บทที่ 174 ประกาศความสัมพันธ์

บทที่ 174 ประกาศความสัมพันธ์

หัวใจของไป๋เสว่เอ๋อร์แทบทรุด เธอไม่ได้คาดหวังว่าแม่จะพูดอย่างนี้ เธอหายใจลึกๆ นึ่งไปสองสามนาทีก่อนพูดเบาๆ “แม่คะ แม่คิดมากไปแล้วคะ”

เธอรู้ว่าเผยลี่เชินไม่ได้มีความหมายกับเธอเลย

“เสว่เอ๋อร์ ลูกไร้เดียงสาเกินไป ลูกคบกับเผยอี้แม่ยังสบายใจกว่า แต่ตอนนี้....”

คุณแม่ไป๋ถอนหายใจพร้อมส่ายหน้า “ความรักของลูก แม่ไม่อยากเข้าไปยุ่งเกี่ยว แต่แม่อยากให้ลูกเอาคำพูดแม่ไปคิดให้ดี”

คุณแม่ไป๋พูดจบ มองไป๋เสว่เอ๋อร์ก่อนเดินจากไป

ไป๋เสว่เอ๋อร์ยืนอยูที่เดิมมองดูแม่เดินจากไปด้วยจิตใจที่สับสน

เธอรู้ว่าเผยลี่เชินเป็นคนฉลาด หากคิดดูให้ดี คนที่ต่อสู้อยู่ในโลกธุรกิจมานาน ใครจะมาทำตัวไร้เดียงสาเหมือนเด็กอยู่ได้?

เป็นไปไม่ได้ สังคมก็เป็นแบบนี้ ธุรกิจนั้นโหดร้ายยิ่งกว่า กำไรไม่สำคัญเท่าการต่อสู้ ถ้าคุณไม่ลุกขึ้นสู้ งั้นคุณก็ต้องตายโดยไม่ต้องสงสัย

เธอลิ้มรสมาแล้วไม่ใช่หรือ เริ่มจากตอนเป็นเด็กค่อยๆ เดินมาจนถึงตอนนี้ เห็นอย่างชัดเจน

ขอเพียงเผยลี่เชินจริงใจต่อเธอ อย่างอื่นเธอก็ไม่สนใจ

ไป๋เสว่เอ๋อร์มองออกไปทางประตู พอดีกับที่เผยลี่เชินมองมาทางเธอ สายตาสอดประสาน เขาเป็นคนที่ทำให้คนอื่นไม่กล้าสบตา แต่ขณะนี้เธอกล้ามองเขา เธอแน่ใจว่าเธอชอบเขา

ฝ่ายชายมองมาทางเธอด้วยใบหน้าดูอบอุ่น เธอก้าวเดินด้วยใจแน่วแน่มาหาเขา

เผยลี่เชินพูดด้วยเสียงต่ำ “พูดชัดเจนแล้วนะ?”

“อืม” ไป๋เสว่เอ๋อร์พยักหน้า

แม้ว่าคุณแม่ไป๋ยังไม่แน่ใจ แต่สำหรับเธอแน่ใจอย่างแน่นอน

“งั้น พวกเราไปกันเถอะ” เผยลี่เชินพูดแล้วจับมือเธอโดยไม่สนใจสายตาของคนอื่น พาเธอไปขึ้นรถ

ในเวลานั้น จิตใจไป๋เสว่เอ๋อร์รู้สึกอบอุ่น

หลังจากขึ้นรถ เผยลี่เชินสั่งให้เจิงหงขับรถไปที่บาร์หลันกุ้ยฟัง ไป๋เสว่เอ๋อร์รู้สึกสงสัย อยากถามแต่ไม่รู้ว่าควรถามอย่างไรดี

เมื่อเห็นเธออยู่ในอารมณ์จริงจัง เผยลี่เชินวางแท็ปเล็ตในมือไว้ข้างๆ จ้องมองใบหน้าของหญิงสาว พูดหัวเราะเบาๆ “เธอไม่มีคำถามอะไรที่อยากถามใช่ไหม?”

ไป๋เสว่เอ๋อร์ตะลึงเมื่อได้ยินเขาพูด ชายผู้นี้ดูเหมือนอ่านใจคนออกด้วย

เธอลังเลสองสามวินาทีก่อนหันกลับไปมอง รวบรวมความกล้า “ที่คุณพูดเมื่อกี้..จริงรึเปล่า?”

เธอหมายถึงเรื่องความรักระหว่างเธอกับเขา

“อืม..จริงซิ” เผยลี่เชินไม่ลังเลที่จะตอบ

ไป๋เสว่เอ๋อร์ตะลึง เธอตั้งใจที่จะพูดคลุมเครือ รึว่าเขาจะเดาออกว่าเธอถามอะไร?

เห็นท่าทางดูตกใจของเธอ เผยลี่เชินจึงยื่นมือโอบเขาเอาไว้ และพูดเสียงลดต่ำ “เมื่อกี้เรื่องมันฉุกละหุก จนลืมถามความเห็นของเธอ....”

เผยลี่เชินหยุดพูดทันทีแล้วมาถามกระซิบที่ข้างหู “เธอจะยอมเป็นแฟนฉันไหม?”

หน้าผากของไป๋เสว่เอ๋อร์ร้อนผ่าว หันมาก็เจอสายตาเป็นประกายของเผยลี่เชิน ใจสั่นเล็กน้อย เห็นปลายหูสีแดงของชายหนุ่มโดยไม่ตั้งใจ

เขา....เขินอาย?

ไป๋เสว่เอ๋อร์ทั้งประหลาดใจทั้งสุขใจที่ได้เห็นท่าทางของเผยลี่เชินที่มีเคยเห็นมาก่อน เขาเป็นเหมือนภูเขาน้ำแข็งมหึมา แต่วันนี้กลับ....

เห็นหญิงสาวเอาแต่จ้องที่ใบหูของเขา เผยลี่เชินจึงขมวดคิ้ว

ดูเหมือนเธอจะติดหนี้ฉัน

วินาทีต่อมา เผยลี่เชินยื่นมือมาจับคางของเธอ ประทับรอยจูบบนริมฝีปากของเธอเพื่อเป็นการลงโทษ จากนั้นก็กัดปากเธอเบาๆ

ไป๋เสว่เอ๋อร์ขมวดคิ้วทันควัน กำลังจะเอ่ยปากพูดแต่ก็ถูกชายหนุ่มหยุดไว้ ไป๋เสว่เอ๋อร์หมดแรงต่อสู้ หายใจหนักเข้าเขาก็ยิ่งแรงขึ้น

บรรยากาศภายในรถ ดูเร่าร้อนขึ้นมาทันที.....

...................