บทที่ 168 จะตรวจสอบก็ตรวจสอบให้ถึงที่สุด

บทที่ 168 จะตรวจสอบก็ตรวจสอบให้ถึงที่สุด

เผยลี่เชินยืนอยู่ที่หน้าประตู มองดูพวกเธอด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก ลมหายใจที่น่ากลัวแผ่กระจายออกมาในความว่างเปล่า

เขากวาดตามองไปยังเศษแก้วและคราบน้ำที่อยู่บนพื้น ขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วเอ่ยขึ้นว่า “ทะเลาะโวยวายอะไรกัน?”

สวี่เยว่หรูเห็นเผยลี่เชินเข้ามา ก็ขาดความมั่นใจไปในชั่วขณะ ไม่กล้าพูดอะไรออกมาแม้แต่คำเดียว

ไป๋เสว่เอ๋อร์สูดหายใจเข้าเต็มปอด นำเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นี้รายงานให้กับเผยลี่เชินตั้งแต่ต้นจนจบ

ฟังมาถึงสุดท้าย สีหน้าของเผยลี่เชินก็มืดมนลงในทันที เขาหันไปทางสวี่เยว่หรู หยุดชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็เอ่ยปากถามย้อนว่า “คือชุดใหม่?”

สวี่เยว่หรูยืนนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ จากนั้นพยักหน้าเบาๆ

“อีกสักครู่ไปฝ่ายบัญชี ผมให้เขาอนุมัติเงินให้กับคุณ คุณซื้อชุดใหม่อีกชุดหนึ่ง”

“ไม่...ไม่ต้องแล้วค่ะ” สวี่เยว่หรูรีบโบกไม้โบกมือ

“ทำไมไม่ต้อง? ปัญหาไม่ต้องการการแก้ไขหรอ?”

เสียงที่เคร่งขรึมและเยือกเย็นของชายหนุ่มสะท้อนออกมา ทำให้สวี่เยว่หรูเย็นวูบที่สันหลังอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว เธอตื่นตระหนก รู้ว่าไม่มีทางที่จะปฏิเสธได้ ทำได้เพียงพยักหน้าเบาๆ

จากนั้น เผยลี่เชินก็จ้องไปยังสภาพกระจัดกระจายที่อยู่บนพื้น เอ่ยถามด้วยเสียงที่เยือกเย็นต่อไปว่า “คุณได้ขัดขาไป๋เสว่เอ๋อร์หรือเปล่า?”

มือทั้งสองข้างของสวี่เยว่หรูกำเข้าหากันแน่น เหงื่อผุดออกมาอย่างห้ามเอาไว้ไม่ได้

ในเวลานี้ ต่อให้เธอไม่อยากยอมรับ ก็เกรงว่าคงจะไม่ได้แล้ว เธอนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ฝืนพยักหน้าออกมา

เห็นเธอพยักหน้า ความเยือกเย็นในสายตาของเผยลี่เชินก็เพิ่มขึ้นอีกหลายระดับ “ทำไมต้องทำแบบนี้?”

“ฉัน...ฉันไม่ทันระวังค่ะ เมื่อครู่นี้ฉันก้าวขาออกไปจะไปหยิบของ คิดไม่ถึงว่าเลขาไป๋ก็หมุนตัวมาพอดี ดังนั้น...”

ไป๋เสว่เอ๋อร์ได้ยินเธออธิบายเช่นนี้ คิ้วก็ขมวดเข้าหากันแน่นในทันที

ตั้งแต่แรกเริ่มที่เธอเข้าประตูมา สวี่เยว่หรูก็ยืนอยู่ตรงนั้นตลอดไม่ขยับไปไหน ทำไมดันต้องรอให้เธอก้าวขาออก เธอถึงยื่นขาออกตามมาเหมือนกันล่ะ?

สีหน้าของเผยลี่เชินมืดมนและเยือกเย็น “นี่ไม่ใช่เหตุผลที่คุณจะหลีกหนีความรับผิดชอบ สวี่เยว่หรู คุณรู้ว่าควรจะทำอย่างไร”

สวี่เยว่หรูสูดหายใจเข้าเต็มปอด เหลือบตามองไปยังไป๋เสว่เอ๋อร์ แอบกำหมัดเข้าหากันแน่น

เดิมทีเธออยากจะยืมโอกาสนี้ทำให้ไป๋เสว่เอ๋อร์เสียเปรียบสักครั้ง คิดไม่ถึงว่าสุดท้าย ความคิดที่ว่าตนเองฉลาดของเธอกลับเป็นการทำร้ายตนเอง สุดท้ายคิดไม่ถึงเลยว่าเธอจะต้องพูดคำขอโทษกับไป๋เสว่เอ๋อร์！

ถูกสายตาของเผยลี่เชินจับจ้องเอาไว้ สวี่เยว่หรูไม่มีทางเลือกอื่น ทำได้เพียงกัดฟันแน่น หันไปทางไป๋เสว่เอ๋อร์ก้มโค้งเล็กน้อย “ขอโทษ เมื่อครู่นี้เป็นความผิดของฉันเอง...”

ไป๋เสว่เอ๋อร์มองดูผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้า ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง “เลขาสวี่ ฉันไม่คาดหวังที่จะทะเลาะกับคุณจนแตกหัก มองหน้ากันไม่ติด ฉันยินดีที่จะเคารพคุณ และขอให้คุณให้ความเคารพกับฉันบ้างเช่นเดียวกัน ขอบคุณค่ะ”

สวี่เยว่หรูไม่ได้พูดอะไรออกมา บรรยากาศค่อนข้างเยือกเย็น เผยลี่เชินเอ่ยปากขึ้นมาพอดี ทำลายความเงียบลง “ไป๋เสว่เอ๋อร์คุณตามผมมา ผมมีธุระจะคุยกับคุณ”

ไป๋เสว่เอ๋อร์พยักหน้าเล็กน้อย หันไปทางเสี่ยวจางที่ยืนอยู่ด้านข้าง ส่งยิ้มให้กับเธอ จากนั้นหมุนตัวเดินออกไป

รอจนกระทั่งเผยลี่เชินกับไป๋เสว่เอ๋อร์เดินออกไปไกลแล้ว สวี่เยว่หรูถึงได้ยืดตัวตรงขึ้น เธอหันไปมองเสี่ยวจางที่อยู่ข้างๆ เอ่ยปากขึ้นอย่างโมโหว่า “เธอนี่ช่างซื่อตรงดีจริงๆ！”

เธอทิ้งประโยคนี้เอาไว้ จากนั้นก็เดินออกจากห้องน้ำชาไปอย่างรวดเร็ว กลับไปยังห้องทำงานของตนเอง กระแทกประตูดัง “ปึ้ง”

ในขณะเดียวกัน ไป๋เสว่เอ๋อร์อยู่หน้าโต๊ะทำงานของเผยลี่เชิน พลิกเปิดดูกองเอกสารที่อยู่บนโต๊ะ

พลิกเปิดไปมาอย่างไม่ได้คำนึงถึงอะไรมากมาย ไป๋เสว่เอ๋อร์ก็พอจะเดาออกมาได้ เธอหันไปทางเผยลี่เชินอย่างลังเล “นี่คือ...บันทึกจำนวนเงินที่รองประธานฟางยักยอก？”

ปกติโครงการที่อยู่ในมือของเขา หมุนวนอยู่ในมือของเขารอบหนึ่ง สะอาดหรือไม่ ใครก็พูดออกมาได้ไม่ชัดเจน

สรุปก็คือเงินที่ใช้ในการลงทุนโครงการเหล่านั้น หากผ่านมือของเขาแล้ว จะมากจะน้อยต่างก็ต้องถูกเขาหักออกไปบางส่วน ตัวเลขเหล่านั้นบวกกันขึ้นมา ก็เป็นตัวเลขที่น่ากลัวจำนวนหนึ่ง

เป็นไปอย่างที่คิดเอาไว้ ฟางหรงเทียนคนนี้มีปัญหาอยู่จริงๆ！