ตอนที่ 172
บทที่ 172 อย่าแหวกหญ้าให้งูตื่น
October 28, 2026
บทที่ 172 อย่าแหวกหญ้าให้งูตื่น
เผยอี้ฉายแววตาความสงสัย มองเผยลี่เชินอยู่สองสามวินาที เหมือนอยากทดสอบความตั้งใจของเขา
“งั้นลองพูดมาก่อนซิ”
เผยลี่เชินสีหน้าสงบนิ่ง ถามต่อ “นายบอกฉันมาก่อน นายไปรู้เรื่องออเดอร์บริษัทหลั่งอี้ได้อย่างไร?”
เผยลี้ลังเลก่อนตอบ “ลุงฟางบอกฉัน เขาพูดว่ามีออเดอร์ล็อตหนึ่งที่พี่ปฏิเสธ แต่เขาคิดว่าเผยซื่อรับได้ไม่มีปัญหาอะไร จึงให้ฉันไปจัดการ”
สายตาของเผยลี่เชินเย็นยะเยือก หัวเราะอย่างเย็นชา “ดังนั้นนายจึงไปพบประธานหวังบริษัทหลั่งอี้ พูดคุยตกลงยืดเวลาส่งมอบสินค้าออกไปอีกหนึ่งสัปดาห์ จากนั้นนายก็ไปบอกพ่อ เพื่อให้พ่อมากดดันฉันรับออเดอร์นี้ไว้”
ตามความเป็นจริงแล้ว เผยอี้ไม่ได้คิดให้รอบคอบก่อนไปรับออเดอร์ที่เผยลี่เชินเคยปฏิเสธไว้ตั้งแต่แรก แล้วยังให้คุณท่านเผยมากดดันเผยลี่เชิน แต่ที่น่าหัวเราะกว่านั้นคือสุดท้ายเผยอี้ก็ทำออเดอร์นี้พัง
เผยอี้ได้ฟังที่เขาพูด สีหน้าจึงเปลี่ยนไป จ้องมองเผยลี่เชินอย่างระวังตัว “ไม่ต้องมาด่าว่าฉันแบบนี้ พี่คิดอะไรก็พูดมาตรงๆ”
เผยลี่เชินหัวเราะเบาๆ “นายตั้งใจทำอะไรตั้งมากมาย แต่ไม่คิดบ้างหรือว่าทำไมฟางหรงเทียนถึงไม่รับออเดอร์นี้ไว้เอง แต่กลับให้นายรับมันแทน?”
เมื่อเผยอี้ได้ยินประโยคนี้จึงลังเลไปมา ไม่พูดอะไรอีกเลย
อันที่จริงหลักเกณฑ์ในการประเมินความสามารถที่เผยซื่อใช้พิจารณาในการรับงานคือความสำเร็จของโครงการบวกกับผลประโยชน์ที่จะได้รับจากโครงการ ในเมื่อฟางหรงเทียนพิจารณาแล้วว่าออเดอร์นี้บริษัทสามารถทำได้ ทำไมเขาไม่รับไว้เองแต่กลับโยนให้เผยอี้?
เผยอี้คิดไปคิดมาจึงเข้าใจ “พี่หมายความว่า....ลุงฟางจงใจใช่ไหม?”
เผยลี่เชินหัวเราะเย็นๆ แล้วพูดต่อ “เขารู้ชัดเจนว่าฉันต้องปฏิเสธงานนี้ แต่กลับให้นายไปรับออเดอร์ แล้วให้นายมาบีบฉัน แถมยังเพิ่มความขัดแย้งระหว่างเราพี่น้อง ส่วนเขาก็นั่งดูพวกเราทะเลาะกันอย่างสบายใจ”
เผยอี้ขมวดคิ้วเข้มกำหมัดแน่นด้วยความโกรธ “ตั๊กแตนจับจักจั่น นกขมิ้นอยู่ด้านหลัง ช่างเป็นกลอุบายล้ำลึกจริงๆ”
สายตาของเผยลี่เชินแฝงด้วยความเย็นชา พูดด้วยเสียงเรียบๆ “นี่ไม่ใช่เรื่องสำคัญเท่าไร ที่สำคัญกว่านั้นขอเพียงนายรับออเดอร์นี้ ก็หมดข้อสงสัยใด”
“เพราะอะไร?” เผยอี้มองเขาอย่างไม่น่าเชื่อ
“ฉันปฏิเสธออเดอร์นี้เพราะระยะเวลามันสั้นเกินไป นายคิดแต่เพียงออเดอร์ล็อตนี้มันธรรมดาสำหรับโรงงาน แต่ไม่คิดถึงตอนที่รับออเดอร์มาแล้ว กำลังการผลิตของโรงงานก็เต็มแล้ว ต่อให้บริษัทหลั่งอี้ยืดเวลาให้อีกเจ็ดวัน ก็ไม่พอ”
เผยอี้หน้าผากย่นเป็นสามชั้น “แต่ลุงฟางพูดอย่างชัดเจนว่าได้...”
“นี่เป็นจุดประสงค์ที่สองของเขา ขอเพียงโรงงานส่งมอบสินค้าไม่ทัน เผยซื่อก็ต้องชดใช้ค่าเสียหายให้บริษัทหลั่งอี้ ขณะเดียวกันภาพลักษณ์ของเผยซื่อก็ต้องมัวหมองไปด้วย เขาไม่เสียแรงเปล่าที่ทำทุกอย่าง”
เผยลี่เชินมองเผยอี้ด้วยสายตาเย็นชา “ตอนนี้เข้าใจหรือยัง?”
เผยอี้ยังไม่อยากเชื่อ “เพราะอะไรเขาถึงทำแบบนั้น?”
“นี่ก็ต้องไปถามเขาเองแล้ว”
เผยลี่เชินพูดแล้วก็เดินไปนั่งที่โซฟาที่อยู่ข้างๆ
“จิ้งจอกเฒ่าเจ้าเล่ห์ตัวนี้ช่างร้ายกาจและฉลาดแกมโกง! ฉันจะไปถามเขาให้รู้เรื่องตอนนี้!” เผยอี้เดินออกไปด้วยความหงุดหงิด
เมื่อเห็นเหตุการณ์เป็นเช่นนี้ไป๋เสว่เอ๋อร์จึงรีบเดินไปปิดประตู “ตอนนี้จะรีบไปแหวกหญ้าให้งูตื่นทำไม อีกทั้งยังไม่มีหลักฐานแล้วจะพิสูจน์ได้ยังไงกัน!”
เผยอี้หยุดเดินแต่ยังคงโกรธอยู่ “เผยซื่อเห็นเขาเป็นลูกน้องเก่าแก่ของพ่อ ให้เงินเดือนและผลประโยชน์มากพอควร ทำไมเขาถึงทำเช่นนี้ได้”
เห็นเผยอี้ในสภาพหมดความอดทน เผยลี่เชินได้แต่ขมวดคิ้ว ครู่หนึ่งเขาพูดอย่างเย็นชา “ฉันมีแผน ตอนนี้จะแหวกหญ้าให้งูตื่นไม่ได้”