ตอนที่ 192เปิดฉากการแข่งประมูล

ตอนที่ 192เปิดฉากการแข่งประมูล

เมื่อครู่เป็นเพราะไป๋เสว่เอ๋อโกรธมากจึงกัดเขาไป โดยที่ไม่ยั้งแรงไว้เลย เมื่อเห็นเลือดไหลออกมาจากริมฝีปากของเผยลี่เชิน หล่อนจึงรู้สึกเสียใจขึ้นมากับสิ่งที่ได้ทำไปโดยไม่คิดให้ดีเสียก่อน

ทันใดนั้น ความรู้สึกหึงหวงที่มีอยู่ในใจก็หายไปในทันที หล่อนสูดหายใจเข้าลึก สายตาเต็มไปด้วยความกระวนกระวายใจ ทำอะไรไม่ถูก

“อย่าจับ ฉันช่วยคุณเช็ด” สายตามองไปที่เลือดที่กำลังไหลลงบนริมฝีปากล่างของเขา ไป๋เสว่เอ๋อรีบเดินเข้าไป ยกมือขึ้นมาเช็ดเลือดให้เขาเบาๆ

หล่อนค่อยๆบรรจงเช็ดด้วยความประณีต มีสมาธิจดจ่อ จนไม่ได้สังเกตเห็นสีหน้าของเผยลี่เชินในตอนนี้ กระทั่งหล่อนเช็ดจนสะอาดหมดจด จึงจะถอยออกมา “โอเคแล้วค่ะ”

ยังไม่ทันได้พูดจบ เอวของหล่อนก็ถูกโอบกอดไว้แน่น เผยลี่เชินค่อยๆโน้มตัวลงมาประกบลงบนตัวหล่อน จ้องมองไปที่ใบหน้าของไป๋เสว่เอ๋อ

ไป๋เสว่เอ๋อถูกสายตาที่มองมาด้วยความจริงจังของเขาสะกดจนตกใจ กำลังจะเอ่ยปากพูด ก็ได้ยินเสียงของฝ่ายชายพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยพอใจ “ตบก่อนแล้วค่อยลูบหลัง ไป๋เสว่เอ๋อ คุณนี่เก่งจริงๆเลยนะ”

ไป๋เสว่เอ๋ออยากจะพูดอธิบาย แต่ใบหน้าของหล่อนจู่ๆก็ถูกบดบังไปด้วยตัวของเขา จากนั้นริมฝีปากอันอ่อนนุ่มค่อยๆบรรจงประกบลงมา จูบไปที่ริมฝีปากของหล่อนจนไม่กล้าพูดอะไรออกมา

ใบหน้าของไป๋เสว่เอ๋อร้อนฉ่า กำลังจะผลักเขาออกจากตัว แต่กลับได้ยินเสียงของเขาดังขึ้น “แต่ผมชอบนะ”

เมื่อได้ยินเผยลี่เชินพูดคำพูดที่ฟังดูไม่รู้สึกสะทกสะท้านเช่นนี้ขึ้นมา ไป๋เสว่เอ๋อตกใจตะลึง จนเหม่อลอยไปสักพัก

เผยลี่เชินเห็นหล่อนถูกพูดจาหยอกล้อใส่จนแก้มแดง เขายิ้มมุมปากขึ้นด้วยสีหน้าที่พอใจ

“คุณไปเปลี่ยนชุดก่อน ผมจะออกไปรอข้างนอก ช่วยคุณดู”

เมื่อเผยลี่เชินพูดจบ เขาก็เดินหันหลังพร้อมเปิดม่านออกไปด้านนอก

หลังจากที่ไป๋เสว่เอ๋อลองชุดที่Saraจัดไว้ให้ทั้งหมดเสร็จ Saraก็เข้าใจถึงสไตล์ในการทำชุดที่เหมาะสมที่สุดให้กับหล่อนเรียบร้อย

ไป๋เสว่เอ๋อเปลี่ยนชุดเสร็จ เมื่อออกมาจากห้องลอง Saraก็ยื่นถุงเล็กๆลวดลายสวยงามให้หล่อน “เจอกันครั้งแรก นี่คือของขวัญของเธอนะ”

เมื่อไป๋เสว่เอ๋อเปิดออกมาดู ภายในกล่องนั้นคือริบบิ้นผ้าพื้นสีเหลืองและมีลวดลายสีน้ำตาล สวยงามมาก หล่อนรีบส่งยิ้มให้Sara “ขอบคุณมากค่ะ”

“ไม่เป็นไรจ้า” Saraยิ้มด้วยสีหน้าใจดี จากนั้นหันไปยื้นถุงอีกใบหนึ่งให้เผยลี่เชิน “นี่ ของคุณ”

เผยลี่เชินยิ้มรับไว้ “ลงบัญชีผมได้เลย”

“ไม่ต้องหรอก เพื่อนกันทั้งนั้น” Saraบอกปัดแบบไม่แคร์ มองไปที่ไป๋เสว่เอ๋อ พูดพลางยิ้มขึ้น “เธอเป็นแฟนของลี่เชิน ยังไงก็ต้องเป็นเพื่อนของฉันอยู่แล้ว วันหลังมาที่นี่บ่อยๆนะ”

ไป๋เสว่เอ๋อได้ยินเช่นนั้น ความคิดจากเดิมที่อคติกับหล่อนเมื่อครู่กลับหายไปในทันที หล่อนยิ้มขึ้นตอบกลับ “โอเคค่ะ”

หลังจากออกมาจากห้องทำงานของSara ไป๋เสว่เอ๋อก็เดินตามเผยลี่เชินขึ้นรถไป เมื่อรถเคลื่อนตัวออกไปได้ไม่นาน เผยลี่เชินก็กดรับสายโทรศัพท์ หลังจากที่วางสายลง สีหน้าของเขสดูเคร่งขรึมกว่าเมื่อครู่ขึ้นมาก

รู้สึกได้ว่าอารมณ์ของเขาจริงจังเคร่งเครียดขึ้นมาทันใด ไป๋เสว่เอ๋ออดไม่ได้ที่จะถามขึ้น “มีอะไรรึเปล่าคะ?”

ท่าทีของเผยลี่เชินเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่ “คืนพรุ่งนี้หัวจั๋วผู้จัดการประมูลจะจัดงานเลี้ยงที่ปินหูเมืองตงเฉิง ได้เรียนเชิญประธานบริหารระดับสูงของบริษัทยักษ์ใหญ่ไปทานข้าวพูดคุยกัน”

ไป๋เสว่เอ๋อได้ยินเขาพูดเช่นนั้นก็ขมวดคิ้วตามไปด้วย “หรือว่าจะต้องมีการคัดเลือกผู้เข้าร่วมกันนะ?”

หลายโครงการประมูลยักษ์ใหญ่เช่นนี้ มักจะมีการโฆษณาว่าเป็นการประมูลแบบสาธารณะ แต่แท้จริงแล้วในท้ายที่สุดผู้จัดประมูลจะทำการคัดเลือกผู้ที่เหมาะสมที่สุดเข้าร่วมการประมูล และเหล่าบรรดาธุรกิจเล็กๆ ที่ไม่น่าจะมีโอกาสจะประมูลได้ ก็จะมีสิทธิ์แค่มาร่วมงาน เพื่อเพิ่มบรรยากาศเท่านั้น

เมื่อมองดูเผินๆงานเลี้ยงนี้เป็นเพียงแค่การทานข้าวพบปะพูดคุยกันธรรมดา แต่ในความเป็นจริงแล้วเป็นการหยั่งเชิงความคิดของแต่ละฝ่ายมากกว่า อีกทั้งยังเป็นการดูชั้นเชิงของฝ่ายตรงข้ามเพื่อดูปฏิกิริยาตอบโต้และคิดวิธีการเอาชนะ