บทที่ 175 สัมภาษณ์

บทที่ 175 สัมภาษณ์

แม้ว่าเรื่องอื้อฉาวของพวกเขามีอย่างท่วมท้น แต่ในฐานะของคู่กรณีไม่อาจยอมรับได้อย่างชัดเจน ข่าวของสื่อที่รายงานออกไปล้วนแต่เป็นการคาดเดาทั้งสิ้น แต่เมื่อถึงวันที่พวกเขาจะออกมาประกาศความสัมพันธ์ของพวกเขา เรื่องราวก็จะแตกต่างออกไป

ต้องพิจารณาความเห็นของครอบครัวทั้งสองฝ่าย มุมมองของพนักงานในบริษัทรวมถึงอนาคตข้างหน้าด้วย

เผยลี่เชินเห็นสีหน้าของไป๋เสว่เอ๋อร์ที่เต็มไปด้วยความลังเล จึงพูดเบาๆ “เธอไม่ยอมรึ?”

จากมุมมองของเขา การประกาศความสัมพันธ์ของพวกเขาให้คนอื่นรับรู้ ดีกว่าให้ไป๋เสว่เอ๋อร์ถูกชี้หน้าด่า หรือมานินทาลับหลัง แบบนี้ทำให้ปฏิสัมพันธ์การไปมาหาสู่ของเขาและเธอเป็นปกติ ไม่มีใครมาวิพากษ์วิจารณ์ถูกกล่าวหาได้อีก

ไป๋เสว่เอ๋อร์ลังเลครู่หนึ่งและดูจริงจังนิดหน่อย “คุณเคยคิดว่าถ้าประกาศออกไปแบบนั้น จากนั้นพวกเราจะเผชิญหน้ากับอะไร?”

“คิดไว้แน่นอน” สีหน้าเผยลี่เชินดูจริงจัง “แต่พวกเราจะเผชิญไปด้วยกัน”

ไป๋เสว่เอ๋อร์จิตใจสั่นไหว เงยหน้ามองดูดวงตาที่ลึกซึ้งของเผยลี่เชิน ทันใดนั้นก็นำความกังวลในใจโยนทิ้งไป

ในเมื่อเลือกที่จะอยู่ด้วยกันแล้ว ก็ต้องเผชิญหน้าร่วมกันในทุกเรื่อง

เธอกุมมือเขาไว้ ยิ้มที่มุมปาก “คะ งั้นพวกเราก็ประกาศบอกทุกคนไปตามนั้น”

เช้าวันรุ่งขึ้น ตอนกินข้าวเช้า เผยลี่เชินรับโทรศัพท์ของฉีเฟิง

“ประธานเผยครับ ผมได้รับข่าวมาว่าวันนี้จะมีนักข่าวมาดักรอที่ประตูบริษัท คุณต้องการให้ผลเคลียร์ในจุดนี้หรือไม่?”

ข่าวอื้อฉาวของไป๋เสว่เอ๋อร์และเผยลี่เชินกลายเป็นประเด็นร้อน ซึ่งพวกเขายังไม่ได้ออกมาเปิดเผยแก้ต่างในสังคมออนไลน์ ความสงสัยของสื่อก็ยังมีต่อไป มันเป็นกลไกของสื่อ จึงนั่งไม่ติดก็สู้มานั่งรออยู่ที่บริษัทดีกว่า

แต่สำหรับเผยลี่เชินกลับเป็นเรื่องดี

ข่าวอื้อฉาวพวกนี้ที่สื่อนำเสนอโดยมีเจตนาทำลายภาพลักษณ์ของเผยซื่อ ซึ่งทำให้ภาพลักษณ์ของเผยซื่อได้รับผลกระทบอย่างมาก

ในเมื่อสื่อทั้งหลายต่างก็มาถึงที่ พวกเขาจะไม่คว้าโอกาสนี้เพื่อชี้แจงเรื่องราวให้กระจ่างได้อย่างไร?

ฉีเฟิงเห็นเผยลี่เชินเงียบไป จึงถามต่อ “ประธานเผย ถ้าต้องการผมจะให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยขวางไว้ที่หน้าประตู จะได้ไม่กระทบต่อภาพลักษณ์ของเผยซื่อ”

“ไม่ต้อง คุณมาเฝ้าประตูให้เร็วขึ้น ถ้าพวกเขามาถึงเร็ว ก็พาไปที่ห้องโถงหาน้ำอุ่นๆ มารับรอง บอกว่าเป็นบริการฟรีจากบริษัท”

เพื่อให้ได้ข่าวที่มีค่า พวกนักข่าวจึงรีบมาที่บริษัท วันนี้อากาศค่อนข้างเย็น อุณหภูมิไม่สูงมาก พวกเขารอด้านนอกคงหนาวตาย

ฉีเฟิงไม่เข้าใจ “ประธานเผย เอ่อคือ.....”

“ไม่ต้องถามมาก ทำตามที่ฉันสั่งก็พอ”

“ครับ”

หลังจากวางสาย เผยลี่เชินเงยหน้ามองใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัยของไป๋เสว่เอ๋อร์ ยิ้มที่มุมปาก “เราจะไม่ใช้โอกาสในการประชาสัมพันธ์ที่ส่งถึงประตูบ้านของเราได้อย่างไร”

หลังจากหนึ่งชั่วโมงกว่าผ่านไป เผยลี่เชินและไป๋เสว่เอ๋อร์มาที่บริษัท

กำลังจะถึงบริษัทก็มองเห็นแต่ไกลว่ามีกลุ่มคนออกันอยู่หน้าประตู ทุกคนต่างมีกล้องและไมโครโฟน ทำให้รู้ว่าทุกคนล้วนเป็นนักข่าวทั้งสิ้น

พวกเขามาถึงประตูใหญ่ของบริษัท นักข่าวต่างกรูกันเข้ามา โจ๋วฝันลงจากรถก่อนเพื่อชี้แจงกับนักข่าว “คุณเผยลี่เชินจะให้สัมภาษณ์กับพวกคุณทุกคน แต่ได้โปรดอย่าเบียดเสียดเข้ามา ไม่เช่นนั้นจะยุติการสัมภาษณ์ทุกอย่าง”