ตอนที่ 115 มีแฟนไหม

ตอนที่ 115 มีแฟนไหม

เก้าอี้ล้มลงไปข้างหลัง ทำให้อู๋จวิ้นล้มลงกับพื้น เพราะขาเก้าอี้หักทั้งสองข้าง

อู๋จวิ้นสีหน้าบิดเบี้ยว ร่างของเขาล้มลงกับพื้น สองมือยังคงถูกมัดไว้ ขยับตัวไม่ได้

ลูกน้องที่อยู่ข้างๆ ก้าวไปข้างหน้า พยุงอู๋จวิ้นขึ้นมา หยุดอยู่ตรงหน้าเผยลี่เชิน

ดวงตาของเผยลี่เชินเต็มไปด้วยความเย็นชา “พูด...ทำไมถึงทำร้ายเธอ?” จนถึงตอนนี้เขาไม่เหลือความอดทนแล้ว

อู๋จวิ้นหัวเราะเบาๆ “ถ้าจะโทษก็ต้องโทษเธอ เล่นกับใครไม่เล่น ดันมาเล่นกับน้องสาวฉัน”

เผยลี่เชินขมวดคิ้ว “แล้วน้องสาวเป็นใคร?”

อู๋จวิ้นได้แต่หัวเราะไม่ยอมตอบคำถามนี้

เผยลี่เชินมองด้วยสายตาเย็นชา “อู๋จวิ้น ฉันสืบหาตัวแกจนเจอ มีรึที่ฉันจะสืบหาตัวน้องสาวแกไม่ได้?”

เขาขี้เกียจจะเสียเวลา การรีบพูดจึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด

เผยลี่เชินเห็นสีหน้าของอู๋จวิ้นเปลี่ยนไป เขาจึงก้าวไปข้างหน้า จ้องมองเขาแล้วพูดต่อ “แกจะไม่พูดก็ไม่เป็นไร ฉันไปสืบเองก็ได้ หลังจากได้เบาะแสมาแล้ว ฉันก็จะใช้วิธีเดียวกันที่แกทำกับไป๋เสว่เอ๋อร์ แต่ลูกน้องของฉันไม่รู้ว่ามือจะหนักหรือเบา จนทำให้น้องสาวแกต้องเกิดเรื่องจริงๆ”

“แกกล้ารึ!” สีหน้าอู๋จวิ้นเปลี่ยนไป ดวงตาดูร้อนรนกระวนกระวาย

เผยลี่เชินพูดเสียงเย็นเรียบ “พูดมา ใครคือน้องสาวแก ทำไมต้องทำร้ายไป๋เสว่เอ๋อร์ด้วย”

อู๋จวิ้นถอนหายใจ ลังเลอยู่พักใหญ่ ในที่สุดก็ตัดสินใจพูด “ถ้าไม่ใช่เป็นเพราะไป๋เสว่เอ๋อร์ไล่น้องสาวฉันออก จนทำให้รู้สึกอับอาย ฉันก็คงไม่ทำร้ายเธอ!”

เผยลี่เชินขมวดคิ้ว หยุดคิดชั่วคราวแล้วก็คิดออกทันที เมื่อไม่นานมานี้ไป๋เสว่เอ๋อร์ไล่พนักงานฝึกหัดคนหนึ่งออกจากบริษัท ถ้าเขาจำไม่ผิด เธอน่าจะชื่ออู๋เจียเจีย

เผยลี่เชินกำมือแน่น รู้สึกละอายใจ เสียใจ

เรื่องไล่อู๋เจียเจียออก เขาเป็นคนสั่งให้ไป๋เสว่เอ๋อร์เป็นคนจัดการ คิดไม่ถึงว่าเพราะเรื่องนี้ทำให้เธอต้องรับเคราะห์กรรมแบบนี้

ถ้าตอนแรกเขาให้ฝ่ายบุคคลเป็นคนดูแลเรื่องอู๋เจียเจีย ก็คงไม่มีใครกล้าเอาเรื่องนี้ไปทำร้ายไป๋เสว่เอ๋อร์ เรื่องนี้จะว่าไปคนผิดก็คือเขาเอง

หัวใจของเผยลี่เชนเหมือนถูกบีบ จนแทบหายใจไม่ออก

อู๋จวิ้นเห็นเขาไม่พูดอะไรจึงหัวเราะเสียงเย็น “เลขาคนหนึ่งใช้วิธีเหมือนหมาลอบกัด ดูถูกน้องสาวฉัน แล้วยังไล่เธอออก คิดซิว่าเธอสมควรโดนไหม?”

หน้าผากของเผยลี่เชินปรากฏเป็นเส้นเลือดสีเขียว เขาก้าวเท้าไปข้างหน้า ยื่นมือไปจับที่คอเสื้อเขา แล้วจับเขายกขึ้น “ทำร้ายเธอก็เท่ากับทำร้ายฉันด้วย”

ด้วยกำลังของมือเขา ทำให้อู๋จวิ้นหายใจไม่ออก สีหน้าเปลี่ยนเป็นสีแดง

เผยลี่เชินปล่อยตัวเขา ผลักเขาลงกับพื้นและสั่งให้ลูกน้องที่อยู่ข้างๆ “ซ้อมจนกว่ามันจะสำนึกผิด แล้วจับมันส่งให้ตำรวจจัดการ”

เรื่องนี้ถือว่าเป็นเจตนาทำร้ายร่างกาย ถ้าตำรวจเข้ามาเกี่ยวข้อง ขอเพียงเขาไม่ยอมความ อู๋จวิ้นไม่มีทางรอดจากคดีนี้แน่

เผยลี่เชินเดินออกมาจากห้องพร้อมกับถอนหายใจ เดิมทีเขานึกว่าตัวเองไม่มีทางปกป้องดูแลไป๋เสว่เอ๋อร์ได้ แต่นึกไม่ถึงว่า คนที่ทำให้ไป๋เสว่เอ๋อร์ตกอยู่ในอันตรายแบบนี้ก็คือเขาเอง

กู้หลี่เหลียงเดินมาหาเขามองเผยลี่เชินที่มีสีหน้าไม่สู้ดี จึงถามอย่างรวดเร็ว “มีอะไรผิดปกติกับเรื่องนี้หรือเปล่า?”

เผยลี่เชินขมวดคิ้ว พูดด้วยน้ำเสียงเย็นลึก “หมอนี่ฝากนายไว้ก่อน ลงโทษเสร็จแล้วช่วยส่งให้ตำรวจจัดการต่อด้วยนะ”

“ได้” กู้หลี่เหลียงรับปาก เดินไปพร้อมกับเผยลี่เชิน “อ้อ...มีอีกเรื่อง เมื่อกี้ฉันเห็นเผยอี้ด้วย”

“อืม” เผยลี่เชินจิตใจยังสับสน จึงไม่มีกะจิตกะใจจะคิดอะไร

“นายรู้ไหมว่าเขามากับใคร?”