บทที่188 ยิงกระสุนนัดเดียวได้นกสองตัว

บทที่188 ยิงกระสุนนัดเดียวได้นกสองตัว

รถไมบัคจอดอยู่ด้านข้างของหน้าต่างร้านอาหาร เผยลี่เชินนั่งอยู่ในรถสามารถมองเห็นอากัปกิริยาของหญิงสาวได้อย่างชัดเจน

เห็นไป๋เสว่เอ๋อร์ปิดโทรศัพท์โดยไม่ลังเล เขาขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว ดูท่าเธอจะโกรธจริง

เขาหันมามองผู้หญิงที่นั่งอยู่ตรงข้ามไป๋เสว่เอ๋อร์ รู้สึกคุ้นตาแต่นึกไม่ออกว่าเคยเจอที่ไหน

ทันใดนั้นเขาก็นึกออกตอนที่ตระกูลไป๋เกิดเรื่อง ไป๋เจิ้งตงถูกจับ ส่วนไป๋เสว่เอ๋อร์เป็นคนเดียวที่ต้องแบกรับภาระไป๋ซื่อ พร้อมกับผู้ช่วยข้างกาย ดูเหมือนจะเป็นเธอคนนี้

ไป๋เสว่เอ๋อร์ไม่ได้บอกอะไร แต่ออกไปพบเจอผู้ช่วยคนก่อน

สายตาเผยลี่เชินดูเคร่งเครียด ในใจคิดหนัก

ภายในเวลาไม่นาน เขาก็คาดเดาออกว่าเธอกำลังทำอะไรอยู่

ครั้งก่อนที่เธอไปพบเฉียวเจิ้น ทำให้เขาต้องเข้าใจเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของทั้งสอง เขาจึงให้คนไปสืบดู ได้ความว่าไป๋เสว่เอ๋อร์ไหว้วานให้เฉียวเจิ้นสืบเรื่องจดหมายรายงาน ครั้งนี้ก็มาพบผู้ช่วยคนก่อนของเธอ งั้นก็ไม่ต้องสงสัยว่าเธอกำลังตามสืบจดหมายรายงานของพ่อเธอ

เธอสามารถบอกเขาได้โดยตรงให้เขาได้ช่วยเธอ แต่เธอกลับวิ่งไปหาคนโน้นทีคนนี้ที ไม่เปิดเผยให้เขารับรู้ หรือไม่เชื่อใจเขา? หรือเห็นเขาเป็นคนนอก?

เผยลี่เชินกำมือแน่นโดยไม่รู้ตัวจนนิ้วมือขาวซีด รู้สึกหงุดหงิดใจขึ้นมา

เจิงหงเห็นเผยลี่เชินไม่พูดอะไรจึงอดถามไม่ได้ “ประธานเผยจะลงรถหรือไม่ครับ?”

“ไม่ล่ะ” สติกลับมาอีกครั้ง เผยลี่เชินหันกลับไปมองพร้อมออกคำสั่งอย่างเย็นชา “กลับบ้าน”

หลังจากกินข้าวเสร็จ แม้ว่าไป๋เสว่เอ๋อร์จะไม่ได้ข่าวคราวที่เป็นประโยชน์มากนัก แต่ความคิดในการหาคนเขียนจดหมายขยายวงมากขึ้นจากการคาดเดาหลายครั้ง ขอบเขตค่อยๆ เล็กและชัดเจนขึ้น ยิ่งเธอก้าวหน้าในการหาตัวคนเขียนก็ช่วยได้มากทีเดียว ก่อนจากกันก็มีการกล่าวอำลา “เสี่ยวส้งถ้าต่อไปหากมีอะไรให้ฉันช่วยเหลือ บอกฉันได้เลยนะ”

เสี่ยวส้นพยักหน้ายิ้มให้ไป๋เสว่เอ๋อร์ โบกมือลาแล้วพูดลาก่อน

ไป๋เสว่เอ๋อร์เรียกแท็กซี่กลับคฤหาสน์

กลับมาถึงบ้านป้าจางกำลังทำความสะอาดห้องนั่งเล่น พอเห็นเธอป้าจางจึงทักทายเธอ “คุณไป๋ วันนี้ทะเลาะกับคุณผู้ชายมาหรือคะ?”

ไป๋เสว่เอ๋อร์ตกตะลึง แล้วตอบปฏิเสธทันที “เปล่าคะ”

ป้าจางพูดแบบงงงวย “ตอนที่คุณผู้ชายกลับมาดูท่าอารมณ์ไม่ค่อยดี ข้าวเย็นก็ไม่กิน ไม่รู้เป็นเพราะเรื่องงานหรือเปล่าคะ?”

ไป๋เสว่เอ๋ฮร์ขมวดคิ้วเมื่อได้ยิน แล้วรีบขึ้นไปชั้นบน

หรือเป็นเพราะเธอไม่รับโทรศัพท์ของเขา

ตอนนั้นเธอกำลังคุยกับเสี่ยวส้นเรื่องสำคัญ เธอเกรงว่าจะทำให้เสียสมาธิในการพูดคุย จึงไม่รับสายเขา

ไป๋เสว่เอ๋อร์กำลังก็มาถึงห้องนอนตัวเองแล้ว คิดว่าอาบน้ำเสร็จจะไปหาเผยลี่เชินที่ห้องหนังสือเพื่อดูสถานการณ์

เธอเปลี่ยนเสื้อผ้าที่สกปรกพร้อมใส่เสื้อคลุมเดินไปที่ห้องน้ำ ขณะถอดเสื้อเปิดน้ำฝักบัว ก็ได้ยินเสียงเคาะประตู

ไป๋เสว่เอ๋อร์ฮัมเพลงไปด้วยประกอบกับเสียงน้ำฝักบัว ทำให้เธอไม่ได้สนใจเสียงเปิดประตู

“เคอะ....”

ทันใดนั้นก็มีเสียงจากประตูห้องน้ำ ไป๋เสว่เอ๋อร์หันหลังกลับด้วยความตกใจ หันมาเห็นเงาตะคุ่มอยู่ที่ประตูด้านนอก ซึ่งปิดอยู่

เธอหายใจเข้าลึกๆ รีบใส่เสื้อคลุมจากนั้นเดินออกมาถาม “ทำไมเหรอ?”

ไม่มีเสียงตอบกลับ แต่เงานั้นยังอยู่นอกประตู

ไป๋เสว่เอ๋อร์ลังเลสักครู่ ก่อนจะผลักประตูช้า ที่แท้เป็นเผยลี่เชินอยู่ด้านนอกประตู