะไม่เคยเจอ ครั้งไหนบ้างที่ไม่ใช่กัดฟันสู้ต่อมา
“ แม่คะ พวกนั้นพูดไม่ดีเราไม่พอก็พอแล้ว พวกเราใช้ชีวิตของพวกเราไป พวกนั้นอยากพูดอะไรก็ปล่อยให้เขาพูดไม่ได้กระทบอะไรกับพวกเราสักหน่อย ”
“ แม่ทนคำพวกนั้นไม่ได้หรอกนะ! ” คุณแม่ไป๋ใช้เสียงแข็งตัดประโยคของไป๋เสว่เอ๋อร์ “ ยังไงมีคนเป็นเสาหลักถึงจะดี! ”
ไป๋เสว่เอ๋อร์มองดูผู้เป็นแม่ตรงหน้า แล้วรู้สึกหน่วงๆในใจ เมื่อก่อนเธอไม่เคยรู้เลยว่าผู้เป็นแม่จะเห็นอำนาจอิทธิพลดีกว่าความรู้สึก